m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (48):

 
 Ratusz- Historia tej budowli sięga XIII wieku. Pierwotny budynek był drewniany i prawdopodobnie spłonął
podczas napadu litewskiego w 1349 r. Wzniesiony na nowo z cegły w drugiej połowie XIV wieku miał
formę wieży w podstawie kwadratowej, wyżej ośmiokątnej. Pod koniec XV w. ośmiobok wieży rozebrano, a budynek rozbudowano w kierunku północnym nadając
mu plan wydłużonego prostokąta. Zamek Królewski - Wzniesiony nad Wisłą na wysokim wzgórzu.
Pierwotny gród, wzmiankowany w XI wieku przez Galla Anonima jako jedna z siedzib książęcych stał się
w XII wieku siedzibą książąt sandomierskich. Początkowo zapewne był drewniany jak i inne ówczesne zamki i otoczony wałem drewniano - ziemnym, oraz przedwałem z palisadą i fosą. Zamek murowany został zbudowany w poł. XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego.
Przebudowa zamku średniowiecznego na rezydencję renesansową miała miejsce za rządów króla
Zygmunta Starego w latach 1520-1526 według projektu mistrza Benedykta, budowniczego Zamku
Królewskiego na Wawelu. W roku 1656 Szwedzi wysadzili zamek w powietrze. Ocalało tylko skrzydło zachodnie z wieżami,
które w latach osiemdziesiątych XVII wieku na zlecenie Jana III Sobieskiego przekształcono
w główny korpus zamkowy typu pałacowego.  Po ostatnim rozbiorze Polski zamek został zamieniony przez władze austriackie na sąd i więzienie,
które mieściło się tam aż do roku 1959. Na początku XIX wieku wyburzono pozostałości dawnej zabudowy na dziedzińcu zamkowym i otoczono go nowym, półkoliście biegnącym murem.
Sandomierz 27- tysięczne miasto malowniczo położone na nadwiślańskiej skarpie.  Kościół św. Jakuba - Obok gotyku zapoczątkowanego w Polsce przez cystersów rozwijał się inny nurt architektoniczny zapoczątkowany przez dwa ”żebracze zakony” tj. franciszkanów i dominikanów, których reguła
zakonna nakazywała lokowanie klasztorów w gęsto zaludnionych osiedlach. Dominikanie byli zakonem kaznodziejskim, powołanym w 1216 r. i sprowadzonym do Polski przez biskupa Iwo Odrowąża, który osadził ich w 1221 r. w Krakowie zaś w 1226 r. w Sandomierzu. Położony w obrębie pierwotnej osady miejskiej, kościół ten zajął miejsce wcześniejszego, parafialnego,
po którym przejął wezwanie. Parafia została przeniesiona do wybudowanego na wzgórzu powyżej, kościoła pod wezwaniem św. Pawła.  Najdoskonalszy zespół zdobień stanowi elewacja północna kościoła. Pośrodku ściany nawy bocznej, znajduje się wysunięty poza lico muru wspaniały dwudzielny perspektywiczny portal wykonany
w całości z formowanej cegły, stanowiący główne wejście do kościoła.  Po zabiegach konserwatorskich przeprowadzonych na początku XX wieku, obecne wnętrze i bryła kościoła (z wyłączeniem sklepienia prezbiterium i kaplicy Męczenników) w zasadzie odpowiadają stanowi pierwotnemu kościoła. Dotyczy to również wystroju ceramicznego fasad.
 Na skraju wzgórza Kolegiackiego dziś zwanego Katedralnym za czasów Mieszka I wznosiła się drewniana świątynia (962-992). Pierwszą wzmiankę o kościele Najświętszej Maryi Panny znajdziemy
w bulli papieża Eugeniusza III z r. 1148 która dotyczy świątyni romańskiej z roku ok. 1120 wybudowanej
z polecenia Bolesława Krzywoustego. W roku 1184 za panowania Kazimierza Sprawiedliwego dokonano uroczystej konsekracji kościoła i wyniesienia go do stopnia kolegiaty. Romańska kolegiata wybudowana była z białych ciosów kamiennych i posiadała drewniany strop. W czasie napadów miasta przez Tatarów w 1241 roku została ograbiona, zaś w czasie drugiego najazdu w 1260 r. Tatarzy zdobyli miasto i wymordowali mieszkańców, chroniących się w murach kolegiaty. Na zdj. Dzwonnica.  Zburzona świątynia została odbudowana. Gotycka świątynia wybudowana została z cegły
i zdobiona kamiennymi detalami. Dzięki opiece monarchów i dostojników kościelnych świątynia przeżywała swój rozkwit i otrzymywała przywileje. Wielokrotnie gościł tu król Władysław Jagiełło.  W początku XV w.
Od strony południowej dobudowano kaplicę mansjonarzy z zakrystią. Do połowy XVII wieku układ przestrzenny kościoła nie zmienił się. Na zdj. Plan Katedry.  Freski sandomierskie znajdujące się w Katedrze ufundowane prze Władysława Jagiełłę ok. roku 1420
wyróżniają się bogactwem ikonograficznym i są jednym z najcenniejszych przykładów monumentalnego
malarstwa średniowiecznego. W roku 1960 papież Jan XXIII wyniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej.
 Naprzeciw Katedry stoi wybudowana w latach 1737-1743, w miejscu gotyckiej, barokowa dzwonnica mieści trzy dzwony: wielki im. Św. Michała Archanioła z datą 1667 r.,
mniejszy im. Najświętszej Maryi Panny z datą 1750 r. i mały niedatowany. Dworek w obrębie starówki Sandomierza Widok ulicy Mariackiej prowadzącej w stronę Katedryi dzwonnicy Ul.Mariacka - widok od zamku w kierunku Katedry i dalej Rynku Głównego  Pałac Biskupi: wzniesiony w latach 1861-64 z materiałów pochodzących z rozbiórki kościołów Marii Magdaleny i św. Piotra. Klasyczny, zwieńczony niską attyką ma na piętrze podziały pilastrowe oraz fryz z popiersiem w medalionach.  Narożnik północno-zachodni w formie półkolistego ryzalitu mieści na piętrze kaplicę. Od frontu pałac poprzedza niewielki ogródek otoczony metalowym parkanem, z tyłu większy ogród otacza wysoki mur.
Collegium Gostomianum
	 
  	  	 
  	        Na krawędzi wysokiej skarpy po wschodniej stronie Starego Miasta, z rozległym widokiem na dolinę Wisły, wznosi się potężny budynek dawnego kolegium jezuickiego.
Na wzgórzu, na którym stoi budynek w X-XI w. istniała średniowieczna osada, a później przy kościelne cmentarzysko.  Po zlikwidowaniu zakonu w 1773r. w budynkach umieszczono szkoły świeckie.
W 1813r. cały zespół budynków spłonął, a ruiny kościoła i skrzydła południowego rozebrano w XIXw.
W latach 1820-1826 odbudowane zostało istniejące do dziś skrzydło wschodnie.
Budynek reprezentuje nowożytny, można by rzec pałacowy typ klasztoru z narożnymi pawilonami. Dom Jana Długosza - Ufundowany w drugiej połowie XV wieku dla księży mansjonarzy, wikariuszy tutejszej kolegiaty
przez Jana Długosza kanonika sandomierskiego.
 Budynek wzniesiony przez mistrza Jana z Krakowa na kamiennym podmurowaniu z cegły o tzw. polskim układzie gotyckim, ozdobiony nieregularnymi rombami ułożonymi z zendrówki jest interesującym przykładem późnogotyckiego wolno stojącego budynku mieszkalnego. W wieku XIX po rozwiązaniu zgromadzenia mansjonarzy budynek popadł w ruinę. W latach 1934-1935 obiekt gruntownie restaurowano dla potrzeb Muzeum Diecezjalnego.
Podczas restauracji zachowano wszystkie pierwotne elementy usuwając późniejsze przeróbki
i naleciałości.
Zachował się charakterystyczny wielotraktowy układ, schody na piętro wykonane w grubości muru, obramienia otworów wykonane z białego piaskowca, częściowo zrekonstruowane.
Dawna duża sień ze względów funkcjonalnych podzielona została na dwie części.
Dom do dziś swym wyglądem i układem wnętrza przypomina ten za czasów Jana Długosza. Uliczki i kamienice starówki. Pięknie ukwiecone balkony kamieniczek miasta. Ul. Mariacka, wylot z Rynku głównego w kierunku Katedry Kamienice mieszczańskie wokół Rynku Starego Miasta wznoszone od XV w. zachowały w swoich murach wiele cennych detali architektonicznych, świadczących o bogatej przeszłości historycznej tych budynków. Rynek Gł. oraz Ratusz zbudowany w XIV w., rozbudowany w XVI w. (attyka), jeden z najpiękniejszych tego typu renesansowych obiektów w Polsce.
Kamienica o jasnym tynku - zwana Kamienicą Oleśnickich, zachowała pierwotny układ przestrzenny. W kamienicy tej w 1570 roku przedstawiciele polskich luteran, kalwinów i braci czeskich zawarli zgodę i opracowali obowiązujący katechizm. Z dziedzińca tej kamienicy jest wejście do Podziemnej Trasy Turystycznej. Brama Opatowska - Za czasów Kazimierza Wielkiego wybudowane zostały wraz z murami obronnymi cztery bramy.
Najbliżej zamku od południa znajdowała się brama Krakowska zburzona około 1770 roku, od wschodu brama Rybacka zwana również Lubelską zniszczona jeszcze w wieku siedemnastym zaś od północy
u wylotu obecnej ulicy Sokolnickiego brama Zawichojska i jedyna istniejąca do dziś Brama Opatowska. Pięknie ukwiecone balkony kamieniczek miasta.  Wzniesiona z cegły na rzucie zbliżonym do kwadratu, z przejazdem o typowo gotyckim, ostrołukowym wykroju z obramieniem kamiennym. W połowie XVI wieku, w epoce renesansu bramę podwyższono i zwieńczono attyką. Od strony północnej zachowały się prowadnice służące niegdyś do opuszczania brony
(zapewne drewnianej) i boczne ściany przedbramia.
W latach 1925-26 wykonano żelbetowy strop który do dziś stanowi taras widokowy
z którego roztacza się wspaniały widok na miasto i okolice.  Kościół św. Michała wraz z zespołem dawnego klasztoru Benedyktynek - zbudowany w XVII / XVII wieku zachował w niezmienionej postaci barkowe formy.
Kościół św. Michała i dawny klasztor panien benedyktynek wzniesiony został w ciągu XVII wieku z fundacji Zofii Sieniakowskiej według projektu Michała Linka. Kościół jest jednonawowy nakryty sklepieniami kolebkowo-krzyżowymi podtrzymywanymi przez zdwojone, jońskie pilastry. Kościół poprzedza niewielki ogródek oddzielony od ulicy ogrodzeniem i kazalnicą. Zespół pobenedyktyński jest znakomitym przykładem sztuki barokowej architektury klasztornej w Polsce. Od 1903 roku mieści się tutaj Wyższe Seminarium Duchowne. Kamienne portale i szczyty zwieńczone posągami tworzą bogatą architekturę budowli. We wnętrzu, częściowo zniszczonym przez pożar w 1966 roku, zachowana piękna rzeźbiona ambona z XVII wieku. W klasztorze zachował się bardzo bogaty zespół tkanin z XVII-XVIII wieku.  Kościół św. Józefa wraz z zespołem dawnego klasztoru Reformatów wzniesiony w XVII w.Kościół św. Józefa i dawny klasztor reformatów jest najmłodszym z zabytkowych kościołów Sandomierza. Zbudowany w latach 1679-89 z cegły pochodzącej z rozbiórki zamku w Zawichoście. Spalony w 1809 roku, wielokrotnie przebudowywany, zachował w skromnym, barokowym wnętrzu kilka epitafiów. Przed kościołem znajduje się prostokątny dziedziniec, otoczony barokowym murem z kaplicami Drogi Krzyżowej i bramką. Do południowej ściany kościoła przylegają zabudowania klasztorne oraz duży ogród, otoczony wysokim murem. Do osobliwości kościoła św. Józefa należą zmumifikowane zwłoki Morsztynówny, spoczywające w oszklonej trumnie w podziemiach kościoła.

najbliższe galerie:

 
Sandomierz
1pix użytkownik deemi odległość 0 km 1pix
Sandomierz (2)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Sandomierz
1pix użytkownik marcin1980 odległość 0 km 1pix
Polska - Sandomierz
1pix użytkownik maria37 odległość 0 km 1pix
Stary  Sandomierz
1pix użytkownik czupur odległość 0 km 1pix
Sandomierz - Muzeum Diecezjalne.
1pix użytkownik jo_ta odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (15):

 
deemi użytkownik deemi(wpisów:4) dodano 11.02.2017 16:08

przepiękne zdjęcia cudownego miasta :)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2457) dodano 27.05.2010 12:09

Konwalio - myślę że i bez SPA jesteś piękna i młoda jak to jest widoczne na avatorku -)

konwalia użytkownik konwalia(wpisów:3259) - Użytkownik usunięty. dodano 22.05.2010 08:30

Mocar,podaj namiary na to SPA,to zaraz jade.
Tez sie chce odmłodzić-)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2457) dodano 22.05.2010 00:29

Konwalia kiedyś zaproponowała mi SPA więc z korzystałem i pomogło :)

jurasek użytkownik jurasek(wpisów:360) dodano 14.03.2010 19:50

Zakochałem się w Sandomierzu od pierwszego spojrzenia. Ta galeria mnie w tym utwierdziła. Galeria Twoja - Mocar jest wzorcowa, bo ma krótka charakterystykę jako całości i opis pod każdym zdjęciem. Za to wszystko dostałeś od mnie "10". Pozdrawiam.

weronika użytkownik weronika(wpisów:238) - Użytkownik usunięty. dodano 24.02.2010 22:32

Bardzo lubie Twoje galerie .

hana użytkownik hana(wpisów:198) dodano 22.02.2010 09:15

Nigdy nie byłam w Sandomierzu, po obejrzeniu twojej galerii wiem, że muszę to szybko nadrobić. Pozdrawiam :)

tereza użytkownik tereza(wpisów:3675) dodano 20.02.2010 22:25

W Sandomierzu byłam kilka razy,urocze miasteczko i Ty oczywiście fajnie to pokazałeś.Pozdrawiam:)

wkraj użytkownik wkraj(wpisów:125) dodano 20.02.2010 17:19

Sandomierz to jedno z ładniejszych polskich miast, co skutecznie widać w Twojej galerii.
Pozdrawiam

beata-zbychu użytkownik beata-zbychu(wpisów:1002) dodano 20.02.2010 16:25

Piękne miasto, ładna galeria chyba specjalnie zrobiona li tylko dla Obieżyświata - niestety nasze galerie powstają z wycinków zdjęć na których są fotografowane osoby i dlatego są takie kaszaniaste.

porzeczka użytkownik porzeczka(wpisów:344) dodano 20.02.2010 15:50

A ja do Sandomierza ciągle wracam i polecam go z pełną odpowiedzialnością :-)
Szczególnie, wiosną, kiedy wokół kwitną sady morelowe - jest PIĘKNIE...
Pozdrawiam

kordula157 użytkownik kordula157(wpisów:5099) dodano 20.02.2010 12:17

A ja byłam ale chyba 100 lat temu, muszę sie tam wybrać ponownie , piekne miejsce. Choć pogoda Ci nie dopisała , to i tak nie odebrała nic urokowi tego miejsca:)))

magdalena użytkownik magdalena(wpisów:3588) dodano 20.02.2010 12:17

Dołączam do zawstydzonych. A wstyd jeszcze większy, że to film "Ojciec Mateusz" uświadomił mi, że chcę to miasto zobaczyć. Ale poczekam do wiosny. Chcę to miasto zobaczyć w słońcu (ciekawe, że im w tym serialu zawsze świeci słońce, a nam do zdjęć to niekoniecznie - to niesprawiedliwe!). A jak już pojadę, a słońca nie będzie, to będę siedzieć tam tak długo aż wyjdzie zza chmur! Co mi tam. Choćbym miała cały urlop na to stracić.
Dzięki Mocar za piękną galerię i za zachętę do odwiedzenia Sandomierza, choć jak z dużym, dużym wstydem przyznałam zachęcił mnie banalny serial. Pozdrawiam

konwalia użytkownik konwalia(wpisów:3259) - Użytkownik usunięty. dodano 20.02.2010 11:40

Wstyd!!!!
Też nie byłam.
Mocar jak zwykle dobra galeria.
A Sandomierz niezwykle urocze miasto.
Pozdrawiam.

pipol użytkownik pipol(wpisów:8616) dodano 20.02.2010 10:55

To wstyd. że jeszcze nie byłem w Sandomierzu !!!!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!