m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (48):

 
W połowie IX w. ziemia miechowska była częścią państwa plemiennego Wiślan, a z końcem pierwszego tysiąclecia podporządkowała się książętom piastowskim, stając się częścią państwa polskiego. Na zdj. Rynek Główny w Miechowie Właścicielem terenów, na których leżał Miechów był Jaksa herbu Gryf, książę pomorski.  Na zdj. Godło powiatu Gryf wraz z tarczą, na której widnieje symbol zakonu bożogrobców. W połowie XII w. ruszyła II wyprawa krzyżowa, w której wraz z Henrykiem Sandomierskim, synem Bolesława Krzywoustego, wziął udział Jaksa herbu Gryf. Z tej wyprawy Jaksa sprowadza w 1163 r. zakonników z Zakonu Kanoników Stróżów Grobu Chrystusowego, zwanych później w Polsce bożogrobcami. Kiedy następnie Turcy na kilkaset lat wyparli chrześcijan z Ziemi Świętej, Miechów ze swoją dokładną repliką Grobu Pańskiego stał się celem pielgrzymek całej chrześcijańskiej Europy. Kościół w Miechowie, jako drugi na świecie, ma tytuł Bazyliki Mniejszej Grobu Bożego.
Pierwszym kanonikiem był Marcin zw. Galus z pochodzenia Francuz, który wraz z kilkoma braćmi po uzyskaniu zgody krakowskiego biskupa Mateusza przystąpił do budowy pierwszego kościoła i klasztoru, poświęconego w 1170 roku przez biskupa krakowskiego. Miechów jako osada przyklasztorna rozwijał się wraz z zakonem i prawa miejskie uzyskał w 1290 z nadania Przemysła II. Na zdj. Widok na bazylikę z Rynku Głównego. W styczniu 1734 doszło do bitwy pod Miechowem, w której polskie siły pokonały oddział saksoński, w czasie wojny o sukcesję polską. W 1819 r., na skutek kasaty zakonu bożogrobców w zaborze rosyjskim, Miechów opuścili ostatni zakonnicy. Kasata zakonu zniosła zakaz osiedlania się w mieście Żydów. Po ich osiedleniu się powstała Synagoga w Miechowie. W czasie zaboru rosyjskiego w Miechowie, ze względu na bliskość granic Rosji, stacjonował kilkusetosobowy oddział żołnierzy rosyjskich.
Tragicznie zapisało się dla Miechowa powstanie styczniowe. 17 lutego 1863 r. oddziały powstańcze nieudolnie dowodzone przez Apolinarego Kurowskiego dokonały próby opanowania Miechowa. Na zdj. Główny portal wejścia do Bazyliki. Klęska powstańców była całkowita. Potem miasto spotkały liczne represje i pożar, którego rosyjscy żołdacy nie pozwalali gasić. Na zdj. Nawa główna Bazyliki oraz pozostałe kolejne zdjęcia. Okres popowstaniowy to czas ożywionej działalności stowarzyszeń rolniczo-ziemiańskich oraz chłopskich. Pierwsze Towarzystwo Rolnicze powstało w 1898 r.Na zdj. Rokokowo-klasycystyczny ołtarz główny. Powstała także pierwsza organizacja włościańska pod nazwą Jutrzenka.  Okres poprzedzający wybuch I wojny światowej to czas pewnego ożywienia w rozwoju miasta Na zdj. Fragment portalu zakrystii. powstały zakłady usługowe i przemysłowe: destylarnia monopolowa kilka cegielni, skład maszyn rolniczych, drukarnia, zakład ślusarski oraz kilka dużych sklepów i składów.  Na zdj. Rokokowo-klasycystyczny ołtarz główny przedstawia scenę Zmartwychwstania. W czasie zaboru rosyjskiego w centrum Miechowa, przy obecnym placu im. T. Kościuszki, powstała cerkiew prawosławna dla urzędników i żołnierzy rosyjskich. Na zdj. Prawa, nawa boczna z ołtarzem MB.
Po wycofaniu się Rosjan została ona rozebrana przez miejscową ludność. Na jej miejscu po II wojnie światowej wybudowano Pomnik Partyzantów. Wybuch I wojny światowej spowodował wiele zmian w ziemi miechowskiej. Już na początku 1914 r. Rosjanie ogołocili przygraniczne tereny z wojsk, przegrupowując je do rdzennej Rosji tak, że wojska austriackie bez przeszkód wkroczyły na teren Miechowszczyzny. Na zdj. Lewa,  nawa boczna . Od momentu wkroczenia Austriaków do Miechowa rozpoczął się okres okupacji austriackiej trwający aż do listopada 1918 r. Na zdj. Ołtarz boczny. Na początek 1919 roku przypadł okres organizowania władzy polskiej na terenie Miechowszczyzny. Wyniszczona przez zaborców ziemia miechowska skutki wojny usunęła dopiero w latach 1925-1926. Na zdj. Fragment ambony część dolna. Uruchomiono wtedy fabrykę narzędzi rolniczych, powstało kilka kaflarni. W Miechowie powstała mleczarnia. W Charsznicy uruchomiono odlewnię żeliwa. Na zdj. Fragment ambony część górna. W 1934 r. przez Miechów została przeprowadzona linia kolejowa łącząca Kraków ze stacją w Tunelu - miasto uzyskało własny dworzec kolejowy. Na zdj. Nawa główna część widoczna od ołtarza głównego.
II wojna światowa zaczęła się dla miechowian wielką ucieczką przed wojskami niemieckimi, które już 6 września wkroczyły do miasta. Na zdj. Ołtarz boczny. Z uwagi na wcześniejsze wycofanie się wojsk polskich, Miechów nie doznał żadnych zniszczeń. Miechów znalazł się w Generalnym Gubernatorstwie w dystrykcie krakowskim. Na zdj. Organy i chór. Ze względu na ukształtowanie terenu Niemcy przygotowywali tereny w okolicy Miechowa do obrony, m.in. budując bunkry betonowe i ziemne, okopy, wycinając drzewa w dolinie Szreniawy. Na zdj. Odkryty fresk z XV w. Mimo to 16 stycznia 1945 Miechów został zdobyty przez wojska Armii Czerwonej. Po wojnie zorganizowany na nowo powiat miechowski został włączony w granice województwa krakowskiego. Większe miejscowości w powiecie to oprócz Miechowa: Proszowice, Słomniki i Książ Wielki. Granice powiatu sięgały w tym czasie aż do Wisły. Na zdj. Kaplica Ukrzyżowanego obok kruchty w bazylice. W 1955 r. decyzją administracyjną z powiatu miechowskiego wydzielono powiat proszowicki.  Na zdj. j.w.
W tym kształcie powiat istniał do 1975 r., kiedy został uchwalony dwustopniowy podział administracyjny kraju, a powiaty zniknęły z mapy Polski. Na zdj. j.w. W 1999 r. nastąpiły ponowne zmiany organizacyjne w administracji państwowej. Wróciły powiaty, chociaż w innych granicach niż przed ich likwidacją w 1975 r. Na zdj. Krużganki z XIV w. Miechów znowu stał się stolicą powiatu, ale o powierzchni mniejszej niż dawniej.15 listopada 1999 Rada Powiatowa przyjęła symbole władzy samorządowej, to jest godło i flagę. Na zdj. Krużganki z XIV w. Miechów znowu stał się stolicą powiatu, ale o powierzchni mniejszej niż dawniej.15 listopada 1999 Rada Powiatowa przyjęła symbole władzy samorządowej, to jest godło i flaga. Jaksa, za zgodą patriarchy jerozolimskiego, zabrał ze sobą kilku braci - stróżów Grobu (z kanonikiem Gallusem) i ufundował im w swoich posiadłościach klasztor oraz niewielki kościółek. Na zdj. Portal wejściowy w krużgankach do kaplicy Grobu Bożego. Kilkakrotnie przebudowywana świątynia ulegała licznym pożarom. 15 lipca 1799 r. bp Tomasz Nowina Nowiński konsekrował ją pw. Grobu Bożego. Na zdj. Widok Grobu Bożego.
Bożogrobcy swą posługą zapewnili świetność kościołowi i miasteczku na długie lata. Do ich głównych zadań należało: szerzenie kultu Męki, Śmierci i Zmartwychwstania, a także opieka nad pielgrzymami i chorymi, oraz prowadzenie szkół. Zaszczepili w Polsce swą specyficzną liturgię i obyczaj. Na zdj. Widok górnej części GB.wykonany z drewna W Miechowie miał swą siedzibę generał zakonu, tu był nowicjat, stąd zakonnicy udawali się do pracy misyjnej. Zakon wydał wielu światłych ludzi. Miechowici - bo tak ich nazywano - opiekowali się sanktuarium do 1819 r. Po kasacie zakonu, miasto, jak i ruch pielgrzymkowy, znacznie podupadły. Na zdj. Widok dolnej części GB.wykonany z kamienia. Ponieważ metryka miechowskiej świątyni sięga XII w., konieczne były przebudowy. Obecna bazylika jest trzynawową, trójprzęsłową świątynią gotycką, z przełomu XIV i XV w., z fragmentami romańskimi, którą w XVIII w. przebudowano na styl późnobarokowy. Na zdj. Zasadnicza część wewnątrz GB. Dla sylwetki kościoła charakterystyczna jest wieża, zakończona hełmem w kształcie kuli, z Figurą Chrystusa Zmartwychwstałego. Na zdj. Grób Boży. Kamień z GB przywieziony z Ziemi Świętej. Unikatowy obiekt sakralny stanowi kaplica Grobu Bożego, datowana na 1530 r. - najstarsza i najwierniejsza kopia Grobu Chrystusa.
Krużganki z XIV w. w których  znajdują się stacje Drogi Krzyżowej.  Bożogrobcy z Miechowa zaszczepili w Polsce wiele zwyczajów liturgicznych, które wywodzą się bezpośrednio z rytuału jerozolimskiego. Im zawdzięczamy tradycję robienia grobów w Wielki Piątek oraz nabożeństwo Drogi Krzyżowej w terenie. Natomiast mniej powszechny jest obecnie zwyczaj przygotowywania misteriów wielkanocnych, z których miechowici szeroko słynęli. 3 listopada 1996 r., Prymas Polski kard. Józef Glemp, uroczyście ogłosił Breve Jana Pawła II (z 10 kwietnia 1996 r.), nadające miechowskiemu sanktuarium miano bazyliki mniejszej. Do bazyliki Grobu Bożego w Miechowie od wieków podążają pielgrzymi, by pomodlić się przy najstarszej w świecie i najwierniejszej replice Grobu Chrystusa z kaplicy jerozolimskiej. Na zdj. Pomnik Partyzantów, postawiony na miejscu byłej cerkwi a obecnym placu im. T. Kościuszki. Galerie poświęconą tematowi Grobu Bożego szczególnie edytuję w tym dniu kiedy odwiedzamy groby naszych bliskich . DZIĘKUJE

najbliższe galerie:

 
Podlesice
1pix użytkownik naffarin odległość 12 km 1pix
Dolina Dłubni 2012 r
1pix użytkownik magdar odległość 13 km 1pix
Racławice
1pix użytkownik reggie odległość 16 km 1pix
Grodzisko
1pix użytkownik mocar odległość 20 km 1pix
Zamek w Pieskowej Skale
1pix użytkownik warusek odległość 21 km 1pix
Twierdze Ojcowskiego Parku
1pix użytkownik popekpawel odległość 21 km 1pix

komentarze do galerii (3):

 
romana użytkownik romana(wpisów:5057) dodano 02.11.2010 15:13

W Miechowie byłam tylko przejazdem i nie zwiedziłam Bazyliki. Na Twoich fotkach widzę, że to był błąd, który muszę koniecznie naprawić.
Piękna galeria.
Pozdrawiam :)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2457) dodano 02.11.2010 10:45

Dzięki :)) Pozdrawiam .

marcowadziewczyna użytkownik marcowadziewczyna(wpisów:1526) dodano 02.11.2010 10:05

Bardzo dory z Ciebie przewodnik .Mysle ,że spokojnie możesz ubiegać się w Miechowie o tą posade ;)
Kolejna galeria z dużą dawką historii i świetnymi zdjęciami. Gratuluje i pozdrawiam :)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!