m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Wejście na teren pałacu prowadzi przez kutą bramę ozdobioną złoconym herbem królewskim na pierwszy z dziedzińców, nazywany Dziedzińcem Ministrów. Tłum turystów maszeruje po wysypanym żwirem, a w dalszej części - wybrukowanym kocimi łbami dziedzińcu do konnego pomnika Ludwika XIV z lat 1835-1837 dłuta Pierre Carteliera i jego ucznia Louisa Petitota. Obecnie cały ten teren zajmuje zespół muzealny, którego głównymi częściami są rezydencja, park (IV-X codz. 8.00-20.30, XI-III codz. 8.00-18.00; bezpł. z wyj. Dni Grających Fontann), posiadłość Marii Antoniny (VII-X codz. 12.00-18.30, 9 €; po 17.00 5 €; XI–III codz. 12.00–17.30, 5 €) oraz muzeum powozów (IV–X sb. i nd. 9.00–18.30; 2 €) i sala do gry w piłkę (sb. i nd. 12.30–18.30; bezpłatnie). Chcąc choćby pobieżnie zwiedzić cały zespół muzealny, trzeba przeznaczyć na to przynajmniej jeden dzień (najlepiej wiosenny lub letni, przy dobrej pogodzie). Warto wtedy wykupić bilet łączony do wszystkich atrakcji o nazwie Passeport un jour (IV-X 20 €, dzieci 10-17 lat 6 €, poniżej 10 lat bezpłatnie., XI-III 15,50/4 €). W środy organizowane są płatne warsztaty rzeźbiarskie, aktorskie i taneczne dla dzieci i młodzieży. W tym miejscu stała niegdyś złocona brama oddzielająca Dziedziniec Ministrów od Dziedzińca Królewskiego, do którego mieli dostęp tylko członkowie rodziny monarszej i ich najbliższa świta. Kolejny dziedziniec, usytuowany przed najstarszą częścią pałacu, nosi nazwę Marmurowego (od płyt, jakimi go wyłożono). Dalej mogły wjeżdżać tylko powozy królewskie. Na wprost, za Dziedzińcem Marmurowym, znajduje się najstarsza część pałacu - dawny zameczek myśliwski Ludwika XIII z początków XVII w. Tutaj właśnie Ludwik XIV rozpoczął realizację gigantycznego przedsięwzięcia, jakim stała się budowa największego pałacu Europy. Głównymi realizatorami królewskiej koncepcji, w myśl której ogrom i przepych pałacu miały odzwierciedlać absolutną władzę króla i potęgę Francji, byli architekci Louis Le Vau i Jules Hardouin-Mansart, autor projektu wystroju wnętrza Charles Le Brun i królewski ogrodnik André Le Nôtre.
Bogato zdobione bramy na dziedzińcu pałacu. Fragment pałacu zdobiony złoceniami. Fragment pałacu zdobiony złoceniami. Fragment bramy zdobiony złoceniami. Dziedziniec Pałacu. Zapraszam do wnętrz :)
Trasa zwiedzania prowadzi najpierw do skrzydła południowego. Dalej ogląda się apartamenty reprezentacyjne... ...z bogactwem zbiorów i dzieł sztuki... ...oraz całą galerię obrazów w poszczególnych komnatach Można tu podziwiać m.in. kopie obrazów Davida, nadwornego malarza Pierwszego Cesarstwa (oryginały znajdują się w Luwrze).
Swoisty przedsionek do nich tworzy salon Herkulesa. Kolejne pomieszczenia noszą nazwy wywodzące się z mitologii rzymskiej: salon Obfitości, salony Wenus, Diany, Marsa, Merkurego i Apollina.
Ta ostatnia pełniła funkcję sali tronowej Ludwika XIV i do dziś ozdobiona jest pochodzącym z 1701 r. portretem króla, autorstwa Hyacinthe’a Rigauda. Wieczorami organizowano tu koncerty. Najpiękniejszy wystrój ma salon Wenus. . Salon Marsa pełnił funkcję kolejnej sali balowej, w salonie Diany organizowano rozgrywki bilarda, a w salonie Merkurego zabawiano się innymi grami towarzyskimi. Za salami mitologicznymi znajduje się salon Wojny, upamiętniający zwycięskie bitwy Ludwika XIV W symetrycznie usytuowanym salonie Pokoju sławione są pokojowe i administracyjne osiągnięcia monarchy. Środek centralnej części pałacu zajmuje słynna Galeria Zwierciadlana, o 75 m długości, 10 m szerokości i 13 m wysokości. Zdobi ją 17 luster (uznawanych niegdyś za największe na świecie) ustawionych naprzeciw 17 okien. Za czasów Ludwika XIV odbywały się tu największe uroczystości, przede wszystkim słynne dworskie bale.
Kandelabry oświetlały salę trzema tysiącami świec, pod ścianami ustawiano drzewa pomarańczowe w srebrnych donicach, a każdy szczegół zachowania ustalała szczegółowa etykieta. W tym najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniu rezydencji w 1870 r. proklamowano powołanie cesarstwa niemieckiego, a 28 czerwca 1919 r. podpisano traktat kończący I wojnę światową. Po niedawnym zamachu, kiedy próbowano rozbić słynne zwierciadła przy użyciu materiałów wybuchowych, zastąpiono je kopiami. Do Galerii Zwierciadlanej przylega od wschodu sypialnia króla, który co wieczór był rozbierany i układany do snu według specjalnego ceremoniału, z udziałem wielu dworzan i przedstawicieli arystokracji. apartamenty reprezentacyjne Przechodząc długimi korytarzami Pałacu, mijamy boczne skrzydła, które nie zawsze są otwarte dla zwiedzających. Kierunki zwiedzania Pałacu oznaczone są dla zwiedzających.
apartamenty reprezentacyjne apartamenty reprezentacyjne ...salony, ...galerie
biblioteki... Zapraszam do Części Wersal 2.

najbliższe galerie:

 
Wersal (2007)
1pix użytkownik figielek odległość 0 km 1pix
FRANCJA.  Wersal
1pix użytkownik caprio72 odległość 0 km 1pix
Paryż - Wersal
1pix użytkownik mgfoto odległość 1 km 1pix
Francja - Versailles Chateau
1pix użytkownik zibid odległość 1 km 1pix
WERSAL 2 - OGRODY
1pix użytkownik afrodyta odległość 2 km 1pix
Wersal - ogrody
1pix użytkownik robson odległość 2 km 1pix

komentarze do galerii (2):

 
afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4051) dodano 06.09.2011 20:50

Witam. Wiem na pewno, że nie wolno robić zdjęć w Bazylice Sacré-Cœur.
W Wersalu trudno robi się zdjęcia w tłumie.
Tutaj robiłam zdjęcia dwoma aparatami: Olympusem (kompaktem) i Canonem. Faktycznie jakość jest
nie najlepsza, ale mimo wszystko chciałam pokazać to miejsce.
Pozdrawiam serdecznie.

waaw użytkownik waaw(wpisów:526) dodano 06.09.2011 17:44

Portrety, żyrandole, zegar ... – jak za mgłą, a może to tak tylko u mnie widać?
Są jakieś ograniczenia (zakazy) w robieniu zdjęć w paryskich muzeach?
Pozdrawiam.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!