m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Zwiedzanie zaczynamy od ulicy Słowackiego 52/54, gdzie znajduje się Szkoła Główna Państwowej Straży Pożarnej oraz Straż Pożarna. Na przeciwko Straży znajduje się apartamentowiec; u zbiegu ulic Słowackiego, Popiełuszki i Hanki Czaki, ps. Helena.Hanka Czaka, polska harcerka, działaczka młodzieżowa, łączniczka i sekretarka kierownika Wydziału Informacji w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się Hala Marymoncka - nazwa popularnej hali targowej w Warszawie, na terenie 
dzielnicy Żoliborz, przy ul. Słowackiego 45/47. Hala Marymoncka to jeden z większych supermarketów na Żoliborzu, znajdujący 
się tuż przy stacji metra Marymont. Ma dwa piętra. Znajdujemy się na Placu Bankowym. W głębi, Błękitny Wieżowiec. Kierujemy się w przeciwnym kierunku, ulicą Anielewicza. Muranów to historyczne osiedle w Warszawie położone w dzielnicach Wola i Śródmieście. Pałac Mostowskich (Hilzenów) - pierwszy zrekonstruowany budynek po wojnie na placu Bankowym, stojący przy ul. Nowolipie 2, obecnie siedziba Komendy Stołecznej Policji.W pałacu za czasów T. Mostowskiego podobno koncertował Fryderyk Chopin.
Skwer Więźniów Politycznych Stalinizmu.Pomiędzy ulicami: Andersa Władysława gen., Anielewicza Mordechaja, Nowolipki
Okrąglak - położone pośrodku, połączone bramą z ulicą Zamenhofa i wychodzące na skwer Więźniów Politycznych Stalinizmu, nazwa pochodzi od kształtu podwórka. Pomnik Rady Pomocy Żydom Żegota w Warszawie. W 2008 roku na skwerze w pobliżu pomnika Bohaterów Getta ruszyła budowa Muzeum Historii Żydów Polskich. Wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę muzeum miało  miejsce w czerwcu 2007. W przyszłości ma też powstać stacja metra Muranów. 
Muzeum Historii Żydów Polskich (MHŻP) - placówka muzealna poświęcona historii i kulturze polskich Żydów, której siedziba znajduje się na warszawskim Muranowie przy ul. Anielewicza 6 obok pomnika Bohaterów Getta w Warszawie. Muzeum zostało utworzone w 2005 przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, miasto Warszawa oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny, a jego biura zostały ulokowane w tymczasowej siedzibie przy ul. Wareckiej 4/6. 26 czerwca 2007 akt erekcyjny pod budowę muzeum został podpisany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego, ministra kultury Kazimierza Ujazdowskiego, prezydent Warszawy Hannę Gronkiewicz-Waltz, przewodniczącego Stowarzyszenia ŻIH Mariana Turskiego oraz pierwszego darczyńcę Victora Markowicza z USA (któremu towarzyszyli Zygmunt Rolat i Tad Taube).
Planowano, że całość budowy będzie kosztować od 80 do 100 milionów złotych i większość funduszy pokryje Urząd Miasta Stołecznego Warszawy (40 mln PLN), Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (40 mln PLN), Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny wraz z prywatnymi sponsorami z całego świata (20 mln PLN).  W toku przedsięwzięcia koszty gmachu, finansowane z pieniędzy państwowych wzrosły do ok. 200 milionów złotych, a wystawy do ok. 120 milionów złotych zebranych wśród darczyńców prywatnych. Budowa Muzeum Historii Żydów Polskich w swoim czasie było największą inwestycją kulturalną stolicy. Muzeum kierował do 2011 roku Jerzy Halbersztadt, po czym pełniącą obowiązki dyrektora została Agnieszka Rudzińska-Rytel aż do odejścia w czerwcu 2012. Od 9 sierpnia 2012 obowiązki dyrektora pełni Andrzej Cudak. Uroczyste otwarcie ma nastąpić 20 października 2013 roku, przy czym sam budynek został udostępniony publiczności 19 kwietnia 2013. Tzw. małe otwarcie związane było z obchodami 70. rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim, po nim zorganizowano dni otwarte.
Pomnik Bohaterów Getta w Warszawie.Przed wojną na środku obecnego placu stały zabudowania Koszar Artylerii Konnej, tzw. koszary wołyńskie, zbudowane w latach 1784-1788. Od zaborów do czasów II wojny światowej mieściło się tam więzienie wojskowe. W czasie wojny w budynkach tych swoją ostatnią siedzibę miał Judenrat. Kamienna płaskorzeźba od strony wschodniej ukazuje cierpienia i męczeństwo kobiet, niewinnych dzieci i starców. Nosi ona tytuł „Pochód na zagładę”.Decyzję o budowie pomnika podjął Centralny Komitet Żydów w Polsce mający wówczas swoją siedzibę w Lublinie. W 1946 r. zwrócono się do inż. Leona Suzina z prośbą o wykonanie projektu. Kamienną płytę przed pomnikiem zdobią dwie wykonane menory z brązu. Na pomniku jest także napis w języku polskim, jidysz i hebrajskim: „Naród żydowski swym bojownikom i męczennikom”. Pomnik ma 11 m wysokości. Monumentalna bryła umieszczona jest we wschodniej części placu. Składa się na nią  rzeźba, płaskorzeźba, cokół i stylizowane menory. Od strony zachodniej widać spiżową rzeźbę mężczyzn, kobiet i dzieci zatytułowaną „Walka”. Symbolizuje ona bohaterski zryw powstańców. Postacie trzymają w dłoniach butelki z benzyną, pistolety i granaty. Była to tablica w kształcie koła, na której wycięty był liść palmowy - symbol męczeństwa oraz hebrajska litera „B” (Berejszys). Oprócz tego umieszczono tam napis w językach polskim, hebrajskim i jidysz: Tym, którzy polegli w bezprzykładnej bohaterskiej walce. o Godność i Wolność narodu żydowskiego, o Wolną Polskę, o wyzwolenie człowieka - Żydzi Polscy. Tablicę otaczało kamienne obrzeże z czerwonego piaskowca. Kolor kamienia i wysypane wokół fragmenty cegieł symbolizowały krew przelaną w walce. Bardzo szybko podjęto jednak decyzję o budowie w pobliżu kolejnego pomnika.W lipcu 1946 r. powołana została Komisja Budowy Pomnika, w skład której weszli: Adolf Berman, Icchak Cukierman i Bernard Falk. Wykonanie projektu zlecono rzeźbiarzowi Natanowi Rappaportowi. Prace rozpoczęto w 1947 r. Budowę prowadziła firma budowlana Mariana Pliszczyńskiego. Firma inż J. Fedorowicza wykonała prace kamieniarskie, a odlewem rzeźby zajęła się paryska gisernia Eugene Didier’a.
Już na trzecią rocznicę powstania pomnik był gotowy, a odsłonięto go, 16 kwietnia 1946 r. Jan Karski, właściwie Jan Romuald Kozielewski, pseudonim Witold (ur. 24 czerwca 1914 w Łodzi, zm. 13 lipca 2000 w Waszyngtonie) - obywatel polski i Stanów Zjednoczonych, honorowy obywatel Izraela, prawnik i dyplomata, historyk, od 1939 w konspiracji, kurier i emisariusz władz Polskiego Państwa Podziemnego, świadek Holokaustu. W grudniu 2009 marszałek Sejmu RP Bronisław Komorowski i rektor Uniwersytetu w Tel Awiwie odsłonili w kampusie uniwersyteckim pomnik-ławkę przedstawiający Jana Karskiego. Autorami projektu, wyłonionego w konkursie w 2005 roku, jest zespół architektów z fińskiej pracowni architektonicznej Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, pod kierownictwem Rainera Mahlamäki. Skwer Willy'ego Brandta − skwer u zbiegu ulic Karmelickiej i Lewartowskiego na warszawskim Muranowie. Nazwa skweru upamiętnia kanclerza Niemiec Willy'ego Brandta.7 grudnia 1970 w Pałacu Namiestnikowskim został podpisany Układ między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec o podstawach normalizacji ich wzajemnych stosunków z 7 grudnia 1970. Historyczny dokument podpisali Willy Brandt i Józef Cyrankiewicz w obecności I Sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki. Pomnik Willy'ego Brandta − monument znajdujący się na skwerze Willy'ego Brandta, u zbiegu ulic Lewartowskiego i Karmelickiej, na warszawskim Muranowie.Pomnik upamiętnia zdarzenie z 7 grudnia 1970, kiedy to kanclerz Niemiec Willy Brandt, składając wieniec pod Pomnikiem Bohaterów Getta, po poprawieniu szarfy cofnął się i niespodziewanie uklęknął. Historyczny gest Brandta został zinterpretowany jako publiczne wyznanie winy w imieniu narodu niemieckiego oraz hołd oddany pomordowanym warszawskim Żydom i wszystkim ofiarom II wojny światowej.
Aleja Jana Pawła II (dawniej Juliana Marchlewskiego) - aleja biegnąca od Alej Jerozolimskich do placu Grunwaldzkiego przez Śródmieście, Wolę oraz Żoliborz, o łącznej długości 4,2 kilometra.Kamień pamiątkowy z datą śmierci Jana Pawła II. Na przeciwko pamiątkowego kamienia znajduje się PAWIAK.Pawiak - dawne więzienie, a dziś muzeum będące oddziałem Muzeum Niepodległości, które znajduje się przy ulicy Dzielnej 24/26 na Muranowie. Pełna nazwa muzeum to Muzeum Więzienia Pawiak.Zespół budynków więzienia oficjalnie znanego jako Główne Więzienie Inkwizycyjne Guberni Warszawskiej powstał w latach 1830-1835 na półtorahektarowym placu pomiędzy Dzielną a Pawią. Od tej ostatniej ulicy wzięła się zresztą potoczna nazwa więzienia, Pawiak.Projektantem obiektu był Henryk Marconi oraz Fryderyk Skarbek, w jego ramach powstały pawilon męski (bliżej wschodniego krańca) oraz pawilon żeński (bliżej zachodniego krańca posesji). Pawilon żeński nazwano potem potocznie Serbią, gdyż podczas trwającej w latach 1877-1878 X -wojny rosyjsko-tureckiej (tzw. serbskiej) mieścił się tutaj szpital wojskowy. W 1835 więzienie przeniesiono tutaj z dawnej Baszty Mostowej przy ul. Boleść, początkowo działało jako więzienie kryminalne, a po 1863 roku jako więzienie polityczne. Na Pawiaku więziono między innymi Romualda Traugutta oraz Ludwika Waryńskiego, który napisał tutaj utwór Mazur Kajdaniarski. Ciekawostką jest też fakt, że jedna z biegnących wzdłuż muru więzienia uliczek otrzymała nazwę Więzienna. Od 11 czerwca 1943 roku, rozkazem Heinricha Himmlera, był częścią KL Warschau. Spośród wszystkich więzionych rozstrzelano 37 tysięcy osób (szczególnie wielu w 1943 i 1944 roku), a 60 tysięcy wywieziono do obozów koncentracyjnych - w nawiązaniu do tych wydarzeń na murach wielu budynków pojawiały się napisy Pawiak pomścimy. Dnia 11 lutego 1944 roku gestapo dokonało masowej egzekucji więźniów, wieszając ich na ulicy Leszno naprzeciw sądów. W 1984 roku stwierdzono, że rosnący na dziedzińcu wiąz jest porażony chorobą wiązów - grafitozą, przez co drzewo obumarło. Dzięki działaniom konserwatorskim przetrwało niemal dwadzieścia kolejnych lat, jednak w 2002 roku stwierdzono, że dalsza konserwacja jest niemożliwa. Wobec tego w 2004 rok zapadła decyzja o zastąpieniu oryginału brązową kopią. Wiąz odlano w brązie w Gliwicach i umieszczono przez muzeum ponownie 8 maja 2005 roku.
Na nowym „drzewie” ponownie zawisły tabliczki z nazwiskami tych, którym winna jest pamięć. Dnia 11 listopada 2010 roku około 2:30 w nocy niepoczytalny sprawca zdewastował drzewo, niszcząc wiele tabliczek. Zamontowano je ponownie w grudniu, jednocześnie instalując na dziedzińcu monitoring. Odnowieniem tabliczek zajęła się firma Sławomira Szubko. Obok wiązu, przed wejściem do muzeum, znajduje się również szereg tablic pamiątkowych. Na zrekonstruowanym dziedzińcu przy pomocy marmurowych płyt oznaczono punkty szczególne - zejście do kostnicy ul. Dzielnej, miejsce gdzie na hałdzie gorącego żużlu i popiołu z pieców centralnego ogrzewania oprawcy kazali się czołgać więźniom, oraz miejsce wagi węglowej, na której 6 grudnia 1943 roku publicznie powieszono trzech więźniów za próbę ucieczki. Pozostali więźniowie zostali rozstrzelani na początku sierpnia 1944 roku, a samo więzienie zostało wysadzone przez Niemców podczas powstania warszawskiego, 21 sierpnia 1944 roku. Z dawnego więzienia po wysadzeniu przetrwał fragment bramy oraz rosnący na dziedzińcu wiąz, na którym po wojnie rodziny ofiar Pawiaka umieszczały tabliczki z nazwiskami pomordowanych w tym miejscu.  Ruiny więzienia wyburzono w związku z budową ul. Marchlewskiego, po której zachodniej stronie zorganizowano skwer, po wschodniej natomiast w latach 1965-1966 dokonano częściowej rekonstrukcji zabudowań dawnego oddziału VII z przeznaczeniem na muzeum. W kompleksie znajdowały się także magazyny, warsztaty więzienne, kuchnia, depozyty, łaźnia, pralnia, kotłownia, a całość ogrodzono wysokim murem z trzema wieżyczkami strażniczymi. W 2001 roku zabudowania wpisano na listę zabytków.
Otoczenie ulic zostało zabudowane socrealistycznymi blokami osiedli Mirów oraz Muranów (w środkowej i północnej części), w 1959 roku ulicę przedłużono na północ do Stołecznej likwidując ulicę Parysowską oraz plac Parysowski, a w latach 60. XX wieku przebudowano skrzyżowanie z ul. Prostą i Twardą, tworząc rondo ONZ. Aleja Jana Pawła II rozpoczyna swój bieg w pobliżu Dworca Centralnego, u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi oraz ulicą Tytusa Chałubińskiego. Al.Jana Pawła II,  zabudowane socrealistycznymi blokami (po prawej stronie)... ...oraz po lewej.To co widzimy na zdjęciu, to jakaś architektoniczna pomyłka :( al. Solidarności 127....Sąd Okręgowy w Warszawie, na skrzyżowaniu z Al. Jana Pawła II.  Al. Jana Pawła II.
 Al. Jana Pawła II. Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Panny Marii (zwany też Kościołem Przesuwanym) znajduje się przy al. Solidarności 80 (dawniej ul. Leszno 32) w Warszawie w dzielnicy Śródmieście przy Trasie W-Z. [http://m.warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,106541,12950939,Spektakularna_operacja__przesuneli_kosciol_na_rolkach.html ]

najbliższe galerie:

 
Cmentarz w Wilanowie
1pix użytkownik wo odległość 1 km 1pix
Muzeum Powstania Warszawskiego
1pix użytkownik achernar-51 odległość 1 km 1pix
Pomniki warszawskie cz. 1
1pix użytkownik foto-jaro odległość 1 km 1pix
Żydowska nekropolia w Warszawie (2)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 1 km 1pix
ZWIEDZAMY WARSZAWĘ 10
1pix użytkownik afrodyta odległość 1 km 1pix
Wór kotów dla Pipola !
1pix użytkownik ak odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (20):

 
afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 01.09.2013 21:22

kamiga - Witaj. Dziękuję za wizytę w mojej galerii. Zapraszam serdecznie.
Pozdrawiam.

kamiga użytkownik kamiga(wpisów:17) dodano 01.09.2013 16:08

Bardzo ładną i ciekawą wycieczkę przygotowałaś :)

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 19.08.2013 18:10

martafryka - Dzięki i zapraszam :))

martafryka użytkownik martafryka(wpisów:1619) dodano 19.08.2013 14:10

obiecuję, zerknę!

aaaaa p.Karski....pali! wydało się! ;))))
pozdrawiam

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 19.08.2013 13:55

mereks -Zapraszam również do obejrzenia galerii: http://obiezyswiat.org/index.php?gallery=23386
Też miejsca znane, ale rzeczywiście omijane. Będą następne galerie :)
Pozdrawiam serdecznie.

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 19.08.2013 13:53

martafryka - Cieszę się, że mogłaś zwiedzić kawał miasta w ciągu "chwili". Na pomniku p.Karskiego leżała taka wielka zapalniczka, chyba ktoś zostawił. Zapraszam do pozostałych galerii z cyklu "Zwiedzamy Warszawę".
Pozdrawiam serdecznie.

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 19.08.2013 13:50

mlochowskijacek - Jacku, bardzo dziękuję. Wiem, że przygotowanie takiej galerii to długa i żmudna robota, ale ja to po prostu lubię i postaram się to zrobić. Dziękuję za życzenia, tym bardziej się zmobilizuję.
Pozdrawiam serdecznie.

mereks użytkownik mereks(wpisów:81) dodano 19.08.2013 12:01

Wspaniała galeria-z b. ciekawym komentarzem, odkrywająca miejsca położone w samym centrum Warszawy, ale jednak niezbyt często odwiedzane.

martafryka użytkownik martafryka(wpisów:1619) dodano 18.08.2013 22:46

no i w ciągu 20 minut dzisiaj, ponownie spaceruję po W-wie :)
27-ma, czyżby p. Karski korzystał z komórki? albo mnie oczy mylą ;)
36-ta, wymowne drzewo...swoim charakterem przypomina mi surrealistyczne, wysuszone akacje w Martwej Dolinie w Namibii...

mlochowskijacek użytkownik mlochowskijacek(wpisów:858) dodano 18.08.2013 22:11

Udana galeria. Życzę powodzenia w skanowaniu starych zdjęć. Mnie najlepiej wychodzą skany z negatywów i przeźroczy, które jednak później na ogół wymagają mniejszej lub większej kosmetyki w photoshopie, ale sprawia mi przyjemność grzebanie w starociach pokazujących miejsca, które niekiedy bardzo się zmieniły. Życzę sukcesów i oczekuję na Twoje galerie "retro" . Pozdrawiam.

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 18.08.2013 21:28

Właśnie grzebię w zdjęciach, tych starych oczywiście, które muszę zeskanować. Będzie to długa i ciężka praca, ale postaram się to zrobić. Narazie szukam zdjęć, a jak to zrobię...jeszcze nie wiem :))), ale zrobię. Pozdrawiam.

przemyslaw użytkownik przemyslaw(wpisów:6160) dodano 18.08.2013 19:33

Pomysł zawsze dobry. Za ileś lat może okazać się, że zdjęcia mają wartość unikalną, bo nikt wcześniej nie wpadł na pomysł, żeby coś udokumentować. Przecież dzięki w większości przypadkowym zdjęciom, wiemy dziś jak kiedyś wyglądała nie tylko Warszawa, ale Świat cały. A były to niby tylko niewinne fotki robione przez zapaleńców. Pozdrawiam!

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 18.08.2013 18:53

przemyslaw - Dziękuję Przemku. Zmieniają się ulice w Warszawie i zmienia się Warszawa. Zastanawiałam się czy nie utworzyć galerii Archiwum warszawy; byłaby bardzo ciekawa i wiele miejsc nie do rozpoznania.. Galerii Zwiedzamy Warszawę będzie kilka, bo warszawa to nie tylko Śródmieście i Starówka :))
Pozdrawiam serdecznie.

przemyslaw użytkownik przemyslaw(wpisów:6160) dodano 18.08.2013 14:39

W przeciwieństwie do galerii Popka, to dalej od miejsca gdzie mieszkałem. Czasem tu też bywałem, ale wielu obiektów nie było, a niektóre ulice też jakoś inaczej nazywały się :)
PS: zdążyłem zauważyć Twój wpis, (dziękuję), w galerii z Fuerte, zanim stało mi się nieszczęście: pomyliłem "edycja" z "usuń", a potem z rozpędu zatwierdziłem. Jak to mówią: SKS...

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 18.08.2013 13:19

pablo87 - Miło Cię gościć w mojej galerii.
Pozdrawiam:)

pablo87 użytkownik pablo87(wpisów:561) dodano 18.08.2013 09:29

Fajny spacerek, niczego sobie :).
Pozdrawiam

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 17.08.2013 23:38

paweller75 - Miło mi Pawełku, że Warszawa się podoba i nawet można ją polubić :)
Dzięki i pozdrawiam serdecznie.

paweller75 użytkownik paweller75(wpisów:7220) dodano 17.08.2013 22:00

Po tych Waszych warszawskich galeriach chyba zacznę sobie śpiewać: Warszawa da się lubić .... a dalej: Z nią się nawet podobnież
miasto Paryż równać nie ma prawa:)))
Pozdrawiam serdecznie:)

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4196) dodano 17.08.2013 21:12

Miałeś dużo szczęścia.Niektórzy nie rozumieją do dziś, że rozmowa przez telefon w trakcie jazdy, to samobójstwo.
Ta koszmarna "budowla" na 46, to raj nie tylko dla erotomanów. Kryją się tam również "kawiarenki" do których zapewne bym nie weszła !
Dzięki za wizytę. Pozdrawiam.

popekpawel użytkownik popekpawel(wpisów:3622) dodano 17.08.2013 21:07

Może dodam nieco historycznych informacji z przeszłości. Na fot. 1 zaliczyłbym takiego dzwona, że z samochodu i ze mnie nic by nie zostało. Idiotce obok zachciało się odebrać komórkę i straciła panowanie nad kierownicą:) Fot. 46. Aleja JPII to raj dla erotomanów czyli zagłębie sex shopów:)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!