m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (45):

 
Palau Nacional na wzniesieniu zwanym Montjuïc (Żydowskie Wzgórze). Montjuïc jest szerokim i niewysokim (173 m n.p.m.) wzgórzem ze stosunkowo płaskim szczytem. Wznosi się w południowo-zachodniej części centrum. Palau Nacional został zbudowany w latach 1926-1929 na otwarcie Wystawy Światowej w Barcelonie w 1929 roku. Twórcami budowli byli architekci Eugenio Pedro Cendoya i Eugene Henry Catà, których prace nadzorował Pere Domènech i Roura. Otwarcia wystawy światowej dokonał król Alfons XIII i królowa Victòria Eugènia. Bogato zdobiony Palau Nacional jest od 1934 roku siedzibą Narodowego Muzeum Sztuki Katalońskiej (Museu Nacional d'Art de Catalunya), posiadającego bogate zbiory malarstwa i rzeźby katalońskiej. Architektura gmachu nawiązuje stylem do hiszpańskiego renesansu. Jedna z dwóch 47-metrowych Wież Weneckich (Torres Venecianes) na Plaça d' Espanya. Ten jeden z głównych placów Barcelony został wytyczony w 1715 roku na miejscu dawnego miejsca straceń. Zaprojektowane przez Ramona Reventósa Wieże Weneckie zostały zbudowane w latach 1927-1929 w ramach przygotowań Barcelony do Wystawy Światowej. A tutaj pracowałem w czasie pobytu w Barcelonie - to tereny międzynarodowych targów Construmat, zlokalizowane u podnóża monumentalnego Palau Nacional. Arenas de Barcelona przy Plaça d' Espanya - miejsce, gdzie można było zobaczyć corridę. Została wzniesiona w 1900 roku w stylu mauretańskim. Od 2012 roku corrida jest zakazana w Katalonii, a barcelońska arena jest obecnie zaadaptowana na centrum handlowe.
Barcelona to oczywiście nie tylko Gaudi, ale dzieła tego architekta odcisnęły bardzo silne piętno na obliczu miasta. Sztandarowym dziełem Antonio Gaudiego jest Świątynia Pokutna Świętej Rodziny (Temple Expiatori de la Sagrada Família), zwana w skrócie Sagrada Familia. Ta monumentalna, secesyjna bazylika nie jest jeszcze ukończona. Sam Gaudi pracował nad nią około 40 lat. Widoczne na zdjęciu wieże zostały ukończone w 1920 roku. Kontynuowane po śmierci Gaudiego prace przerwała hiszpańska wojna domowa. Zostały one wznowione w latach 40. XX wieku i trwają do dziś. Fragment bazyliki Sagrada Familia. Jej budowa została zapoczątkowana w 1882 roku, a jej planowane ukończenie ma nastąpić w 2026 roku, dokładnie 100 lat po śmierci Gaudiego, który zwykł mawiać: Mojemu klientowi się nie śpieszy. Wolą samego mistrza było ukończenie świątyni jedynie z prywatnych datków sponsorów. Budowa nie jest zatem finansowana przez rząd. Ciekawostką jest to, że budowa bazyliki okazała się nielegalna - Antonio Gaudi nie otrzymał od władz miejskich odpowiedzi na wniosek o pozwolenie na budowę, uznał to jednak za milczące przyzwolenie władz. Projekty świątyni pozostawione przez architekta zostały zniszczone w czasie hiszpańskiej wojny domowej przez katalońskich anarchistów.
7 listopada 2010 roku papież Benedykt XVI konsekrował Świątynię Świętej Rodziny, podnosząc ją do godności bazyliki mniejszej. Do czasów współczesnych wzniesiono 8 z zaplanowanych 18 strzelistych wież, mierzących do 170 m wysokości. Wieże symbolizować mają 12 apostołów, 4 ewangelistów, Maryję oraz Jezusa (najwyższa). Po ukończeniu wieży poświęconej Jezusowi Sagrada Familia stanie się najwyższym kościołem na świecie. Budowa bazyliki Sagrada Familia rozpoczęła się w 1882 roku i początkowo miała to być budowla dużo skromniejsza, utrzymana w stylu neogotyckim. Pomysłodawcą wzniesienia świątyni był Josep Bocabella, a jej pierwszym architektem był Francisco de Paula del Villar. Dopiero dwa lata później kierownictwo nad projektem przejął Antonio Gaudi, który zmienił początkowe plany. Świątynia ma trzy fasady: Męki Pańskiej, Bożego Narodzenia i Chwały. Dwie pierwsze są ukończone, trzecia pozostaje w budowie.
Jedna z barcelońskich kamienic. Jedna z barcelońskich kamienic w pobliżu Plaça de Catalunya. Widok z Plaça de Catalunya. Widoczna ulica to być może Passeig de Grácia, ale tego po latach nie jestem już pewien. Casa Milà to kolejne znaczące dzieło Antonio Gaudiego. Została zbudowana w latach 1906-1910 dla przedsiębiorcy Pere Milà. Budynek charakteryzuje się tym, że Gaudi praktycznie nie stosował prostej kreski. Jego fasada przypomina powierzchnię wzburzonego morza. Ze względu na prezencję (budynek wygląda jak potężny skalny blok) barcelończycy przezwali go La Pedrera, co znaczy Kamieniołom. Casa Milà znajduje się na rogu ulic Passeig de Grácia i Provença. Budynek wygląda ciężko i monumentalnie, choć wzniesiony jest z cienkich wapiennych płyt. Balkony zdobią kute z żelaza balustrady, przybierające kształt dzikich chaszczy. Ozdobą fasady głównej są również specjalnie rozmieszczone ptaki, które maja sprawiać wrażenie szykujących się do odlotu. W środku budowli widać dbałość Gaudíego o szczegóły - każdy sufit Casa Milà posiada własną formę gipsową. Godne uwagi są też liczne mozaiki i stolarka. Na dachu architekt stworzył kominy, przypominające kształtem dym.
Fasada innego budynku, przebudowanego przez Antonio Gaudiego w latach 1904-1906 i zwanego Casa Batlló, jest pokryta wielobarwną ceramiką i kawałkami szkła. Całość tworzy pofalowaną powierzchnię. Zwieńczeniem budynku jest dach w kształcie smoka. Budynek Casa Batlló, położony  przy Passeig de Gràcia, jest bogato zdobiony. Na jego fasadę składają się liczne elementy, nawiązujące do motywów zwierzęcych. Swą nazwę budynek bierze od  producenta tekstyliów Josepa Batlló i Casanovasa. który był właścicielem kamienicy. Barri Gòtic (Dzielnica Gotycka) - wejście do pięknej katedry p.w. św. Eulalii, zbudowanej w XIII-XV wieku. Patronka świątyni, św. Eulalia z Méridy, według tradycji zginęła w Barcelonie w czasie prześladowań za czasów wspólnych rządów cesarzy Dioklecjana i Maksymiana. Pochodziła z zamożnej rodziny. Słysząc o prześladowaniach chrześcijan, w tajemnicy opuściła dom. Otwarcie wytknęła miejscowemu urzędnikowi jego postępowanie wobec wiernych. Nie wyrzekłszy się wiary w Chrystusa, za odmowę złożenia ofiary bogom poniosła śmierć męczeńską mając około 13 lat. Święcenie palm przed katedrą p.w. katedry św. Eulalii (Cathedral de la Santa Creu i Santa Eulalia, La Seu) w niedzielę palmową. Oprócz marmurowego nagrobka Patronki, świątynia kryje piękne gotyckie rzeźby i stalle. W jednej z kaplic umieszczono krzyż z okrętu, biorącego udział w bitwie stoczonej z Turkami pod Lepanto w 1571 roku. W wirydarzu przylegającej do katedry siedziby archidiecezji barcelońskiej znajduje się mały staw, na którym pływa trzynaście gęsi, co ma symbolizować wiek Patronki katedry w chwili śmierci. Katedra p.w. św. Eulalii to jeden z cenniejszych przykładów architektury gotyckiej w Hiszpanii. Wzniesiona została w kilku etapach na miejscu starszej świątyni, wybudowanej w IV wieku przez Rzymian i zniszczonej następnie przez Maurów w 985 roku. Skromna elewacja zachodnia katedry p.w. św. Eulalii  otrzymała w latach 1887-1898 reprezentacyjną neogotycką fasadę z ośmioboczną wieżą i wielkim reprezentacyjnym wejściem. Pracami kierowali wówczas architekci August Font i Josep Oriol Mestres.
Katedra p.w. św. Eulalii - jedne z bocznych wrót świątyni. Jeden z uroczych zaułków Barri Gòtic, średniowiecznej dzielnicy w centrum barcelońskiego Starego Miasta. Zasadniczy układ ulic oraz większość budynków datuje się na okres średniowiecza (XIII-XV wiek), chociaż sama dzielnica jest dużo starsza, o czym świadczyć mogą znajdujące się tu zabytki z czasów rzymskich, zwłaszcza fragmenty pierwszych murów miejskich z IV wieku. Carrer del Bisbe - jedna z nastrojowych uliczek w Dzielnicy Gotyckiej. Jak widać, Katalończycy też mają swój Ponte dei Sospiri. Swój obecny wygląd Dzielnica Gotycka zawdzięcza odbudowie najbardziej zniszczonych fragmentów i renowacji pozostałych obiektów w XIX i częściowo XX wieku. W obrębie Barri Gòtic znajduje się również dawna dzielnica żydowska El Call. La Rambla (lub Les Rambles) - najsłynniejsza chyba ulica Barcelony - to kilometrowy deptak, prowadzący od Plaça de Catalunya do pomnika Krzysztofa Kolumba na nabrzeżu. Kipi ona życiem przez całą dobę. Oficjalnie La Rambla stanowi ciąg krótszych ulic, z których każda nosi inną nazwę: Rambla de Canaletes, Rambla dels Estudis, Rambla de Sant Josep, Rambla dels Caputxins oraz Rambla de Santa Monica (stąd używana też forma w liczbie mnogiej - Les Rambles). Plaça Reial znajduje się w dzielnicy Ciutat Vella. Plac ma kształt kwadratu, a wokół niego rozciągają się piękne arkady. Zbudowany w 1848 roku wg projektu Francesca Daniela Milona i Casamajo, został nazwany na cześć króla Ferdynanda VII. Idąc Ramblą w kierunku Starego Portu dojdziemy do Kolumny Kolumba (Monument a Colom). Odsłonięty w 1888 roku pomnik stoi na środku Plaça Portal de la Pau, a jego autorem jest Gaietà Buigas i Monravà. Upamiętnia powrót Krzysztofa Kolumba z pierwszej wyprawy do Indii Zachodnich. 3 kwietnia 1493 roku odkrywca został tu powitany przez parę królewską - Izabelę i Ferdynanda. Niektórzy, w sylwetce Kolumba doszukują się wskazywania Ameryki. W rzeczywistości pokazuje on wyjście z portu, mniej więcej w kierunku Algieru. Pomnik jest najwyższym ze wszystkich 64 pomników Kolumba na świecie.
Widok na góry z drogi, wiodącej do klasztoru benedyktynów w Montserrat, położonego ok. 40 km na północny-zachód od Barcelony. Widok na urwiska masywu Montserrat i zabudowania klasztorne. Tutejszy klasztor znany jest z kultu figury Matki Boskiej, tzw. Czarnulki (La Moreneta). Legenda głosi, że około 50 roku przybył tu św. Piotr i w grocie-pustelni pozostawił drewnianą figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem, wyrzeźbioną przez św. Łukasza. Grota i góra zostały wcześniej na to przygotowane przez anioły, używające złotej piły. To w wyniku ich działalności góra miała uzyskać obecny kształt. Podczas najazdu muzułmańskiego figura zaginęła, ale w roku 880 została cudownie odnaleziona w Świętej Grocie, czemu towarzyszyło wiele cudów, wizje i niebiańska muzyka. W miejscu jej odnalezienia zbudowano kaplicę. Do klasztoru w Montserrat można się dostać także kolejką linową (Aeri de Montserrat). Kolej linowa została otwarta w 1930 roku w celu zapewnienia szybkiego i bezpiecznego połączenia kompleksu klasztorno-sanktuaryjnego w Montserrat z linią kolejową w dolinie. Kolej została zaprojektowana i zbudowana przez największą w tym czasie firmę na świecie, specjalizującą się w kolejach linowych, jaką była Adolf Bleichert & Co., Personen-Drahtseilbahnbau GmbH z Lipska. Wagonik kolejki, zjeżdżający w dół. Kolej ma długość 1350 m. Dolna stacja znajduje się na wysokości 139 m n.p.m., górna - na wysokości 683 m n.p.m. Maksymalny kąt nachylenia to 45°. Prędkość jazdy wynosi 5 m/s. Tabor stanowią dwa wagony z 1930 roku,  każdy mieszczący 35 pasażerów. Skały masywu Montserrat, widziane z kolejki linowej.
Zabudowania klasztoru Montserrat położone są pod szczytem masywu, na wysokości około 1000 m n.p.m. Do X wieku było to ważne miejsce kultu ludowego. W 976 roku benedyktyni wybudowali klasztor, a słynna z cudów figura stała się celem pielgrzymek, znanym w Katalonii i całej Hiszpanii. Klasztor szybko stał się jednym z najważniejszych centrów pielgrzymkowych średniowiecznej Hiszpanii. Miał własną flagę i cieszył się niezależnością. Na terenie klasztoru w Montserrat znajduje się również muzeum, w którym można obejrzeć m. innymi dzieła takich artystów jak El Greco (Dominikos Theotokopulos) i Pablo Ruiz Picasso. Nazwa Montserrat oznacza górę postrzępioną i odnosi się do malowniczych kształtów zerodowanego masywu, zbudowanego głównie ze zlepieńca. Z pewnej odległości góra przypomina piłę, z zębami skierowanymi ku niebu. Najwyższy szczyt wznosi się na wysokość 1236 m n.p.m. Klasztor Montserrat jest drugim co do ważności, zaraz po Santiago de Compostela, ośrodkiem pielgrzymkowym w Hiszpanii. W roku 1522 po nawróceniu, pielgrzymkę do klasztoru odbył założyciel jezuitów św. Ignacy Loyola (Iñigo López de Oñaz y Loyola). Jedno z bogato zdobionych okien kościoła. Sczerniała od palonych przez setki lat świec figura Matki Boskiej znajduje się w niszy nad ołtarzem głównym bazyliki. Badania radiowęglowe wykazały iż pochodzi z XII wieku. W 1811 roku wojska napoleońskie zniszczyły oryginalny XII-wieczny klasztor, zaś obecny kościół pochodzi z roku 1874. Klasztor jest odwiedzany przez turystów, pielgrzymów i młode małżeństwa, proszące o pomyślność dla związku. Montserrat to główny ośrodek religijny Katalonii. Warto dodać, że od 1499 roku istnieje tu jedna z najstarszych drukarni, wciąż działających w Hiszpanii. Klasztor już w XIX wieku stał się miejscem przechowywania dorobku kultury katalońskiej. W roku 1920 w gmachu bazyliki powstało muzeum (Museo de Montserrat). Obecnie posiada ono obrazy wielu znanych hiszpańskich malarzy, takich jak El Greco, Pablo Picasso, Salvador Dali i zagranicznych (Caravaggio, Degas, Monet, Tiepolo) oraz około 300 tys. ksiąg.
W 1881 La Moreneta (Czarna Madonna) została ogłoszona patronką Katalonii. Podczas hiszpańskiej wojny domowej klasztor Montserrat padł ofiarą prześladowań, 22 mnichów zostało zamordowanych. W czasach dyktatury Francisco Franco, kiedy używanie języka katalońskiego było zakazane, góra z klasztorem była miejscem schronienia dla uczonych, artystów i studentów zaangażowanych w katalońskim ruchu oporu. W 1947 roku odbyła się tu uroczysta msza św. w której uczestniczyło 100 tys ludzi - wbrew prawu została ona odprawiona w języku katalońskim. Widok z góry na okolicę. Widok masywu i klasztoru Montserrat z drogi powrotnej do Barcelony.

najbliższe galerie:

 
Hiszpania - Barcelona
1pix użytkownik herika odległość 0 km 1pix
Barcelona 2015 - ulice miasta (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
królowa Katalonii jesienią...
1pix użytkownik zielas odległość 0 km 1pix
Barcelona,Pałac Muzyki Katalońskiej
1pix użytkownik voyager747 odległość 0 km 1pix
Barcelona 2015 - Barri Gotic i Rambla
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Barri Gotic -Barcelona 2014 r
1pix użytkownik magdar odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (10):

 
voyager747 użytkownik voyager747(wpisów:4620) dodano 30.09.2017 23:13

dzisiaj w Barcelonie niespokojnie

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4995) dodano 24.11.2014 17:00

Barsolis - dzięki. Któregoś dnia koledzy wybrali się na Camp Nou, ale wtedy ja "wylosowałem" dyżur na stoisku targowym... Pozdrawiam. :)

barsolis użytkownik barsolis(wpisów:368) dodano 24.11.2014 15:29

Ładna galeria z Barcelony . piekna bazylika Sagrada Familia.

moj ulubiony klub ( FC Barcelona zwana BARCĄ ) znajduje sie tam - kuibicuje im od 25 lat


Karol Barsolis Turysta Kulturowy


achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4995) dodano 22.11.2014 00:57

Iwonka55 - takie "odkurzanie" pomaga przypomnieć sobie miłe chwile. Pozdrawiam. :)

iwonka55 użytkownik iwonka55(wpisów:618) dodano 21.11.2014 19:01

A mnie się podobają takie odkurzone zdjęcia i podróże, też takie mam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4995) dodano 20.04.2014 23:15

Paweller75 - niestety, Casa Mila obejrzałem jedynie z zewnątrz. Na dachu też nie byłem. Jeśli uda mi sie do Barcelony wrócić, z pewnością nadrobię te braki. Pozdrawiam również świątecznie.

Irenko - warto się przekonać. Jestem pewien, że Barcelona nie sprawi Ci zawodu. Pozdrawiam również świątecznie.

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:2941) dodano 20.04.2014 09:50

niezwykłe miejsce...no cóż faktycznie najlepiej się przekonać osobiście....może kiedyś...a tymczasem pozdrawiam świątecznie....

paweller75 użytkownik paweller75(wpisów:7218) dodano 20.04.2014 01:32

Widzę, że na dachu Casa Mila jakieś rusztowania stoją ..., tam znajduje się mój zacny komin:)
Jak będziesz w Barcelonie, to warto wejść na ten dach, naprawdę polecam.
Nie tak dawno tam byłem, a już mógłbym jechać tam z powrotem:)
Następnym razem muszę wybrać się do tego Montserrat.
Pozdrawiam świątecznie:)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4995) dodano 19.04.2014 23:48

Najlepiej się jednak przekonać osobiście, bo zdjęcia mogą być różne. W każdym razie wywiera z pewnością ogromne wrażenie (choć - muszę przyznać - osobiście wolę klasyczny gotyk). Pozdrawiam.

mocar użytkownik mocar(wpisów:2637) dodano 19.04.2014 16:13

Nie jestem do końca pewien czy ta bazyliki Sagrada Familia jest taka piękna patrząc na zdjęcia.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!