m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (44):

 
Calhoun Mansion to budynek stojący przy Meeting Street w historycznym śródmieściu Charlestonu. We wspomnianym wcześniej popularnym serialu Północ-Południe (North and South) budynek zagrał rolę Belvedere - posiadłości rodzinnej bohatera serialu, George'a Hazarda (granego przez Jamesa Reada) z Lehigh Station w Pensylwanii, przyjaciela Orry'ego Maina (granego przez Patricka Swayze) z Mont Royal pod Charlestonem. Calhoun Mansion, zbudowany w stylu włoskiej rezydencji magnackiej, został okrzyknięty największym domem, wzniesionym na Wschodnim Wybrzeżu po zakończeniu wojny secesyjnej. Ten wyjątkowy dom został zbudowany w latach 1875-1876 przez George’a Waltona Williamsa za kwotę 200.000 USD. Sama parcela została zakupiona przez niego za 40.000 CSD (dolarów konfederackich). Architektem, który zaprojektował dom był William P. Russel. Calhoun Mansion. Po śmierci George’a Waltona Williamsa w 1903 roku, dom odziedziczyła Sarah Williams i jej mąż Patrick Calhoun, wnuk Johna Caldwella Calhouna, wybitnego polityka z Południowej Karoliny i wiceprezydenta USA. Utracili oni dom po krachu w 1929 roku. Jeden z kolejnych właściciel, Gedney Howe III, który nabył nieruchomość w 1972 roku, zainwestował kwotę 5 mln USD w jego odnowę. W roku 2004 posiadłość została ponownie sprzedana. Nowy właściciel, pochodzący z Południowej Karoliny p. Stahl udostępnił dom do zwiedzania turystom. Calhoun Mansion. Budynek ma powierzchnię 24.000 stóp kwadratowych, ozdobne tynki i 35 pokojów wysokich na 4,2 m. Zdobią go drewniane boazerie i wyrafinowane żyrandole, posiada klatkę schodową z ręcznie rzeźbionymi ozdobami, umieszczoną pod kopułą, wznoszącą się na wysokość prawie 30 m oraz salę muzyczną ze szklanym świetlikiem. Rezydencję zdobią także liczne obrazy oraz lampy oświetleniowe z przełomu XIX i XX wieku, których projektantem był Louis Comfort Tiffany. Calhoun Mansion. Działka, na której stoi dom była w końcu XVIII wieku częścią posesji Lowndes House, należącej do gubernatora Charlesa Pinckneya, który w maju 1791 roku trzykrotnie gościł prezydenta George’a Washingtona. Calhoun Mansion został tuż po jego zbudowaniu uznany przez gazetę”Charleston News and Courier” za najbardziej elegancką prywatną rezydencję na Południu. Calhoun Mansion. Fontanna w ogrodzie przed domem.
Calhoun Mansion, największa rodzinna rezydencja w Charlestonie, prezentuje się dziś tak, jak w czasach największej świetności. Choć nadal stanowi własność prywatną, jest udostępniona turystom. Calhoun Mansion. Niestety, wewnątrz nie można robić zdjęć. Przyznam się jednak, że wnętrza lepiej prezentowały się na wspomnianym przeze mnie wcześniej filmie Północ-Południe. Teraz są przeładowane różnymi bibelotami (skądinąd z pewnością ciekawymi), w takim nagromadzeniu sprawiającymi wrażenie składu antykwarycznego, a nie żywego wnętrza. Jeden z domów przy Meeting Street w historycznym centrum miasta. Jeden z domów przy Meeting Street w historycznym centrum miasta. Jeden z domów przy Meeting Street w historycznym centrum miasta. East Battery Street nad zatoką Charleston przy ujściu rzek Ashley i Cooper.
Przed jedną z restauracji w centrum Charlestonu - bar dla piesków... Luterański kościół p.w. św. Mateusza (St. Matthew's Lutheran Church). Parafia powstała w 1840 roku z inicjatywy Johanna Andreasa Wagenera i grupy niemieckich osadników. W roku 1872 kongregacja przeniosła się do obecnego kościoła, projektu Johna Henry'ego Devereux. W roku 1883 wprowadzono do liturgii język angielski, a w roku 1918, z uwagi na antyniemieckie nastroje z czasów I wojny światowej, zaprzestano liturgii w języku niemieckim. W czasie II wojny światowej duchowni świadczyli posługę niemieckim jeńcom wojennym z obozu w Hampton w Południowej Karolinie. Kwitnące drzewa na Marion Square w centrum miasta. Budynki przy King Street w centrum miasta. Budynki przy King Street w centrum miasta. Budynki przy King Street w centrum miasta.
Budynki przy King Street w centrum miasta. Budynki przy King Street w centrum miasta. Kolumna Johna Caldwella Calhouna na Marion Square. Był on senatorem, wiceprezydentem USA, sekretarzem stanu i wojny. Opowiadał się za respektowaniem praw mniejszości, choć aprobował niewolnictwo. Mimo, że zmarł 11 lat przed wybuchem wojny domowej, jego poglądy stały się inspiracją dla secesjonistów. Choć kamień węgielny pod budowę pomnika położono w 1858 roku, odsłonięcie niewykończonego monumentu miało miejsce w roku 1887. Ponieważ pomnik spotkał się z powszechną krytyką, zamówiono nową statuę, którą umieszczono na 26-metrowej kolumnie w 1896 roku. Marion Square - pozostałość fortyfikacji z czasów wojny o niepodległość. Katolicka katedra p.w. św. Jana Chrzciciela (Cathedral of St. John the Baptist). Parcelę pod jej budowę zakupił pierwszy katolicki biskup Charlestonu, John England w 1821 roku. Początkowo stanęła na niej tymczasowa kaplica p.w. św. Finbara. Katedra została zbudowana w latach 1850-1854. Po konsekracji nosiła imię św. Jana Chrzciciela i św. Finbara. W grudniu 1861 roku duża część Charlestonu, włącznie z katedrą, padła ofiarą pożaru. Budowę obecnego kościoła ukończono w 1907 roku. Konstrukcja wzniesiona jest z brązowego piaskowca z Connecticut. Nad każdym z wejść umieszczono unikatowe witraże. Kościół episkopalny p.w. św. Michała (St. Michael's Episcopal Church) jest jednym z najwspanialszych amerykańskich kościołów z epoki kolonialnej. Jest zarazem najstarszym kościołem w Charlestonie. Choć architekt nie jest znany, wiadomo, że kościół został zbudowany pomiędzy 1752 i 1761 rokiem. Przypomina on inne świątynie, wznoszone w Ameryce w XVIII wieku i wzorowane na ówczesnych kościołach angielskich. Pod wieloma względami przypomina on londyński St. Martin-in-the-Fields, zaprojektowany przez Jamesa Gibbsa.
Jeden z budynków w centrum miasta. W centrum Charlestonu. Wstyd się przyznać, ale nie zapamiętałem, co mieści się w tym ładnym budynku. Może ktoś wie? Na straży przy straży... Dość popularny wśród turystów sposób zwiedzania historycznego centrum Charlestonu. Oczekiwanie na turystów chętnych na przejażdżkę... United States Custom House jest wzniesiony na planie krzyża, w architektonicznym porządku korynckim. Zarówno elewacja, jak i wiele elementów wykonanych jest z marmuru. Choć w konkursie na projekt gmachu wygrał architekt z Charlestonu Edward C. Jones, władze federalne wybrały projekt znanego architekta Ammi Burnhama Younga. Budowa rozpoczęła się w 1853 roku i nadzorował ją charlestoński architekt Edward Brickell White. Problemy techniczne oraz wojna secesyjna wstrzymały prace, które podjęto dopiero w 1870 roku z inicjatywy architekta Alfreda Bulta Mulletta. Budynek ukończony został w 1879 roku.
Dawne pawilony targowe tzw. szopy (sheds) przy South Market Street. Teren, na którym są zbudowane został podarowany w 1788 roku przez rodzinę Pinckney pod targowisko miejskie. W pierwszych powstałych budynkach handlowano wołowiną, produktami wiejskimi i rybami. Kompleks targowy, zaprojektowany i zbudowany przez Edwarda Brickella White'a po pożarze Charlestonu w 1838 roku, zastąpił zwęglone szczątki tych pierwszych budynków. Pawilony targowe pomiędzy South i North Market Streets. Kobieta handlująca koszykami przy starych pawilonach targowych. Warto zaznaczyć, że panie wyplatające i sprzedające koszyki bardzo nie lubią gdy fotografuje się ich pracę i wyroby - przy każdej próbie wyciągnięcia aparatu spotykałem się ze zdecydowanym No pictures, please!. Kwitnące drzewa w historycznym centrum miasta. Domy przy North Market Street. Dawna hala targowa (Market Hall) wraz ze znajdującym się za nią ciągiem mniejszych krytych pawilonów tzw. szop (sheds) są jedynymi zachowanymi handlowymi budynkami starego Charlestonu. Widoczna na zdjęciu hala jest zarazem jednym z najlepszych przykładów architektury klasycystycznej w mieście. Budynki targowe zostały wzniesione w latach 1840-1841 według projektu prominentnego miejscowego architekta Edwarda Brickella White'a. Obecnie górną część budynku zajmuje prowadzone przez organizację Daughters of Confederacy muzeum, na dole zaś znajdują się różne sklepy.
Przed Muzeum Konfederackim w dawnej Hali Targowej. Budynek był od wielu lat handlowym centrum Charlestonu i w czasie wojny secesyjnej mieścił się tu punkt rekrutujący żołnierzy do armii. Muzeum prezentuje wiele ciekawych dokumentów i eksponatów - mundury, sztandary, działa, broń palną i białą, listy i dokumenty, a także artefakty, związane z wojną secesyjną. Muzeum prowadzone jest przez organizację Daughters of Confederacy (Córki Konfederacji). Bryczka z turystami na skrzyżowaniu Meeting Street i Broad Street w centrum Charlestonu. Przykład pięknej zabudowy historycznego centrum. Synagoga Kahal Kadosh Beth Elohim. Jest to druga synagoga powstała na terenie USA i zarazem najstarsza, która jest w ciągłym użytkowaniu. Kongregacja Kahal Kadosh Beth Elohim powstała w 1749 roku. Była to ortodoksyjna wspólnota imigrantów sefardyjskich. Widoczna na zdjęciu synagoga została zbudowana w 1840 roku, na miejscu pierwszej, która spłonęła w pożarze Charlestonu w 1838 roku. Nad wejściem do niej widnieje tekst główniej modlitwy judaizmu - Szema Israel, Adonaj elochejnu, Adonaj achad (Słuchaj Izraelu, Pan jest naszym Bogiem, Pan jest jeden). Klasycystyczny budynek synagogi Kahal Kadosh Beth Elohim przypomina swym kształtem antyczną świątynię grecką. Zaprojektowana przez nowojorskiego architekta Cyrusa L. Warnera synagoga została wzniesiona przez członka kongregacji, Davida Lopeza. W roku 1841 kongregacja utraciła ortodoksyjny charakter, większość członków poparła ruch reform w ramach judaizmu. Po wyborze nowego rabina i wprowadzeniu nowej liturgii Kahal Kadosh Beth Elohim stała się pierwszą żydowską wspólnotą judaizmu reformowanego w Stanach Zjednoczonych.
Jedna z ulic w centrum miasta. Jedna z ulic w centrum miasta.

najbliższe galerie:

 
USA wrzesień 2014 Charleston
1pix użytkownik lucy56 odległość 0 km 1pix
Fort Sumter - tu zaczęła się wojna secesyjna
1pix użytkownik achernar-51 odległość 6 km 1pix
Boone Hall Plantation - w dawnym Dixie
1pix użytkownik achernar-51 odległość 12 km 1pix
Podróż po USA wrzesień 2014  (1)
1pix użytkownik lucy56 odległość 24 km 1pix
Savannah - Hostess City of the South.
1pix użytkownik achernar-51 odległość 134 km 1pix
Saint Augustine - hiszpańskie dziedzictwo (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 346 km 1pix

komentarze do galerii (13):

 
lucy56 użytkownik lucy56(wpisów:3031) dodano 15.11.2014 02:41

Dzięki tej galerii znalazłam cenne wskazówki i mogłam zobaczyć wszystkie miejsca, które chciałam zobaczyć będąc w Charleston. Słowem achernar-51 okazał się super przewodnikiem, bo ja ani be ani me po ang.;)I tym sposobem "odkryłam" OS.Powinnam już podziękować w październiku, na tym forum. Oficjalnie - z opóźnieniem- co też czynię.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 20.05.2014 13:10

AK - mnie też Charleston się spodobał. Pozdrawiam.

ak użytkownik ak(wpisów:6239) dodano 19.05.2014 23:41

wspaniale opisane i sfocone... z tym miastem związany jestem .... sentymentalnie, i w ogóle z Karoliną Południową .

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 19.05.2014 23:20

A ja raz jeszcze dziękuję i pozdrawiam.

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 19.05.2014 14:44

zatem...raz jeszcze Ci tego życzę....

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 18.05.2014 17:41

Irena2005n - dziękuję, Oby Twoje życzenie się zrealizowało. Nie mam nic przeciwko temu. Pozdrawiam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 18.05.2014 17:39

Marekpic - rzeczywiście, Charleston należy do ciekawszych miejsc na wschodzie USA. Miasto ma swoisty klimat i może się podobać. Pozdrawiam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 18.05.2014 17:37

Patryk80 - w Charlestonie i na jego przedmieściach kręcono sceny z Mont Royal i Belvedere - domów głównych bohaterów serialu Orry'ego Maina i Geoge'a Hazarda oraz wiele innych plenerów. Sceny z sąsiedniej w stosunku do Mont Royal plantacji Resolute kręcono w St. Francisville w Luizjanie, a sceny z West Point w Natchez w Missisipi. Ciekawostką jest, że wspólna praca na planie zakończyła się kilkoma małżeństwami aktorów - Jamesa Reada z Wendy Kilbourne (w filmie - George Hazard i Constance Flynn Hazard), Jonathana Frakesa z Genie Francis (w filmie Stanley Hazard i Brett Main Hazard), Lesley-Anne Down z Donem FauntLeRoyem (w filmie Madeline Fabray LaMotte Main i ówczesny kamerzysta pracujący na planie), Parkera Stevensona z Kirstie Alley (w filmie Billy Hazard i Virgilia Hazard Grady) oraz Terri Garber z Chrisem Hagerem (w filmie Ashton Main Huntoon i ówczesny kamerzysta). Pozdrawiam.

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 18.05.2014 13:53

może jeszcze kiedyś powrócisz i zostaniesz na tydzień....tego Ci życzę i pozdrawiam serdecznie....

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 18.05.2014 13:51

rzeczywiście pięknie tam....

marekpic użytkownik marekpic(wpisów:629) dodano 18.05.2014 09:34

ulubione budynki na zdjęciach nr 25 i 26

marekpic użytkownik marekpic(wpisów:629) dodano 18.05.2014 09:31

niezwykle ciekawe miejsce i pewnie ważne dla amerykanów pozdrawiam!

patryk80 użytkownik patryk80(wpisów:4815) dodano 18.05.2014 00:33

Spojrzałem na fotkę nr 1 i jakoś tak mi się budynek wydał znajomy... Opis wyjaśnił mi to wrażenie de javu. Serial zapadł w pamięć ;)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!