m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (36):

 
Założycielem miasta był - wg podań - obywatel starożytnej Troi, Antenor. Na zdj. Centralny plac miasta Padwy W czasach rzymskich znana pod nazwą Patavium.  Na zdj. Centralny plac miasta Padwy Wzmiankowana prawdopodobnie w 302 p.n.e., o czym wspomina rzymski historyk Liwiusz urodzony w tym mieście w 59 p.n.e. 601 n.e. zniszczona przez Longobardów. Na zdj. Centralny plac miasta Padwy W XI-XIII w. jedno z najszybciej rozwijających się miast włoskich, w tym okresie mieszkał i tworzył w Padwie poeta Dante Alighieri.
Na zdj. Ulica prowadząca do sanktuarium Św. Antoniego 1222 powstał uniwersytet, w którym studiowało wielu Polaków (m.in. M. Kopernik, J. Kochanowski). 1318-1405 pozostawała we władaniu rodu Carrara, następnie do 1797 popadła w zależność od Wenecji.
Na zdj. Mijamy po drodze cieki wodne i kanały. 1815-1866 pod panowaniem Austrii, ośrodek włoskiego ruchu niepodległościowego.  W lutym 1848 wybuchło w mieście powstanie. Od 1866 w składzie Zjednoczonego Królestwa Włoch. Silnie zniszczona podczas II wojny światowej. Na zdj. Niewielkie placyki i uliczki boczne.
Do najwspanialszych zabytków Padwy należą: bazylika Św. Justyny z jej relikwiami jako patronki miasta, z relikwiami św. Macieja Apostoła, św. Łukasza Ewangelisty, św. Justyna męczennika i wielu innych; bazylika Św. Antoniego katedra, kościół Eremitów, a przede wszystkim tuż przy dworcu kolejowym słynna kaplica Scrovegni, olśniewająca mnóstwem malowideł Giotta (w. XIV). Na zdj. Widok Bazyliki Św. Antoniego Ruiny rzymskiego amfiteatru, romańsko-gotycka bazylika Św. Antoniego (XIII, XIV, XV w.) z bogatym wyposażeniem wnętrza (m.in. renesansowy grób św. Antoniego), przed bazyliką słynny posąg Gattamelaty dłuta Donatella (1447), kościół degli Eremitani (XIII w.) z freskami A. Mantegni (zniszczony w 1944, odbudowany).Na zdj. Plac przed bazyliką i zabudowa klasztorna Franciszkanów Konwentualnych Św. Antoni z Padwy urodził się w 1195 r. w Lizbonie, a większość życia spędził w Padwie. Ukończywszy 15 lat wstąpił do zakonu kanoników regularnych św. Augustyna koło Lizbony.Na zdj. Fronton bazyliki Po dwóch latach wysłano go do Coimbry, gdzie pozostał 8 lat poświęcając się studiom. Dowiedziawszy się, że do Portugalii przywieziono z Maroka relikwie pięciu franciszkańskich męczenników, zapragnął naśladować bohaterstwo tych obrońców wiary. Na zdj. Ozdobne sklepienia kaplicy z grobowcem Św. Antoniego. Kiedy to wyjawił swoim współbraciom zakonnym, ostro sprzeciwili się jego zamiarom. W końcu jednak otrzymał zgodę przełożonego i przeszedł do zakonu franciszkańskiego OFM.
Na zdj. Kaplica ,ołtarz i grób Św. Antoniego Po jakimś czasie uzyskał pozwolenie wyjazdu do Afryki w celu głoszenia Ewangelii Maurom. Z powodu ciężkiej choroby musiał wrócić do Hiszpanii. Na zdj.  Płaskorzeźby przy grobowcu .
W drodze wiatry zepchnęły statek aż na Sycylię. Stamtąd św. Antoni kierowany chęcią zobaczenia św. Franciszka, udał się do Asyżu. Na zdj. Ołtarz Św. Antoniego Początkowo nie poświęcano tu św. Antoniemu większej uwagi, on zresztą świadomie trzymał się na uboczu.  Opatrzność zechciała jednak, że franciszkanie odkryli wreszcie jego wielkie walory i św. Antoni powołany został na profesora teologii, której nauczał kolejno w Bolonii, Tuluzie, Montpellier i Padwie. Na zdj. Kaplica boczna w bazylice Później porzucił naukę, by poświęcić się kaznodziejstwu. Był doskonałym mówcą a jednocześnie żarliwym duszpasterzem. W związku ze swoją pracą wiele podróżował odwiedzając Francję, Hiszpanię i Włochy. Piastował tez kilka ważnych godności w swoim zakonie i zawsze czuwał nad tym, aby być posłusznym dyscyplinie kościelnej.
Św. Antoni zmarł w 1231 r. Nie doznał łaski męczeństwa, ale można go nazwać męczennikiem Bożego słowa, męczennikiem podróży, męczennikiem tłumów.
Tak wielu było tych, co pragnęli go usłyszeć, że żaden kościół nie mógł ich pomieścić i często święty głosił kazania pod gołym niebem. Na zdj. Kaplica relikwii św. Antoniego Obecnie na miejscu grobu św. Antoniego wznosi się potężna bazylika, wystawiona w latach 1256-1310, posiadająca 118 m długości, 32,5 szerokości i 38,5 m wysokości nawy głównej, dwie wieże wysokie 68 m, 2 wieżyczki minaretowe i 8 kopuł. Na zdj. Pomnik Św. Jana Pawła II w bazylice w Padwie. Już za życia uważany był za legendarnego bohatera, opowiadano o niezwykłych jego czynach i zadziwiających wydarzeniach, wiążących się z jego postacią: Na zdj Emblemat kanonizowanych Papieży na tle Św. Antoniego z Padwy ...o kazaniu wygłoszonym w Rimini do ryby, o mule, który zachęcony przez niego klęknął przed Najświętszym Sakramentem, o psałterzu, który został skradziony, a św. Antoni sprawił, że wrócił do właściciela - z tego powodu ogłoszono go patronem tych, co coś zgubili.na zdj. Widok bazyliki i krużganki klasztorne. Pewien człowiek goszczący kiedyś św. Antoniego widział go stojącego w oknie i trzymającego w ramionach Dzieciątko Jezus.
 Pomnik Św. Antoniego z dzieciątkiem Jezus. Dlatego przedstawiany jest z Dzieciątkiem Jezus na jego prawym ramieniu.
Na zdjęciach - Miejsce życia i grobu św. Antoniego Popatrzmy na piękne i zabytkowe miasto Padwa. Na zdj. Ulice Padwy
Na kolejnych zdj. Centralny plac Padwy Dziękuje.

najbliższe galerie:

 
PADWA
1pix użytkownik wo odległość 0 km 1pix
Włochy-Padwa 2016
1pix użytkownik tereza odległość 0 km 1pix
Włochy-Padwa 2014
1pix użytkownik tereza odległość 1 km 1pix
Włochy - Padwa
1pix użytkownik marioli odległość 1 km 1pix
Italia - Padwa
1pix użytkownik marucha odległość 1 km 1pix
Padwa
1pix użytkownik grzechu odległość 1 km 1pix