m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Sektor bojkowski. Dom mieszkalny z 1906 roku ze Skorodnego w Bieszczadach. Składa się tylko z sieni, izby i komory. Ten typ rozplanowania powszechny był w Polsce. W sieni wydzielona została w okresie późniejszym mała kuchenka. Dom pierwotnie był kurny. Sektor bojkowski. Dom mieszkalny z 1906 roku ze Skorodnego w Bieszczadach. Urządzenie izby jest proste. Uwagę zwraca stół typu skrzyniowego, a w sieni ryzowana skrzynia na odzież. Natomiast w kuchni znajdujemy ceramikę słowacką, którą Bojkowie przynosili z wędrówek po krajach leżących po przeciwnej stronie Karpat. Sektor bojkowski. Drewniana cerkiew greckokatolicka p.w. Narodzenia NMP, zbudowana w Grąziowej koło Ustrzyk Dolnych w 1731 roku. Jest to świątynia trójdzielna - składa się z trzech pomieszczeń - prezbiterium, nawy i babińca. Przed frontem i z boku biegną podcienia. We wnętrzu znajdują się m.in. XVIII-wieczny ikonostas, pochodzący z cerkwi p.w. św. Bazylego Wielkiego w Poździaczu, carskie i diakońskie wrota oraz figuralne polichromie, wykonane w 1735 roku przez Stefana Paszeckiego na zlecenie Grigorija Kolosterskiego w intencji odpuszczenia grzechów jego i jego żony. Sektor bojkowski. Obok cerkwi greckokatolickiej z Grąziowej p.w. Narodzenia NMP stoi drewniana dzwonnica z 1712 roku, pochodząca z Sierakościec koło Przemyśla. Obiekt ten był remontowany, co poświadcza data na jednej z belek. Dzwonnica ma konstrukcję słupową. Jej główne elementy wykonano z drzew dębowych, których średnica w stanie surowym przekraczała 70 cm. Dzwonnicę nakrywa brogowy gontowy dach, nad szczytem którego znajduje się piękny metalowy krzyż. Sektor bojkowski. Greckokatolicka drewniana cerkiew p.w. św. Onufrego Pustelnika, wzniesiona we wsi Rosolin w gminie Czarna w Bieszczadach w roku 1750. Jest świątynią orientowaną, trójdzielną, o konstrukcji zrębowej, zbudowaną z drewna jodłowego. Trójdzielność cerkwi z zewnątrz jest właściwie niewidoczna, w wyniku charakterystycznej budowy znajdującego się nad wszystkimi częściami dachu. Dach babińca, mający wspólną kalenicę z dachem nawy, łączy się z nim, a poprzez wspierający się na wysuniętych belkach zrębu dach okapowy nawy, również z dachem nad prezbiterium. Sektor bojkowski. Słup nagrobkowy z miejscowości Wolica koło Sanoka. Bojkowie, zwani również Werhowińcami trudnili się hodowlą owiec i wołów, które wypasali na połoninach, carynkach i innych górskich łąkach w Bieszczadach. Górale ci często podejmowali się prac przy pozyskiwaniu drewna, w tartakach, przy spławianiu kłód oraz przy wypalaniu węgla drzewnego.
Elementem obcym w sektorze bojkowskim jest młyn wodny z Woli Komborskiej z końca XIX wieku. Pochodzi z terenu Pogórza Strzyżowskiego i jego obecność wśród chyży i cerkwi bojkowskich wyjaśnia fakt, iż obecność potoku w niewielkiej dolince pozwala na uruchomienie jego wszystkich elementów. Posiada on pełne wyposażenie. Sektor łemkowski. Mieszkalno-gospodarczy budynek z Komańczy z 1885 roku. Obiekt zbudowano z bali jodłowych i nakryto dwuspadowym dachem słomianym, obrzeżonym gontami. Duża izba opatrzona jest trzema oknami. Za nią znajduje się równoległa ciemna komora, obok przy ścianie szczytowej jest druga komora z wejściem z zewnątrz, za sienią boisko, stajnia i plewnik na plewy, słomę, ziarno. Od zewnątrz cały budynek malowany jest przepaloną glinką na kolor terakoty, szpary miedzy belkami zabielone, zaś wrota do boiska i drzwi do komory posmarowane żółtą glinką. Ciężki, dymny piec zajmował dużą część izby. Dym uchodził z izby przez otwór w powale. Głównymi meblami w izbie są: ławy przyścienne, kołyska zawieszona u pułapu, prymitywne łóżko, stół typu skrzyniowego, na którym jadano tylko w czasie świąt, ławka do jedzenia i stołki do siedzenia. W izbie nie ma podłogi, tylko w kącie przy drzwiach jest pomost i jasełka. Tu w czasie ciężkich zim przetrzymywano chore zwierzęta i małe jagniątka. Ważną rolę we wszystkich kurnych izbach spełniały tzw. polenie - belki pod powałą. Składano na nich drwa, len, sery, chleb itp. W sieni najwięcej miejsca zajmowała olbrzymia beczka na kiszoną kapustę. Przez wiele miesięcy w roku było to jedyne źródło witaminy C, zapobiegające chorobom. Kapusta była stałym składnikiem potraw. Obok stoi piękna skrzynia i różne sprzęty gospodarcze. W komorze równoległej do izby przechowywano produkty spożywcze, zaś w drugiej odzież. W związku z tym, że zagroda należała do bogatego gospodarza, stajnia była odpowiednio duża. Stały tu krowy, świnie i owce. W stajni na żerdkach miał swoje posłanie pastuch. Sektor łemkowski. Oryginalna wygódka, przeniesiona ze wsi Samoklęski koło Pielgrzymki. Wykonano ją z wydłubanego pnia. Urządzenia sanitarne zaczęły upowszechniać się w okresie międzywojennym. Przed jedną z chałup w sektorze łemkowskim. Łemkowie to rusińscy górale, zamieszkujący łuk Karpat, począwszy od doliny Osławy i Osławicy w Beskidzie Niskim po rzekę Białą w Beskidzie Sądeckim. Trudnili się uprawianiem ziemi i hodowlą zwierząt, a także wyrobem sprzętów gospodarstwa domowego, gontów oraz dziegciu.
Sektor łemkowski. Jedna z malowniczych kapliczek w kształcie domku z podcieniem z 1867 roku, przeniesiona z Lisznej koło Sanoka. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Zbudowana w 1801 roku. Do czasu akcji „Wisła” (1947 rok) była użytkowana przez grekokatolików, później porzucona, niszczała. Udało się uratować również wystrój świątyni - m.in. ołtarze i ikonostas. Budowla jest podzielona na prezbiterium, nawę, gdzie przebywali mężczyźni czyści, czyli bez grzechu, oraz babiniec - strefę dla kobiet, pokutników i osób nieochrzczonych. Babiniec od zewnątrz obejmuje wieża izbicowa. Ściany pokrywają malowidła z końca XIX wieku autorstwa Michała i Zygmunta Bogdańskich. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Cerkwie łemkowskie mają dość zróżnicowaną architekturę. Ta widoczna na zdjęciu reprezentuje odmianę, charakterystyczną dla zachodniej i częściowo środkowej części Łemkowszczyzny. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Z zewnątrz cała świątynia jest obita gontem. Niektóre detale zewnętrzne, jak gzymsy i okna są ozdobione polichromią. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Przed cerkwią, na osi wejścia do niej, jest ustawiona brama wejściowa w kształcie wieży, nakrytej czterospadowym daszkiem z małą kopułą i krzyżem. Podstawę obitej deskami konstrukcji stanowią cztery grube słupy. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Budynek składa się z trzech części: prezbiterium, oddzielonej od niego ikonostasem szerszej i wyższej nawy oraz przedsionka-babińca. Nad nim, na słupach wyrasta wysoka wieża z izbicą. Dachy nad prezbiterium i nawą są uformowane z uskokami. Nad wszystkimi trzema częściami budynku, dachy zwieńczone są baniastymi kopułami z tzw. pozornymi latarniami, nad którymi są mniejsze kopuły z krzyżami.
Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Wnętrze cerkwi jest ozdobione polichromią. Głównym elementem urządzenia wnętrza jest ikonostas, który się zachował i przeszedł już cały proces konserwacji. Jego ustawienie i urządzenie wszystkich wnętrz nastąpi po zakończeniu całego montażu architektury cerkwi. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Sektor łemkowski. Cerkiew p.w. Narodzenia Bogurodzicy z Ropek koło Uścia Gorlickiego. Dzwon pochodzący prawdopodobnie z 1920 roku, wykopany z ziemi w Balnicy w 2006 roku. Sektor pogórzański. XIX-wieczny dwór ze Święcan. Sektor pogórzański. XIX-wieczny dwór ze Święcan.
Sektor naftowy to kolekcja urządzeń i narzędzi, stosowanych w przemyśle naftowym od połowy XIX wieku. Umieszczone tu eksponaty pochodzą ze zlikwidowanych kopalni ropy naftowej, rozsianych na całym terenie województwa podkarpackiego. Sektor został podzielony na trzy grupy tematyczne: poszukiwanie i wiercenie, eksploatacja ropy naftowej oraz obróbka odwiertów ropy naftowej. Na zdjęciu - indywidualny żuraw pompowy IŻP 2000 z 1972 roku. Służył do pompowania odwiertów ropy naftowej do głębokości 2000 m. Został przekazany z Kopalni Ropy Naftowej Wielopole w 2002 roku. Sektor naftowy. Widoczne są różne urządzenia wydobywcze i zabudowania kuźni kopalnianej. Wieże, zwane potocznie czwórnogami, miały szerokie zastosowanie w podkarpackim przemyśle naftowym w latach 1945-1965. Służyły one do zapuszczania i wyciągania rur wydobywczych, pomp wgłębnych i wykonywania innych prac na odwiertach. Osiągały wysokość od 17 do 24 metrów, a wykonywano je ze stalowych rur wiertniczych. Na koronie wieży znajdują się dwa krążki do prowadzenie liny stalowej. Wieże ustawiano na fundamentach betonowych i zabezpieczano linami kotwicznymi, tzw. odciągami. Sektor naftowy. Rekonstrukcja drewnianej wieży typu kanadyjskiego z około 1900 roku. Wieże wiertnicze tego typu służyły do wierceń udarowych do wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego. Ich niejednokrotnie liczne skupiska były bardzo charakterystyczne dla krajobrazu Podkarpacia. Obiekt został odwzorowany i wykonany w 2002 roku. Wiatę wieży zaadoptowano na salę wystawową. Sektor pogórzański. Zagroda z Różnowic koło Biecza z przełomu XIX i XX wieku. Największą ilość zabytkowych obiektów zgromadzono w sektorze ukazującym krainę Pogórza Wschodniego i Zachodniego. Pogórzanie zajmowali się głównie rolnictwem i hodowlą zwierząt gospodarskich. Sektor pogórzański - jedna z chałup. Sektor pogórzański - budynki gospodarcze.
Sektor pogórzański - jedna z chałup. Sektor pogórzański - przydrożna kapliczka Sektor pogórzański. Dom z Ustrobnej koło Krosna z 1893 roku. Dom jest pomalowany w czarne i białe pasy, tak jak to jest w zwyczaju w okolicach Krosna. Kolor czarny uzyskuje się mieszając ropę naftową z sadzą.
Sektor pogórzański. Dom z Ustrobnej koło Krosna z 1893 roku. W czasie rekonstrukcji zachowano wszystkie stare elementy. Które można było przenieść. Urządzenie domu pochodzi z początku XX wieku. Sektor pogórzański. Zagroda z Ustrobnej koło Krosna. Stodołę z XIX wieku przeniesiono z sąsiedniej wsi Jaszczew. Z jednej strony boiska jest sąsiek do składowania słomy i nie wymłóconego zboża, z drugiej zaś - komora z wejściem z zewnątrz, która pełniła funkcję spichlerza. Sektor pogórzański. Dom z Ustrobnej koło Krosna z 1893 roku.
Sektor pogórzański. Dom z Ustrobnej koło Krosna z 1893 roku. Sektor pogórzański - wiatrak z Turaszówki z 1923 roku i chałupa z sąsiedniej Ustrobnej koło Krosna, zbudowana w 1893 roku. W wielu okolicznych wsiach Pogórza rozpowszechnione były na początku XX wieku podobne małe gospodarcze wiatraki do przemiału zboża. Widoczny na zdjęciu wiatrak, służył potrzebom właściciela do 1974 roku. Wewnątrz znajdują się małe żarna. Wiatrak jest ustawiony na rolkach, dlatego można go swobodnie obracać po kolistej szynie, w zależności od kierunku wiania wiatru. Sektor pogórzański. XIX-wieczna stodoła ze wsi Jaszczew. Sektor pogórzański. Częstym zjawiskiem w XIX i XX wieku było ustawianie kapliczek w obrębie zagrody. Stojąca koło wiatraka kapliczka pochodzi z Jaszczwi koło Krosna. Jest dziełem artysty ludowego, który wykonał ją w 1879 roku. W wiszącej ozdobnej skrzynce znajduje się rzeźba Ukrzyżowanego, a na powierzchni słupa wyryte są symbole Męki Pańskiej. Cała kapliczka udekorowana jest kwiatami z bibuły i wieńcami z gałązek jodłowych, takie bowiem są zwyczaje we wsi i w okolicy. Sektor pogórzański. Przed jedną z chałup. Sektor pogórzański. Przed jedną z chałup.
Sektor pogórzański. Okno w jednym z domów. Sektor pogórzański. Przed jedną z chałup. Sektor pogórzański. Przed jedną z chałup. Sektor pogórzański. Przed jedną z chałup. Sektor pogórzański. Przed jedną z chałup. Sektor pogórzański. Okno w jednym z domów.
Sektor pogórzański. Dom i przydrożna kapliczka. Sektor pogórzański. Okno w jednym z domów.

najbliższe galerie:

 
Polska - Sanok - Muzeum Budownictwa Ludowego
1pix użytkownik maria37 odległość 0 km 1pix
Skansen w Sanoku
1pix użytkownik elle odległość 0 km 1pix
Sanocki skansen i powrót do przeszłości.
1pix użytkownik anikm odległość 0 km 1pix
Sanok - skansen
1pix użytkownik popekpawel odległość 0 km 1pix
Skansen w Sanoku
1pix użytkownik thunder odległość 0 km 1pix
Podkarpacki szwendacz: SanOK
1pix użytkownik sniezka odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (11):

 
kapsell użytkownik kapsell(wpisów:884) dodano 03.08.2014 18:44

Więcej takich skansenów, w których można poczuć atmosferę tamtych lat.

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 12.07.2014 22:19

i skorzystam z polecenia niewątpliwie i pozdrawiam raz jeszcze....

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5269) dodano 12.07.2014 21:57

Irena2005n - jeśli nie byłaś w tym sanockim, to gorąco polecam. Pozdrawiam. :)

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 12.07.2014 20:46

też lubię....skanseny i przeszłości czar....piekne opisy dodajesz jak zwykle...pozdrawiam serdecznie...

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5269) dodano 10.07.2014 16:48

Marcin1980 i Dreptak - też lubię skanseny. Pozdrawiam. :)

dreptak użytkownik dreptak(wpisów:1517) dodano 06.07.2014 18:38

lubię

marcin1980 użytkownik marcin1980(wpisów:1971) dodano 06.07.2014 13:54

bardzo fajnie że są takie miejsca

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5269) dodano 06.07.2014 00:08

Magdar, Afrodyta - też lubię skanseny. A ten w Sanoku jest wyjątkowo interesujący. Pozdrawiam. :))

Klavertjevier - troszkę tego wrzuciłem do OŚ, ale to są podróże z kilku lat. Myślę, że coś nowszego dodam po tegorocznym urlopie, do którego już odliczam dni. Pozdrawiam. :))

klavertjevier użytkownik klavertjevier(wpisów:2700) dodano 05.07.2014 18:59

Achernar, Ty ciągle w podróży… i dobrze, chociaż mamy co oglądać i czytać!

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4051) dodano 05.07.2014 18:37

Skanseny mają duszę i dlatego je lubię. Znakomicie pokazane i opisane.
Pozdrawiam.

magdar użytkownik magdar(wpisów:3155) dodano 05.07.2014 14:09

Uwielbiam skanseny .Pozdrawiam :)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!