m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (41):

 
Jeden z pubów na ulicy High Holborn. Chancery Station House przy ulicy High Holborn w pobliżu stacji metra Chancery Lane. Ten wiktoriański budynek mieści dziś luksusowe apartamenty. Zabytkowy pub Cittie of Yorke na ulicy High Holborn. Chociaż obecny budynek został wzniesiony w latach 20. XX wieku, pub w tym miejscu istniał od roku 1430. W roku 1695 uruchomiono tu też kawiarnię. Lokal ma bardzo ciekawe, stylowe wnętrze. Staple Inn przy ulicy High Holborn jest jedynym z zachowanych do dziś zajazdów Kancelarii (tzw. Inns of Chancery lub Hospida Cancellarie). Początkowo były one wykorzystywane na biura dla urzędników Kancelarii. Istniejące co najmniej od 1344 roku zajazdy, stopniowo zmieniały swoją funkcję, służąc za miejsce szkolenia adwokatów i pełniąc też funkcje mieszkalne. Budynek pochodzi z 1585 roku. Niegdyś klasyfikowano, ważono i pobierano w nim podatki od wełny (wool staple). Przetrwał on wielki pożar Londynu w 1666 roku. Został uszkodzony w czasie nalotów niemieckich, a po wojnie odrestaurowany. Wejście na podwórze Staple Inn. Obecnie mieści się tu londyńskie biuro Instytutu Aktuariuszy (Institute of Actuaries) - specjalistów od obliczania ryzyka oraz wartości bieżącej projektów finansowych. Gmach Bary Holborn wybudowany w latach 1878-1879 dla firmy Prudential Assurance. Przebudowany w latach 30. XX wieku. Neogotyckie wnętrza zostały uzyskały wówczas wystrój w stylu art-deco. Budynek został odnowiony w 1993 roku. Choć od roku 1999 nie mieszczą się tu już biura Prudential Assurance, firma zachowała prawo własności do budynku.
Jedna z ulic odchodzących od Holborn Circus (New Fetter Lane?). Przed siedzibą Deloitte Chartered Accountants przy New Street Square w City. Dr Johnson's House na Gough Square to uroczy 300-letni dom położony wśród zaułków i podwórek zabytkowej części londyńskiej City. W połowie XVIII wieku mieszkał i pracował tu dr Samuel Johnson (1709-1784) pisarz i leksykograf. Dziełem jego życia jest Słownik języka angielskiego (A Dictionary of the English Language), opracowany w latach 1747-1755. Dziś odrestaurowane wnętrza domu pełnią funkcje muzealne. Rzeźba na jednym z podwórek zabytkowej części City. Jeden z zaułków zabytkowej części City. Jeden z zaułków zabytkowej części City.
Widok katedry p.w. św. Pawła z Ludgate Hill. Ulica nosi nazwę wzgórza, na którym zbudowano katedrę. Tradycja mówi, że w czasach rzymskich stała tam świątynia Diany. Ulica Ludgate Hill wiedzie od katedry do placu Ludgate Circus zbudowanego w 1864 roku i przechodzi dalej we Fleet Street. Przy ulicy znajduje się dom, w którym w 1702 roku wydano pierwszy londyński dziennik - gazetę Daily Courant. Jeden z domów przy Ludgate Hill. Widok katedry p.w. św. Pawła od ulicy Ludgate Hill. Średniowieczny mnich Geoffrey of Monmouth (ok. 1100 - ok. 1154) twierdził, że ówczesny kościół został zbudowany na miejscu rzymskiej świątyni Diany, ale budowniczy obecnej katedry, Christopher Michael Wren (1632-1723), ani późniejsi badacze nie znaleźli śladów, potwierdzających tę informację. Detal jednej z kamienic przy Ludgate Hill. Paternoster Row było uliczką w City, na której w średniowieczu duchowni z katedry św. Pawła idąc w procesji śpiewali Modlitwę Pańską. Ulica została zniszczona podczas bombardowań niemieckich w czasie II wojny światowej. Przed tymi zniszczeniami ulica i jej okolice stanowiły londyńskie centrum handlu książkami. Obecnie na miejscu dawnej ulicy znajduje się placyk, noszący nazwę Paternoster Square, przy którym swą siedzibę ma Londyńska Giełda Papierów Wartościowych (London Stock Exchange). Ave Maria Lane stanowiąca przedłużenie Warwick Lane, pomiędzy Amen Corner i Ludgate Hill. W święto Bożego Ciała, idący w procesji z katedry św. Pawła zakonnicy wyruszali z uliczki nazwanej później Paternoster Row śpiewając Modlitwę Pańską po łacinie. Śpiewanie ”Ojcze nasz” kończyło się, gdy dochodzili do rogu uliczki (obecny Amen Corner), na której intonowali ”Zdrowaś Mario”, od czego pochodzi nazwa uliczki. Mieści się przy niej zabytkowy budynek Stationers' Hall, siedziba gildii właścicieli składów papierniczych i drukarzy gazet od 1670 roku.
Katedra p.w. św. Pawła. Pierwszy drewniany kościół w tym miejscu wznieśli w 604 roku król Ethelbert I z Kentu (560-616) i biskup Londynu Mellitus (?-624). Został on zniszczony przez pogańskich następców króla Sæberhta z Essex (?-616). Następny kościół zbudowano około 886 roku. Budowę trzeciego, być może z kamienia, rozpoczęto w 962 roku. Został w nim pochowany król Ethelred II Bezradny (ok. 968-1016). Około 1090 roku z inicjatywy Maurice’a, kapelana Wilhelma Zdobywcy (ok. 1028-1087), rozpoczęto budowę katedry normandzkiej, a w roku 1256 rozpoczęto rozbudowę świątyni. Po ukończeniu rozbudowy w roku 1314 katedra była jednym z największych kościołów Europy. W XVI wieku wskutek antykościelnej polityki Henryka VIII Tudora (1491-1547) i jego syna Edwarda VI (1537-1553) jej stan uległ pogorszeniu. Wnętrza ogołocono z ozdób, a wiele pomieszczeń kościelnych było wynajmowanych. W 1561 roku piorun zniszczył iglicę. W latach 30. XVII wieku Inigo Jones (1573-1652) dobudował fasadę zachodnią. Świątynia doznała zniszczeń w czasie wojny domowej w latach 1642-1651, a w roku 1666 cała katedra została doszczętnie strawiona przez wielki pożar Londynu. Nową katedrę wzniesiono w latach 1675-1710 pod kierunkiem słynnego architekta sir Christophera Michaela Wrena. W jej budowę i dekorację zaangażowanych było wielu artystów i rzemieślników, jak: malarz James Thornhill (1675-1734), rzeźbiarze Grinling Gibbons (1648-1721), Caius Gabriel Cibber (1630-1700), Francis Bird (1667-1731), metaloplastyk Jean Tijou (?-1712), organmistrz Bernard Smith (1630-1708) i inni. Katedra była budowana, jako symbol odrodzenia Londynu i cechuje ją rozmach i monumentalność, ustępuje ona jednak rozmiarami watykańskiej Bazylice Świętego Piotra. W katedrze pochowanych jest wiele znanych osobistości. Są wśród nich m.in. Horatio Nelson (1758-1805), David Richard Beatty (1871-1936), Alexander Fleming (1881-1955). Spoczywa tu też i jej budowniczy Christopher Michael Wren. W inskrypcji, umieszczonej na podłodze pod kopułą katedry znajdziemy słowa: LECTOR SI MONUMENTUM REQUIRIS CIRCUMSPICE, co znaczy: ”Czytelniku, jeśli szukasz (jego) pomnika, rozejrzyj się wokół”. Inni, jak Winston Churchill (1874-1965), Florence Nightingale (1820-1910), czy Horatio Herbert Kitchener (18501-1916) są upamiętnione tablicami na murach świątyni. Brązowa rzeźba Dame Elisabeth Jean Frink (1930-1993), przedstawiająca pasterza i owce na Paternoster Square. Plac był przez długi czas miejscem, na którym odbywał się handel zwierzętami. Nowoczesne centrum handlowe One New Change koło katedry p.w. św. Pawła. Jego projektantem jest laureat Nagrody Pritzkera z 2008 roku, francuski architekt Jean Nouvel.
National Firefighters Memorial - początkowo był to pomnik upamiętniający strażaków walczących z pożarami w czasie Blitzu (niemieckich nalotów w czasie II wojny światowej). Od roku 1998 jest monumentem ku czci wszystkich strażaków brytyjskich, którzy oddali swe życie na służbie. Został on wówczas przeniesiony ze swego pierwotnego miejsca w Old Change Court na Jubilee Walkway. Inicjatorem budowy był Cyril Thomas Demarne (1905-2007), emerytowany strażak. Autorem brązowej rzeźby jest John William Mills. Pomnik został odsłonięty przez królową Elżbietę-Matkę (1900-2002) w 1991 roku. Budynek tzw. College of Arms lub Herald's College przy Queen Victoria Street. Jest to królewska korporacja zajmująca się badaniami heraldycznymi, przyznawaniem herbów, prowadzeniem dokumentacji heraldycznej, organizacją uroczystości państwowych. Instytucja ta została powołana przez króla Ryszarda III Yorka (1452-1485) w 1484 roku. Jej siedziba mieści się w tym miejscu od 1555 roku. College of Arms liczy obecnie 13 członków. Na jej czele stoi tzw. Earl Marshal, który to urząd sprawuje dziedzicznie książę Norfolk, obecnie - Edward Fitzalan-Howard, 18. książę Norfolk. City of London School jest szkołą dla chłopców, założoną w 1834 roku. Do roku 1879 mieściła się na Milk Street, później na Victoria Embankment, zaś na obecne miejsce przy Queen Victoria Street przeniosła się w 1986 roku. Uczy się w niej około 900 chłopców w wieku od 10 do 18 lat. Wśród jej absolwentów było wiele prominentnych osób, m.in. Herbert Henry Asquith (1852-1928), Charles Thomson Ritchie (1838-1906), Edwin Samuel Montagu (1879-1924), Theodore Bayley Hardy (1863-1918),  Frederick Gowland Hopkins (1861-1947), Lawrence Antony Collins, Peter Ware Higgs, Steven Isserlis i wielu innych. Widok z Millennium Bridge na Tamizę i najwyższy wieżowiec Londynu i Europy - Shard London Bridge, zwany także The Shard, London Bridge Tower, Shard of Glass oraz 32 London Bridge. Budynek posiada 72 kondygnacje, a jego wysokość wynosi 309,6 m. Został zaprojektowany przez słynnego włoskiego architekta Renzo Piano, laureata Nagrody Pritzkera z 1998 roku, który stworzył wiele projektów znaczących budowli na całym świecie m.in: Centre Georges Pompidou w Paryżu, czy New York Times Building w Nowym Jorku. Budowa The Shard została ukończona w 2012 roku. Widok na Tamizę z Millennium Bridge. Millennium Bridge i katedra p.w. św. Pawła. Millennium Bridge jest wiszącym mostem dla pieszych. Zbudowany został głównie ze stali i aluminium. Ma długość 370 m i szerokość 4 m. Podtrzymywany jest przez 8 lin nośnych. Wybudowany został z okazji nowego Millenium. Był otwierany dwukrotnie. Do pierwszego otwarcia doszło 10 czerwca 2000 roku, jednak dwa dni później most został zamknięty ze względu na silne wibracje przy dużej liczbie użytkowników. Ostatecznie most przebudowano i otwarto ponownie 22 lutego 2002 roku. Przez londyńczyków bywa nazywany Wobbly Bridge - Chybotliwym Mostem.
Millennium Bridge i katedra p.w. św. Pawła. Londyńskie graffiti - niecenzuralny protest przeciwko zamknięciu stylowego pubu i budowie w tym miejscu kolejnego szklanego domu. The Old Vic to teatr na południowym brzegu Tamizy. Założony w roku 1818 przez Jamesa Kinga, Daniela Dunna i Johna Thomasa Serresa (1759-1825) jako Royal Coburg Theatre, miał później kilku właścicieli i znany był jako Royal Victoria Theatre i The Royal Victoria Hall and Coffee Tavern. W roku 1929 powstał zespół teatralny The Old Vic Company, kierowany przez Johna Gielguda (1904-2000). W 1963 roku zespół ten został rozwiązany, a w teatrze do 1976 roku występował zespół National Theatre Company. W 2003 roku dyrektorem artystycznym teatru został amerykański aktor Kevin Spacey. Londyńska siedziba The Sons of Temperance Friendly Society przy Blackfriars Road. Ta abstynencka organizacja powstała w 1842 roku w Nowym Jorku. Prowadzi działalność antyalkoholową, kasy oszczędnościowe i ubezpieczenia na życie wyłącznie dla całkowitych abstynentów. Wbrew temu, co mogłaby sugerować jej nazwa, członkami mogą być również i kobiety. Nocny spacer na Canary Wharf. Stacja Stratford w dzielnicy Newham we Wschodnim Londynie. Jest to stacja kolei, DLR i metra. Obsługuje ponad 17 mln pasażerów rocznie. Została otwarta przez Eastern Counties Railway w 1839 roku. Linię metra doprowadzono do niej w 1946 roku, zaś DLR - w 1987 roku. Stacja została gruntownie zmodernizowana w latach 90. XX wieku oraz w ostatnich latach.
Stacja Stratford. Przed centrum handlowym Stratford Centre w dzielnicy Newham. Przed centrum handlowym Stratford Centre w dzielnicy Newham. Przy stacji Stratford i centrum handlowym Westfield Stratford City w dzielnicy Newham we Wschodnim Londynie. Nad Anglią w drodze powrotnej do Polski.

najbliższe galerie:

 
Londyn
1pix użytkownik witoldson odległość 0 km 1pix
Londyn 6 - tu i tam
1pix użytkownik knfred odległość 1 km 1pix
Majowy długi weekend w Londynie (2)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 1 km 1pix
The Shard - Londyn
1pix użytkownik andred odległość 1 km 1pix
Londyn
1pix użytkownik famelia odległość 1 km 1pix
HMS BELFAST
1pix użytkownik patryk80 odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (11):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5344) dodano 03.10.2017 20:18

Dokładnie tak...

voyager747 użytkownik voyager747(wpisów:4620) dodano 02.10.2017 17:27

pogoda listopadowa

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5344) dodano 31.07.2014 21:38

Irenko, ja też. Pozdrawiam.

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 14.07.2014 21:42

ja lubię Londyn i londyńskie spacerowanie....pozdrawiam serdecznie....

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5344) dodano 11.07.2014 10:38

Paweller75 - w ogóle nie używam datownika w aparacie. Nie wiem skąd się ta data wzięła, bo ja jej nie ustawiałem. Być może jest to data umieszczenia zdjęć na stronach OŚ. Proponuję nie zwracać na to uwagi. Pozdrawiam. :)

paweller75 użytkownik paweller75(wpisów:7220) dodano 10.07.2014 19:44

Achernar ..., to chyba masz źle datownik ustawiony ..., tak sobie pomyśłałem, co tam tak zimno w tym czerwcu, a potem patrzę, a tu listopad:)
Ja uwielbiam Londyn, mógłbym tam jechać choćby zaraz ..., piękne miasto:)
Pozdrawiam:)

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4110) dodano 10.07.2014 18:02

Och, to nie wszystko. Londyn to nie tylko Big-Ben, Whitehall, czy Lambeth. To tylko Tower of London's i Tower Bridge.Londyn to również Victoria and Albert Museum, Muzeum Historii Naturalnej, Katedry i kościoły, Madame Tussauds, parki i ogrody, Pałace; St James's Palace, Buckingham Palace, Pałac Kensington& Garden, Greenwich, Kew Garden's, Regent's Park, Hyde Park, Green Park, St. James Park,...można by wymieniać bez końca. Wiesz o czym piszę, bo zapewne to wszystko widziałeś. Dlatego Londyn polecam każdemu, bez względu na wiek, na porę roku i na ciekawość poznania wszystkich zabytków Londynu, lub tylko siedzenie w Pubie. WARTO :)
Pozdrawiam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5344) dodano 10.07.2014 16:39

Afrodyto, jest dokładnie tak, jak piszesz. Choć oczywiście znam w Europie ładniejsze stolice (np. Rzym lub Pragę) to Londyn jest niepowtarzalny i ma swój urok. A dodaj do tego jeszcze British Museum, National Gallery czy inne ciekawe muzea, klimatyczne puby, interesujące zabytki i liczne polonica - wszystko to sprawia, że w Londynie nie sposób się nudzić. Tez polecam to miasto każdemu. Pozdrawiam. :))

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4110) dodano 10.07.2014 14:41

Londyn ma to do siebie, że zdjęcia sprzed 20 lat mają taki sam klimat jak te obecne. Architektura Londynu, szczególnie ta Viktoriańska nie zmieni się nigdy i to powoduje klimat Londynu.Ja uważam, że na zwiedzanie Londynu, każda pora jest dobra, pod warunkiem, że nie pada. Miasto jest piękne, ma wiele historycznych zakątków. Nowa część Londynu, jak Canary oraz wszystkie nowo powstałe wieżowce w ostatnich 10 latach nadają też specyficzny klimat temu miastu. Są "wtopione" między starą zabudowę i jakoś pasują. W innych miastach jest podobnie ze "starym i nowym". Ja osobiście każdemu polecam Londyn. To ogromna metropolia, która ma co zaoferować turystom.

ak- nie skreślaj Londynu, warto go odwiedzić.

Pozdrawiam serdecznie.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5344) dodano 10.07.2014 11:00

AK - może nie jest najpiękniejsze na świecie, ale ma fajny klimat. Poza tym - nie zapominaj, to był listopad więc nie najlepsza pora na poznawanie uroków miasta. W każdym razie, Londynu nie skreślaj. Pozdrawiam.:)

ak użytkownik ak(wpisów:6184) dodano 10.07.2014 09:15

no trochę mnie ostudziłeś tą serią o Londynie.... niezbyt mi się podoba to miasto.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!