m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Widok z Bulwaru Filadelfijskiego na Wisłę i most drogowy im. Józefa Piłsudskiego. Most został otwarty w 1934 roku. Pochodził on z rozebranego w 1928 mostu kolejowego w Opaleniu koło Kwidzyna, niepotrzebnego z powodu zmiany granic po 1918 roku. Most został wysadzony w 1939 roku przez wojska polskie, następnie ponownie w 1945 roku przez wycofujące się wojska niemieckie, a w 1950 roku odbudowany. Ulica Mostowa i Brama Mostowa. Ulica Mostowa na Starym Mieście. W głębi widoczna jest kamienica przy ulicy Szerokiej, wybudowana w 1909 roku w stylu neoklasycystycznego modernizmu, będąca dawniej siedzibą Północnoniemieckiego Banku Kredytowego. Posiada ona bogato dekorowaną fasadę z alegorycznymi figurami. Trzy późnogotyckie kamienice przy ulicy Mostowej, które stanowią ciekawy zespół budownictwa mieszczańskiego w Toruniu. Do początku XVI wieku były to trzy oddzielne kamienice, które podczas późniejszej przebudowy renesansowej połączono wspólną fasadą, zwieńczoną półkolistymi szczytami flankowanymi sterczynami. W okresie baroku kamienice przeszły kolejną modernizację, po której zachowała się między innymi kręcona-spiralna klatka schodowa z rzeźbą lwa, trzymającego tarczę z datą 1699 roku. Pałac Dąbskich przy ulicy Żeglarskiej. Wybudowany w końcu XVII wieku na miejscu dwóch gotyckich kamienic mieszczańskich, wyróżnia się piękną barokową białą fasadą, pokrytą dekoracją sztukatorską o motywach roślinno-kwiatowych oraz zrekonstruowanym imponującym portalem. Nazwę swą zawdzięcza fundatorowi - Stanisławowi Kazimierzowi Dąmbskiemu, politykowi i biskupowi chełmińskiemu. Do końca XVIII wieku pałac stanowił własność rodziny Dąmbskich, następnie przez długie lata służył jako kasyno oficerskie. W latach 50. XX wieku umieszczono w nim Wydział Sztuk Pięknych UMK. Ulica Łazienna przy skrzyżowaniu z ulicą Ciasną. Po prawej widoczne są dwie kamienice. W pierwszej, neoklasycystycznej z końca XIX wieku odpoczywał Ojciec Święty Jan Paweł II podczas pobytu w Toruniu w 1999 roku. Z tego powodu budynek określany jest jako Dom Papieża. Druga kamienica, o fasadzie XIX-wiecznej, była siedzibą loży masońskiej Pod Pszczelim Ulem (Zum Bienenkorb), powstałej w 1793 roku. Należała do Wielkiej Loży Krajowej w Berlinie. Po likwidacji loży w 1937 roku budynek przeszedł na własność parafii kościoła św. św. Janów. Obecnie mieści się tu Kuria Diecezji Toruńskiej.
Gotycka katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Starym Mieście jest jednym z najstarszych kościołów dawnego państwa krzyżackiego i jednym z największych kościołów w Polsce. Jej budowa trwała ponad 200 lat, począwszy od połowy XIII wieku. Wewnątrz posiada sklepienia krzyżowe i gwiaździste. Do roku 1466 roku patronat nad kościołem sprawowali Krzyżacy, następnie do 1501 roku król polski, później miasto. W latach 1530-1583 kościół użytkowali protestanci, a później równocześnie odprawiano w nim msze dla protestantów i katolików. Od 1596 roku jest znowu świątynią katolicką. Toruńska katedra jest jednym z najwspanialszych przykładów architektury gotyku na ziemi chełmińskiej. Ma formę trójnawowej, wysokiej na 27,30 m, hali z niższym prezbiterium i kaplicami bocznymi. Od zachodu w korpus częściowo wtopiona jest masywna czworoboczna wieża, której zachodnia elewacja jest rozczłonkowana głęboką wnęką. Po bokach do wieży przylegają niższe od naw aneksy, poprzedzone kruchtami. Prezbiterium jest sklepione krzyżowo-żebrowo i gwiaździście, korpus ma sklepienia gwiaździste. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Starym Mieście. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Na wysokości ponad 27 m możemy podziwiać sklepienia krzyżowe i gwiaździste z końca XV wieku. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Jedno z maswerkowych, gotyckich okien. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty - neogotyckie witraże z przełomu XIX i XX wieku.
Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty - barokowe organy boczne, wykonane w 1688 roku przez Mateusza Brandta. Wystrój wnętrza katedry pochodzi głównie z okresu baroku. Zachowało się jednak sporo wcześniejszych zabytków, m. innymi chrzcielnica z XIII wieku, przy której został ochrzczony Mikołaj Kopernik, czy malowidła gotyckie z XIV wieku. Ołtarz główny - tryptyk św. Wolfganga z około 1502-1506 roku - zastąpił dawny barokowy ołtarz główny. Nad ołtarzem zamontowano krucyfiks z belki tęczowej z końca XIV wieku. Barokowe i rokokowe ołtarze w korpusie i kaplicach bocznych pochodzą z XVII-XVIII wieku. W latach 1530-1583 świętojańska katedra służyła protestantom, następnie zaś przez okres 13 lat była użytkowana wspólnie, zarówno przez katolików, jak i protestantów. W okresie tym wnętrze kościoła zostało otynkowane, pobielone i wzbogaciło się o protestanckie epitafia. Znajduje się tu też epitafium Mikołaja Kopernika. Oprócz tego, znajdują się tu dwa inne zabytki związane z Kopernikiem - chrzcielnica z pierwszej połowy XIV wieku, przy której go prawdopodobnie ochrzczono i rzeźbione popiersie, autorstwa Wojciecha Rojowskiego z 1766 roku. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty - fragment drzwi. Detal architektoniczny - drzwi katedry p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty - detale architektoniczne.
Detal architektoniczny z katedry p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty stanowi pomnik świetności miasta i skarbnicę dzieł sztuki. Jest jednym z największych kościołów w Polsce. Jego budowa trwała ponad 200 lat. Rozpoczęto ją w połowie XIII wieku, ale do obecnej formy trójnawowej wysokiej hali z bocznymi kaplicami i kruchtami doprowadzono w drugiej połowie XV wieku. Na zdjęciu - wieża katedry, widziana od strony zachodniej - od ulicy Żeglarskiej. Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty widziana od ulicy Żeglarskiej. Na wieży katedry znajduje się dzwon Tuba Dei z 1500 roku - największy średniowieczny dzwon w Polsce (7238 kg, 2,76 m wysokości, 2,17 m średnicy). Do czasu powstania wawelskiego Zygmunta w 1526 roku był to największy dzwon w Królestwie Polskim. Na zewnątrz od strony Wisły widoczny jest Digitus Dei - tzw. zegar flisaczy z jedną wskazówką. Wieża katedralna została zbudowana w latach 1407-1433 na miejscu poprzedniej, a pracami kierował mistrz Hans Gotland. Aleja gmerków, odsłonięta w 2007 roku na odcinku ul. Żeglarskiej między ulicami Kopernika i Rabiańską na Starym Mieście. Umieszczono tu w płytach chodnikowych 25 gmerków średniowiecznych kupców toruńskich, którzy znakowali nimi swoje towary. Gmerki były znakami osobistymi i rodzinnymi, umieszczanymi na pieczęciach, przedmiotach użytkowych, wyrobach i budowlach, najczęściej jako sygnatura autora dzieła. Na zdjęciu - gmerk Dietmara Rote (von Rothe), pochodzącego z rodziny, która osiedliła się w Toruniu w XIV wieku. Była to rodzina bogatych kupców, sprzyjających w większości Krzyżakom. Sklep z piernikami przy ulicy Żeglarskiej na Starym Mieście. Toruńskie pierniki to specjał kulinarny i słynny wypiek toruński, wyrabiany przez toruńskich piekarzy już od prawie 700 lat. Rozsławiały i rozsławiają Toruń w całej Polsce i Europie. Ciasto wyrabia się ręcznie z mąki, wody, mleka, miodu i przypraw. Następnie wypieka w piecu w odpowiedniej temperaturze. Sekret smaku tkwi w ilości i rodzaju przypraw i miodu oraz odpowiednim wypieku. Sklep z piernikami przy ulicy Żeglarskiej. Legenda mówi o Katarzynce, córce toruńskiego młynarza, która miała przygotować wyśmienite przysmaki na przyjazd króla do Torunia. Pszczoły podpowiedziały jej dołożenie miodu do chleba i ciast. Wypieki udały się znakomicie, a król zaczął odtąd sławić toruńskie pierniki w całej Europie. Inna legenda głosi, iż piernik o charakterystycznym kształcie i nazwie wymyślił młody, skromny czeladnik, który był zakochany w pięknej Katarzynie - córce swojego mistrza. Jak było naprawdę? Nie wiadomo. Do dziś jednak niektóre pierniki nazywane są Katarzynkami.
Sklep z piernikami przy ulicy Żeglarskiej. Statek wycieczkowy, kursujący po Wiśle. Panorama Torunia z mostu drogowego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Ulica Żeglarska. Zimowy widok katedry p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Starym Mieście. Ulica Żeglarska. Po prawej - kamienica z około 1500 roku, o niebiesko-szarej fasadzie - do 1601 roku siedziba odwachu. Na jej parterze znajduje się polichromowany strop, drewniana klatka schodowa, a w pomieszczeniach - szczątki polichromii gotyckich i późniejsze dekoracje. Kamienica ma zrekonstruowane przedproże. Na lewo od niej - kamienica z XIII/XIV wieku, o fasadzie z glazurowanych cegieł. W XIV wieku mieściła się w niej siedziba Bractwa Kupieckiego NMP. Wewnątrz znajdują się gotyckie malowidła z ok. 1390-1400 roku. Po przebudowie w XVII i XIX wieku uzyskała szczyt neorenesansowy.
Jedna z kamienic przy ulicy Żeglarskiej. Kamienica przy ulicy Żeglarskiej. Jest to kamienica gotycka z XIII/XIV wieku, o fasadzie z glazurowanych kolorowych cegieł. W XIV wieku była siedzibą Bractwa Kupieckiego NMP. Wewnątrz znajdują się maryjne gotyckie malowidła ścienne (Nawiedzenie, Zwiastowanie, Koronacja, Pokłon Trzech Króli) z około 1390-1400 roku. Kamienica była przebudowana w XVII i XIX wieku, uzyskując szczyt neorenesansowy. Fragment bogato zdobionej fasady XVII-wiecznego pałacu Dąmbskich przy ulicy Żeglarskiej. Jeszcze jeden sklep z piernikami. Ulica Żeglarska w jesiennej mgle. Ulica Żeglarska w jesiennej mgle.
I kolejny sklep z toruńskimi piernikami - na rogu ulic Panny Marii i Piekary. Ulica Żeglarska. Kamienica gotycka z XV wieku z polichromowaną fasadą, przebudowana w XVII wieku zachowała jeden z najstarszych w Toruniu stropów. Wewnątrz znajdują się odkryte XVII-wieczne polichromie ścienne w wysokiej sieni oraz relikty polichromii gotyckiej. W kamienicy tej, co jest absolutnie niepowtarzalne w Toruniu, w każdym pomieszczeniu był kominek. Kamienica została odrestaurowana w latach 1992-1994 z nowoczesnym rozwiązaniem architektonicznym szczytu, obecnie mieści towarzystwo ubezpieczeń PZU. Widok kamienic przy ulicy Żeglarskiej. Widoczna w głębi wielka kamienica przy ulicy Mostowej, o skromnych formach neoklasycystycznych z końca XIX wieku, to dawny pałac zamożnej rodziny bankierów Fengerów, pochodzący z połowy XVIII wieku. W tym domu urodził się Fryderyk Skarbek, doskonały ekonomista, późniejszy ojciec chrzestny kompozytora i pianisty Fryderyka Chopina. Chopin, przebywając w 1825 roku w Szafarni, odwiedził rodzinę Fengerów - dziadków ojca chrzestnego. Pałac Fengerów przy ulicy Mostowej. Dwie tablice wmurowane na frontonie domu mówią o urodzinach Fryderyka Skarbka oraz o odwiedzinach Fryderyka Chopina. Ulica Mostowa - duża narożna kamienica eklektyczna z bogato zdobioną fasadą z narożnym wykuszem.
Dawne spichlerze przy ulicy Ciasnej. Ulica Ciasna na odcinku pomiędzy ulicami Mostową i Podmurną. Ulica Podmurna. W głębi widoczna jest tzw. Baszta Monstrancja. Zbudowana została najprawdopodobniej równocześnie z murami miejskimi w drugiej połowie XIII wieku jako budowla czworoboczna. W I połowie XV wieku przebudowana została na ośmioboczną. Stoi w ciągu murów miejskich, oddzielających Stare i Nowe Miasto. Przebudowana do stanu obecnego w XIX wieku. Nazwę wzięła od naczynia liturgicznego, którego wizerunek wieńczy jej szczyt. Jest to jedyna baszta w Toruniu zbudowana na planie ośmioboku, w przeciwieństwie do pozostałych - czworobocznych Kamienice przy ulicy Przedzamcze, widziane od strony dawnej fosy, oddzielającej Stare i Nowe Miasto. Widok od strony dawnej fosy na gotycki Dwór Bractwa św. Jerzego, zbudowany na terenie międzymurza staromiejskiego. Dawna fosa na terenie międzymurza staromiejskiego, oddzielająca Stare i Nowe Miasto.
Jeden z murali na skrzyżowaniu ulic Wielkie Garbary i Piernikarskiej. Detal architektoniczny narożnej kamienicy przy zbiegu ulic św. Jakuba i Piernikarskiej. Budynek pochodzi z 1887 roku. Posiada bogato zdobioną fasadę z narożnym wykuszem. Stoi w miejscu zburzonej w XIX wieku średniowiecznej Bramy św. Jakuba.

najbliższe galerie:

 
Toruń - gotyk na dotyk (3)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Toruń
1pix użytkownik morswin odległość 0 km 1pix
Toruń
1pix użytkownik dispar odległość 0 km 1pix
TORUŃ - DOTKNĄĆ GOTYKU 2
1pix użytkownik afrodyta odległość 0 km 1pix
Toruń - gotyk na dotyk (4)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Toruń 2009
1pix użytkownik wmp57 odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (9):

 
irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 11.08.2014 18:46

zwłaszcza wtedy....

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5192) dodano 10.08.2014 23:29

Zwłaszcza, jak się bywa tu rzadko. Pozdrawiam.:

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 09.08.2014 20:25

być w Toruniu i pernika nie kupić....to prawie wstyd...

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5192) dodano 05.08.2014 23:54

Kapsell - życzę, żeby kiedyś było Ci po drodze. A nawet jeśli nie - to Toruń wart jest specjalnej podróży. Pozdrawiam. :)

Olazim, Dreptak - dziękuję i pozdrawiam. :)

dreptak użytkownik dreptak(wpisów:1506) dodano 05.08.2014 21:25

ładnie

olazim użytkownik olazim(wpisów:2233) dodano 05.08.2014 19:45

Byłam,znam -warto zobaczyć/mam też galerie toruńskie/-pozdrawiam.

kapsell użytkownik kapsell(wpisów:884) dodano 05.08.2014 18:59

Od dawna mam te miasto na uwadze, tylko jakoś do tej pory było nie po drodze. Pozdrawiam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5192) dodano 05.08.2014 16:47

AK - nie wiem, czy trzeba... Wiem, że warto. Pozdrawiam. :)

ak użytkownik ak(wpisów:6112) dodano 05.08.2014 11:36

oj! trzeba by się po Toruniu trochę jednak powłóczyć... ciekawie zapodajesz to miasto.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!