m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Ulica Mikołaja Kopernika przy toruńskim ośrodku Alliance Française. Ulica Mikołaja Kopernika. Pierwszy budynek z prawej to kamienica narożna z ul. Ducha Świętego, na której znajduje się jedyny zachowany w Toruniu hak do zamykania ulic. Ta kamienica, przebudowana w XVI i XVIII wieku należy do najlepiej zachowanych kamienic gotyckich w Toruniu. Dalej, w głąb ulicy, widoczne są dwie kamienice stanowiące zespół Muzeum Domu Kopernika, a u jej wylotu - katedra p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Dom Kopernika przy ulicy noszącej również jego imię (w czasach Kopernika ulica nosiła imię św. Anny). Ta gotycka kamienica ta została przebudowana na początku XIX wieku, a fasadę pozbawioną szczytu pokryto tynkiem. W czasie badań i prac renowacyjnych w latach 1960-1963 odkryto partie dawnej gotyckiej fasady z zachowanymi elementami średniowiecznej polichromii. Odtworzono typowy gotycki dom mieszkalno-magazynowy. Jest to jeden z kilku najlepszych przykładów średniowiecznego budownictwa mieszczańskiego w Toruniu. Dom Kopernika i kamienica sąsiednia tworzące łącznie Muzeum Mikołaja Kopernika. Kamienica sąsiadująca z Domem Kopernika, której początki sięgają XIII/XIV wieku, posiada bogatą elewację frontową XV-wieczną, ma typowy dla większości toruńskich kamienic układ wnętrza. Jedna z widocznych na zdjęciu kamienic była własnością rodziny Koperników (najprawdopodobniej ta z lewej). Należała ona w latach 1464-1480 do ojca Mikołaja Kopernika. Prawdopodobnie tu urodził się wielki astronom i tu spędził pierwsze 7 lat życia. Dom Mikołaja Kopernika przy dawnej ulicy św. Anny - dziś noszącej imię Astronoma. Prawdopodobnie domem urodzin jest wielka kamienica pod nr 15, pochodząca z przełomu XIV i XV wieku. Należy do typowych dla Torunia kamienic zwanych spichlerzodomami, które w dawnych wiekach służyły do celów mieszkalnych i magazynowych. Mikołaj Kopernik urodził się w Toruniu 19 lutego 1473 roku. Róg ulic Kopernika i św. Ducha w jesiennej mgle. W głębi widoczna Brama św. Ducha, zwana także Bramą Mniszek.
Ulica Kopernika w jesiennej mgle. Ulica Kopernika. Dom z żółtą fasadą to kamienica gotycka uważana w XIX wieku za miejsce urodzin Mikołaja Kopernika. Kamienicę tę - jako miejsce urodzin Astronoma - zwiedzał też Napoleon oraz Fryderyk Chopin. Budynek z bordową fasadą to kamienica z XV wieku, przebudowana w okresie baroku jednak z wieloma elementami architektury gotyckiej. Na skutek kolejnych przebudów zatraciła wiele cech gotyckich, jak choćby formy okienne, a przede wszystkim fasadę szczytową, na rzecz kolorystycznych elementów barokowych; niemniej należy do ciekawszych zabytków. Ulica Kopernika przy skrzyżowaniu z ulicą Piekary. Klatka schodowa w jednej z kamienic przy ulicy Kopernika. Jeden z mieszkańców ulicy Kopernika. Brama jednego z domów przy ulicy Kopernika.
Klub muzyczny i restauracja Lizard King przy ulicy Mikołaja Kopernika. Nazwa nawiązuje do utworu leadera grupy Doors, Jima Morrisona „The celebration of the lizard”. Kamienica u zbiegu ulic Szerokiej, Królowej Jadwigi i Wielkie Garbary. Od 1996 roku na skrzyżowaniu ulicy Szerokiej z ulicami Królowej Jadwigi i Wielkie Garbary stoi ozdobna, stylizowana konstrukcja z zegarem, której trójboczny rzut z trzema tarczami odpowiada trzem zbiegającym się ulicom. Całość utrzymana jest w stylu eklektyzmu i secesji i stanowi nie tylko element praktyczny, ale również ozdobny. Ulica Szeroka to jedna z głównych ulic Starego Miasta, część najważniejszego traktu pieszego łączącego Rynek Nowomiejski i Staromiejski. Mieszczą się przy niej liczne sklepy, a w ciągu dnia wypełniają ją rzesze przechodniów. W średniowieczu odcinek od ulicy Podmurnej do Szczytnej nosił nazwę ulicy Wielkiej (Grossegasse), a od Szczytnej do Rynku Staromiejskiego - Rymary (w źródłach średniowiecznych Corrigatores). Od II połowy XIX wieku ulica zaczęła zyskiwać charakter głównej ulicy handlowej Torunia, który w dużej mierze zachowała do dzisiaj. Ulica Szeroka jest zamknięta dla ruchu kołowego. Na deptaku umieszczono emblematy miast hanzeatyckich, które w przeszłości były partnerami handlowymi Torunia. Apteka Radziecka na rogu ulic Szerokiej i Łaziennej na Starym Mieście. Nazwa może się dziwnie kojarzyć, ale wywodzi się od dawnych rajców miejskich. Apteka została założona w 1623 roku przez Martina Schweickerta jako czwarta apteka w Toruniu, w budynku należącym do Rady Miasta (stąd nazwa). Przez długie lata zaopatrywali się tu rajcowie i ich rodziny.
Kamienica przy skrzyżowaniu ulic Szerokiej i Łaziennej. Mieści się w niej wspomniana już wcześniej Apteka Radziecka. Obecna apteka mieści się w budynku z początku XX wieku, zbudowanym na miejscu starszego, z XV/XVI wieku. Na wysokości trzeciego piętra znajduje się figura Atlasa dźwigającego kulę ziemską. Na fasadzieznajduje się m.in. płaskorzeźba herbu miasta. Ulica Szczytna. Najniższy budynek na zdjęciu (o szaro-brunatnej fasadzie) to część ceglanego domu gotyckiego z II połowy XIV wieku. Niektórzy badacze porównują go do typu wieży mieszkalnej, których wzorów należy szukać na terenie Holandii, Czech lub południowych Niemiec - domy takie stawiali rycerze lub przedstawiciele duchowieństwa; nie wiadomo natomiast, kto zamieszkiwał w Toruniu ten dom w czasach średniowiecza. Dom pełnił funcje mieszkalno-magazynowe. Został przebudowany w XVI wieku i obudowany kamienicą w XIX wieku. Okno jednej z gotyckich kamienic przy ulicy Szczytnej. Mural przy ulicy Przedzamcze. Kamienica przy ulicy Szerokiej, wybudowana w 1909 roku w stylu neoklasycystycznego modernizmu, będąca dawniej siedzibą Północnoniemieckiego Banku Kredytowego. Posiada ona bogato dekorowaną fasadę z alegorycznymi figurami. Fragment kamienicy przy ulicy Szerokiej u wylotu ulicy Mostowej. W okresie międzywojennym mieściła się tu filia Banku Związku Spółek Zarobkowych w Poznaniu.
Kamienice przy ulicy Szerokiej. Kamienice przy ulicy Szczytnej. Kamienica z białą fasadą to budowla gotycka z XV wieku, przebudowana na spichrz w stylu barokowym w XVIII wieku, a następnie - w XIX wieku. Wewnątrz znajdują się malowidła gotyckie o tematyce świeckiej z przełomu XV wieku. Jedna z kamienic przy ulicy Szerokiej. Ulica jest uważana za jedną z najbardziej ekskluzywnych polskich ulic. Znajdują się przy niej przede wszystkim sklepy i biura. Najstarsza kamienica przy ulicy Szerokiej. Jej gotycki charakter z przełomu XIV i XV wieku przetrwał w znacznej mierze do dziś, co uwypukliły jeszcze prace restauracyjne w II połowie lat 70. XX wieku, kiedy odkryto m.in. polichromowane stropy z XVI wieku. Kamienica przy ulicy Szerokiej, przebudowana w stylu neogotyckim w latach 90. XIX wieku. Przed jej przebudową mieszkał w niej Zwi Hirsch Kalischer, rabin toruński i pionier syjonizmu. Publikował wiele prac religijno-filozoficznych. Już w 1836 roku po raz pierwszy wystąpił z ideą kolonizacji Palestyny. W 1860 roku zorganizował w Toruniu konferencję dla przedstawienia swojego planu, w której wzięli udział żydowscy notable i rabini; powołano też organizację Miłośników Syjonu (Chibat Sion), a następnie Związek dla Kolonizacji Palestyny (Israelistischer Verein zur Kolonisation von Palästina). Ulica Szeroka. W średniowieczu nazywała się Wielką (od ul. Szczytnej do ul. Podmurnej) i Rymary (od Rynku Staromiejskiego do ul. Szczytnej). Mieszkali tu głównie bogaci rzemieślnicy, oraz najzamożniejsze rodziny patrycjatu - Rusopowie, Reussowie, Eskenowie, Krugerowie, Rubitowie, Putenowie, Vasanowie, Teschnerowie, Rakowie, Rockendorfowie, Fredewaldowie, Preussowie, Papenowie. Domy posiadały tu też rodziny szlacheckie: Działyńskich, Niemojewskich, Kostków. W latach 1808-1816 ulica nosiła imię Napoleona. Do XIX wieku na wysokości ul. Podmurnej zamykała ją Brama Kotlarska.
Secesyjna kamienica z wykuszem przy ulicy Szerokiej. Powstała w 1909 roku, ale na fasadzie umieszczono błędną datę 1809. Kamienica klasycystyczno-secesyjna z 1909 roku przy ulicy Szerokiej. Kamienica przy ulicy Szerokiej. Jedna z kamienic przy ulicy Szerokiej. Kamienica przy ulicy Szerokiej. Kamienica przy ulicy Szerokiej.
Fragment neogotyckiej kamienicy z końca XIX wieku przy ulicy Szerokiej. Charakterystyczne dla budynku są glazurowana wielokolorowa cegła, polichromowane wnęki i elementy metalowe. Kamienica przy ulicy Szerokiej. Fragment fasady jednej z kamienic przy ulicy Szerokiej. Szczyty zabytkowych kamienic przy ulicy Mostowej. Detal architektoniczny jednej z kamienic przy ulicy Mostowej. Przed zbudowaniem mostu w końcu XV wieku ulica nosiła nazwę Promowej lub Przewoźnej (Vergasse). Obecna nazwa ulicy - Mostowa (Brückenstrasse) weszła w użycie w drugiej połowie XVI wieku i pochodzi od drewnianego mostu przez Wisłę, który znajdował się na jej przedłużeniu od 1500 roku do II połowy XIX wieku. W okresie od 1815 do ok. 1870 roku ulica nosiła nazwę Louisenstraße ku czci królowej Luizy Pruskiej. W okresie 1939-1945 zmieniono jej nazwę na Brückengasse. Ulica należy do najwcześniejszych ulic wytyczonych po lokacji Torunia. Figurka smoka, autorstwa Dariusza Przewięźlikowskiego nawiązuje do „wydarzeń” z 1746 roku, gdy pojawił się on na Przedzamczu dwukrotnie. Relacja została spisana w kancelarii miejskiej. Wg zeznań Johanna Georga Hieronimi i Kathariny Storchin stwór pojawił się nad Strugą Toruńską. Protokół był widziany podobno jeszcze w latach 60. XX wieku w toruńskim archiwum. Rysunek smoka opublikował w 1934 roku w Słowie Pomorskim Marian Sydow. Oryginalny niemiecki tekst podał R. von Flanss w 1883 w „Zeitschrift des Historisches Vereins für den Regierungsbezirk Marienwerder”.
Tenże smok uwieczniony w muralu na Przedzamczu. Wg zeznania świadków potwór miał mieć długość 3,5 łokcia, cztery łapy jak jaszczur, ale zrośnięte błonami tak jak u nietoperza. Hieronimi określił kolor smoka, jako czarny, Storchin podała, że tułów i głowa smoka były ciemnoszare, a ogon jasnobrązowy i błyszczący. Według obu relacji smok pojawił się w pobliżu Strugi Toruńskiej w rejonie Przedzamcza - Hieronimi widział, jak zwierzę leciało od Domu Pracy Przymusowej do murów zamku krzyżackiego, gdzie się skryło. Storchin zaś widziała smoka lecącego od strony Bramy Kotlarskiej w stronę ruin zamku. Kamienica na rogu ulic Szerokiej i Strumykowej. Na pamiątkę wizyty Sławomira Mrożka na jednej z kamienic Starego Miasta na rogu ulic Szerokiej i Mostowej umieszczono w 2011 roku ceramiczny but. Jest on wzorowany na butach, w jakich podczas odwiedzin przechadzał się pisarz. Do buta została wciśnięta kartka, na której znalazł się cytat z Dziennika Mrożka: Ze wszystkiego można zrobić motor dziejów, nawet z dłubania w nosie. Mrożek gościł w grodzie Kopernika 30 listopada 2006 roku. Wizyta była związana z otrzymaniem Nagrody Miast Partnerskich Torunia i Getyngi im. Samuela Bogumiła Lindego. Ulica Podmurna widziana z ulicy Szerokiej. Ulica Wysoka. Gmach Towarzystwa Naukowego w Toruniu - polskiej organizacji społeczno-naukowej, powstałej w 1875 roku z inicjatywy Zygmunta Działowskiego. Założycielami było kilkunastu ziemian, 12 duchownych ze Stanisławem Kujotem oraz 10 lekarzy, wraz z Ludwikiem Rydygierem - przyszłym sławnym chirurgiem. Głównym celem TNT było prowadzenie badań historycznych, zwłaszcza dotyczących Pomorza Gdańskiego. Działalność prowadzona była w trzech wydziałach: Historyczno- Archeologicznym, Teologicznym oraz Lekarsko-Przyrodnicznym. Siedziba Towarzystwa Naukowego w Toruniu, położona na rogu ulic Wysokiej i Dominikańskiej. Tutaj mieściły się także zbiory muzealne Towarzystwa. W latach 1923-1973 budynek był również siedzibą Książnicy Kopernikańskiej. Narożny szczyt tego klasycystycznego budynku wieńczą postaci alegoryczne nauki i sztuki. Na fasadzie umieszczono tablicę pamiątkową ku czci dr Ottona Steinborna, zasłużonego dla TNT i Książnicy, członka honorowego Instytutu Bałtyckiego, pierwszego komisarycznego prezydenta Torunia w II Rzeczypospolitej.
Budynek tzw. Nowego Arsenału przy ulicy Dominikańskiej pełnił niegdyś wojskowe funkcje magazynowe (magazyn żywności prowiantury Twierdzy Toruń). Powstał w 1834 roku na miejscu zburzonego klasztoru Dominikanów. Jest to piętrowy budynek z masywnymi, drewnianymi stropami, wspartymi pośrodku na murowanych arkadach i dwóch rzędach drewnianych słupów. Obok przepływa Struga Toruńska. Okna kamienicy przy ulicy Dominikańskiej.

najbliższe galerie:

 
TORUŃ - ZAMEK KRZYŻACKI
1pix użytkownik afrodyta odległość 0 km 1pix
Toruń - gotyk na dotyk (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Toruń
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix
Toruń 2
1pix użytkownik zib odległość 0 km 1pix
Toruń
1pix użytkownik popekpawel odległość 0 km 1pix
Toruń - gotyk na dotyk (3)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (7):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5069) dodano 13.08.2014 15:44

Antala - dziękuję. Pozdrawiam. :)

antala użytkownik antala(wpisów:1037) dodano 12.08.2014 22:56

Kolejny, pełen uroku i klimatu z przeszłości spacer...

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5069) dodano 12.08.2014 22:37

Anusia_Osia - tych pobytów w Toruniu było bardzo wiele, gdyż - jak chyba wspomniałem - w mieście tym bywałem co drugi weekend, uczestnicząc przez rok w zajęciach na studiach podyplomowych dla tłumaczy na UMK. Pozdrawiam:)

AK - przyjmijmy, że o tych smokach to ktoś pierniczył. Pozdrawiam. :)

ak użytkownik ak(wpisów:6027) dodano 12.08.2014 22:12

ach ten Toruń , jak nie pierniki to smoki :)

anusia_osia użytkownik anusia_osia(wpisów:1188) dodano 12.08.2014 21:47

Widzę, że miałeś udany pobyt w Toruniu. Zajrzałeś w wiele zakamarków. Nawet w moje okna ;-)
Pozdrawiam

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5069) dodano 12.08.2014 17:07

Dzięki, Duszko, ale tytuł to hasło promujące Toruń - nie ja jestem jego autorem. Pozdrawiam:)

duszka użytkownik duszka(wpisów:10) dodano 12.08.2014 09:57

Miło było powędrować ulicami pięknegp Torunia. Gotyk na dotyk - trafny tytuł.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!