m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Staromiejska uliczka. W głębi widoczny jest kościół rektoralny p.w. św. Franciszka Ksawerego. Jest to najcenniejszy pod względem artystycznym zabytek architektoniczny Piotrkowa, poświęcony w I połowie XVIII wieku. Harmonijnie łączy cechy baroku i rokoka, architekturę z rzeźbą, malarstwem i wyposażeniem wnętrza. Kościół wybudowali jezuici, sprowadzeni w 1677 roku. W 1773 roku zakon uległ kasacie, a kościół przejęli pijarzy, którzy także go opuścili. Po I wojnie światowej powrócili tu jezuici. Uliczka staromiejska, prowadząca do kościoła rektoralnego p.w. św. Franciszka Ksawerego - Sanktuarium Matki Bożej Trybunalskiej. Kościół jest budowlą zasadniczo jednonawową, zakończoną półkolistym prezbiterium, ale posiada trzy pary kaplic otwartych arkadami do nawy głównej. Sklepienie nawy głównej - kolebkowe z lunetami, zaś kaplic - krzyżowe. Kościół o.o. jezuitów p.w. św. Franciszka Ksawerego. W ołtarzu widoczny jest obraz Matki Bożej Trybunalskiej (zwanej także Matką Pocieszenia). XVI-wieczny obraz nieznanego włoskiego artysty został w 1580 roku ofiarowany Trybunałowi Koronnemu. Początkowo znajdował się w kościele farnym. W czasie posiedzeń Trybunału przenoszony był do kaplicy sądowej. Po 1792 roku znajdował się w archiwum Trybunału w ratuszu. W 1829 roku, staraniem o.o. pijarów, obraz został przeniesiony do kościoła o.o. jezuitów p.w. św. Franciszka Ksawerego, który stał się Sanktuarium Matki Bożej Trybunalskiej. Kościół o.o. jezuitów p.w. św. Franciszka Ksawerego zbudowany jest w stylu późnego baroku. Freski na suficie prezbiterium i w nawie głównej przedstawiają chwałę św. Franciszka Ksawerego, natomiast obrazy w małych owalach są portretami świętych i świątobliwych Towarzystwa Jezusowego. Między innymi widzimy tu Piotra Skargę, Wojciecha Męcińskiego i Piotra Stanisława Dunina. Wnętrze kościoła p.w. św. Franciszka Ksawerego jest bogato zdobione, szczególnie zasługuje na uwagę barokowa polichromia Andrzeja Ahorna i Jana Raynera oraz bogato złocone ołtarze. Jedno ze staromiejskich podwórek.
Rynek staromiejski. W głębi widoczna jest wieża kościoła farnego p.w. św. Jakuba. Ma ona siedem kondygnacji, jest wysoka na 55 m i pochodzi, podobnie jak cały kościół, z przełomu XIV i XV wieku. Jest nakryta barokowym hełmem. W piotrkowskiej farze w XVII i XVIII wieku odprawiane były uroczyste nabożeństwa, inaugurujące obrady wszystkich sejmów koronnych, a potem, aż do roku 1792 - uroczyste inauguracje sesji Trybunału Koronnego. Rynek staromiejski. Jedna ze staromiejskich kamieniczek. Jedna ze staromiejskich kamienic - widok od strony podwórza.
Jedna ze staromiejskich kamienic - widok od strony podwórza.
Jedno z podwórek na Starym Mieście.
Jedna z uliczek Starego Miasta. Staromiejski układ urbanistyczny sięga początkami średniowiecznej lokacji, zabudowa jest natomiast znacznie późniejsza. Jedna z uliczek Starego Miasta. Kościół farny p.w. św. Jakuba. Świątynia jest oszkarpowana, z węższym i niższym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. W nawie i prezbiterium istnieją do dzisiaj, pochodzące z początku XVI wieku, gwiaździste sklepienia, oddzielone ostrołukowo. W świątyni znajduje się gotycki obraz „Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny” z 1510 roku autorstwa Marcina Czarnego, ucznia Wita Stwosza (Veita Stoßa). Namalowane temperą na desce dzieło miała podarować kościołowi królowa Bona Sforza d’ Aragona. Figura św. Jana Nepomucena w ścianie kościoła farnego p.w. św. Jakuba. Tablica w kościele farnym p.w. św. Jakuba, upamiętniająca oficera, poległego w wojnie z bolszewikami. Jeden z ołtarzy w kościele farnym p.w. św. Jakuba.
Pomnik Mikołaja Kopernika. Został odsłonięty w 1973 roku, a jego autorką jest Ludwika Kraskowska-Nitschowa. Sama postać siedzącego Astronoma, wykonana z brązu, ma 1,8 m wysokości. Cokół rzeźby jest betonowy z granitową okładziną. Pomnik wybudowano w czynie społecznym. Posąg Mikołaja Kopernika jest ustawiony przed wejściem do najstarszej piotrkowskiej szkoły. Wita wszystkich wchodzących do I LO (zwanego również trybunalskim Collegium Novum) i cieszy się szczególną sympatią szkolnej braci, mimo iż liceum nosi imię Bolesława Chrobrego. Niepisaną tradycją szkoły jest to, że co roku, w maju, maturzyści opuszczający na zawsze mury gmachu nie zapominają o pamiątkowym zdjęciu z Astronomem. Zamek Królewski zbudowany został w latach 1512-1519 przez mistrza Benedykta z Sandomierza na polecenie króla Zygmunta I Starego. Jest to budowla w stylu późnogotyckiej wieży mieszkalnej z cegły i piaskowca, czterokondygnacyjna, przykryta dachem namiotowym, pochodzącym z 1670 roku, czyli z okresu odbudowy po „potopie szwedzkim”. Obecnie jest siedzibą muzeum. Zamek został ulokowany na kopcu ziemnym otoczonym fosą. Nadano mu kształt wieży, którą wypiętrzono ponad okolicę potężnym masywem trzech kondygnacji wspartych na wysokim przyziemiu. Obiekt zaprojektowano na planie prostokąta. Godło na murach Zamku Królewskiego. Pozbawiony otworów okiennych mur przyziemia, w większości z kamieni polnych, przechodzi w ceglaną, również nieotynkowaną ścianę, ujętą w narożnikach ciosami z jasnego piaskowca. Płaszczyznę ścian organizują obramienia okienne z jasnego piaskowca o smukłych, pnących się ku górze laskach. Znajdują one przeciwwagę w gzymsach nadokiennych, lekko wysuniętych przed lico ściany, stanowiąc jedyny jej plastyczny element. Potężne trójdzielne okna zamykają optycznie budynek od góry. Pomnik przy Zamku Królewskim, upamiętniający pięć wieków parlamentaryzmu polskiego. Zamek Królewski. Fragment ekspozycji muzealnej - godło Imperium Rosyjskiego z czasów zaborów.
Zamek Królewski. Fragment ekspozycji etnograficznej. Zamek Królewski. Fragment ekspozycji etnograficznej. Zamek Królewski. Fragment ekspozycji etnograficznej. Wielka Synagoga przy ul. Jerozolimskiej została wybudowana w latach 1791-1793 z fundacji Mojżesza Kocyna. Twórcą projektu prawdopodobnie był Dawid Friedlander. W 1854 roku przeprowadzono rozległe prace remontowe, nadając synagodze styl mauretański. Wzdłuż elewacji północnej i południowej dobudowano babiniec. Po 1868 roku przebudowano elewację zachodnią. We wnętrzu zachowały się jedynie fragmenty polichromii. Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali synagogę. Orientowany budynek Wielkiej Synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Wewnątrz w zachodniej części znajduje się przedsionek, z którego wchodzi się do głównej sali modlitewnej. Babiniec pierwotnie znajdował się nad przedsionkiem. Po przebudowie z 1854 roku został dobudowany wzdłuż elewacji północnej i południowej. Orientalny charakter fasadzie głównej oraz elewacjom bocznym nadają spłaszczone łuki, szeroki fryz, przesłaniający spadek dachu, wieńczące obramienia, zaakcentowane we wszystkich narożnikach fasady wieżyczki oraz rombowa siatka, która jest skromnym nawiązaniem do wzorów arabskich. W sali głównej Wielkiej Synagogi znajdował się bogato zdobiony, wykonany z drzewa gruszy, aron ha-kodesz. Po obu jego stronach umieszczono rzeźbione lwy, podtrzymujące złotą koronę na Torę, a na szczycie - orła z rozpostartymi skrzydłami. Aron ha-kodesz otaczały rzeźby cherubinów, wyobrażenia instrumentów muzycznych, inskrypcje hebrajskie i liczne motywy roślinne i biblijne. Ściany zdobiły polichromie, przedstawiające m.in znaki zodiaku, Groby Patriarchów oraz Ścianę Płaczu. Ich autorem był Dawid Goldstein z Grocholic. Pozostałe malowidła wykonał Dawid Friedlander, zapewne w 1816 roku.
Po lewej stronie Wielkiej Synagogi widoczna jest Mała Synagoga, wybudowana w 1781 roku ze środków fundacji Herna Piotrkowera. Od 1793 roku służyła, jako bejt ha-midrasz (dom talmudyczny). Podczas II wojny światowej Niemcy doszczętnie zdewastowali budynek. W latach 1964-1966 przeprowadzono remont i obecnie mieści on bibliotekę dziecięcą. W głównej sali modlitewnej, pomiędzy czteroma filarami znajdowała się bima. Na wschodniej ścianie zachowały się fragmenty polichromii stanowiące górną część oprawy aron ha-kodesz. Teren starego cmentarza żydowskiego obok Wielkiej Synagogi. W Piotrkowie istniały dwa cmentarze żydowskie. Tzw. Stary Cmentarz założono w 1679 roku. Ostatni pochówek odbył się na nim w 1792 roku. Cmentarz znajdował się przy synagogach. Nekropolia była miejscem pochówku m. in. znanych rabinów: Hirszi Piotrkowera, jego syna Nosn Nuty, Jankewa Mizurik, dynastii Katz, Jehudy Katza, Efraima Fiszla, Szaula z Przedborza i wielu innych żydowskich mędrców i uczonych. Wiele nagrobków było ozdobionych polskim orłem i piękną ornamentyką. Teren starego cmentarza żydowskiego obok Wielkiej Synagogi. W czasie okupacji, Niemcy usunęli macewy z grobów i wykorzystali je do ułożenia chodnika przez cmentarz. We wrześniu 1997 roku w miejscu cmentarza umieszczono pamiątkową tablicę z brązu. Ulica Jerozolimska. Drugim cmentarzem żydowskim w Piotrkowie jest tzw.Nowy Cmentarz Żydowski. Nekropolia ta powstała w latach 1791-1792 i należy do najciekawszych zabytków żydowskiej sztuki sepulkralnej w Polsce. Mimo wielu zniszczeń, na powierzchni ponad 3,5 ha do dziś zachowało się około trzech tysięcy nagrobków, zachwycających artyzmem wykonania. Najstarszy pochodzi z 1794 roku. Na macewach wyryto inskrypcje w języku hebrajskim, niemieckim, rosyjskim i polskim. Tzw. Nowy Cmentarz Żydowski.
Groby na tzw. Nowym Cmentarzu Żydowskim. Jest tu ohel cadyka Chaima Dawida Bernharda, odbudowany w latach powojennych przez Saula i Roberta Dessau. Na cmentarzu znajdują się także zbiorowe mogiły ofiar Holocaustu. Tzw. Nowy Cmentarz Żydowski. Teren jest ogrodzony ceglanym murem z dwoma bramami. Po wojnie na cmentarzu wystawiono pomnik - symboliczną mogiłę z tablicą pamiątkową ku czci Żydów z getta piotrkowskiego, którzy padli ofiarą wielu egzekucji w latach 1940-1943. We wrześniu 1997 roku przy bramie cmentarnej umieszczono pamiątkowe tablice z brązu, upamiętniające miejsce kaźni narodu żydowskiego. Cmentarze. Pod koniec XVIII wieku Komisja Bono Ordinis zaleciła władzom miejskim zakładanie cmentarzy poza murami miejskimi. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego zaczęto lokować cmentarze daleko od centrów. W Piotrkowie nowe cmentarze zostały wytyczone w 1830 roku wzdłuż drogi, którą nazwano później Alejami Cmentarnymi. Cały ten teren za rzeką Strawą otoczono wałem ziemnym i rowami (stąd nazwa pierwszych cmentarzy okopisko) oraz obsadzono topolami. W 1860 roku wykonano ogrodzenie oraz cmentarne bramy. Grób niemieckiego porucznika z okresu I wojny światowej w katolickiej części cmentarza. Jeden z nagrobków w części katolickiej nekropolii. Jeden z nagrobków w części katolickiej nekropolii.
Jeden z nagrobków w części prawosławnej nekropolii. Jeden z nagrobków w części prawosławnej nekropolii. Grób nieznanego żołnierza niemieckiego z okresu I wojny światowej. Galeria handlowa Stary areszt. Jak sama nazwa wskazuje mieści się w miejscu dawnego aresztu. Szkoda, że nie ma tu hotelu, bo można by wówczas opowiadać o nocy spędzonej w areszcie.
Podominikański kościół p.w św. Jacka i św. Doroty. Zbudowany w XV wieku w stylu gotyckim, pierwotnie jednonawowy. W 1531 roku spłonął. Odbudowany, ponownie spłonął w 1643 roku. Odbudowany ponownie i rozbudowany w XVII i XIX wieku przez dodanie naw bocznych i kaplicy MB Różańcowej. Nawa główna z wydłużonym prezbiterium, zamknięta wielobocznie, łączy się arkadami z niskimi nawami bocznymi. Całość opięta jest dobrze zachowanymi skarpami. Sklepienie kolebkowe z lunetami jest ozdobione stiukami z XVII wieku. Wyposażenie pochodzi z II połowy XVIII stulecia. Widok zespołu klasztornego ss. dominikanek i kościoła akademickiego Panien Dominikanek p.w. MB Śnieżnej.
Ulica Wojska Polskiego. Remontowana ulica Rwańska. Po prawej stronie widoczny jest kościół ewangelicko-augsburski. Został zbudowany przez oo. pijarów w latach 1689-1718, a obok niego wzniesiono klasztor, który spłonął w 1786 roku. Zmusiło to zakonników do przeniesienia się do budynków po skasowanym klasztorze jezuitów. W 1797 roku prymas Ignacy Krasicki przekazał kościół ewangelikom. Funkcję świątyni ewangelickiej kościół pełni do dziś. Kościół jest też ważnym miejscem w życiu kulturalnym Piotrkowa ze względu na odbywające się w nim koncerty.

najbliższe galerie:

 
Piotrków Trybunalski (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Zima w moim mieście
1pix użytkownik pirania odległość 1 km 1pix
Piotrków Trybunalski
1pix użytkownik robson odległość 1 km 1pix
zabytkowy cmentarz w Piotrkowie Tryb.
1pix użytkownik mironel odległość 1 km 1pix
Moje miasto Piotrków Trybunalski
1pix użytkownik pirania odległość 1 km 1pix
Cudze chwalicie cz.  3 - Bugaj i okolice Piotrkowa
1pix użytkownik mironel odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (5):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 30.10.2014 14:13

Antala - dzięki. Takie makatki też pamiętam z dzieciństwa. Zamek jest faktycznie dziwny - w istocie jest to taka grubsza, czworokątna wieża. Ja natomiast żałuję, że nie udałio nam się wejść na cmentarz żydowski, ale w Piotrkowie byliśmy akurat w sobotę. Pozdrawiam. :)

antala użytkownik antala(wpisów:1037) dodano 29.10.2014 22:17

a. Podwórka zachwyciły mnie klimatem, a to na zdjęciu 6 malarskością.
b. Zamek przedziwny ale ekspozycja ludowizny w nim to dopiero coś! Nawiasem mówiąc takie makatki "dobra zona...itp" pamiętam z dzieciństwa u sąsiadek. czasem były haftowane, zawsze niebieską nitką a czasem malowane na płótnie, tez niebieską kreską.
c. Pogratulować wyczucia stylu tym, którzy galerię nazwali Stary Areszt a pod spodem dali Biedronkę!
Poza tym, fajne miasto! Szkoda, ze nigdy mnie tam nie zanioslo!

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5460) dodano 28.10.2014 22:17

AK - dzięki i pozdrowienia. :)

Iwonka55n - ja też zawsze albo przez, albo koło Piotrkowa zawsze tylko przejeżdżałem. A warto się zatrzymać, choćby na chwilę. Pozdrawiam. :)

ak użytkownik ak(wpisów:6239) dodano 28.10.2014 20:28

fajne zwiedzanie

iwonka55 użytkownik iwonka55(wpisów:624) dodano 28.10.2014 20:23

nigdy nie byłam w Piotrkowie i z wielką przyjemnością poznałam to miasto.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!