m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Kamieniczki przy staromiejskim rynku. Kościół p.w. św. Franciszka Ksawerego został zbudowany w latach 1666-1725. Jest położony przy południowej pierzei rynku, na miejscu kamienic podarowanych w 1642 roku jezuitom przez braci Wojciecha, Kazimierza i Piotra Kojałowiczów. Po kasacie zakonu w 1773 roku został przekazany franciszkanom. Gmach klasztoru i kolegium jezuickiego dobudowano po obu stronach kościoła w latach 1761-1768. Kolegium zostało w 1807 roku przekształcone w świecką szkołę powiatową, a kościół w 1825 roku zamieniono na cerkiew prawosławną. W 1924 roku kościół p.w. św. Franciszka Ksawerego wznowił swą działalność. Tablica upamiętniająca pobyt Adama Mickiewicza w Kownie w latach 1819-1823, umieszczona na ścianie dawnego klasztoru jezuitów. Po II wojnie światowej władze sowieckie kościół zamknęły, urządzając w jego budynku najpierw magazyn, a potem salę sportową dla miejscowego technikum. Znacjonalizowany w tym czasie majątek jezuitów został im zwrócony po reaktywacji niepodległej Litwy w 1990 roku, a sam kościół po niezbędnej odbudowie został ponownie poświęcony 30 sierpnia 1992 roku. Pomnik Jonasa Mačiulisa ps. Maironis (1862-1932). Był on wybitnym poetą doby romantyzmu, dramaturgiem, księdzem katolickim i teologiem. Wykładał w kowieńskim seminarium, a w latach 1909-1932 był jego rektorem. Nauczał w Akademii Duchownej w Petersburgu, a w 1922 roku objął katedrę teologii Uniwersytetu Kowieńskiego. Wykładał też literaturę litewską. W 1885 roku opublikował pierwszy utwór, a w roku 1891 wydał książkę Historia Litwy albo opowiadania o naszej przeszłości. Wpływ na jego twórczość wywarli m.in. Adam Mickiewicz, Michaił Lermontow, Juliusz Słowacki i Aleksander Puszkin. Detal architektoniczny z kowieńskiego rynku. Kościół p.w. św. Trójcy i klasztor bernardynek. Klasztor założony został w XVI wieku i początkowo mieścił się w gotyckich kamienicach, stojących przy rynku. W 1624 roku zabudowania spaliły się, a na ich miejscu wybudowano w latach 1624-1634 nowy okazały gotycki kościół oraz murowane zabudowania klasztoru. Budowę sfinansował marszałek szlachty powiatu kowieńskiego Aleksander Massalski. Klasztor został skasowany w 1864 roku, w jego zabudowaniach umieszczono seminarium duchowne, a kościół stał się świątynią parafialną.
Kościół p.w. św. Trójcy jest świątynią gotycką z elementami architektury renesansu. Jest to trójnawowa budowla halowa z półkoliście zamkniętym prezbiterium. Z boku świątyni przy południowej nawie bocznej znajduje się pojedyncza czworoboczna wieża, przez którą wiedzie główne wejście do kościoła. We wnętrzu zwracają uwagę piękne gwiaździste sklepienia w nawie głównej i w prezbiterium. Najcenniejszym elementem wyposażenia jest cudowny obraz Matki Boskiej. Ratusz staromiejski, zwany Białym Łabędziem” (Kauno rotušė), został wzniesiony w 1542 roku jako niski nieotynkowany budynek pozbawiony wieży. W latach 1771-1780 gmach przebudował w stylu eklektycznym architekt Jan Matekeri. W 1824 roku w ratuszu umieszczono cerkiew prawosławną, następnie dowództwo kowieńskiej artylerii. W 1838 roku budynek przekształcono w carską rezydencję, przebudowując go w stylu klasycyzmu z elementami gotyckimi i barokowymi. Przez jakiś czas działał tu teatr, a od 1869 roku do I wojny światowej miała tu siedzibę rosyjska administracja Kowna. Widok ratusza sprzed klasztoru bernardynek. Po uzyskaniu przez Litwę niepodległości ratusz dalej mieścił władze miejskie. Po 1945 roku zakwaterowano tu kowieński oddział Archiwum Państwowego Litewskiej SRR. W latach 1951-1960 z pomieszczeń budynku korzystała też Kowieńska Politechnika. W 2003 roku obiekt został wpisany na listę architektonicznego dziedzictwa Litwy. Zamek kowieński (Kauno Pilis). Pierwszy murowany zamek wzniesiono w połowie XIV wieku jako jedną z warowni litewskich, chroniących Wilno i Troki przed Krzyżakami. Po raz pierwszy został wzmiankowany w 1361 roku w korespondencji wielkiego mistrza Winricha von Kniprode. W 1362 roku zamek został zdobyty i zniszczony przez Krzyżaków. Po ich odejściu Litwini zbudowali fortyfikacje gliniano-ziemne. W 1383 roku Krzyżacy po wodzą Konrada Zollnera von Rotenstein znowu zdobyli warownię i po jej zniszczeniu zbudowali ok. roku 1400 nowy zamek nazwany Ritterswerde, którego ruiny zachowane są do dziś. W XVI wieku zamek wzmocniono, dobudowując basteję. W 1601 roku mieścił się tu sąd i archiwum. W 1655 roku zamek i miasto spłonęły. Do XVIII wieku w murach zamku mieściło się więzienie. Usytuowanie w pobliżu wylewającej Wilii w XVII i I połowie XVIII wieku spowodowało zawalenie się części murów. Po 1930 roku przeprowadzono pierwsze wykopaliska archeologiczne. Około 1954 roku wykonano prace restauracyjne. Do naszych czasów zachowały się dwie baszty, fragment murów, basteja z XVI wieku i fragment fosy. Kościół p.w. św. Jerzego Męczennika został zbudowany w XV wieku dla bernardynów. Jest to budowla gotycka w kształcie trójnawowej hali z wielkimi, strzelistymi oknami. Ołtarz pochodzi z 1703 roku. Od czasów ZSRR kościół nie pełni funkcji sakralnych. Zespół klasztorny bernardynów z lat 1487-1502 powstał z fundacji kasztelana S. Sędziwojewskiego. W południowej części kościoła znajduje się czynny klasztor. Obok działa dom gościnny ,,Domus Pacis”.
Kamieniczki we wschodniej pierzei rynku. Jedno ze staromiejskich podwórek w północnej pierzei rynku. Kamieniczki w północnej pierzei rynku i bazylika archikatedralna p.w. św. św. Apostołów Piotra i Pawła. Jest to trójnawowy kościół gotycki z XV wieku zbudowany z cegły i wielokrotnie przebudowywany. Budowę rozpoczęto w 1413 roku. Nawę główną i wieże ukończono w 1624 roku. Prace budowlane zakończyły się w 1655 roku. Budowla mierzy 84 m długości i 34 m szerokości. Nawa główna ma 26 m wysokości. Jest to największa świątynia katolicka na Litwie i jedyny w kraju kościół gotycki w formie bazyliki. Bazylika archikatedralna p.w. św. św. Apostołów Piotra i Pawła. W latach 1808-1864 świątynia należała do augustianów. Od 1895 roku pełni funkcję katedry, od roku 1921 jest bazyliką mniejszą. W kościele pochowano biskupa żmudzkiego Macieja Wołónczewskiego, poetę Jonasa Mačiulisa (Maironisa) oraz kardynała Vincentasa Sladkevičiusa. Bazylika archikatedralna p.w. św. św. Apostołów Piotra i Pawła. Ołtarz główny z 1755 roku, wykonany przez Tomasza Podhajskiego, przedstawia grupę Ukrzyżowania w otoczeniu 12 apostołów. Ołtarzy bocznych jest dziewięć. Ściany świątyni zdobią obrazy Johanna Gotharda Berhoffa i Michała Andriollego. Znajduje się tu też otoczony kultem obraz Matki Boskiej Bolesnej zwany Kowieńską Pietą. Kamienice przy ulicy Wileńskiej (Vilniaus gatve) w okolicach bazyliki archikatedralnej p.w. św.  św. Apostołów Piotra i Pawła.
Kamienice przy ulicy Wileńskiej w okolicach bazyliki archikatedralnej p.w. św.  św. Apostołów Piotra i Pawła. Gotyckie domy przy ulicy Wileńskiej. Gotyckie domy przy ulicy Wileńskiej. Ulica Wileńska powszechnie uważana jest za najładniejszą ulicę Starego Miasta. Duża część zabudowy przetrwała od XVI wieku, a wiele budynków zostało zrekonstruowanych. Dawny klasztor dominikanów przy ulicy Wileńskiej, powstały w XVII wieku z fundacji D. Narkiewicza, J. Białłozora i J. Worłowskiego. W 1845 roku klasztor został zamknięty. Widoczny na zdjęciu kościół p.w. Przenajświętszego Sakramentu zamieniono na magazyn, a w latach 1863-1866 - na cerkiew p.w. Czterech Świętych Cudotwórców Moskiewskich: Piotra, Aleksego, Jonasza i Filipa. W budynku klasztornym umieszczono gimnazjum męskie. Po wejściu armii niemieckiej do Kowna w 1915 roku obiekt został zaadaptowany na kościół garnizonowy. W 1919 roku, po przebudowie, stał się katolicką świątynią akademicką. W roku 1945 władze stalinowskie zlikwidowały kościół p.w. Przenajświętszego Sakramentu , w którym w 1965 roku zlokalizowano teatr. Wierni odzyskali obiekt po roku 1991. Kościół p.w. Przenajświętszego Sakramentu jest wzniesiony na planie krzyża, z półkoliście zamkniętym prezbiterium. Jego fasada pierwotnie była utrzymana w stylu barokowym, przebudowanym w XIX wieku na typowy dla rosyjskiej architektury sakralnej styl neobizantyjski. Centralnym punktem fasady jest mozaika z postacią Chrystusa. Elewacja ta była pierwotnie dwuwieżowa, obydwie wieże wieńczyły cebulaste kopułki.
Historyczny Pałac Prezydencki. Budynek został wzniesiony w 1846 roku. W roku 1866 przed pałacem utworzono ogród. Po rozbudowie, od 1868 roku pałac był rezydencją rosyjskiego gubernatora Kowna. Podczas I wojny światowej na krótko zatrzymał się tu cesarz Wilhelm II, wizytujący front wschodni. W latach 1919-1939, gdy Kowno było tymczasową stolicą, pracowali i mieszkali tu wszyscy trzej ówcześni prezydenci Republiki Litewskiej: Antanas Smetona, Aleksandras Stulginskis i Kazys Grinius. W czasach sowieckich w budynku mieściło się kino oraz siedziba organizacji nauczycielskiej. Na dziedzińcu Pałacu Prezydenckiego ustawiono posągi prezydentów Republiki Litewskiej, którzy tu pracowali. Na zdjęciu - pomnik Antanasa Smetony (1874-1944),  litewskiego działacza społecznego i polityka, współzałożyciela odrodzonej Litwy, wieloletniego prezydenta Republiki Litewskiej (w latach 1919-1920 i 1926-1940). W roku 1940 wyemigrował do Cleveland w USA, gdzie zmarł tragicznie w pożarze synowskiego domu. Pomnik Aleksandrasa Stulginskisa (1885-1969), litewskiego polityka, założyciela litewskiej chadecji, wicepremiera i prezydenta Litwy (1922-1926). W 1941 roku został aresztowany i deportowany do łagru pod Krasnojarskiem. W 1952 roku został oficjalnie skazany na 25 lat łagrów za antysocjalistyczną i klerykalną działalność w międzywojniu. Po śmierci Stalina zwolniony, nie zdecydował się na emigrację i powrócił w 1956 roku do kraju. Zamieszkał wraz z żoną w Kownie, gdzie zmarł. Pomnik Kazysa Griniusa (1866-1950), litewskiego polityka, założyciela ruchu ludowego, agrarysty, wieloletniego ministra i prezydenta Litwy (od czerwca do grudnia 1926 roku). Podczas okupacji niemieckiej w latach 1941-1944 wspierał ugrupowania antyfaszystowskie, protestował przeciw masakrze dokonywanej na Żydach, za co został wypędzony przez nazistów z Kowna. W obawie przed nacierającą Armią Czerwoną wyjechał się do Niemiec wraz z rodziną, a na początku 1947 roku wyemigrował do USA, gdzie zmarł. Na ulicy Wileńskiej. Gotycki kościół p.w. św. Gertrudy powstał prawdopodobnie w XV wieku, lecz dokładna data budowy nie jest znana. Jest jednym z najstarszych kościołów na Litwie. Nawa zbliżona jest do kwadratu, posiada wąskie prezbiterium i absydę. Północna część ściany jest pozbawiona okien. Kościół został w 1503 roku wyznaczony przez króla Aleksandra Jagiellończyka na kościół parafialny w Kownie. W połowie XVI wieku ukończono budowę dzwonnicy. Kościół został uszkodzony w 1655 roku podczas wojny polsko-rosyjskiej. Odbudowano go około 1680 roku. Około 1750 roku dobudowano do niego drewniany szpital.
Kościół p.w. św. Gertrudy w 1782 roku został opuszczony, jednak w latach 90. XVIII wieku wyremontowano go, zainstalowano organy i urządzono mieszkanie dla proboszcza. Kościół został ponownie konsekrowany w 1794 roku. W 1812 roku podczas pożaru miasta kościół także został uszkodzony. W 1824 roku mieszczący się obok klasztorny szpital został opuszczony i przeniesiony do sióstr Caritas. Klasztor został zamknięty przez Rosjan w 1864 roku. Budynek starego szpitala został zburzony w 1880 roku. W 1921 roku w pobliżu został zbudowany nowy klasztor. Wnętrze kościoła p.w. św. Gertrudy. Pomnik Wielkiego Księcia Witolda przy Alei Wolności. Jest kopią przedwojennego monumentu, zaprojektowanego przez Vincasa Grybasa, odsłoniętą w 1990 roku. Oryginalny pomnik z 1932 roku został zniszczony przez władze sowieckie. Statua przedstawia triumfującego Witolda. Poniżej umieszczono rzeźby Polaka, Rusina, Tatara i rycerza niemieckiego. Na pomniku widnieją kontury XV-wiecznej Litwy i tekst o zwycięstwie pod Grunwaldem, którego architektem był wg twórców pomnika właśnie Witold. W 2010 roku wmurowano tu urnę z ziemią z pól grunwaldzkich. Fragment fasady jednego z gmachów publicznych przy Alei Wolności. Niedaleko tego miejsca miało miejsce tragiczne wydarzenie. 14 maja 1972 roku w parku przed Teatrem Muzycznym 19-letni student Romas Kalanta, protestując przeciw sowieckiej okupacji, oblał się benzyną i krzyknąwszy „Wolność Litwie”, dokonał samospalenia. Aleja Wolności (Laisvės alėja) jest najbardziej reprezentacyjną ulicą Kowna. Powstała w drugiej połowie XIX wieku. Kamienice, które możemy oglądać, pochodzą z końca XIX i początku XX wieku. Ulica ma prawie 2 km długości i przekształcona jest w deptak. Mieszczą się przy niej 2 teatry: muzyczny i dramatyczny, Muzeum Zoologiczne i ogromna ilość restauracji, pubów i kawiarenek, w których nie zawsze uda się znaleźć wolne miejsce, gdyż Aleja Wolności jest ulubionym miejscem spacerów kowieńczyków, zaglądają tu również chętnie turyści. Widok kościoła p.w. św. Michała Archanioła od strony Alei Wolności. Kościół, zwany również Garnizonowym, to dawny sobór prawosławny zbudowany w 1893 roku. Został wzniesiony w stylu neobizantyjskim wg projektu Konstantina Limarenki przy współpracy D. Grimma. Zamykał perspektywę Prospektu Aleksandryjskiego (obecnej Alei Wolności) i do dziś dominuje w zabudowie dzielnicy Nowe Miasto. W zamyśle Rosjan, miało podkreślać dominację kultury bizantyńskiej w tej części Europy.
Kościół p.w. św. Michała Archanioła. Wnętrze zdobiła polichromia, wykonana przez malarzy z Petersburga. Od 1919 roku sobór był użytkowany jako garnizonowy kościół katolicki. W 1960 roku został zamknięty, zaś pięć lat później zamieniony na galerię sztuki. W 1991 został  przekazany katolikom. Budowla wzniesiona jest na planie kwadratu, posiada wysunięty przedsionek i półkolistą absydę. Całość wieńczy pięć kopuł. Trzy wejścia do świątyni dekorowane są portykami i łukami. Boczne fasady obiektu zdobią rzędy pilastrów, lizeny, gzymsy oraz płaskorzeźby z motywami geometrycznymi. Jedna z pizzerii przy Alei Wolności. Ponieważ jazz jest moim ulubionym gatunkiem muzyki, nie mogłem tego lokalu nie uwiecznić na zdjęciu. Narodowy Teatr Dramatyczny przy Alei Wolności. Jest to pierwszy zawodowy stacjonarny teatr dramatyczny na Litwie. W latach 1920-1922 nosił nazwę ,,Dramos vaidykla”. Budynek Poczty Głównej przy zbiegu Alei Wolności i ulicy Immanuela Kanta. Jedna ze staromiejskich uliczek. Okno jednego ze staromiejskich lokali.
Staromiejska kamieniczka, mieszcząca jeden z wydziałów uniwersytetu. Tzw. Dom Perkuna przy Aleksoto gatve to jedna z najstarszych świeckich budowli gotyckich na Litwie. Zbudowany w końcu XV wieku dla hanzeatyckich kupców, został w następnym stuleciu sprzedany jezuitom, którzy w 1643 roku urządzili w nim kaplicę. Po likwidacji klasztoru w 1773 roku budynek uległ dewastacji. W XIX wieku mieściła się w nim szkoła i teatr, do którego chadzał m. in. Adam Mickiewicz. Pod koniec XIX wieku budynek przeznaczono na szkołę cerkiewną. Nazwę Dom Perkuna budynek uzyskał w końcu XIX wieku, gdy znaleziono w jego murach wyobrażenie tego pogańskiego bóstwa. Dziś Dom Perkuna znów należy do jezuitów, a wewnątrz mieści się muzeum Adama Mickiewicza. Późnogotycki szczyt budynku w stylu gotyku płomienistego stylistycznie przypomina fasadę kościoła św. Anny w Wilnie. W tym budynku urodził się polski XVII-wieczny historyk i jezuita, Wojciech Wijuk Kojałowicz. Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP (tzw. kościół Witolda) jest świątynią gotycką z początku XV wieku, najstarszą w Kownie. Został ufundowany przez wielkiego księcia Witolda po bitwie nad Worsklą w 1399 roku i przeznaczony dla franciszkanów. Pierwotnie był pozbawiony wieży.  Zbudowany na Brzegu Niemna wielokrotnie był zalewany przez występującą z brzegów w czasie wiosennych przyborów rzekę. Wnętrze kościoła p.w. Wniebowzięcia NMP, zwanego Kościołem Witolda. Uliczka w sąsiedztwie kościoła p.w. Wniebowzięcia NMP.
Wieża kościoła p.w. Wniebowzięcia NMP widziana ze skrzyżowania ulic Muitines i Aleksoto. Nad Niemnem.

najbliższe galerie:

 
Litwa - Kowno
1pix użytkownik muczacza odległość 0 km 1pix
Kowno
1pix użytkownik labcio odległość 0 km 1pix
Litwa - Kowno
1pix użytkownik omektron odległość 0 km 1pix
Kowno
1pix użytkownik mereks odległość 1 km 1pix
Litwa - Kowno
1pix użytkownik kryjan odległość 1 km 1pix
Kowno
1pix użytkownik imod odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (13):

 
voyager747 użytkownik voyager747(wpisów:4112) dodano 13.09.2017 19:06

obejrzałem z przyjemnością

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4422) dodano 25.11.2014 21:14

Marcin1980 - zgadzam się, warto do Kowna pojechać. Oczywiście przyjemniej jest zawrzeć pierwszą z nim znajomość w wiosennej lub letniej scenerii, Pozdrawiam. :)

marcin1980 użytkownik marcin1980(wpisów:1765) dodano 25.11.2014 13:20

bardzo interesujące miasto.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4422) dodano 24.11.2014 16:35

Irena2005n - ale jeśli to egzotyka, to w sumie bardzo bliska, bo leży zaledwie 100 km od granicy. Pozdrawiam. :)

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:2941) dodano 24.11.2014 14:10

dla mnie to egzotyka jest....a szkoda...

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4422) dodano 22.11.2014 22:20

Michal1988 - ja też wolę Wilno, ale Kowno ma też swój urok. Jak napisałem - jest to najbardziej "litewskie" z litewskich miast, bo Litwini stanowią ok. 93% mieszkańców. Warto jednak pamiętać, że jeszcze w czasach Mickiewicza ponad 70% ludności Kowna stanowili Polacy, więc ślady polskości można znaleźć i tam, choć częstonie są one eksponowane. Gdybyś wybierał się kiedyś do Kowna warto odwiedzić też niedalekie Kiejdany nad Niewiażą, z ładną starówką i wieloma pamiątkami po Radziwiłłach. Pozdrawiam. :)

Mocar - dziękuję i miło mi, że galeria ci się podobała. Pozdrawiam. :)

michal1988 użytkownik michal1988(wpisów:898) dodano 22.11.2014 20:06

Dzięki Achernar za Kaunas :) Byłem widziałem i nawet się podobało chociaż moja pamiec zupełnie inaczej je przedstawia jak Ty w swojej galerii :). Jak byłem to powieki mi zamarzaly bo na miejscu było jakieś -30 stopni ;) Fakt byłem pod koniec stycznia :D
Od Kaunas wole jednak Wilno - tam jest bardziej klimatycznie i "polsko". Chociaż jakbym to tam powiedział to by mnie Litwini chyba na taczkach wywieźli :)
No i oczywiście nie mogło zabraknąć Niemna :D

Trzeba się tam znowu kiedyś wybrać :) Od niedawna polskie busy tam jeżdżą za śmieszne pieniądze :)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2493) dodano 22.11.2014 16:04

Kawał pięknej historii pokazałeś nam , dzięki Ci za to, bo Kowno też mi z pewnych względów bliskie.

Pozdrawiam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4422) dodano 22.11.2014 01:01

Lucy56 - tak, jak pisałem już Iwonce - znacznie lepiej prezentuje się, w zieleni i oświetlone słońcem. Pozdrawiam. :)

lucy56 użytkownik lucy56(wpisów:2396) dodano 22.11.2014 00:48

W środku nocy zwiedziłam kawałek Kowna;) podoba mi się.



achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4422) dodano 21.11.2014 23:18

AK - kiedyś miałem fajniej, bo były to głównie dalsze kierunki (Azja, Bliski Wschód i Afryka), teraz od czasu do czasu się zdarza, ale najczęściej do krajów sąsiednich. Pozdrawiam. :)

Iwonka55 - latem jest tam znacznie przyjemniej, ale jeśli będziesz miała okazję, to warto wpaść nawet w listopadzie. Pozdrawiam. :)

iwonka55 użytkownik iwonka55(wpisów:558) dodano 21.11.2014 18:23

z przyjemnością obejrzałam, bo zupełnie nie znam tamtych kierunków.

ak użytkownik ak(wpisów:5543) dodano 21.11.2014 18:03

fajnie masz z tymi służbówkami , mi się upierdzieliły :)))

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!