m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (38):

 
Kościół p.w. Zwiastowania NMP - drzwi do świątyni. Kościół p.w. Zwiastowania NMP - detale architektoniczne w kruchcie. Kościół p.w. Zwiastowania NMP - detale architektoniczne w kruchcie. Kościół p.w. Zwiastowania NMP - malowidła w kruchcie. Kościół p.w. Zwiastowania NMP. Choć we właściwej swej bryle pochodzi z drugiej ćwierci XII wieku i uznawany jest za bardzo cenny zabytek architektury romańskiej, nosi na sobie również piętno wielu przebudów, które spowodowały dodanie mu elementów gotyckich i barokowych oraz częściowe zatarcie romańskiego charakteru. Kościół p.w. Zwiastowania NMP - figura Patronki.
Kościół p.w. Zwiastowania NMP od zachodu zwieńczono dwiema wieżami czworokątnymi, posiadającymi biforia na trzech górnych kondygnacjach. Wnętrze nawy głównej nie posiadało stropu belkowego ani sklepienia - stropy miały być tylko w nawach bocznych. Nawa główna łączyła się z bocznymi poprzez półkoliste arkady, wsparte na ustawionych na zmianę kolumnach i filarach. Para arkad niskiego transeptu, najbliższych prezbiterium, była szersza i wyższa od pozostałych. Wewnątrz kościoła w przestrzeni między wieżami znajdowała się empora. W II połowie XIX wieku i na początku XX wieku dokonano remontów wież - odnowiono romańskie biforia, położono na nowo dachy, a także podniesiono je odrobinę. Kościół zbudowany został z ciosów granitowych jako trójnawowa bazylika z niskim transeptem i niewielkim prezbiterium. Nawy boczne i prezbiterium zakończone były od wschodu absydami. W połowie XIII wieku wzniesiono prostokątną zakrystię, burząc absydę południowej nawy bocznej. Nawę tę zamknęła prosta ściana, na której wymalowano późnoromańską polichromię z historią Noego. Pierwsza poważniejsza przebudowa spotkała kościół po pożarze z 1328 roku. Obniżono wówczas pierwszą parę arkad nawy. Kolejne przebudowy gotyckie miały miejsce w początkach XV i na przełomie XV i XVI wieku - dokonano wtedy gotyzacji wnętrza, wydłużono prezbiterium w głąb kościoła ku zachodowi (poprzez poprowadzenie ścian do wnętrza nawy i zamurowanie pierwszej pary arkad) oraz przebudowano fasadę zachodnią, wznosząc m.in. kruchtę z gotyckim szczytem. W tym okresie również dokonywano przebudów kaplic w absydach. W pierwszej połowie XVII wieku dokonano barokizacji wnętrza kościoła. Romańskie kolumny i filary międzynawowe obmurowano cegłą i otynkowano. Zbudowano nowy chór muzyczny (w miejsce empory) i dobudowano nową kruchtę, niszcząc romański portal. Powiększono większość otworów okiennych, zaś nawy pokryto sklepieniem kolebkowym z lunetami. W XVIII wieku dobudowano do fasady zachodniej monumentalne skarpy. Gdy na początku XIX wieku klasztor skasowano, kościół zachował się w niezłym stanie, pełniąc przez cały czas funkcje parafialne. Na początku XX wieku restaurowano resztę kościoła, pozyskując fundusze ze sprzedaży cegieł z rozebranego zrujnowanego zachodniego skrzydła klasztoru. Tuż przed I wojną światową Stefan Szyller dokonał częściowej rekonstrukcji portalu romańskiego, którego fragmenty wówczas odnaleziono - wymagało to podniesienia barokowego chóru muzycznego i przesklepienia przedsionka. Dalsze badania i prace przed i po wojnie pozwoliły odkryć i odnowić romańskie polichromie.
Klasztor kanoników regularnych założony został w XII wieku, a jego fundatorem był biskup płocki Aleksander z Malonne i prawdopodobnie książęta: Bolesław Kędzierzawy i Henryk Sandomierski. W przygotowaniu fundacji mógł mieć też udział Bolesław III Krzywousty. Tzw. Spominki sochaczewskie wymieniają jako datę fundacji rok 1124. Sprowadzeni tu zakonnicy być może pochodzili z opactwa św. Idziego w Leodium (Liège). Najstarszy dokument, poświadczający istnienie klasztoru, pochodzi z 1155 roku. Jest to bulla protekcyjna papieża Hadriana IV, wystawiona na prośbę tutejszego przeora Gwidona. Kanonicy regularni prowadzili także działalność charytatywną - już w XIII wieku istniał tu szpital przyklasztorny. Klasztor prężnie się rozwijał. Jego przeor, a od końca XII wieku - opat, podlegał faktycznie jedynie biskupowi płockiemu i zasiadał w płockiej kapitule katedralnej. W 1514 roku klasztor przyłączył się do kongregacji laterańskiej, co wynikało m.in. ze sporu, jaki toczył ówczesny opat Ambroży z biskupem płockim Erazmem Ciołkiem na tle zarządzania podległymi parafiami. Krok ten oznaczał m.in. egzempcję, tj. wyjęcie klasztoru spod władzy miejscowego biskupa. W klasztorze gościli dostojnicy kościelni i świeccy. W 1361 roku przebywał tu Kazimierz III Wielki. W 1410 roku Władysław II Jagiełło modlił się tu o powodzenie wyprawy przeciwko Krzyżakom, a po bitwie grunwaldzkiej ofiarował klasztorowi swój hełm. W 1419 roku toczyły się tu rokowania z królem Norwegii, Danii i Szwecji Erykiem Pomorskim, w roku 1422 został wydany tzw. przywilej czerwiński, odbywały się tu także sejmy mazowieckie. Kazimierz IV Jagiellończyk po bitwie z Krzyżakami podarował klasztorowi hermę św. Barbary, którą Krzyżacy w 1242 roku zabrali księciu Świętopełkowi II Wielkiemu. XVI wiek to początek okresu opatów komendatoryjnych. Pierwszym z nich był sekretarz królowej Bony Sforzy, Jan Lewicki. Wśród nich wymienić można m.in. braci królewskich: Andrzeja Batorego, Karola Ferdynanda Wazę, Michała Poniatowskiego. Zjawisko to powodowało konflikty, gdyż zakonnicy bezskutecznie próbowali sprzeciwić się narzucaniu opatów. I choć popularności przysparzał klasztorowi uznany za cudowny obraz MB Czerwińskiej, często odwiedzany przez króla Jana II Kazimierza Wazę, który złożył tu chorągwie zdobyte w bitwie pod Beresteczkiem, to postępował proces marginalizacji opactwa. Zwieńczeniem procesu marginalizacji opactwa była kasata klasztoru, która miała miejsce w 1819 roku. Decyzję tę podjął arcybiskup warszawski Franciszek Skarbek-Malczewski na dzień przed swoją śmiercią. Ostatni kanonik, Onufry Barcikowski, zmarł w 1833 roku. Klasztor objęły norbertanki, usunięte z Płocka. W 1902 roku również i one odeszły z Czerwińska, a w 1923 roku ich miejsce zajęli salezjanie, którzy podjęli się odbudowy zniszczonego klasztoru. Dość nietypowe popiersie papieża Jana Pawła II na dziedzińcu klasztornym.
Kościół p.w. Zwiastowania NMP - widok jednej z romańskich wież od strony dziedzińca klasztornego. Kościół p.w. Zwiastowania NMP - jedna z romańskich wież z biforiami. Kościół p.w. Zwiastowania NMP. Kościół p.w. Zwiastowania NMP i odbudowany klasztor. Widok od strony schodów, prowadzących do świątyni znad brzegu Wisły. Widok klasztoru od strony wiślanego brzegu. Jeden ze starych drewnianych, walących się budynków w pobliżu Wisły.
Nad Wisłą. Czerwińsk stał się sławny w 1410 roku, kiedy to w dniach 30 czerwca - 2 lipca miała tu miejsce koncentracja wojsk polskich i litewskich oddziałów wielkiego księcia Witolda przed wyprawą na Krzyżaków, poprzedzona przeprawą wojsk polskich po moście łyżwowym. Nad Wisłą. W okresie międzywojennym uruchomiono żeglugę parową z Warszawy przez Czerwińsk nad Wisłą do Płocka i Włocławka. 27 maja 1930 roku przypłynął tu statkiem wycieczkowym prezydent Ignacy Mościcki, który zwiedził klasztor i kościół. W tym okresie Czerwińsk nad Wisłą stał się znanym celem wycieczek turystycznych. Widok od strony Wisły na wzgórze, mieszczące klasztor i kościół p.w. Zwiastowania NMP. Okno jednego ze starych, drewnianych domków. Plac przed kościołem p.w. Zwiastowania NMP - rzadko dziś już spotykane stanowiska do wiązania koni. Ciekawe zestawienie...
Sklep przy dawnym rynku. Niby nic szczególnego, ale nosi imię mojej ślubnej, więc nie mogłem nie zrobić zdjęcia. Stara zabudowa nadwiślańskiej uliczki Królowej Jadwigi. Detale jednego ze starszych domków przy ulicy Królowej Jadwigi. Nietety, dom ten już nie jest zamieszkały i niszczeje. Nad Wisłą. Na widocznym na zdjęciu placu przy ulicy Królowej Jadwigi mieściła się dawniej synagoga. Zbudowana została w drugiej połowie XIX wieku. Był to murowany budynek z przybudówką. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali bożnicę, następnie przeznaczając ją na magazyn. Po wojnie budynek synagogi przebudowano na kino. Obecnie zachowały się jedynie widoczne na zdjęciu fragmenty ściany wschodniej, które służą, jako dobudówka do domu mieszkalnego.
Nieco starsze zdjęcie kościoła p.w. Zwiastowania NMP z wiosny 1992 roku, ale niewiele się tu od tego czasu zmieniło. Kościół p.w. Zwiastowania NMP - zdjęcie z wiosny 1992 roku.

najbliższe galerie:

 
Czerwińsk nad Wisłą
1pix użytkownik dispar odległość 0 km 1pix
Czerwińsk nad Wisłą
1pix użytkownik mgfoto odległość 0 km 1pix
Puszcza Kampinoska
1pix użytkownik waldi_s odległość 12 km 1pix
Żelazowa Wola -jesień 2007
1pix użytkownik zuza odległość 16 km 1pix
Żelazowa Wola
1pix użytkownik lala odległość 16 km 1pix
Mazowsze Chopina
1pix użytkownik achernar-51 odległość 16 km 1pix

komentarze do galerii (2):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5108) dodano 11.12.2014 12:40

Dzięki, Afrodyta - Czerwińsk i jego okolice są rzeczywiście ładne. Żałuję tylko, że w czasie wizyty, z której pochodzi większość fotek pogoda była taka sobie... Pozdrawiam. :)

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4051) dodano 10.12.2014 21:23

Znam te okolice, bo w Wyszogrodzie miałam kiedyś działkę :)
Kościół piękny, malowidła zachwycające, dużo ciekawej historii.
Pozdrawiam serdecznie.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!