m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Klasztor Matki Boskiej Zwycięskiej (Convento de Santa Maria da Vitória) to jeden najwspanialszych przykładów architektury i sztuki gotyku w Portugalii. Budowę zespołu klasztornego zainicjował król Jan I Dobry, w podzięce za pomoc Matki Boskiej i zwycięstwo nad Hiszpanami w bitwie pod Aljubarrotą. Budowę rozpoczęto w roku 1386. Trwała ponad 100 lat (1386-1517) i toczyła się za panowania siedmiu królów. Kolejni władcy odciskali na klasztorze swoje ślady, dobudowując nowe budynki lub przebudowując istniejące. Wraz z klasztorem powstała miejscowość Batalha, której nazwa w języku portugalskim oznacza bitwę. W 1388 roku klasztor został oddany dominikanom, którzy zachowali go aż do likwidacji zakonów w roku 1834. Wielki projekt architektoniczny, jakim była budowa klasztoru, służył przede wszystkim demonstracji królewskiej potęgi. Stał się symbolem zapoczątkowanej przez Jana I dynastii Aviz i nowej epoki w historii Portugalii. Klasztor uważany jest za wzorcowy przykład połączenia architektury gotyku i elementów rodzimego stylu manuelińskiego. Prace nad budową rozpoczęły się w roku 1386 pod kierownictwem portugalskiego architekta Alfonsa Dominguesa, który kontynuował je do 1402 roku. Nakreślił on plany i wiele struktur kościoła i klasztoru jest jego dziełem. Zasadniczo są one utrzymane w stylu gotyku promienistego, ale widoczne są też wpływy gotyku angielskiego - istnieje podobieństwo fasady do fasady katedry w Yorku i nawy oraz transeptu do analogicznych części katedry w Canterbury. W latach 1302-1438 pracami kierował David Huguet. Architekt ów, pochodzący prawdopodobnie z Katalonii, wprowadził ekstrawagancki styl gotyku płomienistego, co widoczne jest w głównej fasadzie, kopule Kapitularza, Kaplicy Fundatora, podstawowej konstrukcji Niedokończonych Kaplic oraz północnej i wschodniej nawie głównego klasztoru. Podniósł on wysokość nawy do 32.46 m, a zmieniając proporcje sprawił, że wnętrze kościoła wydaje się węższe. Ukończył on również transept. Prace Hugueta przejął Marcin Vasques, a za panowania Alfonsa V Afrykańczyka, kontynuował je w latach 1448-1477 Ferdynand z Evory (Fernão de Évora).
Następcą Fernão de Évora w latach 1480-1515 był Mateus Fernandes Starszy (?-1515). Ten mistrz stylu manuelińskiego pracował nad portalem w Niedokończonych Kaplicach. Wraz ze słynnym Diogo de Boitaca (1460-1528?) wykonał on też maswerki w Krużganku Królewskim. Prace nad klasztorem kontynuowano aż do panowania króla Jana III Pobożnego (1502-1557) przy udziale wybitnego hiszpańskiego architekta Juana de Castillo (1470-1552), znanego w Portugalii jako João de Castilho. Dalszą budowę wstrzymano, gdy król podjął decyzję o budowie Klasztoru Hieronimitów w Lizbonie i skoncentrował wysiłki i środki na tym przedsięwzięciu. Kościół w kompleksie klasztornym to trójnawowa bazylika z transeptem. Ma 80 metrów długości i jest jednym z największych kościołów gotyckich w Portugalii. Elewacje świątyni są bardzo bogato zdobione, elementy konstrukcyjne zwieńczone są zdobionymi pinaklami. Kościół jest szeroki i wąski (22m) w stosunku do swej wysokości (32,4 m). Wnętrze jest skromne, a nawa pozbawiona jest ornamentów i rzeźb. Żebrowane sklepienia, wsparte na filarach, zamknięte są ozdobnymi zwornikami. Kaplica Fundatora (Capela do Fundador) jest budowlą przyległą do kościoła, którą Jan I ufundował jako miejsce wiecznego spoczynku dla siebie, królowej Filipy Lancaster (1360-1415), oraz swoich następców. Budowę kwadratowej kaplicy, zaprojektowanej przez Hugueta ukończono w roku 1434, rok po śmierci Jana I. Stała się ona pierwszym królewskim panteonem w Portugalii. W centrum Kaplicy Fundatora znajduje się wspólny grobowiec króla Jana I Dobrego i jego żony Filipy Lancaster. Posągi ich postaci w strojach królewskich z pełnymi regaliami i splecionymi dłońmi (wyrażające dobre stosunki pomiędzy Portugalią i Anglią) i z głowami wspartymi na poduszce, spoczywają pod ozdobnymi baldachimami, na których widnieją herby dynastii Aviz i Lancaster wraz z insygniami Orderu Podwiązki. Sama kaplica jest przykładem doskonałego połączenia gotyku płomienistego z gotykiem angielskim, jako że pracowali nad nią również architekci angielscy sprowadzeni przez królową Filipę Lancaster. Składa się ona z trzech wyraźnie zaznaczonych wnęk i centralnego ośmioboku podpartego ośmioma filarami ozdobionymi czołgankami, podtrzymującymi podwyższone łuki.
Herb królewski na grobowcu w Kaplicy Fundatora. Pod marmurową płytą w pobliżu portalu pochowany jest architekt Mateus Fernandes z żoną, zaś obok Kaplicy Fundatora znajduje się nagrobek rycerza Marcina Gonçalvesa de Maçady, który uratował życie króla podczas bitwy pod Aljubarrotą. Przy południowej ścianie Kaplicy znajdują się groby czterech synów Jana I: Ferdynanda (1402-1443), Jana (1400-1442) i jego żony Izabeli z Barcelos (1402-1466), Henryka Żeglarza (1394-1460) oraz Piotra z Coimbry (1392-1449) i jego żony Izabeli z Urgell (1409-1459). Trzy grobowce na ścianie zachodniej są kopiami sarkofagów króla Alfonsa V (1432-1481), króla Jana II (1455-1495) i jego syna księca Alfonsa. Oryginalne grobowce zostały zniszczone i sprofanowane przez żołnierzy napoleońskich. Piękne gwiaździste sklepienie nad oktagonalną częścią Kaplicy Fundatora. Dokładnie pod nim umieszczono sarkofag pary królewskiej - Jana I Dobrego i Filipy Lancaster. Witrażowe okno w Kaplicy Fundatora. W miejscowości Batalha prawdopodobnie powstał  pierwszy warsztat witrażownictwa w Portugalii. Sztukę tę wprowadzili niemieccy artyści, którzy przybyli z  Frankonii i Norymbergi. Pierwszym witrażystą pracującym w Batalha, o którym istnieją wzmianki historyczne, był przybyły z Niemiec między 1438 i 1450 rokiem mistrz o imieniu Ludwik, znany w Portugalii jako Luís Alemão. Krużganek Królewski (Claustro Real), zwany również Krużgankiem Jana I to przylegający do północnej nawy kościoła dziedziniec z bogato zdobionymi krużgankami. Maswerkowe gotyckie ornamenty Krużganka Królewskiego, będące dziełem Davida Hugueta tworzą udane połączenie z manuelińskim stylem arkad, dodanych później przez Mateusa Fernandesa.
Widok z Krużganka Królewskiego. Krużganek Królewski - wirydarz. Górne części łuków wypełnione są wspaniałymi maswerkami o różnorodnych, skomplikowanych wzorach. Dziełem Mateusa Fernandesa jest także lawaterz z fontanną i dwoma mniejszymi basenami powyżej niej. Fontanna i baseny służyły zakonnikom do ablucji przed posiłkami. Mieszczą się one w północno-zachodnim rogu Krużganka Królewskiego. W Krużganku Królewskim. W Krużganku Królewskim.
Stary Refektarz (Antigo Refeitório) mieści obecnie wojskowe Muzeum Ofiary Nieznanego Żołnierza (Museu de Oferendas ao Soldado Desconhecido). Można obejrzeć tam różne militaria, listy, ordery itp. Sam Grób Nieznanego Żołnierza od 1924 roku znajduje się natomiast w sąsiednim Kapitularzu (Sala do Capítulo). Krużganek Alfonsa V (Claustro D. Alfonso V), dobudowany za panowania Alfonsa V Afrykańczyka, znacznie zwiększył liczbę klasztornych pomieszczeń.
Jest dziełem Fernão de Évora. Jest to jeden z pierwszych piętrowych krużganków, wybudowanych w Portugalii. Jego styl, prosty, wręcz surowy, stanowi kontrast dla wybudowanego wcześniej, bogato zdobionego Krużganka Jana I. W przyległych do Krużganka Alfonsa V budynkach znalazły się między innymi: spiżarnia, mały refektarz, magazyn drewna i oliwy, warsztaty, a na piętrze dormitoria, szpital, archiwum i biblioteka. Dziś znajdują się tu pomieszczenia muzeum klasztoru. W Krużganku Alfonsa V. W Krużganku Alfonsa V.
Krużganek Alfonsa V - wirydarz. Nie wszystkie budynki klasztoru się zachowały. W roku 1808 i 1810 klasztor był zajmowany przez wojska napoleońskie. Został splądrowany, a w roku 1810 podłożono ogień. Spłonęły dormitoria i biblioteka. Zniszczonych budynków nigdy nie odbudowano, a w czasie prac restauracyjnych rozebrano pozostałości ścian. Nie zachował się też kościółek Santa Maria-a-Velha, zwany również Starym Kościołem (Igreja Velha), który służył dominikanom w czasie, gdy trwały jeszcze prace przy budowie klasztoru. Niedokończone Kaplice (Capelas Imperfeitas) - zwane również Panteonem Edwarda I Aviz (1391-1438). Monumentalna rotunda, której budowę rozpoczął w roku 1434 król Edward I, miała być miejscem pochówku władcy. Budowy nigdy nie dokończono, ostatecznie porzucono ją w roku 1533. Szczątki Edwarda I i Eleonory Aragońskiej (1402-1445) przeniesiono do Niedokończonych Kaplic dopiero w XX wieku. Pierwotny projekt Davida Hugueta został zmieniony przez kolejnych architektów - zwłaszcza przez Mateusa Fernandesa Starszego (?-1515). Bogato zdobiony klasztor został zbudowany z piaskowca z Porto de Mós, który pod wpływem czasu nabrał odcieni żółci i ochry. Ma on swoisty portugalski styl, będący połączeniem gotyku promienistego i płomienistego z elementami jego angielskiej odmiany, które znajduje niewiele odpowiedników w Europie.
Monumentalny portal w Kaplicach Niedokończonych wznosi się na wysokość 15 m. Początkowo był on zbudowany w stylu gotyckim, lecz został zmieniony nie do poznania przez Mateusa Fernandesa, który przekształcił go w arcydzieło stylu manuwlińskiego (ukończone w roku 1509). Ośmiokątna rotunda ma siedem promieniście rozmieszczonych sześciobocznych kaplic. W rogach kaplic stoją potężne niedokończone filary, które miały wsperać sklepienie. Filary te, które zaprojektował Diogo de Boitaca (ok. 1460-1528?), mają manuelińskie ozdoby wyrzeźbione w kamieniu. Renesansowa loggia, dodana ok. 1533 roku miała prawdopodobnie służyć koncertującym muzykom. Jej autorstwo przypisywane jest Juanowi de Castillo (1470-1552), znanemu w Portugalii jako João de Castilho, choć jako autor podawany jest także Miguel de Arruda, mianowany architektem klasztoru przez króla Jana III w roku 1533. W Niedokończonych Kaplicach. W Niedokończonych Kaplicach. Manuelińskie detale architektoniczne. Hołd złożony przez króla Manuela I swemu poprzednikowi królowi Edwardowi I (Duarte I) wyraża się w tym, że jego motto „Leauté faray tam yaserei” (Zawsze będę lojalny) powtarza się ponad dwieście razy na łukach, sklepieniach i filarach kaplic.
Manuelińskie detale architektoniczne. Bogata, charakterystyczna dla tego stylu ornamentyka obejmuje takie elementy jak sfery armilarne,  krzyże, liny, poskręcane gałęzie oraz motywy roślinne. Klasztor ucierpiał w wyniku trzęsienia ziemi w 1755 roku, lecz znacznie większe szkody wyrządziły napoleońskie wojska marszałka André Massény, które splądrowały i podpaliły zespół klasztorny w 1810 i 1811 roku. Gdy dominikanie zostali eksmitowani w 1834 roku, budynki kościoła i klasztoru zostały opuszczone i zaczęły popadać w ruinę. Klasztor ucierpiał w wyniku trzęsienia ziemi w 1755 roku, lecz znacznie większe szkody wyrządziły napoleońskie wojska marszałka André Massény, które splądrowały i podpaliły zespół klasztorny w 1810 i 1811 roku. Gdy dominikanie zostali eksmitowani w 1834 roku, budynki kościoła i klasztoru zostały opuszczone i zaczęły popadać w ruinę. W roku 1840 król Ferdynand II (1816-1885) zlecił restaurację niszczejącego zabytku, którą rozpoczął architekt Luis Mouzinho de Albuquerque (1792-1846) i kontynuował Lucas Pereira dos Santos i inni architekci. Trwała ona do początkowych lat XX wieku. Położony w pobliżu kompleksu klasztornego kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego (Igreja Matriz da Exaltação a Santa Cruz) jest główną świątynią miejscowości. Jego budowę rozpoczęto w roku 1514 z inicjatywy króla Manuala I. Prace na budową kościoła ukończono w roku 1532 i taka data widnieje na głównym portalu.
Uważa się, że budową świątyni kierował Diogo de Boitaca. 
Jest to kościół z jedną nawą przykrytą drewnem i prostokątnym prezbiterium ze sklepieniem gwiaździstym. W ciągu wieków kościół zyskał wystrój późnobarokowy. Kościół był odnawiany w XX wieku, a w czasie ostatniego remontu zrekonstruowano zruinowaną dzwonnicę, pochodzącą z XVIII wieku.
W prezbiterium kościoła umieszczono renesansowy kamienny ołtarz inkrustowany marmurem, który przeniesiono tu z klasztornej Kaplicy Męczenników (Capela dos Mártires). Replika średniowiecznego pręgierza na Placu Królowej Filipy Lancaster (Largo de D. Filipa de Lencastre). Oryginalny pręgierz został rozebrany w latach 60. XIX wieku. Został on zrekonstruowany w oparciu o źródła ikonograficzne, a replikę odsłonięto 18 marca 2000 roku. RAutorami repliki są Alfredo Ribeiro i Pedro Coelho Oliveira.

najbliższe galerie:

 
Batalha i Nazare
1pix użytkownik magdus odległość 0 km 1pix
  BATALHA - KLASZTOR
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix
Batalha
1pix użytkownik danielski odległość 0 km 1pix
Portugalia-Batalha
1pix użytkownik tereza odległość 1 km 1pix
Batalha
1pix użytkownik jotwu odległość 1 km 1pix
Fatima
1pix użytkownik kotekchrobotek odległość 13 km 1pix

komentarze do galerii (7):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5592) dodano 06.08.2015 22:35

Skuza - u nas było odwrotnie. Na blisko trzy tygodnie, mieliśmy tylko jeden deszczowy dzień - pierwszy dzień na Azorach. Myślę, że za kilka dni uda mi się wrzucić jakieś kolejne galerie, bo odwiedzilismy jeszcze sporo innych miejsc - Coimbę, Porto, Bragę, Bragancę, Covilhę, Evorę, Setubal, Algarve, i oczywiście Lizbonę. Pozdrawiam. :)

skuza użytkownik skuza(wpisów:4121) dodano 05.08.2015 12:23

Sledze Twoje portugalskie galerie i bardzo mi sie podobaja,bylam we wszystkich miejscach ktore do tej pory pokazales i ktore mile wspominam...tylko pogode mialam duzo gorsza,2 tygodnie w tym tylko 1 dzien bez deszczu:)
Pozdrawiam:)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5592) dodano 02.08.2015 00:36

Cipol - my też bylismy zauroczeni tym miejscem. Naprawdę robi ogromne wrażenie. Pozdrawiam. :)

Irena2005n - serdecznie życzę Ci podróży do Portugalii. Piękny kraj, mili, przyjacielscy ludzie, wspaniałe zabytki i pejzaże. Pozdrawiam. :)

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3036) dodano 01.08.2015 08:39

piękne miejsce i wspaniała architektura....fajnie się z Tobą zwiedzało,,,też bym chciała tam kiedyś być...pozdrawiam serdecznie

cipol użytkownik cipol(wpisów:160) dodano 01.08.2015 01:57

Nastepna doza portugalskich wspanialosci z doskonalymi opisami, po prostu piekne a kunszt kamieniarski przeszlych wiekow zasluguje na podziw wspolczesnosci.. Pozdrawiam. :)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5592) dodano 01.08.2015 00:32

Na pewno by Ci się tam spodobało, a jeśli lubisz zamki, to niedaleko jest też zamek i klasztor templariuszy w Tomar (ale o tym będzie następna galeria). Pozdrawiam. :)

ak użytkownik ak(wpisów:6329) dodano 31.07.2015 20:45

Bracia się dogadali i "pasiak" przegrał :)
fajna galeria, tam bym pojechał :)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!