m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Zespół zabytkowy starego miasta w Santiago de Compostela w roku 1985 wpisany został na listę światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego UNESCO.  Na Praza Franco na Starym Mieście. Na Rua da Raiña na Starym Mieście w drodze do katedry p.w. św. Jakuba. Jeden ze staromiejskich zaułków. Rua de Vilar na Starym Mieście. Jeden z zakątków Starego Miasta.
Na jednej z ulic prowadzących do katedry p.w. św. Jakuba. Katedra w Santiago de Compostela to jedna z najważniejszych świątyń pielgrzymkowych, miejsce docelowe Drogi Świętego Jakuba. Katedra jest jednym z największych dzieł architektury romańskiej  w Hiszpanii i najważniejszych świątyń w średniowieczu. Jest bogata w liczne dzieła sztuki, przede wszystkim romańskiej rzeźby, takie jak Puerta de las Platerias (Brama Złotników), czy Pórtico da Gloria (Portal Chwały). Według legendy, apostoł Jakub Starszy prowadził działalność misyjną wśród Celtów, zamieszkujących Półwysep Iberyjski. W roku 44 zginął śmiercią męczeńską w Jerozolimie. Jego ciało zostało wkrótce sprowadzone do Galicji. W dobie prześladowań chrześcijan w III wieku grób wraz ze szczątkami św. Jakuba został porzucony. W roku 813 szczątki apostoła zostały odnalezione dzięki, jak głosi tradycja, eremicie Pelayo, który podczas swoich poszukiwań w nocy ujrzał deszcz gwiazd spadających na pobliskie pole. Pelayo podzielił się swoją wizją z miejscowym biskupem Theodomirem z Iria, który zleciwszy zbadanie sprawy, odkrył kamienny grobowiec zawierający szczątki męczennika. Wybudowano w tym miejscu kościół, a nazwa Compostela (od łacińskiego campus stellae - pole gwiazd), przypomina cudowne wydarzenie związane z tym miejscem. Biskup Theodemir uznał to wydarzenie za cud i powiadomił króla Asturii Alfonsa II (759-842). Król zlecił wznieść kaplicę na miejscu cudownego odnalezienia. Wzniesioną świątynię powiększono w IX wieku w stylu wczesnoromańskim. Patronat nad ostatnią rozbudową objął król Leónu Alfons III Wielki (ok. 848-910). W roku 997 podczas ekspansji Maurów na półwyspie Iberyjskim Mohammed ibn-Abi Amir (Almanzor), dowódca wojsk Kalifatu Kordowy kazał zniszczyć kościół. Ozdobne wrota i dzwony przeniesiono do Wielkiego Meczetu w Kordowie. Kiedy Kordowę zdobyły w 1236 roku wojska króla Ferdynanda III Kastylijskiego (1199/1201-1252), te same zdobycze przeniesiono do katedry w Toledo. Budowa obecnej monumentalnej świątyni rozpoczęła się w 1075 roku za panowania Alfonsa VI Kastylijskiego (1040-1109) i rządów biskupa Diego Peláeza. W swoim planie nawiązuje do wzniesionego z cegły kościoła klasztornego św. Sernina w Tuluzie, z tym, że świątynię w Santiago zbudowano przede wszystkim z granitu. Budowla powstawała w kilku fazach i jak mówi Księga św. Jakuba (Liber Sancti Iacobi), ostatni kamień został położony w roku 1122.
Uroczysta konsekracja katedry miała miejsce w roku 1211. Wśród świadków poświęcenia był m.in. król Leónu Alfons IX (1171-1230). Ze względu na znaczenie tego miejsca pielgrzymkowego już podczas budowy zmieniał się status świątyni. Status kościoła katedralnego kościół otrzymał w 1075 roku, natomiast w roku 1100 papież Urban II (1042-1099) polecił założyć przy katedrze siedzibę arcybiskupa. W 1495 roku przy archikatedrze powstał uniwersytet. Kościół był wielokrotnie przebudowywany w XVI-XVIII wieku. Wnętrze świątyni niemal w całości zachowało swoją pierwotną romańską architekturę. Nakryte jest w całości sklepieniem kolebkowym. Poszczególne przęsła zostały wyeksponowane za pomocą gurtów. W przeciwieństwie do bogato dekorowanych elewacji zewnętrznych wnętrze charakteryzuje się oszczędnością, monumentalizmem, przestrzennością i wielkością. Nawa główna katedry ma długość 97 m., wysokość wnętrza nawy głównej wynosi 22 m. Od strony zachodniej znajduje się narteks z reprezentacyjnym wejściem wiodącym do wnętrza znanym jako Pórtico de la Gloria. Dwupoziomowy kościół jest trójnawową bazyliką z szerokim transeptem oraz prezbiterium i półkolistą absydą. Prezbiterium obiega ambit z wieńcem kaplic. Przy wejściu do katedry znajduje się ołtarz ze złotą muszlą, symbolem pielgrzymów i ich patrona św. Jakuba. Liczne tłumy pielgrzymów stoją w kolejce aby pocałować muszlę, jako symboliczny znak hołdu Patronowi. Fragment wschodniej fasady katedry od strony Praza da Quintana. Fasada ta została zaprojektowana przez Bartolomé Fernándeza Lechugę i wzniesiona w 1611 roku. Od tej strony do wnętrza prowadzą dwa portale z dwoma reprezentacyjnymi wejściami, znanymi jako Święte Wrota i Wrota Królewskie. Barokowa fontanna Fuente de los Caballos (Fontanna Koni) na Praza das Praterias. Fontanna pochodzi z 1825 roku a jej autorem jest Juan Martín María Pernas Gambino.  Zainspirowała ona poetę Federico Garcíę Lorkę (1898-1936) do napisania wiersza Taniec księżyca w Santiago  ( ”Danza da lúa en Santiago”), w którym nazwał ją Fontanną marzeń (La Fuente del Sueño). Budynek widoczny za fontanną to Casa do Cabildo, zbudowana w latach 1754-1758. Jej autorem jest architekt Clemente Fernández Sarela (1716-1765). Casa da Parra (Dom Winorośli) - budynek na Praza da Quintana, zaprojektowany przez architektów Domingo Antonio de Andrade (1639-1712)  i brata Tomasa de Alonso. Wzniesiony w 1683 roku, przebudowany w XX wieku przez dodanie górnej balustrady i piętra. Zdobią go zwieszające się gałązki i kiście winorośli. Elementem dekoracyjnym są także rzeźbione wsporniki balkonu i monumentalny komin. Obecnie w budynku mieści się galeria wystawowa.
Wschodnią stronę Praza da Quintana zamyka klasztor San Paio de Antealtares (Mosteiro de San Paio de Antealtares). Został on założony w IX wieku przez Alfonsa II dla benedyktynów, opiekujących się grobem Apostoła Jakuba. Zachowana do dziś budowla prawie w całości pochodzi z XVII i XVIII wieku, ponieważ pierwotny klasztor został rozebrany. Widoczna w prawym dolnym rogu tablica upamiętnia tzw. Batalion Literacki zorganizowany przez studentów uniwersytetu do obrony Galicji przed wojskami napoleońskimi w 1809 roku. Klasztor w roku 1499 został przejęty od benedyktynów przez siostry klauzurowe (również benedyktynki), do których należy do dziś. Obecny kształt klasztoru zawdzięczamy przebudowie wg projektu, który stworzył w XVII wieku Bartolomé Fernández Lechuga. W przebudowie, która trwała niemal do końca XVIII wieku udział mieli także:  Mateo López, Jácome Fernández Fillo, Melchor de Velasco, Fernando de Casas y Novoa, Lucas Ferro Caaveiro i Francisco de Lens. Widoczny kościół klasztorny został zaprojektowany na planie krzyża greckiego przez brata Gabriela de Casas i zbudowany w latach 1700-1709. Klasztor św Marcina Pinario (Mosteiro de San Martiño Pinario) to dawny konwent benedyktynów. Położony jest przy Praza da Immaculada, naprzeciw północnej fasady katedry. Pierwszy klasztor powstał ok. roku 899. Został on zastąpiony przez nowy, konsekrowany w roku 1102 przez biskupa Diego Gelmíreza. Klasztor ten w średniowieczu zyskał na znaczeniu tak, że do końca XV wieku stał się najbogatszym i najpotężniejszym w Galicji. Umożliwiło to jego niemal całkowitą przebudowę w XVI-XVIII wieku. Od roku 1868 budynki klasztoru mieszczą seminarium duchowne. Fasada została zaprojektowana przez Gabriela de las Casas, a jej cztery doryckie kolumny wspierają belkowanie ze sterczynami. Nad drzwiami przedstawiono postać św. Benedykta, nad nim godło Hiszpanii, a jeszcze wyżej symboliczne przedstawienie Boga Ojca, figury Madonny z Dzieciątkiem  i świętych opatów benedyktyńskich, a także postać św. Marcina z Tours oddającego swój płaszcz żebrakowi. Ukończony w roku 1652 jednonawowy kościół klasztorny jest dziełem Mateo Lopeza i Gonzaleza de Araújo i pełni dziś funkcje muzeum sztuki sakralnej. Monumentalna, czteroosiowa fasada północna katedry mieści wejście, stanowiące metę Drogi Świętego Jakuba. Wejście to zdobi tzw. Portal Rajski (Puerta de la Francigena), przez które wchodzi się do ramienia transeptu, zwanego Praza da Immaculada. Portal ten wzniósł w 1122 roku Mistrz Bernard, będący także ówczesnym skarbnikiem świątyni. Niestety to wejście zostało zniszczone w XVII wieku. Elewacja w obecnym kształcie jest barokowa. Zdobią ją XVIII-wieczne figury św. Jakuba oraz Alfonsa III Wielkiego (866-910) i Ordoña II z Leónu (873-924). Gdy ośrodek władzy politycznej Asturii przeniesiono z Oviedo do León w 910 roku, Santiago de Compostela zyskało większe znaczenie i kilku królów Galicji i León zostało ukoronowanych i namaszczonych przez miejscowego biskupa w katedrze - wśród nich Ordoño IV () ok. 926-962/963) w 958 roku, Bermudo II (ok. 953-999) w 982 roku i Alfons VII (1105-1157) w 1111 roku. Katedra stała się także miejscem pochówku XII-wiecznych władców - Ferdynanda II (ok. 1137-1188) i Alfonsa IX (1171-1230), ostatnich królów León i Galicji, zanim oba królestwa zjednoczyły się z Królestwem Kastylii.
Wykopaliska prowadzone w katedrze w XIX i XX wieku pozwoliły na odkrycie pozostałości rzymskiej „cella memoriae” lub „martyrium” (budowli upamiętniającej męczenników), wokół której powstał niewielki cmentarz, opuszczony w następnych epokach. Martyrium to jest świadectwem istnienia chrześcijańskiego ośrodka kultu w tym miejscu. Jego budowę przypisuje się czasami biskupowi Ávila Priscillianowi (?-385), choć nie ma no to innych historycznych dowodów. Najwcześniejsze przekazy o odwiedzających grób św. Jakuba pochodzą z IX wieku. Świadectwa o pątnikach spoza Pirenejów datują się na połowę XI wieku, choć ruch pielgrzymkowy z innych krajów rozwinął się dopiero w następnym stuleciu. Jednym z orędowników pielgrzymek był papież Kalikst II (ok. 1065-1124). Oficjalnym przewodnikiem w tamtych czasach był Codex Calixtinus z ok. 1140 roku. Cztery trasy w nim wymienione prowadzą z Francji i zbiegają się w Puente la Reina. Stamtąd, trasa przecina północną Hiszpanię, łącząc Burgos, Carrión de los Condes, Sahagún, León, Astorga i Compostelę. Codzienne potrzeby pielgrzymów na ich drodze były zaspakajane przez sieć szpitali i hospicjów. Korzystały one z ochrony królewskiej, a ich prowadzenie było lukratywnym źródłem dochodów. Romańskie krużganki kościołów również mogły udzielać noclegu dużej liczbie pielgrzymów i były miejscem, gdzie prowadzono handel dewocjonaliami i pamiątkami. Popularną hiszpańską nazwą Drogi Mlecznej, widocznej na nocnym niebie jest „Camino de Santiago”. Według średniowiecznej legendy Droga Mleczna powstała z kurzu, wzbudzonego przez wędrujących pielgrzymów. Współcześnie do Santiago przybywa rocznie kilkaset tysięcy pielgrzymów. Większość z nich podróżuje pieszo, niektórzy rowerem, ale zdarzają się i tacy, którzy średniowiecznym zwyczajem podróżują konno lub na osiołku. Sanktuarium przyciąga też bardzo wielu turystów.   Przejście z Praza da Immaculada na Praza do Obradoiro.
Uliczni muzycy w pobliżu katedry. Na wielkim reprezentacyjnym Placu Seminaryjnym (Praza do Obradoiro) przed katedrą. Na Placu Seminaryjnym. Barokowa zachodnia fasada katedry z dwiema średniowiecznymi wieżami tzw. Fachada del Obradoiro zbudowana została w latach 1730-1750 w stylu zwanym churrigueryzmem, którego twórcą był hiszpański architekt, rzeźbiarz i urbanista José Benito de Churriguera (1665-1725). Jest to specyficzna, hiszpańska odmiana baroku, charakteryzująca się przerostem elementów dekoracyjnych i niezwykłą obfitością rzeźbiarskich detali. Fasadę tę zaprojektował Fernando de Casas y Nóvoa (ok. 1670-1750). Niestety, duża jej część była, jak widać, zasłonięta. Fragment zachodniej fasady katedry. Jej obecny kształt jest wynikiem kilku rozbudowań dawnej fasady romańskiej. Stanowi dominujący akcent urbanistyczny  wielkiego, reprezentacyjnego Placu Seminaryjnego. Ciekawostką jest, że sylwetka zachodniej fasady katedry widnieje na rewersach hiszpańskich monet o wartości 1, 2 oraz 5 eurocentów. Na ścianie szczytowej katedry umieszczony jest posąg św. Jakuba.
Widok z Praza do Obradoiro na zabudowania, kryjące przyległe do katedry późnogotyckie krużganki, otaczające jeden z największych wirydarzy. Krużganki wzniesiono w 1533 roku, ich budowę zlecił Alonso III de Fonseca (1475-1534),  arcybiskup Santiago i Toledo. Jeden z portali katedry. Dlaczego muszla jest symbolem św. Jakuba? Istnieją dwie legendy. Według pierwszej z nich po śmierci Apostoła, jego uczniowie wysłali jego ciało na Półwysep Iberyjski, by zostało tam pochowane. Jednakże u wybrzeży Hiszpanii, wiozący je statek zatonął. Po pewnym czasie, fale oceanu wyrzuciły pokryte muszlami ciało Świętego na brzeg. Druga wersja mówi, że gdy statek z ciałem Apostoła zbliżał się do brzegu odbywał się tam właśnie ślub. Spłoszony koń z panem młodym rzucił się do morza. Zostali oni jednak cudownie ocaleni i wyszli z morza pokryci muszlami. Muszla ma również znaczenie metaforyczne. Tak jak rowki muszli skupiają się w jednym punkcie, tak wszystkie szlaki pielgrzymie dążą do jednego miejsca - grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela. Muszla jest także symbolem pielgrzyma, gdyż tak jak fale oceanu prowadzą muszle ku brzegom Galicji, tak Bóg prowadzi pielgrzyma, zdążającego do Santiago. W średniowieczu muszla miała też dla pielgrzymów znaczenie czysto praktyczne - służyła do czerpania lub gromadzenia wody, a także do spożywania posiłków, zastępując miskę. Fasada południowa katedry wznosi się przy placu Praza das Praterias który dawniej był miejscem handlu srebrem. Plac ten znajduje się pomiędzy katedrą a budynkami monasteru kanonickiego. Ponadto przy tym placu znajdują się budynek pałacu Rajoy pełniący funkcję miejskiego ratusza. Przy tym placu wznoszą się dwie wieże; barokowa Wieża Zegarowa (Torre del Reloj) wzniesiona przez Domingo de Andrade, w XVII wieku oraz Wieża Skarbca. Południowa elewacja tzw. Puerta de las Platerias - Portal Złotników jest cennym przykładem architektury i rzeźby romańskiej. Znajdujące się w niej portale prowadzą do południowego ramienia transeptu katedry. Portal o dwóch półkolistych arkadach powstał pomiędzy 1112 i 1117 rokiem. Jest to dzieło artystów przybyłych z Francji. Stanowi on syntezę doświadczeń artystycznych wypracowanych w obu krajach i silnie łączy architekturę z rzeźbą.
Capilla Maior mieszcząca ołtarz główny katedry. Przygotowania do uroczystej mszy św., podczas której biskup wyświęcił dwóch księży. We wnętrzu katedry. Ołtarz w jednej z kaplic ambitu, naprzeciw kaplicy kryjącej grób św. Jakuba (niestety, w tej najważniejszej kaplicy nie można robić zdjęć). Ołtarz w jednej z kaplic ambitu. Osobliwością katedry jest botafumeiro. Jest to największy na świecie trybularz. Mierzy 160 cm wysokości i pusty waży ok. 60 kg. Do jego rozpalenia potrzeba ok. 40 kg węgla drzewnego i kadzidła. Stale eksponowany jest w bibliotece katedralnej, a używany tylko w piątki na zakończenie Mszy św. dla pielgrzymów o godz. 19:30 oraz w czasie ważniejszych i bardziej uroczystych nabożeństw. My trafiliśmy akurat na uroczystość święceń kapłańskich, więc mieliśmy okazję zobaczyć botafumeiro w działaniu.
Galicyjska nazwa botafumeiro oznacza wydzielający dym. Źródła wzmiankują kadzielnicę w 1300 roku, choć według tradycji miała się znajdować w katedrze już w XI wieku. Pierwsze botafumeiro, którego pochodzenie i historia są dokładnie udokumentowane, ufundowane zostało w XV wieku przez króla francuskiego Ludwika XI. W kwietniu 1809 roku zostało zrabowane przez żołnierzy napoleońskich i przetopione. Obecna kadzielnica została ufundowana w roku 1851 przez miejscowych posiadaczy ziemskich i wykonana przez złotnika José Losadę. Wykonana z brązu i mosiądzu, pokryta jest warstwą srebra. Zachowany do dnia dzisiejszego mechanizm do rozkołysania trybularza pochodzi z 1604 roku i umieszczony jest pod kopułą katedry. Obsługa kadzielnicy, w tym jej podwieszenie na linie, rozpalenie i rozkołysanie, jest zadaniem ośmiu specjalnych funkcjonariuszy katedralnych zwanych tiraboleiros, którzy występują w specjalnych purpurowych szatach. Rozkołysane Botafumeiro osiąga prędkość około 60 km/h, umożliwia okadzanie całego wnętrza katedry.

najbliższe galerie:

 
  SANTIAGO DE COMPOSTELA
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix
Santiago De Compostela
1pix użytkownik goldgrass odległość 2 km 1pix
CAMINO - PORTUGALIA I HISZPANIA cz. I 2014 r.
1pix użytkownik gniady odległość 2 km 1pix
Camino de Santiago
1pix użytkownik petros_witeckos odległość 4 km 1pix
Santiago Di Compostella
1pix użytkownik jotwu odległość 4 km 1pix
Hiszpania - szlak św.  Jakuba do Santiago de Compostella
1pix użytkownik kasai87 odległość 4 km 1pix

komentarze do galerii (14):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5286) dodano 16.10.2015 22:33

Kabaczek - dziękuję za informację o filmie "Droga życia", którego nie widziałem, a z chęcią zobaczę. Pozdrawiam. :)

kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:932) dodano 16.10.2015 09:45

Twoją galerię ominąłem, ale teraz z przyjemnością nadrobiłem zaległości. Dziękuję za wyczerpujący opis dzięki któremu dowiedziałem się paru nowych rzeczy.
Jeśli nie miałeś okazji zobaczyć to polecam film fabularny "Droga życia" (The Way ) którego akcja dzieje się na szlaku do Santiago. Do znalezienia w internecie.
Polecam i pozdrawiam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5286) dodano 21.08.2015 22:06

Skuza - mnie dość często zdarza się bywać w Olsztynie i Toruniu, które też leżą na szlaku św. Jakuba i też można znaleźć tam charakterystyczne muszle. A w zeszłym roku mieliśmy okazję zwiedzić ładne miasteczko Le-Puy-en-Velay w Owernii, które też jest ważnym przystankiem na pielgrzymim szlaku do Santiago. Życzę, żeby udało Ci się tam dotrzeć. Pozdrawiam. :)

skuza użytkownik skuza(wpisów:4121) dodano 20.08.2015 21:57

fajnie pokazales atmosfere miasta,ja ciagle jestem w drodze do tego miejsca,droge w kierunku Santiago de Compostela oznakowana muszla mam pod moimi oknami.
bedac ostatnio na urlopie na poludniu Niemiec,tez pare kilometrow zaliczylam,moze kiedys dojde do celu:)))))

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5286) dodano 20.08.2015 16:11

Barbara_31 - to prawda, miejsce wywiera duże i niezapomniane wrażenie. Pozdrawiam. :)

Bartekplk - myślę, że nawet jeśli taka pielgrzymka nie stanowiłaby dla Ciebie przezycia stricte religijnego, to miałbyś okazję przemierzyć bardzo ładne okolice. Pozdrawiam. :)

bartekplk użytkownik bartekplk(wpisów:1908) dodano 20.08.2015 11:23

W sumie jestem raczej zeświecczony, ale przejsc bym się do Santiagoprzeszedł, co prawda moze nie na trasie takiej jak Marek Kaminski ostatnio ( z Kaliningradu), chyba że miałbym sporo czasu a pieniadze by się same zarabiały w tymto czasie. Ale ta traska u podnóża Pirenejów czemu nie.

Pzodrawiam

barbara_31 użytkownik barbara_31(wpisów:799) dodano 19.08.2015 17:18

Byłam w Santiago w 2011r. Miejsce robi wrażenie i można spotkać tam wielu ciekawych ludzi. Pozdrawiam

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5286) dodano 19.08.2015 16:57

AK - dokładnie tak. Pozdrawiam. :)

Nata14 - owszem, takie wrażenie miałem, gdy "botafumeiro" na dobre się rozbujało, ale panowie obsługujący je robili to w sposób absolutnie profesjonalny. Samej muszli nie przywiozłem, ale dzwonek z figurką św. Jakuba i symbolem muszli - tak. Zresztą, nie byłem typowym pielgrzymem, bo do Santiago przyjechaliśmy samochodem, a nie per pedes... Pozdrawiam. :)

Przemysław - kto wie, gdyby w czasie gdy mieliśmy po 20 lat były takie możliwości podróżowania, to niewykluczone, że podjąłbym taki trud (może niekoniecznie z Polski, ale zawsze...). A teraz to został już tylko podziw dla innych. Pozdrawiam. :)

Sona_Dora - owszem. I była to bardzo miła niespodzianka, bo choć o kadzielnicy czytałem, to nie spodziewałem się, że zobaczymy ją w użyciu. Pozdrawiam. :)

Irena2005n - nie mów "nigdy", bo życie płata różne niespodzianki... Pozdrawiam, i życzę byś tam trafiła. :)

Klavertjevier - to też jest opcja, ale wydaje mi się, że nie musisz czekać aż do emerytury, zwłaszcza, że Galicja i inne regiony Hiszpanii oferują wiele ciekawych miejsc. Pozdrawiam. :)

klavertjevier użytkownik klavertjevier(wpisów:2700) dodano 17.08.2015 22:42

Super galeria.
Znaleźć się w tej światyni po ówczesnej węrówce to jedno z moich marzeń, może na emeryturze się tam wybiorę...
Miejsce duchowe, szczególne i fascynujące.
Obejrzałam i poczytalam z wielka przyjemnością.
Pzodrawiam i dziękuję.

irena2005n użytkownik irena2005n(wpisów:3033) dodano 17.08.2015 19:54

ojej...super opis...ale ja na pieszo tam nigdy nie dotrę....chyba szkoda....

sona_dora użytkownik sona_dora(wpisów:2087) dodano 17.08.2015 18:17

Sądzę, ze to niesamowite wrażenie zobaczyć i poczuć "na żywo" tak olbrzymie botafumeiro w działaniu. Pozdrawiam

przemyslaw użytkownik przemyslaw(wpisów:6078) dodano 17.08.2015 14:57

Zazdroszczę i podziwiam TYCH, którzy podejmują trud i są w stanie dojść tu pieszo...
Pozdrawiam!
:))

nata14 użytkownik nata14(wpisów:1093) dodano 16.08.2015 23:30

Bardzo ciekawe jak zwykle opisy . Katedra robi wrażenie , szczególnie surowe wnętrze. No i ta kadzielnica. Niesamowita. Nie miałeś odruchu patrzenia czy nie leci Ci na głowę ? :) Piękny portal z 38 . Przywiozłeś muszlę? :))
Bardzo ciekawa galeria. Pozdrawiam :))

ak użytkownik ak(wpisów:6148) dodano 16.08.2015 23:11

Lubisz takie miejsca, a te jest szczególne i piękne :)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!