m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Jadąc z Sighişoary w kierunku Biertana zatrzymaliśmy się w położonej tuż za miastem miejscowości Daneş. Stoi tam  ciekawy kościół ewangelicki, zbudowany na początku XVI wieku i ufortyfikowany dla obrony przed Turkami. Niestety, wnętrze kościoła w Daneş nie było dostępne, choć nadal spełnia on funkcje sakralne. Współczesny krzyż, postawiony w tym roku naprzeciwko kościoła w Daneş. Gdy skręciliśmy do Biertana z głównej drogi wiodącej z Sighişoary do Sibiu, po kilkuset metrach zatrzymaliśmy się w urokliwej wiosce Şaroş pe Târnave. Miejscowość jest już wymieniona w dokumentach w 1282 roku. W Şaroş pe Târnave warto rzucić okiem na kolejny siedmiogrodzki kościół warowny. W wiosce już w I połowie XIV wieku istniał trójnawowy gotycki kościół, który w następnym stuleciu został zniszczony przez Turków. Mieszkańcy Şaroş pe Târnave odbudowali kościół jako świątynię jednonawową na planie krzyża i ufortyfikowali budowlę. Budowa została ukończona w 1422 roku, a kościół został konsekrowany przez wysłannika papieża, otrzymując wezwanie św. Heleny. W 1483 roku rozpoczęto prace nad umocnieniem muru, otaczającego kościół, który został uzupełniony pięcioma wieżami.
Na początku XVI wieku zbudowano wieżę kościoła, a w następnym stuleciu zamontowano na niej zegar. W 1605 roku Şaroş pe Târnave została splądrowana i spalona w czasie walk, prowadzonych przez wojska księcia Stefana II Bocskaya (1557-1606) - przywódcy antyhabsburskiego powstania na Węgrzech. Przez cały XVII wiek wieś mocno ucierpiała z powodu wojen, a jej ludność zmniejszyła się do zaledwie 5 rodzin. Dopiero w 1772 roku rozpoczęto remont zrujnowanej świątyni: zrekonstruowano sufit, a mistrz Johan Folbart z Sighişoary zamontował barokowy ołtarz w prezbiterium w 1774 roku. Wielki pożar wsi w 1776 roku uszkodził również i kościół, lecz zniszczenia naprawiono w ciągu najbliższych lat. W 1808 roku wieża kościoła została podwyższona i uzyskała  swój obecny kształt. Również w tym czasie mistrz Friedrich Wilhelm Maetz z Biertana przebudował kościelne organy. Niestety, o tym wszystkim jedynie przeczytałem. Zobaczyć wnętrza kościoła nie udało się. Było zamknięte na cztery spusty. Popatrzyliśmy na warowny kompleks z zewnątrz i chwilkę pokręciliśmy sie po wiosce, zamieszkałej w większości przez Cyganów. Zabudowania cygańskiej części  Şaroş pe Târnave. Po krótkiej kilkukilometrowej dalszej podroży dotarlismy do Biertana. We wsi tej znajduje się jeden z największych i najbardziej imponujących średniowiecznych warownych kościołów w Transylwanii. Otoczony uroczymi uliczkami i winnicami, XV-wieczny kościół warowny  jest położony wysoko na wzgórzu w samym środku wsi. Dzięki temu kościołowi, oraz dzięki zachowanej od stuleci zabudowie wsi, od 1993 roku Biertan znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Biertan, lubiany przez gości za dogodne położenie i ceniony za wspaniałą świątynię, jest niezwykle atrakcyjny. Przestronny ryneczek z pensjonatami i kilkoma dobrymi restauracjami stanowi doskonałe miejsce spotkań i pozwala zrelaksować się przybywającym tu turystom.
Rynek w Biertanie. Nie ma wątpliwości, że okoliczni mieszkańcy musieli przed wiekami czuć zagrożenie ze strony najeźdźców. Lokalizacja i obwarowanie kościoła zmieniło świątynię w największy w Transylwanii zamek obronny, który nie został zdobyty, co świadczy o doskonałości konstrukcji. Na teren warowni wchodzi się po drewnianych schodach, w zadaszonej klatce schodowej, a następnie przechodzi się pod bramą jednej z wież, widoczną na zdjęciu. Obwarowania kościoła powstawały stopniowo: pierwsza linia murów pochodzi z lat 1468-1523, a ostatnią - trzecią - wzniesiono na początku XVII wieku, tworząc fortecę nie do zdobycia. W najwyższym miejscu mury mają wysokość 12 metrów. Liczne wieże obronne przetrwały do naszych czasów w niezmienionej formie, w oryginalnym gotyckim założeniu, z czterospadowymi dachami, kryjącymi galerie służące obrońcom kościoła. W obrębie murów obronnych zbudowano także duży spichlerz. Takie umocnienie tego miejsca, nigdy nie zdobytego przez najeźdźców, spowodowało, że w Biertanie rezydowali przez długi okres biskupi luterańscy - od 1572 do 1867 roku. W północno-zachodniej baszcie, tzw. Wieży Biskupów, urządzono ich mauzoleum.
W Wieży Biskupiej można obejrzeć nagrobki kilku hierarchów, pochodzące z XVII wieku. Kamienne nagrobki są bezcennymi skarbami sztuki kamieniarskiej, a część z nich historycy sztuki przypisują słynnemu rzeźbiarzowi Eliasowi Nicolai z Sybina. Wykonał on na pewno płyty nagrobne Chrystiana Bartha (biskupa w latach 1647-1652) i Jerzego Theilesiusa (biskupa w latach 1627-1646). Fragment ekspozycji w Wieży Biskupiej. Fragment fortyfikacji, otaczających kościół. Na zdjęciu widoczny jest budynek na terenie kościelnym, który pełnił osobliwą funkcję. Otóż, zamykane w nim były na dwa tygodnie pary, chcące się rozwieść. Dzieląc jeden zestaw naczyń i sztućców oraz jedno łóżko, miały w tym czasie podjąć ostateczną decyzję. Przez ponad 300 lat, tylko jedna para zdecydowała się potem na przeprowadzenie rozwodu. Jedną z baszt w południowej części wzgórza udostępniono katolikom, kiedy większość mieszkańców Biertanu przeszła na protestantyzm. W udostępnionej katolikom baszcie znajdują się w ciekawe gotyckie freski z pierwszej połowy XV wieku, przedstawiające m.in. pokłon Trzech Króli oraz św. Jerzego.
Pod jedną z siedmiu wież w pobliżu kościoła. W jednej z baszt urządzono niewielką ekspozycję etnograficzną, pokazującą stroje, czynności... ... izby i ich wyposażenie. Z murów obronnych, otaczających kościół, roztacza się ładny widok na Biertan i jego okolice. Jedna z wież w murach obronnych. Widok z murów obronnych.
Widok z murów obronnych. Furmanki są pojazdami często spotykanymi na rumuńskiej wsi. Widok ze wzgórza, na którym posadowiony jest kościół przywodzi na myśl Saksonię: czerwone dachy regularnie rozmieszczonych i podobnych do siebie domów wspaniale wpisują się w krajobraz łagodnych wzniesień porośniętych krzewami winorośli. Widok z murów obronnych. Wieża Zegarowa w kompleksie obronnym. Kościół p.w. NMP powstał na przełomie XIV i XV wieku jako siedziba biskupa. Strzeliste przypory i subtelne maswerki upodabniają go do miniaturowej katedry gotyckiej.
W czasie reformacji świątynię przejęli ewangelicy. Gruntowna przebudowa z lat 1520-1522 nadała świątyni kształt trójnawowej hali z gwiaździstym sklepieniem, wspierającym się na masywnych ośmiobocznych filarach. Niższe i węższe prezbiterium wyraźnie odznacza się od glównej bryły kościoła. Pamiątką katolickiego okresu w dziejach świątyni jest wspaniały ołtarz w formie tryptyku, pochodzący z lat 1483-1515 i wykonany przez rzemieślników z Wiednia i Norymbergi. Składa się on z ponad 20 pół, a środkowej jego  części znajduje się rzeźba Chrystusa w otoczeniu Marii, św. Jana i Marii Magdaleny. W skrzydłach bocznych są malowane sceny z życia Marii i z czasów dzieciństwa Jezusa. W prawym skrzydle uwagę zwraca przedstawienie odpoczynku Świętej Rodziny w drodze do Egiptu. Stalle w prezbiterium, zachwycające wspaniałą snycerką, pochodzą z 1524 roku. Fragment XVIII-wiecznej, barokowej dekoracji rzeźbiarskiej. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na piękne wykończenia portali wejściowych do kościoła i zakrystii oraz na gotycko-renesansową kamienną ambonę, widoczną na zdjęciu. Organy kościelne są wyposażone w 1290 piszczałek, mają 25 rejestrów i zostały wykonane w 1869 roku  przez wiedeńską firmę Hessian. Fragment ambony. Powstała ona ok. roku 1500 i jest dziełem mistrza Ulricha z Braszowa.
Zwiedzając kościół, koniecznie trzeba przyjrzeć się niezwykłemu zamkowi w drzwiach zakrystii, pełniącej ongiś też rolę skarbca. Zmyślny mechanizm, uruchamiający jednocześnie 15 rygli, skonstruował mistrz Johannes Reichmunth. Mechanizm ten wzbudził spore zainteresowanie na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku. XV-wieczny gotycki kościół ewangelicki, wyglądający imponująco, opasany trzema liniami murów - nadal funkcjonuje jako świątynia i od czasu do czasu są w nim odprawiane nabożeństwa po niemiecku dla kilkunastu pozostałych we wsi Sasów. Wszystkie napisy w kościele, od czasów reformacji służącym ewangelikom - są po niemiecku. Także lista poległych w czasie I wojny światowej. Na terenie wewnątrz murów obronnych. Jedna z baszt w murach obronnych. Jeszcze jedno spojrzenie na ufortyfikowany kościół. Jedna z uliczek Biertanu.
Na biertańskim rynku. Na biertańskim rynku.

najbliższe galerie:

 
Biertan-Kościół Warowny w średniowiecznej wsi
1pix użytkownik marianna_p odległość 0 km 1pix
Biertan i jego warowny kościół
1pix użytkownik irasek_palownik odległość 0 km 1pix
ZWIEDZAMY RUMUNIĘ - Biertan
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix
Wioski i kościoły warowne Siedmiogrodu –  cz1
1pix użytkownik irasek_palownik odległość 3 km 1pix
Krótka  zimowa wizyta w Transylwanii cz 1
1pix użytkownik taddd odległość 12 km 1pix
Rumunia cz.  5 - Medias.
1pix użytkownik wmp57 odległość 14 km 1pix

komentarze do galerii (5):

 
lucy56 użytkownik lucy56(wpisów:2956) dodano 21.06.2016 00:01

Tu mi się podoba.Pozdrawiam😊.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5390) dodano 20.06.2016 22:44

AK - to myślę, że Rumunia by Ci się spodobała, bo tych murków jest tu całkiem sporo. Pozdrawiam. :)

ak użytkownik ak(wpisów:6201) dodano 19.06.2016 13:14

Bardzo lubię takie stare murki :)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5390) dodano 12.06.2016 23:11

Przemku, dla mnie to też jest zagadką. Podobnie jak nie mogłem pojąć dlaczego niektóre z katedr francuskich "załapały się" do pierwszej sklasyfikowanej dziesiątki, a inne nie. Pozdrawiam też serdecznie. :)

przemyslaw użytkownik przemyslaw(wpisów:6143) dodano 12.06.2016 20:44

Za cholerę nie pojmuję, kto i jakimi kryteriami kierował się, wpisując jedne świątynie warowne na listę UNESCO, a inne - nie. Bo żeby było sprawiedliwie, to taka lista powinna liczyć ze 20 obiektów, a nie tylko 7, albo jeszcze więcej. Jakby jednak nie patrzeć, to chcąc je wszystkie zobaczyć, 3 tygodnie w samej tylko Transylwanii - to za mało.
Serdecznie, (po meczowo :)), pozdrawiam!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!