m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
W centrum Funchal. W centrum Funchal. Kościół Karmelitów (Igreja do Carmo) został zbudowany w połowie XVIII wieku, lecz w następnych latach był przebudowywany. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na barokowe rzeźby z połowy XVII wieku, piękne złocone naczynia liturgiczne oraz malowane azulejos. Ołtarz w Kościele Karmelitów. Funchal - ulica w centrum miasta. Kościół p.w. św. Jana Ewangelisty (Igreja de São João Evangelista) jest wspaniałym przykładem XVII-wiecznej świątyni manierystycznej. We wnętrzu znajdują się rzeźbione złocone ołtarze, imponujące wielkie organy i osiem złoconych kaplic, ozdobionych azulejos, z których najciekawsza jest Kaplica Jedenastu Tysięcy Dziewic.
Kościół p.w. św. Jana Ewangelisty znany jest powszechnie pod nazwą Kościoła Kolegialnego (Igreja do Colégio), gdyż stanowił część kolegium jezuickiego. Budowa światyni rozpoczęła się w 1629 roku, lecz została ukończona dopiero w I połowie XVIII wieku. Jest ona dobrym przykładem typowego kościoła jezuickiego, z szeroką nawą, transeptem oraz przestronną główną kaplicą. Wewnątrz można podziwiać niedawno odkryte freski. Na Placu Kolegialnym (Largo  do Colégio), znanym też jako  Plac Municypalny (Largo do Município) stoi również ratusz (Paços do Concelho do Funchal). Pałac został zbudowany przez Francisco Antonio da Câmara Leme do Carvalhal Esmeraldo w 1758 roku. Później miał kilku właścicieli, a na początku XIX wieku należał do Joany Teresy, córki hrabiego João de Carvalhal Esmeraldo de Atouguia e Camara (1733-1790) i jej męża, Roque de Francisco Albuquerque Figueiroi. Rady Miejska Funchal nabyła pałac w 1883 roku i od tamtej pory jest on siedzibą władz miasta. W 1940 roku, w czasie rządów burmistrza dra Fernão de Ornelas (1908-1978), budynek ratusza i jego otoczenie zostały gruntownie przebudowane, uzyskując dzisiejszą postać. Budynek mieści się przy dużym placu z fontanną. Architektami którym cały zespół zawdzięcza obecny kształt byli Raúl Lino da Silva (1879-1974) i Carlos João Chambers de Oliveira Ramos (1897-1969). Ratusz jest czworokątnym budynkiem, z małym wewnętrznym patio w ogrodzie. Dwukondygnacyjna elewacja zwrócona jest w kierunku zachodnim. Od strony Largo do Município znajduje się duża brama wejściowa ozdobiona herbami. Pomnik twórcy skautingu, Roberta Stephensona Smytha Baden-Powella (1857-1941) stojący w centrum Funchal. Funchal - ulica w centrum. Funchal - ulica w pobliżu katedry.
Funchal - na ulicy przy katedrze. Plac przed katedrą w centrum Funchal. Funchal - jedna z licznych knajpek w centrum. W wielu miejscach Funchal można spotkać ulicznych artystów. Funchal - w centrum miasta. Funchal - w centrum miasta.
Funchal - w centrum miasta. Funchal - w centrum miasta. Funchal - rzeźba w okolicach Mercado dos Lavradores, przedstawiająca transport wina. Ufundowana w 1994 roku przez Banco Totta & Açores. Funchal - w centrum miasta w pobliżu Avenida do Mar. Funchal - nie pamiętam, co to za dzieło, ale trochę przypomniało mi socrealistyczną rzeźbę Wiery Ignatjewny Muchiny (1889-1953) i Borysa Michajłowicza Iofana (1891-1976) Robotnik i kołchoźnica (Рабочий и Колхозница), znaną z czołówek wytwórni Mosfilm.  Na ciągnącej się wzdłuż wybrzeża Avenida do Mar.
Pomnik marszałka Józefa Klemensa Piłsudskiego (1867-1935), który przebywał na odpoczynku na Maderze od 22 grudnia 1930 roku do 23 marca 1931 roku. Podróż z Warszawy do Lizbony marszałek odbył pociągiem. W Lizbonie spotkał sie z portugalskim prezydentem gen. Antonio Oscarem de Fragoso Carmoną (1869-1951), który uhonorował go orderem „Wieży i Szpady”. Na Maderę dotarł na pokładzie statku „Angola”. Mieszkał w willi  „Quinta Bettencourt” na przedmieściach Funchal. Do kraju powrócił 29 marca 1931 roku na pokładzie okrętu ORP Wicher. Słynny rynek Mercado dos Lavradores, położony w zabytkowym budynku w centrum miasta przy Rua Brigadeiro Oudinot. Azulejos w budynku Mercado dos Lavradores. Mercado dos Lavradores. Zabytkowy budynek z otwartym patio mieści rynek, gdzie na straganach i stoiskach, rozmieszczonych na dwóch piętrach sprzedawane są świeże owoce, warzywa i kwiaty z całej wyspy - między innymi tutejsze mango, banany i wiele odmian maracuji. Mercado dos Lavradores - jedno z licznych stoisk z owocami. Mercado dos Lavradores - jedno z licznych stoisk z owocami.
Mercado dos Lavradores - na stoiskach znajdziemy też warzywa, uprawiane na wyspie. Mercado dos Lavradores. Zapuszczając się w głąb targowiska, można zobaczyć stragany ze świeżymi rybami i owocami morza. Mercado dos Lavradores - azulejos. Mercado dos Lavradores - kwiaciarki. Handluje się tu różnymi roślinami - nieśplikami japońskimi (eriobotrya japonica), drzewiastymi pomidorami (tomarillos), goździkowcami i wieloma gatunkami kolorowych kwiatów. W okolicach Mercado dos Lavradores rozlokowały się też liczne ciastkarnie i kawiarenki. Jeden ze sklepów na terenie Mercado dos Lavradores. Pomnik Jaime Constantino de Freitas Moniza (1837-1917) i liceum noszące jego imię. Był on politykiem, prawnikiem i intelektualistą, zasłużonym na polu edukacji. Był członkiem Królewskiej Akademii Nauk w Lizbonie (Academia Real das Ciências de Lisboa).
Katedra p.w. NMP Wzniebowziętej (Sé Catedral de Nossa Senhora da Assunção) jest centralnym punktem Funchal i zarazem jego najczęściej odwiedzanym zabytkiem miasta. Została zbudowana na zlecenie księcia Beja i Viseu, późniejszego króla Manuela I Szczęśliwego (1469-1521) latach 1493-1514. Zewnętrzne ściany wykonane są z kamienia, pochodzącego z Cabo Girão. Iglicę dzwonnicy i kilka dodatkowych szczegółów ukończono w latach 1517-1518. Katedrę wzniesiono na miejscu kościoła Nossa Senhora do Calhau (pierwszego kościoła parafialnego na wyspie), który w międzyczasie stał się zbyt mały dla dużej liczby wiernych. Mimo, że wewnątrz kryje wiele skarbów ma prostą fasadę z gotyckim portalem i archiwoltami. Katedrę w Funchal projektował Pêro Anes, architekt przysłany tu specjalnie przez późniejszego króla Manuela I. W roku 1514 kościół został oddany do użytku, a nieco później został wyniesiony do godności katedry przez papieża Leona X (1475-1521), który założył biskupstwo Funchal. W tym czasie była to największa diecezja na świecie, ponieważ obejmowała wszystkie obszary odkryte przez Portugalię od Brazylii do Japonii. W gotyckim trójnawowym wnętrzu katedry, zbudowanej na planie krzyża łacińskiego, można podziwiać piękne flamandzkie obrazy i ozdobny sufit rzeźbiony z miejscowego drewna cedrowego, inkrustowany kością słoniową i złotem, inspirowany stylem mudejar - jeden z najpiękniejszych w Portugalii. W katedrze znajduje się też srebrny krzyż procesyjny, ufundowany przez króla Manuela I, uważany za jedno z arcydzieł epoki manuelińskiej. Niektóre skarby katedry są eksponowane w Muzeum Sztuki Sakralnej (Museu de Arte Sacra). Tron biskupi w prezbiterium katedry świadczy o inspiracji stylem flamandzkim, a część ozdób rzeźbiarskich ma pewne cechy stylu manuelińskiego. Ołtarz MB Fatimskiej w katedrze.
Katedra jest jedną z nielicznych budowli, która zachowała się praktycznie nienaruszona od początku okresu kolonizacji Madery. Jej piękna architektura zdradza inspirację twórców stylami hiszpańsko-arabskim i gotycko-romańskim. Na zewnątrz katedry znajduje się pomnik papieża Jana Pawła II, który pierwotnie stał na wybrzeżu. Pomnik papieża Jana Pawła II przed katedrą  w Funchal. Autorem pomnika jest rzeźbiarz António Augusto Lagoa Henriques. Pomnik João Gonçalvesa Zarco (ok. 1390-1471). Był on żołnierzem w służbie księcia Henryka Żeglarza (1394-1460). Strzegł wybrzeża Algarve przed atakami muzułmańskich piratów. Brał udział w zdobyciu Ceuty w 1415 roku. Kierował wyprawą, która w 1418 roku odkryła wyspę Porto Santo i w 1419 roku Maderę. Skłonił księcia do założenia na Maderze kolonii. Otrzymał zarząd nad połową wyspy i razem z towarzyszami,Tristão Vaz Teixeira (ok. 1395-1480) i Bartolomeu Perestrello (ok. 1395-1457), rozpoczął jej kolonizację w 1425 roku. Autorem pomnika z 1934 roku jest Francisco Franco (1885-1955). Pałac Świętego Wawrzyńca (Palácio de São Lourenço) przy Avenida Zarco. To połączenie fortecy i pałacu jest dobrym przykładem architektury manierystycznej. We wnętrzach są ciekawe pomieszczenia np. Salon Szlachecki (Salão Nobre), Sala Zielona (Sala Verde), czy Sala Audiencyjna (Sala de Audiências), a na zewnątrz zwraca uwagę piękny ogród. Pałac Świętego Wawrzyńca. Budowa twierdzy rozpoczęła się w pierwszej połowie XVI wieku, została ukończona w następnym stuleciu. Sam pałac i ogrody pochodzą z ostatniej ćwierci XVIII wieku.
Warta przed Pałacem Świętego Wawrzyńca. W niewielkim muzeum, mieszczącym sie w budynku Pałacu Świętego Wawrzyńca, można obejrzeć kolekcję XVIII-wiecznej broni, a także wystawę o historii budownictwa militarnego na Maderze.

najbliższe galerie:

 
 Madeira - a pérola do Atlântico (7)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
 Madeira - a pérola do Atlântico (6)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Madera cz. V
1pix użytkownik aiarenowe-opowiesci odległość 2 km 1pix
PORTUGALIA-Madera,  wyspa kwiatów i pięknych widoków
1pix użytkownik klavertjevier odległość 2 km 1pix
Maderyjczycy
1pix użytkownik dispar odległość 2 km 1pix
Madera - Mixt
1pix użytkownik andred odległość 2 km 1pix

komentarze do galerii (11):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4549) dodano 16.09.2016 00:33

Przemku, owoców rzeczywiście nie brakowało, a i sama wyspa jest przepiękna - choć w porównaniu z Azorami - jest tu znacznie więcej turystów. Na pewno będziesz zadowolony z wizyty. Jeśli mogę doradzić - przy wynajmowaniu samochodu zwróć uwagę na to by miał on dość mocny silnik, bo jeżdżąc po wyspie pokonuje się wiele długich, a często i stromych podjazdów. Pozdrawiam. :)

przemyslaw użytkownik przemyslaw(wpisów:5510) dodano 13.09.2016 17:19

Nie wątpliwości: następna wyprawa - Madera. No i północ Portugalii. A tych owoców bardzo brakowało mi na Sycylii. Wpienia mnie to jeszcze teraz.
Serdecznie pozdrawiam!

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4549) dodano 31.08.2016 00:01

Charlie - ta rzeźba z 23 to dzieło z epoki dyktatury Antonio Salazara de Oliveiry, który rządził Portugalią niemal przez 4 dekady. Swoją drogą, podobne pompatyczne rzeźby pozostały w niektórych miejscach Hiszpanii po epoce Franco, powstawały też we Włoszech Mussoliniego, III Rzeszy, czy w stalinowskiej Rosji i krajach satelickich (np. u nas znajdziesz je choćby na warszawskim MDM).... A ta rybka, to chyba tuńczyk. Pozdrawiam. :)

Romana - zauważyłem, że na wielu targowiskach i wielu miastach Portugalii sprzedawcy tak ładnie eksponują owoce. Ale patrząc na to, człowiek nabiera większej chęci na zakup. więc wiedzą, co robia... Pozdrawiam. :)

charlie użytkownik charlie(wpisów:2052) dodano 30.08.2016 14:49

Poza z 23 zaiste znana. Tyle tylko, że tamta para trzymała w górze sierp i młot. A Ci zaledwie jakieś tam badyle... ;-)
Piękne miejsce. A rybka to nawet w surowej formie wygląda smakowicie :-)
Pozdr.

romana użytkownik romana(wpisów:5169) dodano 30.08.2016 12:03

Żeby tak u nas pięknie stragany z owocami i warzywami wyglądały... aż się chce kupować :) Od razu widać, że tamtejsi sprzedawcy znają się na rzeczy. Każdy mądry sprzedawca wie, że odpowiednia ekspozycja towaru to co najmniej połowa sukcesu.
Pozdrawiam :)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4549) dodano 29.08.2016 23:33

Patryk80 - myślę, że autor pomnika JPII przedstawił papieża tuż po jego wyborze, a więc znacznie młodszego, niż zachował się w naszej pamięci. Stąd ten pozorny brak podobieństwa, Pozdrawiam.:)

patryk80 użytkownik patryk80(wpisów:4705) dodano 29.08.2016 21:33

kolorowo na tym targu. No, ale Jan Paweł II jakoś średnio do siebie podobny. Ciekawa relacja

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4549) dodano 28.08.2016 23:51

AK - nie mam pojęcia, czy ten koper by się do tego nadał i jaki mógłby być substytut chrzanu... Może lepiej nie eksperymentować. Pozdrawiam. :)

ak użytkownik ak(wpisów:5620) dodano 28.08.2016 16:37

Sporo historii , a tak nawiasem mówiąc , to zastanawiam się czy te dzikie kopry można by było użyć do kiszenia ogórków...no i czym tam zastąpić liście chrzanu !?
:))) Pozdrówki . :)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4549) dodano 28.08.2016 00:22

Owszem, smakowała - ale w Portugalii ryby to specjalność, więc nie mogło chyba być inaczej. Pozdrawiam.:)

markopol użytkownik markopol(wpisów:1489) dodano 27.08.2016 23:14

Jak to miło znajome tereny oglądać.A czy słynna rybka smakowała?:)
Pozdrawiam

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!