m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Brama do Domu Księży (Casa Sacerdotal San Juan de Ávila) przy Calle Amador de los Ríos w pobliżu Muzeum Diecezjalnego (Museo Diocesano de Córdoba). Most Rzymski (Puente Romano) to 16 łukowy most nad Gwadalkiwirem, zbudowany za czasów Oktawiana Augusta (63 p.n.e - 14 n.e.), wielokrotnie przebudowywany. W roku 918 został przedłużony do 250 m. Tysiące turystów spaceruje po nim, idąc do Wieży Calahorra lub na Stare Miasto. Pośrodku umieszczony jest posąg św. Rafaela z 1651 roku. Wielu mieszkańców Kordoby zatrzymuje się tu, odmówić modlitwę lub ustawić zapalone świeczki. Oczywiście, większa część oryginalnej konstrukcji z czasów rzymskich nie zachowała się i to, co oglądamy dziś jest w dużej mierze średniowieczną rekonstrukcją. Triumf św. Rafaela (Triunfo de San Rafael) - kolumna przy Puente Romano. Jest to rodzaj kolumn-pomników charakterystyczny dla Kordoby. Tradycja ich stawiania sięga XVII wieku i jest wyrazem pobożności ludowej i kultu św.  Archanioła Rafaela, opiekuna miasta. Widoczna na zdjęciu rokokowa kolumna jest dziełem Jeana-Michela Verdiguiera (1706-1796), francuskiego rzeźbiarza mieszkającego w Kordobie, znanego także jako Miguel Verdiguier.  Fontanna przedstawiająca chłopca z delfinem (La fuente del niño con el delfín) przy Plaza del Triunfo w pobliżu Mostu Rzymskiego. Po północnej stronie Mostu Rzymskiego wznosi się, widoczna za mną Brama Mostowa (Puerta del Puente). Została ukończona za panowania Filipa II Habsburga (1527-1598) i stoi na miejscu wcześniejszej bramy rzymskiej i mauretańskiej. Decyzję o jej budowie podjął w roku 1572 burmistrz Kordoby Alonso Gonzalez de Arteaga. Początkowo prace nad budową bramy prowadził Francisco de Montalbán, później zastąpił go architekt Hernán Ruiz III (1534-1606), którego dziełem jest dziełem forma łuku triumfalnego. Uliczny artysta, koncertujący pod Bramą Mostową.
Staromiejska uliczki w pobliżu Mezquity. Staromiejska uliczki w pobliżu Mezquity. I tak doszliśmy do najważniejszego zabytku Kordoby. Wielki Meczet, zwany po hiszpańsku La Mezquita, pochodzący z VIII wieku, lecz wielokrotnie przebudowywany, służy obecnie za katedrę rzymskokatolicką. Stanął on na miejscu kościoła wzniesionego przez Wizygotów, panujących tu przed najazdem arabskim na Półwysep Iberyjski. Mezquita jest jednym z najbardziej znanych meczetów na świecie, głównie dzięki słynnej sali z lasem kolumn. Po rekonkwiście Hiszpanie postawili na środku meczetu katedrę gotycką. Mezquita jest największym byłym meczetem w Europie, jego powierzchnia to ok. 23 000 m². Budowę obiektu rozpoczęto ok. roku 600, za panowania Wizygotów, jako kościoła p.w.  św. Wincentego. Po zajęciu Kordoby przez Arabów kościół został podzielony po połowie na części przeznaczone dla muzułmanów i chrześcijan, co utrzymało się do roku 784, kiedy to całą świątynię odkupił od chrześcijan emir Kordoby Abd Ar-Rahman ibn Mu'awija ibn Hiszam ibn Abd al-Malik (756-788), znany jako  Abd ar-Rahman I. Negocjacje w tej sprawie prowadził sekretarz emira Umeya ibn Yezid, który zgodził się też na odbudowę zniszczonego kościoła p.w. świętych męczenników Faustusa, Januariusa i Marcellusa. Abd ar-Rahman I wybudował na miejscu kościoła meczet. Pierwszy budynek na planie kwadratu o boku 70 m i powierzchni 5000 m², składał się z prostokątnej sali modlitw oraz takiego samego kształtu dziedzińca. Sala kolumnowa zawierała 110 kolumn pochodzących ze starożytności i okresu panowania Wizygotów, zgrupowanych w 7 naw, zwanych riwak. Przy pracach nad budową olśniewającego meczetu zatrudniono tysiące rzemieślników i robotników, a takie ogromne przedsięwzięcie pobudziło rozwój gospodarki całego regionu. Kamień, marmury i różnego rodzaju metale były dostarczane z pobliskich gór Sierra Morena i kopalń w okolicach miasta, zaś w samej Kordobie powstały liczne warsztaty, pracujące na potrzeby budowy. Słynny syryjski architekt opracował plany meczetu, a sam emir osobiście nadzorował postęp prac.
Za panowania prawnuka Abd ar-Rahmana I, Abu l-Mutarrafa Abd ar-Rahmana ibn al-Hakama (792-852), znanego jako Abd ar-Rahman II, dokonano w latach 832-848 poważnej rozbudowy meczetu. Powiększono wnętrze dwukrotnie, liczbę kolumn zwiększono do 200, a ścianę kibli, która uprzednio była wyznaczona z błędem, przesunięto na południowy wschód. Za  Abd ar-Rahmana ibn Muhammada (889-961), czyli Abd ar-Rahmana III, salę modlitw powiększono jeszcze bardziej, a na skraju dziedzińca ustawiono kwadratowy minaret o wysokości 34 m. Za panowania Al-Hakama II (915-976) sala modlitw urosła do wymiarów 70 na 115 m, a liczba kolumn do 320. Liczne kolumnady, mihrab w kształcie ośmiokątnej kaplicy oraz 3 kopuły o sklepieniu krzyżowym, tak charakterystyczne dla budownictwa Umajjadów hiszpańskich, nadają budowli niepowtarzalnego charakteru. Mezquita uzyskała swoją obecną wielkość w 987 roku, po ukończeniu zewnętrznych naw i dziedzińca. Po raz ostatni powiększono salę modlitw w latach 987-990 za Abu Aamira Muhammada Ibn Abdullaha Ibn Abi Aamira (938-1002), znanego w Europie bardziej jako Almanzor, kadiego kalifa Al-Hakama II i wielkiego wezyra kalifa Hiszama II (966-1013) - faktycznego władcy kalifatu Kordoby. Dodano wówczas 8 naw i 224 kolumny od strony północno-wschodniej. Po tej rozbudowie Wielki Meczet liczył 544 kolumny, 18 filarów przy fasadzie i 44 filary wewnętrzne, a pomieszczenie wewnętrzne miało wymiary 130 na 115 m Wielki Meczet w Kordobie miał ogromne znaczenie dla społeczności muzułmańskiej Al-Andalus przez trzy wieki. W Kordobie, meczet był postrzegany jako serce i centralny punkt miasta. Pochodzący z Indii Muhammad Iqbal (1877-1938), zwany poetą Wschodu, opisał jego salę kolumnową jako posiadającą niezliczone słupy, jak rzędy palm w oazach Syrii. Mieszkańcy al-Andalus uważali, że piękno meczetu było tak olśniewające, że nie był tego w stanie oddać żaden opis. Wielki Meczet został otoczony grubymi murami obronnych, z wieżą zegarową i wysokim minaretem. Miał 9 zewnętrznych bram, a także 11 wewnętrznych drzwi. Drzwi te prowadziły do takiej samej liczby naw wewnątrz meczetu. Dziedziniec miał przestronne bramy od strony północnej, zachodniej i wschodniej oraz fontanny, w których wierni mogli dokonywać ablucji. 11 naw rozciągało się z północy na południe i krzyżowały się one z 21 mniejszymi nawami biegnącymi ze wschodu na zachód. Na zdjęciu widoczny jest Dziedziniec Drzewek Pomarańczowych (Patio de los Naranjos). Minaret miał dwie klatki schodowe, a na jego szczycie umieszczono trzy jabłka - dwa złote i jedno srebrne, oraz lilię o sześciu płatkach. Minaret ma 14 okien, z łukami wspartymi na jaspisowych kolumnach, a ich konstrukcja jest ozdobiona maswerkiem. Po odzyskaniu Kordoby przez chrześcijan, został przebudowany na dzwonnicę pod kierunkiem architekta Hernána Ruiza III (1534-1606).
Patio de los Naranjos i bramy prowadzące do Mezquity stanowią wdzięczną scenerię dla okolicznościowych sesji fotograficznych. W roku 1882  Mezquita została ogłoszona narodowym pomnikiem historycznym. Dziś każdego roku odwiedza ją około 1,5 mln turystów z całego świata. Na Dziedzińcu Drzewek Pomarańczowych w kompleksie Mezquity. Swój obecny wygląd dziedziniec uzyskał w 1597 roku, gdy biskupem Kordoby był Francisco de Reynoso y Baeza (1534-1601). Mezquita - świątynia kalifów z dynastii Umajjadów - miała swego czasu tak wysoką pozycję artystyczną i religijną, że ustępowała jedynie podobnej budowli w Mekce. Główna sala meczetu była wykorzystywana do różnych celów. Służyła jako główna sala modlitewna, w której odmawiano pięć codziennych modlitw muzułmańskich oraz odprawiano w niej szczególne piątkowych nabożeństwa. Służyła również jako sala do nauki oraz rozstrzygania spraw w oparciu o prawa szariatu w okresie panowania Abd al-Rahmana i jego następców. Zaprojektowano przepiękne mozaiki i azulejos, a panele z aromatycznego drewna były mocowane za pomocą złotych gwoździ. O kolumnach z czerwonego marmuru mówiono, że są one dziełem samego Boga.
Niektórzy są zdania, że mihrab nie wyznacza dokładnego kierunku kibli (wskazującego Mekkę), ponieważ budynek usadowiono na fundamentach z okresu rzymskiego i wizygockiego. Łuk mihrabu wkomponowano w czworokątne obramowanie, tzw. al-fiz, ozdobione wykaligrafowanym cytatem z Koranu, zapisanym złotymi literami na niebieskim tle. Reszta elementów sąsiadujących z mihrabem jest pokryta różnego rodzaju ornamentami - mamy tu do czynienia z charakterystycznym dla sztuki islamu horror vacui, tendencją tworzenia dekoracji zapełniających całą powierzchnię obiektu, bez pozostawiania pustego tła. Przed mihrabem znajduje się maqsura, swego rodzaju kaplica do użytku kalifa, oddzielająca najświętsze miejsce od reszty sali modlitw. Jest ona zagrodzona przez przeplecione wielolistne łuki. Kryje ona mihrab, niszę modlitewną, która w meczecie kordobańskim przybiera kształt ośmiokątnej kaplicy, ze sklepieniem w kształcie muszli, podtrzymywanym na sześciu ślepych łukach na kolumienkach oraz z wejściem w kształcie podkowiastego łuku. Mihrab został odnowiony w 1816 roku przez Patricio Furriela. Mezquita jest najbardziej znana z jej arkadowej sali hypostylowej z 856 kolumnami z jaspisu, onyksu, marmuru i granitu. Do ich budowy wykorzystano elementy poprzedniego kościoła, wzniesionego przez Wizygotów, a także fragmenty rzymskich budowli, takich jak amfiteatr w Méridzie. Podwójne łuki były elementem nowej architektury, która pozwalała na osiąganie wyższych pułapów, niż byłoby to możliwe przy stosunkowo niskich kolumnach. We wnętrzu, las kolumn tworzy powtarzający się układ alej, wywołując wrażenie sali luster. Aby podwyższyć sklepienie w meczecie zastosowano dwukondygnacyjne arkady, których pomysł zapożyczono z akweduktów rzymskich w Méridzie i Segowii. Dolne arkady mają kształt podkowiasty, górne mają łuki okrągłe. Ponadto klińce łuków są na wzór bizantyjski, na przemian w kolorze białym i czerwonym, co nadaje wrażenie lekkości konstrukcji. Ów las kolumn zwieńczonych arkadami stwarza wrażenie, iż wnętrze jest większe niż w rzeczywistości. Dekoracje meczetu pochodzą z przebudowy dokonanej w 961 roku przez Al-Hakama II i nawiązują do tradycji meczetów umajjadzkich w Jerozolimie i Damaszku. 150 lat po wybudowaniu meczetu dodano schody, prowadzące na na dach i zbudowano most, łączący salę modlitewną z pałacem kalifa.
Słynne, na przemian czerwone i białe, klińce łuków były były inspirowane architekturą jerozolimskiej Kopuły na Skale, a także przypominają te z katedry w Akwizgranie, które to obiekty zostały zbudowane niemal w tym samym czasie. Ciekawostką jest, że pod koniec X wieku, w czasie wyprawy Almanzora na północ Hiszpanii, w ręce Arabów wpadły dzwony z katedry św. Jakuba w Santiago de Compostela. Zostały one przewiezione do Kordoby i przetopione na lampy do oświetlenia Wielkiego Meczetu. Po odzyskaniu Kordoby przez chrześcijan lampy te zawieziono z powrotem do Santiago de Compostela, gdzie przetopiono je ponownie na dzwony. Rozjaśniające półmrok światło płynące z witraży stwarza niesamowity nastrój. Jeden z witraży w Mezquicie. W 1236 roku Kordobę zajął król Ferdynand III Kastylijski (1199-1252) i przekształcił meczet w kościół. Z kolei jego syn i następca, Alfons X Mądry (1221-1284) wybudował na terenie meczetu kaplicę Królewską i kaplicę Villaviciosa. Król Kastylii i Léon Henryk II Trastámara (1333-1379) przebudował kaplicę. Również minaret meczetu został przekształcony w dzwonnicę katedry. W niektórych kaplicach katedry ingerencja w architekturę i wystrój nie poszła zbyt daleko i zachowały one - jak widoczna na zdjęciu Kaplica św. Klemensa (Capilla San Clemente) klimat meczetu.
Jedna z kaplic w katedrze. Za panowania króla Hiszpanii i zarazem cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego  Karola V Habsburga (1500-1558), biskup Alonso Manrique rozpoczął w 1523 roku budowę pośrodku meczetu renesansowej katedry p.w. Wniebowzięcia NMP (Catedral de Nuestra Señora de la Asunción). Podobno po jej zbudowaniu Karol V, który nieopatrznie zgodził się na przebudowę, powiedział: zniszczyliście coś, co było jedyne w swoim rodzaju i postawiliście coś, co można zobaczyć wszędzie. Nad przebudową obiektu pracowano aż do końca XVIII wieku. Katedra, zbudowana wewnątrz meczetu, reprezentuje wszystkie style XVI i XVII wieku. Jest tu hiszpańsko-flamandzki skarbiec, renesansowe kopuły i barokowe sklepienia ołtarza. W skarbcu można oglądać kolekcję przedmiotów sakralnych z XVI i XVII wieku. Monstrancja, będąca dziełem niemieckiego złotnika Heinricha von Arfe, wykonana w latach 1510-1516 roku, jest prawdopodobnie najwspanialszym dziełem w tej kolekcji. Choć zbudowany wewnątrz meczetu kościół jest dość duży, to nie od razu rzuca się on w oczy. Dopiero po chwili krążenia pod łukami dość niespodziewanie natrafia się na 55-metrową główną kaplicę (Capilla Mayor) z 15-metrowym transeptem i bogato zdobionym sufitem. Kopuła na skrzyżowaniu nawy i transeptu oraz sklepienie nad prezbiterium są dziełem architekta Juana de Ochoa (1554-1606). Bogato rzeźbiony ołtarz i stalle wyróżniają się tym, że zostały wykonane z mahoniu przywiezionego z Ameryki. Stalle zostały zaprojektowane i wyrzeźbione przez sewilskiego mistrza Pedro Duque y Cornejo (1677-1757), który na tę pracę poświęcił 9 ostatnich lat swego życia. Liczą one 50 miejsc, rozmieszczonych na dwóch poziomach. W 1954 roku niemal nie doszło do zarwania się stalli, gdy z okazji konsekracji biskupiej Feliksa Romero Menjibara (1901-1974), zostały one otwarte dla publiczności.
XVII-wieczne organy w głównej kaplicy katedry - Capilla Mayor. W latach 1879-1923 duże prace nad restauracją Mezquity - w tym organów - prowadził profesor Ricardo Velázquez Bosco (1843-1923). Jedna z kaplic w katedrze. Figura MB Bolesnej (Nuestra Señora de los Dolores) w jednej z kaplic katedry. Obraz w ołtarzu NMP Brzemiennej (Altar de la Virgen de la Esperanza, Virgen encinta, Virgen de la Divina Enfermera lub Virgen de la O) w katedrze. Jeden z ołtarzy w katedrze. Przedstawienie pokłonu trzech króli w jednym z barokowych ołtarzy w katedrze.
W Wielką Środę 31 marca 2010 roku grupa ponad stu aktywistów organizacji młodych muzułmanów z Austrii wtargnęła do świątyni pod pozorem zwiedzania. Na znak przywódcy, rozpoczęli oni modły muzułmańskie. Po przepychankach z ochroniarzami zostali usunięci ze świątyni. W Mezquicie możemy znaleźć także i polski akcent - wizerunek Czarnej Madonny, MB Częstochowskiej.

najbliższe galerie:

 
Andaluzja 2016 - Kordoba (3)
1pix użytkownik achernar-51 odległość km 1pix
Andaluzja 2016 - Kordoba (4)
1pix użytkownik achernar-51 odległość km 1pix
Andaluzja 2016 - Kordoba (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość km 1pix
Hiszpania.  Kordoba,  cz. II.
1pix użytkownik strabsenfilm odległość 0 km 1pix
Hiszpania.  Generalife - letnia rezydencja emirów Grenady.
1pix użytkownik strabsenfilm odległość 0 km 1pix
Kordowa
1pix użytkownik figielek odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (10):

 
voyager747 użytkownik voyager747(wpisów:4603) dodano 14.01.2017 00:00

Z avatara to Cię za bardzo nie rozpoznałem :)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4677) dodano 13.01.2017 23:52

Voyager 747 - Owszem, to ja... Jak rozejrzysz się po portalu, znajdziesz więcej znajomych. Pozdrawiam.:)

voyager747 użytkownik voyager747(wpisów:4603) dodano 12.01.2017 16:06

Leszku, to Ty ?

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4677) dodano 14.09.2016 19:26

Lucy56, Marcin1980 i Nola 76 - dziękuję za miłe słowa. Cieszę się, że również i ta odsłona Kordoby spodobała się Wam. Pozdrawiam serdecznie. :)

nola76 użytkownik nola76(wpisów:6540) dodano 14.09.2016 11:10

Las kolumn w meczecie jest przepiękny:) Fajne zdjęcie z panną młodą:)
pozdrawiam:)

marcin1980 użytkownik marcin1980(wpisów:1827) dodano 13.09.2016 17:15

Piękne detale.

lucy56 użytkownik lucy56(wpisów:2550) dodano 12.09.2016 07:50

Z takim "przewodnikiem "jak Ty dokładnie się zwiedza.Warto było zajrzeć do Twojej Kordoby.Pozdrawiam serdecznie.

harmony użytkownik harmony(wpisów:2578) dodano 11.09.2016 21:02

Z przyjemnością pospacerowałam znanymi szlakami.
Sporo informacji, bardzo dobrze opisane.
Fajne kadry 19 i 33.
Pozdrawiam :)

paweller75 użytkownik paweller75(wpisów:7150) dodano 11.09.2016 17:40

Ładne miasto i ładna panna młoda ... pozdrawiam:)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2549) dodano 11.09.2016 11:10

Bardzo ciekawe miejsce i galeria. Pozdrawiam

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!