m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Staromiejska uliczka Calle del Mesón del Sol w pobliżu Bramy św. Katarzyny (Puerta Santa Catalina) - jednego z wejść na Patio de los Naranjos na terenie Mezquity. Swą nazwę bierze od sąsiedniego klasztoru, którego patronką była niegdyś św. Katarzyna (obecnie jest nią św. Klara). Brama jest dziełem architekta Hernána Ruiza II (?1514-1569) i pochodzi z połowy XVI wieku. Na skrzyżowaniu Calle del Mesón del Sol i Calle Cardenal Herrero. Po lewej stronie widoczne jest jedno z wejść na teren Mezquity - Puerta de la Grada Redonda. Została zbudowana w 1738 roku w stylu churrigueryzmu - specyficznej, hiszpańskiej odmiany baroku, charakteryzującej się przerostem elementów ornamentowych i niezwykłą obfitością rzeźbiarskich detali. Twórcą tego stylu był José Benito de Churriguera (1665-1725) - najwybitniejszy architekt hiszpańskiego baroku. Nazwa ulicy Mesón del Sol upamiętnia gospodę i zajazd o tej nazwie, który funkcjonował tu od XV wieku do lat 70. XX wieku. Staromiejska ulica Calle Cardenal Herrero biegnie wzdłuż północnych murów Mezquity. Widoczna jest dzwonnica, a przed nią po lewej stronie Puerta de Caño Gordo - kolejna brama, przez którą można wejść na Patio de los Naranjos.  Niektórzy autorzy uważają, że powstała na początku XVI wieku, za czasów biskupa Juana Dazy (? - 1510), a następnie została przebudowana w XVIII wieku w stylu klasycystycznym. Jedna ze staromiejskich uliczek, odchodzących od Calle Cardenal Herrero. Nazwa ulicy upamiętnia kardynała Sebastiána Herrero y Espinosę de los Monteros (1822-1903), który w latach 1883-1898 był biskupem Kordoby. Brama Przebaczenia (Puerta del Perdón) jest kolejną z bram, wiodących na Patio de los Naranjos. Jej obecny wygląd jest wynikiem przebudowy, dokonanej w 1377 roku w stylu mudéjar, oryginalnej bramy z X wieku. Na rogu Calle Cardenal Herrero i Calle Torrijos w pobliżu Mezquity. Calle Torrijos biegnie po zachodniej stronie Mezquity. Nazwa ulicy upamiętnia generała José María Torrijos y Uriarte (1791-1831), uczestnika wojny o niepodległość przeciwko Napoleonowi. Po roku 1820 był szefem sztabu i ministrem wojny, zaś po zwycięstwie absolutystów udał się na emigrację do Londynu, skąd organizował rewolucyjne wyprawy do Hiszpanii. W roku 1831 został aresztowany koło Malagi i rozstrzelany.
Calle Cardenal Herrero na północnej stronie Mezquity. W pobliżu katedry znajduje się dawna dzielnica żydowska (Juderia), która składa się z wielu nieregularnych ulic, takich jak Calleja de las Flores, czy Calleja del Pañuelo. Dzielnica ta kryje skarby architektury mauretańskiej oraz niektóre z najbardziej spektakularnych zabytków w mieście. Dzielnicę Juderia przecina sieć wąskich uliczek, bardziej klimatycznych i nie zapełnionych tak sklepami z pamiątkami, jak ma to miejsce w podobnej dzielnicy w Sewilli. Choć każdego dnia przemierzają je turyści z całego świata, można znaleźć tam zakątki, które pozwalają uciec od tłumów i zgiełku. Na ulicy Żydów (Calle Judios). W przeciwieństwie do sewilskiej dzielnicy żydowskiej nazwanej z czasem Santa Cruz, kordobańska La Juderia nosi swoją nazwę do dziś. W dawnej dzielnicy żydowskiej znajdziemy piękne bielone domy, wspaniałe balkony i dziedzińce ozdobione barwnymi kwiatami. Juderia kusi turystów nie tylko wspaniałymi zabytkami, lecz również nastrojowymi restauracjami, tawernami i barami tapas. Plac Majmonidesa (Plaza Maimonides) w dzielnicy Juderia. Przy placu stoi brązowy pomnik tego uczonego, zaś w niewielkiej odległości od niego, przy Calle Judios znajduje się średniowieczna synagoga.
Przy Placu Majmonidesa w XVI-wiecznym domu mieści się Museo Taurino de Córdoba, którego ekspozycja dotyczy korridy i obejmuje m. in. szpady, mulety, trajes de luz (tradycyjne stroje matadorów), plakaty, obrazy, rzeźby i zdjęcia. Część ekspozycji poświęcona jest takim kultowym kordobańskim toreros jak Rafael Molina Sánchez (1841-1900) - Lagartijo, Rafael Guerra Bejarano (1862-1941) - Guerrito, Rafael González Madrid (1880-1955) - Machaquito, Manuel Laureano Rodríguez Sánchez (1917-1947) - Manolete i Manuel Benítez Pérez (ur. w 1936 roku) - El Cordobés. Calle Judios w dawnej dzielnicy żydowskiej. Pomnik sefardyjskiego filozofa, teologa, astronoma i lekarza Mosze ben Majmona (1135-1204), znanego jako Majmonides. Realistyczna, brązowa statua stoi na placu, noszącym jego imię (Plaza Maimonides). Majmonides był jednym z najbardziej płodnych i wpływowych uczonych, znawców Tory i lekarzy średniowiecza. Po przejęciu władzy w Kordobie przez Almohadów w 1148 roku i wprowadzeniu nietolerancyjnej islamskiej ortodoksji, Majmonides w wieku 15 lat opuścił Hiszpanię i  studiował teologię i medycynę w Fezie w Maroku. W roku 1165 osiadł w Egipcie. W Kairze został osobistym lekarzem sułtana Saladyna (1137-1193) oraz przywódcą gminy żydowskiej. Zajmował się praktyką lekarską i handlem. Pisał prace z dziedziny prawa żydowskiego, medycyny, filozofii. Był głównym przedstawicielem arystotelizmu żydowskiego. Zmarł w 1204 roku w Kairze, a pochowany został w Tyberiadzie na terytorium dzisiejszego Izraela. Synagoga w Kordobie, jedna z trzech zachowanych w Hiszpanii, zlokalizowana jest przy Calle Judíos. Została zbudowana  w stylu mudéjar przez robotników, kierowanych przez Izaaka Moheba w 1315 roku. Składa się z patio, do którego wchodzi się od ulicy i przez które przechodzi się do korytarza prowadzącego do głównej sali modlitewnej. Z prawej strony od korytarza znajdują się schody w kierunku galerii dla kobiet. W prawej części tej sali znajduje się aron ha-kodesz, obramowane ornamentem architektonicznym. Po wypędzeniu Żydów z Hiszpanii w 1492 roku, budynek synagogi pełnił różne funkcje. Między innymi był to szpital chorych na wściekliznę z Santa Quiteria, kaplica św. Kryspina cechu szewskiego i szkoła dla małych dzieci. Budynek pełnił te funkcje do 1885 roku, kiedy został uznany za zabytek narodowy. Od tego czasu był wielokrotnie restaurowany. Jeden z remontów został przeprowadzony przez Félixa Hernándeza w 1929 roku. Inny miał miejsce w 1977 roku, po czym synagoga została ponownie otwarta w 1985 roku w 850 rocznicę urodzin Mojżesza ben Majmona - Majmonidesa.
W domu Sefardyjskim (Casa de Sefarad), położonym na rogu Calle Averroes (ulicy Awerroesa) i Calle Judios niedaleko synagogi, mieści się muzeum prezentujące kulturę Żydów sefardyjskich. Żydzi sefardyjscy (zwani też Sefardyjczykami od hebrajskiego określenia ספרד Sfarad - Hiszpania) to ludność żydowska, zamieszkująca dawniej Półwysep Iberyjski, posługująca się dialektami judeo-romańskimi (językiem ladino). W roku 1492 zostali wygnani z Hiszpanii dekretem alhambryjskim, a w roku 1497 również z Portugalii. Osiedli głównie we Włoszech, Holandii i krajach Maghrebu, a także na Bałkanach, Bliskim Wschodzie i Ameryce Południowej. Niewielka grupa w XVI wieku dotarła także do Polski, gdzie znalazła schronienie w okolicach Zamościa.  Sefardyjczykami określa się też Żydów, którzy uszli z Półwyspu Iberyjskiego w późniejszych wiekach oraz ich potomków. Obecnie za Sefardyjczyków uznaje się też czasem wszystkich praktykujących sefardyjski obrządek judaistyczny. Od liczniejszego odłamu  Żydów aszkenazyjskich różnią się oni, obok języka (Sefardyjczycy używają ladino, Aszkenazyjczycy - jidysz), rytuałem. Żydzi sefardyjscy mają obecnie odrębnego naczelnego rabina w Izraelu. Współczesna wymowa hebrajska oparta jest na sefardyjskiej. Sefardyjczycy w sensie ścisłym stanowią ok. 10% mieszkańców Izraela, ale często do Sefardyjczyków zalicza się także Żydów wschodnich (tzw. Mizrachim), którzy wyznają judaizm w sefardyjskiej tradycji prawno-liturgicznej - wtedy ich liczba jest oceniana na około 40%. Drugim, liczniejszym odłamem Żydów są Żydzi aszkenazyjscy, zwani również Aszkenazyjczykami lub Aszkenazim (z hebrajskiego אַשְׁכֲּנָזִיי אַשְׁכֲּנָז ). Są to Żydzi zamieszkujący Europę Środkową, Wschodnią i częściowo Zachodnią, a od XVII wieku również Amerykę. Nazwa „aszkenazi” wywodzi się od Aszkenaza, postaci biblijnej i pierworodnego syna Gomera (Ks. Rodzaju X). W literaturze rabinicznej królestwo Aszkenaza pierwotnie związane było z ziemiami zamieszkałymi przez Scytów, następnie Słowian, zaś od XI wieku z Europą Północną i Niemcami. Pomiędzy XI a XIX wiekiem wielu Żydów aszkenazyjskich emigrowało na wschód, m. in. do Czech, na Węgry, do Polski, na Białoruś, Ukrainę i do Rosji, czyli na tereny zamieszkałe przez ludność nie posługującą się językami germańskimi. Przynieśli ze sobą jidysz, język wywodzący się z dialektu wysokoniemieckiego i zapisywany alfabetem hebrajskim.
Casa de Sefarad jest odrestaurowanym i przywróconym do XIV-wiecznego wyglądu, typowym domem z czasów sprzed wygnania Żydów z Hiszpanii przez Królów Katolickich w 1492 roku. Dziś mieści on muzeum, poświęcone kulturze Żydów sefardyjskich. Casa de Sefarad posiada osiem sal tematycznych, w których można zobaczyć m. in. przedmioty związane z ważnymi etapami i wydarzeniami w życiu - narodzinami, obrzezaniem, bar-micwą i małżeństwem, a także stroje haftowane złotą nicią, metalowe ozdoby, ceramikę i przedmioty gospodarstwa domowego. Wspomniane sale tematyczne są poświęcone: 1) życiu codziennemu i gospodarstwu domowemu, 2) synagodze i obrzędom religijnym, 3) Majmonidesowi, 4) inkwizycji, 5) kobietom al-Andalus, 6) świętom żydowskim, 7) dzielnicy żydowskiej w Kordobie i 8) muzyce, językowi i kulturze Żydów sefardyjskich.  ... ... Naczynia używane w gospodarstwie domowym średniowiecznych Żydów sefardyjskich z Kordoby.
Malowidła, prezentujące codzienne zajęcia. Malowidła, prezentujące codzienne zajęcia. Ceramika z typowymi ornamentami żydowskimi. Dzban na wino, używany przez Żydów sefardyjskich. Część ekspozycji w Domu Sefardyjskim przedstawia ważną rolę, jaką Żydzi sefardyjscy odegrali w historii Kordoby. Na zdjęciu - fragment wystawy, poświęconej życiu i dziełom Mosze ben Majmona - Majmonidesa. Fragment wystawy w Domu Sefardyjskim, poświęconej Majmonidesowi.
Fragment wystawy w Domu Sefardyjskim, poświęconej Majmonidesowi - traktat Majmonidesa na temat Miszny, jednego z podstawowych tekstów rabinicznych, zawierającego głównie rozstrzygnięcia halachiczne, czyli prawne normy postępowania oparte na Torze i z niej wyinterpretowane. Były one systematycznie zbierane przez uczonych żydowskich, zwanych soferim. Ostateczną postać pisaną nadał Misznie około roku 220 Jehuda ha-Nasi (135-220). Miszna wraz z uzupełniającą ją Gemarą stanowi część świętej księgi judaizmu - Talmudu (komentarza do Tory). W Domu Sefardyjskim - to zdjęcie nie bardzo pasuje do reszty ekspozycji, bowiem pokazuje chyba XIX-wieczną rodzinę żydowską. Izba mieszkalna w Domu Sefardyjskim. Fragment rzeźbionego mebla w Domu Sefardyjskim. Fragment ekspozycji, poświęcony działalności Świętej Inkwizycji. Niestety, ta część wystawy jest chyba najsłabszą stroną muzeum, gdyż nie postarano się na obiektywne przedstawienie tematu. Ograniczono się jedynie do przedstawienia czarnej legendy Inkwizycji, pomijając zupełnie niektóre pozytywne aspekty działania tej instytucji (np. zapewnienie oskarżonym prawa do obrony  itp.). W Domu Sefardyjskim zobaczymy też instrumenty muzyczne, używane w kręgu kultury sefardyjskiej, a także sprzęty liturgiczne - szofar, tałesy, rodały, jady itd. Na zdjęciu widoczny jest rodał - ręcznie pisany tekst Pięcioksięgu Mojżeszowego (Tory) w formie zwoju. Rodał nawinięty jest na specjalne drewniane drążki i używany do publicznego odczytywania w synagodze. Przechowywany jest w specjalnej skrzyni w synagodze, zwanej aron ha-kodesz. Od zewnątrz osłaniany jest swoistym pokrowcem (koszulką), nazywanym meil.
Tałes (talit) jest prostokątną chustą, zazwyczaj wełnianą, na której rogach umieszczone są cicis (cicit) - frędzle, co wypływa z nakazu Tory (Księgi Liczb - Bemidbar i Księgi Powtórzonego Prawa - Dewarim). W starożytności był noszony powszechnie jako wierzchnie okrycie, z czasem został zastąpiony przez noszony cały czas pod ubraniem talit katan (mały) oraz talit gadol (duży), używany jedynie podczas modlitw, lub innych czynności religijnych i liturgicznych, taki jak widoczny na zdjęciu. Okrywanie się nim symbolicznie oznacza skrycie się pod skrzydła Szechiny, otoczenie Bożym światłem. Święte księgi - sefarim. Szofar to liturgiczny instrument dęty. Jest rodzajem rogu, który dla nawiązania do historii ofiarowania Izaaka przez Abrahama, był wykonywany z rogu baraniego. Pojawia się w opisach biblijnych jako instrument, za którego pomocą ogłaszano ważne wydarzenia. Był używany także w celach liturgicznych w Świątyni Jerozolimskiej. W późniejszych okresach powtarzany 100-krotnie dźwięk szofaru ogłaszał początek Nowego Roku (Rosz ha-Szana)  i nadchodzące z nim Dni Pokuty. Używany w czasie święta Jom Kippur, szofar obwieszcza koniec pokuty. ... ... ...
Patio w Domu Sefardyjskim. Po wizycie w muzeum w Domu Sefardyjskim, zainteresowani mogą odwiedzić także bibliotekę, archiwum dźwiękowe i centrum dokumentacji, zaś w znajdującym się przy muzeum sklepie można kupić płyty z muzyką sefardyjską, wyroby ceramiczne inspirowane motywami żydowskimi i inne gadżety. W muzeum organizowane są też różne imprezy - koncerty, seminaria, konferencje, czy warsztaty muzyczne. Niewątpliwie, Casa de Sefarad jest miejscem, które warto odwiedzić.

najbliższe galerie:

 
Andaluzja 2016 - Kordoba (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość km 1pix
Andaluzja 2016 - Kordoba (2)
1pix użytkownik achernar-51 odległość km 1pix
Andaluzja 2016 - Kordoba (4)
1pix użytkownik achernar-51 odległość km 1pix
Kordowa
1pix użytkownik figielek odległość 0 km 1pix
Hiszpania.  Kordoba,  cz. II.
1pix użytkownik strabsenfilm odległość 0 km 1pix
Hiszpania.  Generalife - letnia rezydencja emirów Grenady.
1pix użytkownik strabsenfilm odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (3):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4254) dodano 14.09.2016 19:29

Charlie - to logo Coca-coli zauważyłem dopiero po zrobieniu zdjęcia, a to "coś" to ozdobna lampa. Pozdrawiam. :)

Marcin1980 - niewątpliwie tak. Pozdrawiam :)

marcin1980 użytkownik marcin1980(wpisów:1737) dodano 14.09.2016 10:27

Miasto przenikających się kultur.

charlie użytkownik charlie(wpisów:1962) dodano 13.09.2016 13:37

Generalnie klimaty żydowskie to nie moja bajka, ale wystawa ciekawa :-)
Na 47 fajnie z tym 'czymś' kontrastuje biało-czerwone logo zza szyby :D
Pozdr.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!