m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Arena walk z bykami (La Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla), amfiteatr zbudowany w latach 1749-1881, mieszczący 12 500 widzów. Wewnątrz znajduje się muzeum korridy, eksponujące kolekcję kostiumów (w tym pomalowana przez Picassa purpurowa kapa matadora), portrety i afisze. Plaza de Toros znajduje się w pobliżu areny, na której odbywają się walki byków. XVIII-wieczna budowla zaprasza również do muzeum, w którym poznamy tajniki związane z korridą. Zobaczymy zdjęcia, obrazy, plakaty, a także usłyszymy historię słynnych toreros oraz... samych byków. W pobliżu sewilskiej areny. W pobliżu sewilskiej areny. Konny pomnik księżnej Maríi de las Mercedes de Borbón y Orleáns (1910-2000) przy sewilskiej arenie. Autorem brązowego monumentu jest Miguel García Delgado. Pomnik odsłonił w 2008 roku król Juan Carlos I. Sklep z suwenirami przy Paseo de  Cristóbal Cólon
Będąc w Sewilli, warto odwiedzić Mercado Lonja del Barranco przy Calle Arjona w pobliżu Mostu Izabeli II (Mostu Triana). Jest to dwupiętrowy kompleks gastronomiczny o powierzchni ponad 1200 m², mieszczący ponad 20 restauracji i barów. Ponieważ w okolicy Mercado Lonja del Barranco znaleźliśmy się w odpowiedniej porze, pozwoliliśmy sobie na małe co nieco... Gdzieś w centrum miasta. W latach 1825-1833 Melchor Cano (1794-?) działał jako główny architekt w Sewilli. W tym czasie powstało wiele budynków, zachowanych do dziś. Większość przedsięwzięć urbanistycznych było podejmowanych przez niego i jego współpracownika José Manuela Arjonę y Cubasa (1781-1850). Gdzieś w centrum miasta. Gdzieś w centrum miasta. Na Calle San Pablo w centrum miasta.
Na Plaza de Godinez - z tyłu widoczny jest barokowy kościół p.w. św. Marii Magdaleny (Iglesia de Santa María Magdalena), zbudowany w latach 1691-1709. Pomnik króla Ferdynanda III Świętego (1199-1252) na Plaza Nueva odsłonięty w 1924 roku. Nad pomnikiem pracowało wielu artystów. Cokół i ogólną koncepcję opracował Juan Talavera y Heredia (1880-1960). Plac w czasie swej 160-letniej historii nosił nazwy: Plaza Nueva, Plaza de la Infanta Isabel, Plaza de la Libertad, Plaza de la República, Plaza de la República Federal, Plaza de San Fernando, ponownie Plaza de la República, by w końcu powrócić do pierwotnej nazwy. Pomnik Ferdynanda III Świętego na Plaza Nueva. Na bokach cokołu umieszczone są postaci czterech bohaterów, którzy towarzyszyli królowi i zasłużyli się w odbiciu Sewilli z rąk muzułmanów. Autorami ich posągów są: Enrique Pérez Comendador (1900-1981), Joaquin Sanchez Cid, José Lafita Diaz (1887-1945) i Alfonso López Rodríguez. Autorem konnego pomnika króla jest Joaquín Bilbao Martínez (1864-1934). Gmach La Adriática przy Alei Konstytucji (Avenida de la Constitución), zbudowany w latach 1914-1922) w stylu neomudéjar. Jest dziełem architekta José Espiau y Muñoza. Fragment gmachu La Adriática przy Avenida de la Constitución. Sewilski ratusz (Ayuntamiento de Sevilla) przy Plaza San Francisco. Budowę gmachu rozpoczął w końcu XV wieku Diego de Riaño (?-1534). Obecny wygląd budynek zawdzięcza XIX-wiecznej restauracji i przebudowie, dokonanej przez Demetrio de los Ríos y Serrano (1827-1892) i Balbino Marrón y Ranero (1812-1867).
Szyld kawiarni El gato negro przy Avenida de la Constitución, w której raczyliśmy się kawą i ciastkami. Uliczny artysta, muzykujący przy Avenida de la Constitución. Na uliczce w pobliżu Alkazaru Królewskiego. Azulejos przedstawiające tzw. Złotą Wieżę (Torre del Oro). Szyld jednej z restauracji. Jeden z urokliwych sewilskich zaułków.
Elegancki hotel Alfonso XIII, zbudowany w neomudejarowym stylu. Jego wyjątkowość podkreślają marmurowe posadzki, kandelabry z czeskiego kryształu, a także sufity, nie wspominając już o luksusowych zdobieniach. Hotel zaprojetkował José Espiau y Muñoz (1879-1938), a jego budowa trwała dwanaście lat począwszy od 1916 roku. Oficjalne otwarcie nastąpiło 28 kwietnia 1929 roku. Z tym wydarzeniem wiąże się polski akcent, gdyż wówczas nastąpiły zaślubiny Isabel Alfonsy de Borbón y Borbón (1904-1985), siostrzenicy Alfonsa XIII (1886-1941), z hrabią Janem Kantym Zamoyskim (1900-1961). Domy przy Calle San Fernando. Symbol NO8DO oznacza Nie opuściła mnie (no me ha dejado: NO madeja DO; me ha deja w andaluzyjskiej wymowie skraca się do madeja, co znaczy węzeł, graficznie przedstawiony w formie ósemki). Tylko Sewilla dochowała wierności Alfonsowi X Mądremu (1221-1284) - w podzięce król obdarzył miasto tym herbem. Znak NO8DO widać wszędzie - na kaflach ceramicznych zdobiących domy, na ulicach, chodnikach. Domy przy Calle San Fernando. Miasto nazywane jest „patelnią Andaluzji”, i to nie bez powodu. To tutaj słupki pokazują najwyższe temperatury w tym regionie, szczególnie w lipcu i sierpniu, wówczas to upały uniemożliwiają normalne funkcjonowanie, większość mieszkańców opuszcza miasto i przenosi się w inne rejony. Park Marii Luizy (Parque de María Luisa) można śmiało określić jako zielone płuca Sewilli. Idealne miejsce, żeby skryć się w cieniu roślinności, a także dać się olśnić...  Większość terenów dzisiejszego parku należała do ogrodów Pałacu San Telmo i w 1893 roku została przekazana miastu. Obecny kształt tej enklawy zieleni tworzył się począwszy od 1911 roku, a już trzy lata później architekt Aníbal González Álvarez-Ossorio (1876-1929) zaczął realizację swych projektów. Owe projekty budynków miały zostać zrealizowane na Wystawę Iberoamerykańską w 1929 roku.
Konsulat portugalski mieszczący się przy Avenida del Cid w pobliżu Parku Marii Luizy.         Kościół p.w. Boskiego Zbawiciela (Iglesia colegial del Divino Salvador) przy Placu Zbawiciela (Plaza del Salvador). Jest drugim co do wielkości kościołem Sewilli. Jego budowę rozpoczął w 1674 roku architekt Esteban García, a ukończył w roku 1712 Leonardo de Figueroa (1654-1730). Kościół został zbudowany na pozostałościach meczetu, wzniesionego w latach 829-830 przez Ibn Adabbása. Z czasów arabskich pozostał tzw. Dziedziniec Ablucji (Patio de Abluciones) i fundament wieży. Projekt fasady opracował w 1682 roku José Granados de la Barrera. Budowa została powierzona Francisco Gómezowi Septiénowi, który zmarł w 1696 roku przed jej ukończeniem. Jego następca, Leonardo de Figueroa zamknął sklepienia, zbudował kopułę, wykończył architektoniczny wystrój wnętrza i ukończył budowę w 1712 roku. Manierystyczna fasada jest podzielona na trzy moduły, podzielone podwójnymi pilastrami, powtarzającymi się na końcach. Kościół p.w. Boskiego Zbawiciela jest podzielony na trzy nawy o niemal równej wysokości. Transept przykryty jest kopułą z wielokątnym bębnem, zwieńczonym latarnią. Wewnątrz świątyni możemy podziwiać dekoracje, których autorami było wielu artystów m. in.: Cayetano de Acosta (1709-1778), Juan de Mesa y Velasco (1583-1627), Juan Martínez Montañés (1568-1649), José Díaz, Diego Gallego, Eugenio Sánchez Reciente, José Fernando de Medinilla, Francisco José de Medinilla, José Montes de Oca y León (1668-1754), Juan Ruiz Soriano (1701-1763) i Antonio Manuel Ruiz Quirós Arroyo   (1912-1984). Azulejos, zdobiące elewację jednej z knajpek.
Azulejos, zdobiące elewację jednej z knajpek. Niestety, nie pamiętam co to za budynek. Kościół p.w. św. Piotra (Iglesia de San Pedro) przy Plaza de San Pedro. Został zbudowany w XIV wieku w stylu gotyku i mudéjar, a następnie przebudowany w XVI i XVIII stuleciu. Główna fasada od strony calle Santa Ángela de la Cruz pochodzi z 1612 roku, a jej autorem jest prawdopodobnie Vermondo Resta. Trójnawowe wnętrze zdobią dzieła Felipe de Ribasa (1609-1648) i jego brata Francisco Dionisio de Ribasa (1616-1679), Juana Bautisty Vázqueza Starszego (1510-1588), Lucasa Valdesa, Francisco de Zurbarána (1598-1664), Juana de Roelasa (ok. 1570-1625) i innych artystów. Kościół p.w. św. Katarzyny (Iglesia de Santa Catalina) przy Calle Alhóndiga. Został zbudowany w XIV wieku w stylu gotycko-mudéjar na ruinach wcześniejszego meczetu, zachowując część jego mihrabu i minaretu. W ciągu wieków do jego architektury wprowadzono różne zmiany. W latach 1923-1930 miejski architekt Juan Talavera y Heredia (1880-1960) przeprowadził kompleksową restaurację kościoła, podczas której uzyskał on gotycki portal, pochodzący z nieistniejącego już klauzurowego kościoła p.w. św. Łucji. Wnętrze kościoła p.w. św. Katarzyny jest trójnawowe, przykryte drewnianym dachem w stylu mauretańskim. Ołtarz główny z lat 1624-1629 wykonał Diego López Bueno (1568-1632). Barokowa kaplica Najświętszego Sakramentu z 1721 roku jest dziełem Leonardo de Figueroi (1654-1730), zaś w barokowym ołtarzu Chrystusa Miłosiernego można podziwiać obraz z 1560 roku, którego autorem jest Pedro de Campaña (1503-1580). Jedne z często spotykanych azulejos o tematyce religijnej.
Pomnik wybitnego sewilskiego śpiewaka flamenco, znanego pod artystycznym pseudonimem Peregil. Naprawdę nazywał się on José María Pérez Blanco i żył w latach 1945-2012. Szyld jednego z lokali. Jeden z budynków przy Avenida de Ménendez Pelayo. Kościół p.w. św. Rocha (Iglesia de San Roque) przy Plaza de Carmen Benítez. Zaprojektowany i zbudowany w latach 1760-1764, przez diecezjalnego architekta Pedro de Silvę (1715-1781). Miał cenny ołtarz, wykonany w 1850 roku przez rzeźbiarza Gabriela de Astorgę, syna słynnego rzeźbiarza Juana de Astorgi Moyano (1779-1849). Niestety, został on zniszczony w wyniku pożaru świątyni w 1936 roku. Azulejos na jednym z budynków, przedstawiające znany obraz MB z Guadalupe. Cyrulik sewilski...?
W okolicach Plaza de Don Juan de Austria u zbiegu calle San Fernando, avenida del Cid, avenida Carlos V i avenida de Ménendez Pelayo. Barwne budynki w okolicach katedry w centrum miasta.

najbliższe galerie:

 
Andaluzja 2016 - Sewilla (4)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Andaluzja 2016 - Sewilla (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Andaluzja 2016 - Sewilla (5)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Baśniowa Andaluzja
1pix użytkownik migawka odległość 0 km 1pix
Andaluzja 2016 - Sewilla (2)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Sewilla
1pix użytkownik pipol odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (2):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4680) dodano 15.11.2016 20:31

Faktycznie, było ciepło. Ale był to też dobry powód, by od czasu do czasu chłodzić się zimnym piwkiem... A poza tym, upały znoszę dość dobrze, zwłaszcza w suchym klimacie. Pozdrawiam i dziękuję, że wpadłeś. :)

jasko227 użytkownik jasko227(wpisów:722) dodano 15.11.2016 14:50

Miło było powspominać chwile spędzone w tym pięknym mieście i jednego tylko nie mogę Ci pozazdrościć, a mianowicie temperatury,w której dane Wam było te wszystkie cudeńka oglądać :). Gratuluję i dziękuję za wycieczkę w przeszłość ...

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!