m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (42):

 
Skansen leży w odległości 16 km na południowy zachód od Mińska. Można do niego dojechać komunikacją miejską. Na stronie internetowej obiektu jest nawet rozkład jazdy autobusów http://etna.by/ Obejmuje 373 ha ziemi pomiędzy wsiami Stroczyca i Ozierco nad brzegiem rzeki Ptycz. Białoruś dzieli się na sześć regionów historyczno-etnograficznych i w przyszłości być może wszystkie będą tu reprezentowane. Obecnie udostępnione do zwiedzania są trzy sektory: Centralna Białoruś, Pojezierze i Naddnieprze. Najbogatsza jest ekspozycja tego pierwszego.  Cerkiew Opieki Matki Bożej (Pokrowska) pochodzi z XVIII w. Została przeniesiona z rejonu kleckiego. W skansenie zrekonstruowano dotąd trzy cerkwie i...
... i kaplicę przydrożną z 1802 r. W latach 90. XX w. przywieziono tu ze wsi Dowbuciszki w obwodzie grodzieńskim elementy drewnianego meczetu tatarskiego z 1735 r. Ze względu na brak funduszy do dziś go nie postawiono. Społeczność tatarska Białorusi od lat postuluje odbudowę meczetu. W ostatnim czasie Rada Republiki wydała uchwałę o wyasygnowaniu z budżetu państwa środków na odratowanie trzech najstarszych meczetów, w tym meczetu w Dowbuciszkach. Przywrócony on zostanie w pierwotnej lokalizacji, gdzie zachowały się fundamenty i murowane schodki prowadzące dawniej do części męskiej i kobiecej. W parku etnograficznym zostały odtworzone układy przestrzenne zabudowy wsi i zagospodarowania zagród. Obejścia tworzyły, prócz chaty mieszkalnej, stojące wokół podwórza budynki gospodarcze: stodoła, obora i spichlerz. Wnętrza translokowanych domów wyposażono w przedmioty codziennego użytku,... ... co niewątpliwie przybliża życie chłopów z przełomu XIX i XX w. Każdy ze stojących tu obiektów ma swoją historię. Wiadomo w jakiej wsi stał, kto był właścicielem (z nazwiska), ile dzieci było w rodzinie...
Zrekonstruowano nie tylko zagrody, ale też karczmę, kuźnię i wspólny spichlerz, w którym magazynowano zboże na wypadek nieurodzaju.  Jednym z ciekawszych obiektów jest szkoła z 1932 r. Po jednej stronie wejścia znajdowała się sala lekcyjna,... ... a po drugiej niewielkie mieszkanie nauczyciela. W sektorze centralnym znalazł się też koźlak pochodzący z lat 80 XIX w. Do Naddnieprza nie dotarłam. Teren jest bardzo rozległy i uznałam, że dla dwóch zagród i jednej cerkwi będących w trakcie restauracji nie warto iść kawał drogi i marznąć (było bardzo zimno). Trochę żałuję, bo cerkiew Przemienienia Pańskiego przeniesiona ze wsi Baran w regionie witebskim jest jednym ze starszych obiektów w skansenie (pochodzi z 1704). Na tym zdjęciu i kolejnych są budynki pochodzące z Pojezierza - makroregionu w północnej części kraju przy granicy z Litwą, Łotwą i Rosją.
Rzeźba terenu Pojezierza Białoruskiego została ukształtowana przez lądolód i jest urozmaicona. Składają się na nią wały morenowe, wysoczyzny, doliny jeziorne i rzeczne. Obszar na ten sektor został doskonale wybrany. Jest pagórkowaty i opada w kierunku brzegów rzeczki Ptycz, imitujących bagniste niziny regionu. Pomysł utworzenia w tym rejonie skansenu architektury ludowej pojawił się już w 1908 r. Jego autorem był Ferdynand Ruszczyc (1870-1936) - wybitny malarz, grafik, rysownik, pedagog i scenograf, który wywodził się z ziem zabużańskich. Pejzaże, z których zasłynął przedstawiają okolice rodzinnego majątku w Bohdanowie - wsi znajdującej się w odległości 80 km od Wilna, obecnie należącej do Białorusi. Wybuch I wojny światowej uniemożliwił realizację projektu. W roku 1931 Ruszczyc powrócił do idei stworzenia skansenu, tym razem w pobliżu Wilna. Śmierć artysty w 1936 pogrzebała plany. Po II wojnie światowej ziemie przestały być polskie i na długo zapomniano o inicjatywie. Ten paltrak został zbudowany w roku 1926. Obracania na wiatr tego typu konstrukcji wymagało mniejszego wysiłku niż obracanie koźlaka, bo na obwodzie znajdowały się metalowe rolki, po których się toczył (w przypadku koźlaka jedyny punkt podparcia stanowił słup pośrodku budowli). Takie podwójne skrzydła to rzadkość w przypadku wiatraków.
W latach 50. XX w. obszary wiejskie Związku Radzieckiego zaczęto intensywnie rozbudowywać. Mieszkańcy opuszczali tradycyjne drewniane zagrody, by zamieszkać w nowych wygodniejszych domach. Na początku lat 60. w prasie ukazała się seria artykułów o niszczejących domostwach i konieczności ratowania tego dziedzictwa.  Kolejnych 15 lat minęło, nim władze zainteresowały się tematem. 9 grudnia 1976 roku rząd Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej podpisał dekret nr 367 O ustanowieniu Białoruskiego Państwowego Muzeum Architektury Ludowej i Życia. Ministerstwo Kultury powołało grupę roboczą w sprawie organizacji muzeum, która przez kolejnych 10 lat prowadziła badania naukowe.
W 1988 roku projekt zaczęto realizować. Dotąd w skansenie odrestaurowano 40 obiektów. Posadzono też 5 tys. drzew tworzących zagajniki oddzielające obszerne łąki. Nie zapomniano o otoczonej kultem wielkiej wojnie ojczyźnianej. Aleję lipową założono w 2009 dla uczczenia 65 rocznicy wyzwolenia Białorusi. W kraju nazywanym skansenem Europy ze względu na brak reform gospodarczych i politycznych, Stroczyca jest jedynym skansenem architektury. 
Jest wprawdzie jeszcze prywatne muzeum w Dudutkach, 40 km od Mińska, jednak tam prezentowane jest głównie dawne rzemiosło ludowe. W trakcie pokazów można śledzić proces pieczenia chleba czy wyrobu serów, a także spróbować swych sił w lepieniu garnków czy sztuce kowalstwa.  W obu tych obiektach demonstrowane są tradycyjne wiejskie obrzędy. Ze względu na wizytę w czasie tzw. Godów (okres od wigilii Bożego Narodzenia do Trzech Króli) uczestniczyliśmy w kolędowaniu. Była gwiazda przymocowana do drzewca i zwierzęce maszkary: turoń, niedźwiedź, koza, bocian, baran i kogut.  Bardzo ciekawa jest też Maslenica czyli prawosławne ostatki przypadające na siedem tygodni przed Wielkanocą. Przez tydzień Białorusini bawią się wokół ognisk, tańczą w korowodach, topią Marzanny i objadają się blinami, które są symbolem słońca i nadchodzącej wiosny.
My mogliśmy po spacerze po parku etnograficznym spróbować dań regionalnej kuchni w tawernie działającej na terenie skansenu. Obok karczmy babuszki sprzedawały rękodzieło: haftowane makatki, drewniane figurki, wyploty ze słomy i wikliny, szmaciane lalki, drobną ceramikę... Białoruś kojarzy się z gospodarką przypominającą zamierzchłe czasy socjalizmu, ogólną biedą, brakiem wolności słowa i autorytarnymi rządami prezydenta Łukaszenki. Zainteresowanie turystów tym kierunkiem jest nikłe. Głównym atutem kraju, prócz dziewiczej przyrody, są jego mieszkańcy. Ogólne ubóstwo i niedostatek spowodowały, że są niezmiernie gościnni i otwarci. Szczególnie jest to widoczne w społeczności wiejskiej.  Jest to dziwny kraj, w niczym niepodobny do innych. Można w nim znaleźć wiele miejsc sprawiających wrażenie, jakby czas się zatrzymał. Z pewnością wart jest odwiedzin. Tym bardziej, że ta egzotyka tuż za naszą miedzą. Wrócę tam z pewnością. Czekam na kolejne ustępstwo wizowe.

najbliższe galerie:

 
Białoruś:  Mińsk cz.  4
1pix użytkownik magdalena odległość 14 km 1pix
Minsk
1pix użytkownik luk111 odległość 14 km 1pix
Białoruś:  Mińsk cz.  3
1pix użytkownik magdalena odległość 14 km 1pix
Mińsk
1pix użytkownik macko odległość 14 km 1pix
Białoruś:  Mińsk cz.  2
1pix użytkownik magdalena odległość 15 km 1pix
Mińsk Białoruski
1pix użytkownik raptorek odległość 15 km 1pix

komentarze do galerii (11):

 
nola76 użytkownik nola76(wpisów:6548) dodano 08.02.2017 17:15

Ja też czekam, aż całkiem zniosą wizy i nie chcę lecieć do Mińska, tylko autobusem z Białegostoku;) Ciekawa miejscówka:) pozdrawiam:)

magdalena użytkownik magdalena(wpisów:3629) dodano 08.02.2017 07:44

Charlie, Toman - dzięki za odwiedziny:-)

toman użytkownik toman(wpisów:163) dodano 07.02.2017 09:29

Drewniane chałupy kryte strzechą, serdeczni i gościnni ludzie. Coś pięknego.
Łukaszenka wie co robi! Gdyby ludziom poluzował i zaczęło się im żyć bogaciej to stali by się zbyt europejscy. Gonitwa za nowym smartfonem i telewizorem góra raz na 2 lata, samochód choćby i 15-letni z Niemiec. A tak żyją sobie cicho, prosto, w zgodzie z naturą i nie grozi im raczej białorusko-białoruska wojenka. I jeśli Łukaszenka jeszcze uprości procedury wizowe to na skansenie Europy trochę kasy z turystyki zarobi.
Pozdrawiam ciepło:)

charlie użytkownik charlie(wpisów:2052) dodano 06.02.2017 12:58

Twoja galeria niemal od razu skojarzyła mi się ze 'Znachorem' i moim ukochanym Bińczyckim. Może niedokładnie to te rejony, bo powieściowe Radoliszki leżały gdzieś przy granicy z Litwą, ale... Kresy to Kresy :-)
Fajna galeria. Niby szaro-bura, niby smutna... ale ciekawa :-)
Pozdr.

magdalena użytkownik magdalena(wpisów:3629) dodano 06.02.2017 08:35

Paweł, zorganizowane wycieczki są. Mnie się marzy jednak indywidualny wyjazd na Białoruś, a to nie jest póki co proste. Chciałabym tak niespiesznie po prowincji białoruskiej się poprzemieszczać.

Mariusz, wg mnie to jest kraj w sam raz dla Ciebie. Klimaty podobne do Mołdawii, której ciągle Ci zazdroszczę. Ciekawe kiedy Łukaszenka pozwoli Polakom włóczyć się z plecaczkami po swoim kraju;-)

Pozdrawiam:-)

paweller75 użytkownik paweller75(wpisów:7150) dodano 05.02.2017 21:31

Bardzo lubię takie miejsca, więc chętnie bym je kiedyś odwiedził ..., ale nie sądziłem, że trzeba aż na jakieś ustępstwa wizowe czekać, byłem pewny, że idę do biura, kupuję wycieczkę i frugo ...:)
Pozdrawiam:)

rozmusiaki użytkownik rozmusiaki(wpisów:4218) dodano 05.02.2017 15:59

Wycacany ten skansenik ...
Białoruś chodzi za mną od jakiegoś czasu w sensie plecaczek,pociąg i wszelkie niedogodności :)
Pozdrawiam !

magdalena użytkownik magdalena(wpisów:3629) dodano 05.02.2017 08:51

Wiesiek, jakiś czas temu przestałam śledzić co się dzieje w naszej polityce, bo za dużo emocji mnie to kosztowało. Google musiałam poprosić o pomoc, czyje słowa cytujesz. Nie napawa to wszystko optymizmem:-( Wręcz przeraża:-(

Andred, Stach - wygląda na to, że formalności wizowe będą upraszczane. Na Białoruś warto jechać. Ludzie mili i serdeczni. Oni chyba nawet nie wiedzą, że można żyć inaczej i dlatego nie buntują się specjalnie przeciwko dyktaturze. Pozdrawiam:-)

stach1966 użytkownik stach1966(wpisów:39) dodano 04.02.2017 23:52

Dzięki za ciekawą galerię. Tak blisko a tak niewiele obrazków stamtąd. Też bym się wybrał ale formalności odstraszają. Pozdrawiam.

wmp57 użytkownik wmp57(wpisów:1927) dodano 04.02.2017 20:52

W Twojej galerii czuć "normalność" na Białorusi, może niedługo tak będziemy myśleć o tym kraju, wszak "łukaszenka to taki ciepły człowiek".
Pozdrawiam.

andred użytkownik andred(wpisów:4646) dodano 04.02.2017 20:34

Miejsce ciekawe, ale też zdecydowanie poczekam na całkowite zniesienie wiz.
Pozdrawiam,
andred

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!