m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (22):

 
Sobór p.w. św. Mikołaja jest katedrą diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego oraz siedzibą parafii p.w. św. Mikołaja. Mieści się przy ul. Lipowej. Obiekt został wzniesiony w latach 1843-1846 na miejscu starszej świątyni unickiej, powstałej najprawdopodobniej w I połowie XVIII wieku. W 1838 roku wykonanie projektu powierzono architektowi eparchialnemu Michajłowowi. W roku 1840 zatwierdzony został projekt nowej świątyni, a w roku 1843 kamień węgielny nowej cerkwi poświęcił przełożony monasteru w Supraślu, archimandryta Nikodem. Sobór wzniesiono w stylu klasycystycznym, z elementami nawiązującymi do architektury antyku oraz do bizantyńskich świątyń krzyżowo-kopułowych. Pracami budowlanymi kierował Dawid Zabłudowski. W 1846 roku świątynia została poświęcona przez metropolitę wileńskiego i litewskiego Józefa (1798-1868). Budynek jest konstrukcją typową dla architektury cerkiewnej Imperium Rosyjskiego od połowy XVIII wieku do połowy XIX wieku. Obiekt posiada jedną centralnie umieszczoną półsferyczną kopułę na wysokim cokole oraz zwieńczoną kopułowym hełmem i iglicą dzwonnicę nad przedsionkiem. Świątynia jest budowlą orientowaną, o rozplanowaniu typowym dla bizantyjskich świątyń krzyżowo-kopułowych, z jedną nawą obejmującą trzy ramiona krzyża greckiego oraz pomieszczeniem ołtarzowym, tradycyjnie oddzielonym od przeznaczonej dla wiernych przestrzeni ikonostasem. Ramiona krzyża greckiego kryją sklepienia kolebkowe z lunetami, które łączą się w miejscu skrzyżowania w cztery łuki, podtrzymujące bęben, na którym z kolei rozmieszczona jest kopuła. Na ścianach zewnętrznych cerkwi znajdują się pilastry z kapitelami doryckimi, dekorowane motywami liści. Okna budynku wieńczą łuki pełne. Wnętrza soboru nie udało się nam, niestety, dokładniej obejrzeć, gdyż odbywała się w nim akurat ceremonia ślubu. Trzyrzędowy, drewniany ikonostas świątyni pochodzi z 1846 roku i jest dziełem szkoły wileńskiej. Wnętrze zdobione jest freskami autorstwa Józefa Łotowskiego, wykonanymi w latach 1975-1976. Od 1992 roku w świątyni przechowywane są relikwie św. Gabriela Zabłudowskiego. W podziemiach cerkwi znajduje się druga świątynia, której patronem jest św. Serafin z Sarowa. Znajduje się w niej ikonostas z początków XX wieku. Restauracja Babka przy ulicy Lipowej to miejsce, w którym można spróbować specjałów kuchni kresowej. Czuje się tu kulinarną różnorodność Podlasia z wpływami białoruskimi, rosyjskimi, ukraińskimi, litewskimi czy żydowskimi. Jak sama nazwa wskazuje, specjalnością jest babka ziemniaczana, ale goście mogą wybierać spośród wielu potraw. Dania są naprawdę smaczne. Jedynym mankamentem lokalu jest to, że zazwyczaj dość długo trzeba czekać na wolny stolik. Restaurację otworzyli Tomasz Dudaronek i Piotr Sekuła, którzy po kilku latach pobytu w Londynie wrócili do Białegostoku. Stary Kościół Farny i neogotycka Bazylika Archikatedralna p.w. Wniebowzięcia NMP.
Fasada Klasztoru Sióstr Miłosierdzia przy Rynku Kościuszki. Wieża Bazyliki Archikatedralnej p.w. Wniebowzięcia NMP. Klasycystyczna loża masońska, wybudowana w latach 1803-1806 na terenie dawnej wozowni pałacowej. Początki masonerii w Białymstoku sięgają roku 1770. Powstała wtedy Loża Przyjaźń, przekształcona w Lożę Złoty Pierścień. Wpływ na jej powstanie miał gen. Andrzej Mokronowski (1713-1784), przyjaciel hetmana Branickiego oraz drugi mąż Izabelli Branickiej. W latach 1804-1807 działała Loża Zum Goldenen Ring, która w Imperium Rosyjskim odrodziła się, jako Loża Złoty Pierścień w 1818 roku i istniała do I wojny światowej. Dziś w budynku mieści się Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego. Pomnik bł. ks. Jerzego Popiełuszki w Białymstoku znajduje się w centrum miasta na ulicy Kilińskiego. Stoi wśród drzew małego skwerku nieopodal białostockiej archikatedry. Autorką dzieła jest białostocka rzeźbiarka Jadwiga Szczykowska-Załęska. Pomnik powstał w 1991 roku. Został wykonany z brązu, zaś elementy otaczające go z granitu. Ma wysokość 6 m. Monument przedstawia postać księdza Popiełuszki pogrążonego w modlitwie i zadumie. Swoją prawą stopą depcze narzędzia nawiązujące do bestialskiego zamordowania duchownego - sznur i worek. Na pomniku, obok nazwiska księdza, wyryto lata życia, a także informację o wizycie Jana Pawła II. Widnieją także: fragment z Pisma Świętego - „Zło dobrem zwyciężaj” (Rz 12,21), oraz cytat Papieża: „Aby z tej śmierci wyrosło dobro”.  Uroczystego odsłonięcia dokonał Jan Paweł II w dniu 5 czerwca 1991 roku w trakcie swojej pielgrzymki do Polski, podczas wizyty w Białymstoku. Widok Pałacu Branickich spod bramy wejściowej. Po 1841 roku,  czasie gdy w pałacu mieścił się Instytut Dobrze Urodzonych Panien, zabrano i wywieziono do Rosji ponad sto figur z pałacowego ogrodu francuskiego. Powodem miało być to, że nagie rzeźby mogłyby deprawować pensjonariuszki. Zburzono także prywatny teatr hetmana Branickiego, a unikatową kurtynę podzielono na cztery części i sprzedano w Anglii. W XIX wieku zasypano też większość ogrodowych stawów.
Pałac Branickich. Pośpiech, z jakim przeprowadzono powojenne prace rekonstrukcyjne, nie pozwolił na zebranie pełnej dokumentacji, odtworzenie wnętrz pałacu jest więc niezbyt wierne. I tak na przykład sala konferencyjna zyskała zieloną tonację, mimo, że oryginalnie była biała z bogatymi złoceniami. Prace rekonstrukcyjne są kontynuowane. Do 1990 roku odbudowano Pawilon Toskański i kaplicę pałacową z kopułą i kopiami prac Augustyna Mirysa. Brama wejściowa na teren kompleksu Pałacu Branickich. We wrześniu 2006 roku, po 200 latach przywrócono na bramie pałacowej herb Branickich - Gryf. Fragment bramy wejściowej na teren kompleksu Pałacu Branickich. Barokowy Pałacyk Gościnny Branickich, zbudowany w latach 1766-1771, prawdopodobnie wg projektu Jana Zygmunta Deybla. Wnętrza urządzono w latach 1776-1777, pod kierunkiem nadwornego architekta Izabelli Branickiej - Jana Sękowskiego. W roku 1796 budynek został wydzierżawiony Kamerze Pruskiej, a po śmierci Branickiej znalazł się w posiadaniu cara Aleksandra I. Został spalony w 1944 roku i odbudowany w roku 1950 na siedzibę Muzeum Ruchu Rewolucyjnego. Obecnie mieści się tu Urząd Stanu Cywilnego i Kancelaria Prezydenta Miasta. Nazywany jest również: Pałacykiem Ślubów i Domem Koniuszego. Pomnik Żołnierzy Armii Krajowej odsłonięto w roku 1995. Formą nawiązuje do krętych i zawiłych losów żołnierzy AK w powojennej Polsce. Autorami projektu pomnika są architekci Bartosz Czarnecki i Witold Czarnecki, a wykonawcą rzeźbiarz Wacław Jerzyna. Cokół wykonał W. Kalinowski. Pomnik umieszczono na Skwerze Armii Krajowej przy ulicy Kilińskiego. Muzeum Wojska zostało utworzone w roku 1968 jako oddział Muzeum Okręgowego, a od 1976 roku funkcjonuje jako samodzielna jednostka. W ramach Muzeum Wojska funkcjonuje Oddział - Muzeum Pamięci Sybiru. Muzeum prezentuje trzy ekspozycje stałe: Na okrutnej ziemi - losy Polaków zesłanych na Sybir od XVIII wieku do 1956 roku, Przeciw dwóm wrogom. Militarne dzieje Podlasia i jego mieszkańców w latach 1939-1956  oraz Wojsko Polskie 1956-2010 oraz wystawy czasowe. Mieści się przy ulicy Kilińskiego w centrum miasta.
Przed Muzeum Wojska - wagon, jaki używany był w ZSRR m.in. do deportacji Polaków z Kresów do łagrów i na zesłanie. Przed Muzeum Wojska - wagon, jaki używany był w ZSRR m.in. do deportacji Polaków z Kresów do łagrów i na zesłanie. Pomnik Jana Pawła II zlokalizowany jest na murze, okalającym Bazylikę Archikatedralną p.w. Wniebowzięcia NMP. Pomnik odsłonięto 5 czerwca 1994 roku w trzecią rocznicę wizyty Papieża w Białymstoku. Autorką monumentu jest kielecka rzeźbiarka Anna Grabiwoda, a wykonawcą - Stanisław Wakuliński (1923-2013). Pomnik ufundowała Archidiecezja Białostocka. Pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego początkowo (od 1990 roku) był ustawiony na Rynku Kościuszki na skwerze przed Ratuszem. Władze miasta w związku z przebudową centrum, postanowiły przenieść pomnik, a ostateczną lokalizacją okazało się miejsce gdzie w 1921 roku Józef Piłsudski odbierał, podczas oficjalnej wizyty w Białymstoku, uroczystą defiladę wojskową 42. pp. Od 2008 roku pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego stoi przed na Rynku Kościuszki przed Archiwum Państwowym (dawnym cekhauzem). Józef Piłsudski wielokrotnie odwiedzał Białystok i został pierwszym Honorowym Obywatelem Miasta.

najbliższe galerie:

 
Podlaskie wędrówki - Białystok (1)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 0 km 1pix
Białystok - Pałac Branickich.
1pix użytkownik wmp57 odległość 0 km 1pix
Białystok
1pix użytkownik tereza odległość 0 km 1pix
Podlasie - Pałac Branickich w Białymstoku
1pix użytkownik zibid odległość 0 km 1pix
Białystok
1pix użytkownik dispar odległość 1 km 1pix
Obuwik pospolity
1pix użytkownik wmp57 odległość 2 km 1pix

komentarze do galerii (5):

 
tereza użytkownik tereza(wpisów:3675) dodano 08.05.2017 19:44

Fajnie sobie przypomnieć miasto,które odwiedziłam w ubiegłym roku.Pozdrawiam:)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4242) dodano 08.05.2017 18:42

AK - z zewnątrz wyglądał chyba podobnie, z tego co czytałem to większość zmian miała miejsce wewnątrz... Pozdrawiam. :

Lucy56 - szkoda, że się minęliśmy... Pozdrawiam. :)

Charlie - zdecydowanie polecam, jeśli będziesz w Białymstoku! Pozdrawiam. :)

charlie użytkownik charlie(wpisów:1962) dodano 08.05.2017 13:26

Do takiej 'Babki' to zdecydowanie bym zaszła.
Te wszelakie smaki które wymieniłeś, a których nie miałam okazji jeszcze spróbować... normalnie ślinotoku można dostać :-)
Pozdr.

lucy56 użytkownik lucy56(wpisów:2260) dodano 08.05.2017 08:00

Widzę, że byliśmy tego samego dnia w Białymstoku 😊,pozdrawiam.

ak użytkownik ak(wpisów:4979) dodano 07.05.2017 10:44

pałac Branickich... ciekawe jak wyglądał przed przebudową ? :)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!