m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (47):

 
Stolica Epiru jest malowniczo położona na brzegu jeziora Pamvótida (Λίμνη Παμβώτιδα). Na terenie miasta wzdłuż jego brzegów biegnie przyjemna, ocieniona promenada, a z położonej przy niej  przystani odpływają statki na wyspę Nisí. Dużą część położonego w pobliżu jeziora placu Mavíli (Πλατεία Μαβίλι) zajmują liczne tawerny i kawiarnie, a tuż obok znajduje się duży płatny parking - dogodne miejsce do pozostawienia samochodu na czas zwiedzania Ioanniny. Ulica odchodząca od placu Mavíli w kierunku osmańskiej twierdzy. Największą atrakcją Ioanniny jest stara osmańska twierdza (Κάστρο). Zajmuje ona skalisty cypel na zachodnim brzegu jeziora Pamvótida. Pod murami, otaczającymi twierdzę. Jedna z bram, prowadzących do wnętrza twierdzy.
Forteca składa się z dwóch części: zamku wewnętrznego i zewnętrznego, w którego murach znajduje się ogólnodostępna dzielnica miasta. To prawdziwa oaza ciszy w gwarnej Ioanninie. Jest to labirynt urokliwych, wąskich brukowanych uliczek, przy których stoją zarówno stare domy w stylu orientalnym, jak i neoklasycystyczne kamieniczki. Po antytureckim powstaniu w 1611 roku, chrześcijan wypędzono z domów na terenie cytadeli, w których zamieszkali Turcy i Żydzi. W całym mieście chrześcijańskie kościoły zostały zburzone, a w ich miejsce wzniesiono meczety. W ten sposób Ioannina straciła całe swoje bizantyjskie dziedzictwo. Uliczka na terenie tzw. zamku zewnętrznego. Uliczka na terenie tzw. zamku zewnętrznego. Mury twierdzy. Mury twierdzy.
W jednej z bram, wychodzącej na teren dawnego bazaru. Brama, prowadząca na teren zamku wewnętrznego od strony jeziora Pamvótida. Mury twierdzy. Na terenie twierdzy. Południowo-wschodnią część twierdzy zajmuje wewnętrzny zamek, który powstał w miejscu starszych umocnień w 1795 roku. Niewiele zachowało się z wcześniejszych budowli. W centralnej części, w miejscu dawnego pałacu despotów Epiru, wznosi się rezydencja Alego Paszy (1741-1822). Urządzono w niej Muzeum Bizantyjskie, w którym prezentowana jest sztuka chrześcijańska od IV do XIX wieku. Wśród eksponatów znajdują się manuskrypty, ikony, ceramika i monety. W budynku naprzeciwko muzeum znajduje się dawny skarbiec, w którym umieszczono wystawę wyrobów ze srebra, z których słynęła Ioannina. Ali Pasza, zwany Lwem z Ioanniny, słynął z okrucieństwa i bezwzględności, ale był też utalentowanym dowódcą wojskowym i dobrym gospodarzem. W okresie jego rządów Ioannina pod względem zamożności i rozwoju znacznie wyprzedzała inne miasta w Grecji. Ali Pasza, który formalnie był lennikiem sułtana, w rzeczywistości zbudował niemal niepodległe państwo. W 1820 roku sułtan Mahmud II (1785-1839) postanowił rozprawić się z niesfornym i zbyt niezależnym podwładnym. Gdy Ali Pasza odmówił ustąpienia ze stanowiska, sułtan wysłał do Epiru wojsko. Kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy obległo Ioanninę.
Broniąc się przed wojskami sułtana Ali Pasza kazał podpalić własne miasto. Kolejny pożar strawił je niemal pół wieku później, dlatego zachowało się tu niewiele budynków także z okresu osmańskiego. Na początku 1822 roku Ali Pasza został zwabiony do pobliskiego klasztoru św. Pantelejmona na wyspie Nisi na jeziorze Pamvótida obietnicą przedyskutowania warunków kapitulacji. Tam został postrzelony, a następnie odcięto mu głowę, obwożoną potem po wszystkich prowincjach, by przekonać ludność, że Ali Pasza nie żyje. Ostatecznie, głowę wysłano sułtanowi do Stambułu. Ciało Alego Paszy zostało pochowane z pełnymi honorami na terenie twierdzy w Ioanninie, obok tzw. Meczetu Zwycięzców (Fethiye), a klasztor, w którym go zamordowano jest obecnie popularną atrakcją turystyczną. Na terenie otoczonej murami fortecy rozciąga się stara dzielnica, która zachowała pamiątki z czasów tureckiego panowania. Wśród nich stoi meczet Aslana Paszy (Τζαμί Ασλάν Πασά), wzniesiony w 1618 roku po stłumieniu antytureckiej rewolty z 1611 roku, w miejscu klasztoru i kościoła św. Jana. Wokół meczetu znajdują się budynki pomocnicze, które wraz z nim tworzą jednolity muzułmański zespół zabudowań. Jako pierwszy, położony poza terenem cytadeli, znajduje się budynek pokryty kopułami, w którym mieściła się biblioteka. Wkraczając na teren cytadeli, po napotykamy na wpół zrujnowany budynek, w którym funkcjonowała jadalnia (kuchnia). Idąc dalej zauważamy medresę - długi budynek z szesnastoma celami. Tu mieściła się muzułmańska szkoła koraniczna. Zgodnie z legendą, to właśnie w niej w 1800 roku Ali Pasza próbował posiąść piękną żonę bogatego kupca Dimitriosa Vasileiou, kochankę swego najstarszego syna Muhtara, Eufrozynę Vasileiou (1773-1800), znaną jako Kyra Frosini. Gdy odrzuciła ona jego zaloty, została oskarżona o cudzołóstwo, związana, obciążona kamieniami i wrzucona do jeziora wraz ze swymi 17 towarzyszkami. Jej duch ponoć do dziś ukazuje się w księżycowe noce ponad taflą wody. ...
Naprzeciw budynku medresy i poniżej meczetu napotykamy rząd zagłębień, w których znajdowały się fontanny ablucyjne. Tam wierni myli nogi przed wejściem do meczetu, gdyż zgodnie z nauką Koranu powinni dbać o czystość zarówno duszy, jak i ciała. Po wejściu na ostatnie stopnie schodów, przed zwiedzającym roztacza się ładna panorama Ioanniny i jeziora Pamvótida. ... Na terenie otaczającym meczet, zgodnie z tradycją, znajdował się cmentarz ważnych osobistości z administracji osmańskiej, natomiast na jego tyłach położone jest mauzoleum Aslana Paszy. Z minaretu meczetu, po pokonaniu 75 schodów, muezin donośnym głosem wzywał pięciokrotnie w ciągu dnia wiernych do przerwania pracy i udania się na obowiązkową modlitwę. Wnętrze meczetu podzielone jest na dwie główne części - dziedziniec, zakończony rzędem marmurowych kolumn i główną salę modlitewną. Wzdłuż korytarza prowadzącego do sali głównej, po jego obu stronach, znajdują się otwory w murze, w których wierni zostawiali swe obuwie przed wejściem na modlitwę. Nad wejściem do meczetu widnieją napisy w języku arabskim: Nie ma Boga prócz Allaha, a Mahomet jest jego Prorokiem, imię Aslana Paszy oraz rok budowy meczetu. Główna sala meczetu pokryta była dywanami, a wierni modlili się zwróceni w kierunku Mekki, wskazywanym przez mihrab - bogato zdobioną niszę, znajdującą się naprzeciw głównego wejścia. Obok usytuowany jest widoczny na zdjęciu minbar, czyli kazalnica, gdzie imam wchodził na symboliczny piąty schodek i odczytywał fragmenty Koranu. W meczecie znajduje się także dakka - drewniane podium, na którym gromadzili się pielgrzymi w celu modlitwy, recytacji Koranu lub pomocy duchownemu podczas nabożeństw.
Zwiedzający mogą podziwiać architekturę meczetu oglądając kopuły i łuki. Na kopułach widoczne są wersety Koranu w języku arabskim. Zwisające świeczniki nie mają żadnego religijnego znaczenia i służyły tylko do oświetlenia pomieszczenia. Meczet Aslana Paszy pełnił funkcje liturgiczne do 1924 roku, służąc muzułmańskiej mniejszości, zamieszkującej Ioanninę. Po wymianie ludności greckiej z Azji Mniejszej i tureckiej z Grecji, która miała miejsce w owym czasie, meczet został zamknięty, a od roku 1933 działa on jako Muzeum Miejskie. Eksponaty znajdujące się w muzeum są podzielone na trzy grupy, zależnie od społeczności wyznaniowej, której dotyczą - chrześcijańskiej, muzułmańskiej i żydowskiej. Wszystkie eksponaty pochodzą z darów znanych rodzin zamieszkujących Ioanninę. W dziale chrześcijańskim znajdują się zbiory porcelanowych, srebrnych i złotych naczyń o charakterze użytkowym lub dekoracyjnym. Ponadto kolekcja zawiera tradycyjne stroje z okolic Ioanniny i Epiru, biżuterię i elementy uzbrojenia z XVIII-XX wieku. W dziale żydowskim eksponowane są tkaniny liturgiczne z synagogi Romaniotów (Żydów sefardyjskich) z Ioanniny, żydowski strój kobiecy oraz kontrakty ślubne (ketuby). Kolekcja muzułmańska eksponowana jest w głównej sali dawnego meczetu i zawiera wschodnie tkaniny Z XVI-XVIII wieku, zdobione meble drewniane z epoki Alego Paszy, mosiężne wyroby użytkowe, skrzynie, stoliki do podawania herbaty, oraz wiele ksiąg teologicznych i innych wydawnictw.
Jeden z ornamentów meczetu, zawierających tekst koraniczny. Poza murami twierdzy, wzdłuż nich, w pobliżu bramy głównej - Bramy św. Jerzego (Πύλη του Αγίου Γεωργίου) rozciąga się kwartał niewielkich domów, których przyziemia zajmują liczne sklepiki i warsztaty rzemieślnicze. To dawny osmański bazar. Przy głównych uliczkach nie brakuje również gwarnych tawern. Pomnik upamiętniający około 850 Żydów, deportowanych z Ioanniny przez Niemców w 1944 roku i wywiezionych do obozu Auschwitz-Birkenau, w którym większość z nich zginęła. Na jednej z uliczek poza terenem twierdzy. Na jednej z uliczek poza terenem twierdzy. Na jednej z uliczek poza terenem twierdzy.
Krajobraz Epiru gdzieś między Ioanniną i Prewezą. Ta część Grecji ma niewiele wspólnego z widokami znanymi z wakacyjnych kurortów. W starożytności górzysty Epir (Hπειρος) był krańcem cywilizowanego świata - ziemią barbarzyńców, na granicy której znajdowało się jedno z wejść do Hadesu. Również dziś region ten jest w dużej części dziki i słabo zaludniony. Dużą część Epiru zajmują góry Pindos (Πίνδος), onieśmielające dziewiczymi krajobrazami, skalistymi szczytami, głębokimi wąwozami i rwącymi, czystymi rzekami. W tutejszych lasach żyją niedźwiedzie, wilki, jelenie i dziki. Po drodze do Prewezy zatrzymaliśmy się na obiad w widocznej na zdjęciu niewielkiej tawernie, usytuowanej nad brzegiem jednej z takich górskich rzek, o których mowa powyżej. Niestety, nie zapamiętałem ani nazwy tawerny, ani miejscowości, w której ona się znajduje, a szkoda, bo mógłbym ją polecić z czystym sumieniem każdemu - pyszne świeżutkie jedzenie, ładna sceneria i bardzo przystępne ceny. Zamówiliśmy pstrągi z grilla, sałatkę grecką i wodę do picia (z racji prowadzenia samochodu wino nie wchodziło w grę) oraz kawę na koniec. Za to wszystko dla 2 osób zapłaciliśmy 13,50 €. ...

najbliższe galerie:

 
Grecja - Metsovo czyli z wizytą u greckich górali
1pix użytkownik wasaga odległość 31 km 1pix
Grecja - za górami, za lasami ... po prostu  Zagori
1pix użytkownik wasaga odległość 36 km 1pix
Grecja  . Promem  z  Igoumenitsa  do  Kerkyra ( Korfu )   .
1pix użytkownik warusek odległość 54 km 1pix
Parga
1pix użytkownik dispar odległość 58 km 1pix
Albania - droga z Korczy do Gjirokastry
1pix użytkownik nola76 odległość 61 km 1pix
KALAMBAKA - GRECJA
1pix użytkownik afrodyta odległość 63 km 1pix

komentarze do galerii (7):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5697) dodano 17.01.2020 21:58

Nie wiem dlaczego, ale znowu po wprowadzeniu korekty do podpisów galeria ta ukazała się jako nowa. Ciekawostka, bo korygowałem podpisy w ponad 100 galeriach - wszystko było o.k., jedynie cztery z nich pojawiły się jako "nowe"...

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5697) dodano 17.09.2017 11:57

Wasaga - o tym hotelu w Metsovie nie wiedzieliśmy, ale Kastraki gdzie nocowaliśmy są położone pod samymi Meteorami, a Janinę mieliśmy po drodze do Prewezy, więc też nie możemy narzekać. Ale warto wiedzieć na przyszłość... Pozdrawiam.:)

Rozmusiaki - pstrąg był znakomity. Pozdrawiam. :)

AK - dzięki. Pozdrawiam:)

ak użytkownik ak(wpisów:6367) dodano 17.09.2017 10:47

Fenomenalny opis :)

rozmusiaki użytkownik rozmusiaki(wpisów:4886) dodano 17.09.2017 09:28

Pstrag sądząc po minie musiał smakować wysmienicie ?

wasaga użytkownik wasaga(wpisów:731) dodano 16.09.2017 21:27

Tak Janina warta jest dłuższego postoju. Ja jechałam w przeciwnym kierunku. Zaczęliśmy na Peloponezie a kończyliśmy właśnie w Górach Pindos i na sam koniec półwysep Pilion. W Janinie spędziłyśmy długie popołudnie. Mam jednak dużo zupełnie innych zdjęć niż Ty. Znaczy to, że sporo jest tam do zobaczenia. Nie udało nam się np zobaczyć meczetu i jego otoczenia, bo niestety był już zamknięty. Nocowaliśmy w Metsovie, które jest doskonałą bazą wypadową zarówno do Meteorów, jak i w góry Pindos. Jest tam hotel prowadzony przez przesympatyczną Polkę, która dysponuje sporą wiedzą o okolicy. Gdyby któś zabłądził w tamte strony serdecznie polecam. Pozdrawiam i niezmiennie czekam na cd

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5697) dodano 16.09.2017 20:53

Przez Ioanninę przejeżdżaliśmy w naszej drodze z Meteorów na Peloponez. Ponieważ nocleg zaplanowaliśmy w nie tak odległej od niej Prewezie, zrobiliśmy sobie w Ioanninie dłuższy postój, połączony ze zwiedzaniem miasta. I była to ze wszech miar dobra decyzja. Pozdrawiam. :)

agra60 użytkownik agra60(wpisów:1400) dodano 16.09.2017 16:06

Ciekawy wirtualny spacer za pomocą Twojej galerii zwłaszcza z miejsca mi nieznanego -wydawało mi się że dobrze poznałem Grecję -kiedyś byłem w niej miesiąc - a oprócz tego jeszcze wdeptałem tutaj często- a tu nie odkryte miejsce -ładnie pokazane.Pozdrawiam

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!