m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
To droga na której można spotkać najwięcej turystów. Ulica Zamkowa (Pilies) uchodzi za najstarszą wileńską ulicę dlatego znajdziemy tu wiele ciekawych miejsc oraz wiele kawiarni, sklepów z pamiątkami... Do ulicy przylegają zabudowania wileńskiego uniwersytetu... ...i tablica informująca o jego sławnym uczniu. Oprócz ciekawych miejsc przy samej ulicy Zamkowej kuszą nas także boczne uliczki... Ale może innym razem. Piękne kamienice...
...chwalą się swoimi dawnymi mieszkańcami. Tu mieszkał Józef Ignacy Kraszewski. Przy małym placyku gdzie ulica Zamkowa przechodzi w Wielką stoi cerkiew Św. Praskiewy zwana też Piatnicką. Pierwszą jeszcze drewnianą cerkiew zbudowano w 1345 roku na miejscu pogańskiej świątyni. Podobno w cerkwi Piatnickiej w obecności cara Piotra I został ochrzczony Hannibal - murzyn będący pradziadkiem Aleksandra Puszkina. Przez wieki świątynia przechodziła zmienne losy. Obecna cerkiew w stylu neobizantyjskim pochodzi z 1864 roku. Placyk przed cerkwią to dawny rynek rybny. Obecnie królóją tu stoiska z pamiątkami. Na początku ulicy Wielkiej (Didžioji g.) stoi tzw. Dom Franka, niegdyś pałac biskupi. Od 1804 roku znajdowały się tu mieszkania profesorów uniwersytetu. Mieszkał tu  min. profesor medycyny Józef Frank ale i bardziej nam znany chemik Jędrzej Śniadecki. W 1812 roku stacjonował tu napoleoński oficer Henri Beyle który zasłynął potem jako Stendahl. O jego pobycie informuje tablica pamiątkowa.
Po chwili przed nami cerkiew Św. Mikołaja. Zbudowana w 1514 roku z fundacji hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego. Pierwotnie gotycka była wielokrotnie przebudowywana. Także w czasach ZSRR odbywały się tu nabożeństwa. Dochodzimy do kolejnego dawnego rynku. To plac ratuszowy. Stoi przy nim ratusz którego obecna forma to dzieło zasłużonego dla Wilna architekta Wawrzyńca Gucewicza.
Przy placu stoi kamienica... ...na której tablica znowu zwraca uwagę polskich turystów. Kościół Św. Kazimierza i budynki klasztoru jezuitów. Kościół Św. Kazimierza to jeden z głównych przykładów wileńskiego baroku. Budowę kościoła rozpoczęto w 1602 roku, dwa lata po kanonizacji królewicza Kazimierza Jagiellończyka. Świątynię wznieśli jezuici i jego sylwetka jest wzorowana na jezuickim kościele Il Gesù w Rzymie. Po pożarze w 1749 roku powstały rokokowe ołtarze  i freski przedstawiające życie Św. Kazimierza. Powstała także wówczas kopuła zwieńczona książęcą mitrą (koroną).
Przyzwyczailiśmy się do tego co ze świątyniami robili sowieci. Ale republikańska armia Napoleona Bonaparte też potrafiła wykazać się barbarzyństwem. Kościół Św. Kazimierza zamienili na magazyn zbożowy. Potem decyzją cara kościół zamieniono na prawosławny sobór niszcząc częściowo wnętrze i doprawiając cebulaste kopuły. Z kolei w 1915 roku Niemcy przerobili go na kościół garnizonowy. W 1966 otworzono tu muzeum ateizmu. Dopiero w 1988 roku świątynię zwrócono zakonowi jezuitów. W kościele tym swą posługę pełnił jezuita Św. Andrzej Bobola. Był tu rektorem, kaznodzieją i spowiednikiem. Obecnie w podziemiach kościoła znajdują się relikwie świętego. Kolejne malownicze podwórko. Opiekę nad nim sprawuje Najświętsza Maryja Panna. Niepostrzeżenie ulica Wielka przeszła w Ostrobramską (Aušros Vartų g.). Stoi przy niej budynek Filharmonii Narodowej.
Przed nami rokokowa brama do klasztoru bazylianów, dzieło Jana Krzysztofa Glaubitza z 1748 r. W bramie tablica poświęcona kolejnemu studentowi wileńskiego uniwersytetu - Ignacemu Domeyce. Po Powstaniu Listopadowym zmuszony do emigracji stał się bohaterem narodowym Chile. Rozwijał tam szkolnictwo, badał złoża mineralne i rozwijał przemysł. Wchodzimy na teren klasztoru bazylianów. Stoi tu cerkiew Św. Trójcy. Murowana świątynia powstała jako wotum księcia Konstantego Ostrogskie po zwycięskiej bitwie z Moskwą pod Orszą. Bazylianie to unicki zakon. Po jego kasacie przez cara w 1827 roku cerkiew przekazano prawosławnym, a po 1944 roku zamknięto. Obecnie zwrócona bazylianom przechodzi prace remontowe. W sąsiedztwie zabudowania klasztorne...
...tak ważne dla naszej historii i literatury.. Tu rozgrywała się III część Dziadów... Tablica z 1929 roku z łacińskim napisem który głosi: Bogu Najlepszemu, Największemu. Gustaw zmarł tu 1 listopada 1823 r. Tu narodził się Konrad 1 listopada 1823 r. Opuszczamy cichy teren klasztoru bazylianów. Wracamy na ul. Ostrobramską gdzie przed nami wznosi się barokowa świątynia Św. Teresy. Kościół należał do Karmelitów Bosych a jego fundatorem był Stefan Pac. Po pożarze w 1760 roku wnętrze przebudowano w stylu rokokowym według projektu znanego nam już J.K. Glaubitza. Po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego, przez rok urna z jego sercem była wmurowana w filar tej świątyni zanim trafiła na Rossę.
Przed kościołem Św. Teresy jest brama która prowadzi nas do... ...cerkwi Św. Ducha i prawosławnego klasztoru. W cerkwi charakterystyczny ikonostas jest także dziełem Glaubitza. Przed nami budynek którego nie trzeba przedstawiać. Matka Boża Miłosierdzia... Replika ikony bez okrywającej Maryję sukienki. I najsłynniejsze wotum, pozostawione przez Marszałka.
Widok z kaplicy na ulicę Ostrobramską. I widok na Ostrą Bramę z zewnątrz. Dziękuję.

najbliższe galerie:

 
Wilno
1pix użytkownik przemo odległość 0 km 1pix
Lietuva wielkanocna w 2 dni :)
1pix użytkownik nola76 odległość 0 km 1pix
Wilno Respublika Użupio
1pix użytkownik sunduk odległość 1 km 1pix
WILNO  cz.I
1pix użytkownik mocar odległość 1 km 1pix
Migawki z Wilna
1pix użytkownik pedro1912 odległość 1 km 1pix
Wilno - ulica Bernardyńska
1pix użytkownik kabaczek odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (5):

 
kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:1004) dodano 29.11.2017 19:18

Tak, Ostra Brama i obraz Matki Bożej robią wielkie wrażenie.
Dla nas możliwość odwiedzenia tego miejsca była wielkim przeżyciem.
Pozdrawiam.

nola76 użytkownik nola76(wpisów:6705) dodano 29.11.2017 17:17

Piękne cerkwie mają w Wilnie, ale to dla Ostrej Bramy jechaliśmy do Wilna. Takie było babci marzenie na 80-te urodziny, no to miesiąc później się spełniło:) Na ulicy Zamkowej pyszne jedzenie dają;) pozdrawiam:)

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5388) dodano 29.11.2017 15:56

Za tak piękny spacer musi być "dycha"... Dla mnie to najciekawsza ulica Wilna. Pozdrawiam. :)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2700) dodano 29.11.2017 15:46

Dzięki za przypomnienie tego pięknego grodu i miejsca.
Pozdrawiam.

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4186) dodano 29.11.2017 15:22

Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie!
Pięknie. Pozdrawiam.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!