m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (46):

 
Stare powiedzenie mówi, że w Wilnie jeśli nie widać kościoła to należy zrobić kilka kroków w dowolną stronę i już jakiś zobaczymy. Jeśli nie to znaczy, że to nie Wilno. Jest wiele prawdy w tej anegdocie. My choć na pewno wszystkich nie zobaczyliśmy, ale staraliśmy się zobaczyć te najważniejsze. Teraz stoimy przed jednym z nich. To jedna z najstarszych świątyń Wilna. Jej patronem jest Św. Mikołaj. Pierwszy jeszcze drewniany kościół został zbudowany w tym miejscu gdy Litwa była jeszcze pogańska. W XVI wieku powstała murowana świątynia gotycka. Po pożarze w XVIII stuleciu została przebudowana. Klasycystyczna dzwonnica została dobudowana jeszcze później.
W 1812 roku żołnierze napoleońscy zdewastowali świątynię. Na początku XX wieku kościół przekazano litewskim katolikom.  Msze były i są odprawiane tylko po litewsku. Od tamtej pory nieprzerwanie, nawet w czasach sowieckich, kościół służy wiernym. Nasz spacer nie przebiega dokładnie po mapie. Raczej skaczemy to tu to tam. I tak w oddali widać kościół Wszystkich Świętych. Przylega on do zabudowań dawnego klasztoru karmelitów.
Ozdobą świątyni jest mająca ponad 38 metrów wieża - dzwonnica. Została zbudowana w latach 1733 - 1743 w stylu rokokowym i uchodzi za jedną z najpiękniejszych wileńskich wież. Sam kościół powstał w latach 1620 - 1630. Był przykładem architektury wczesnego baroku. Niestety pięć lat po ukończeniu budowy świątynię i klasztor spalili kozacy. Szybko jednak została odbudowana w obecnym kształcie. Wnętrze zachwyca bogatym wyposażeniem. Jest tu 14 rokokowych ołtarzy.
Po 1945 roku w świątyni znajdowało się muzeum sztuki ludowej. Kopia obrazu Jezusa Miłosiernego. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości, w 1991 roku świątynię zwrócono wiernym. Zbliżamy się do kolejnej świątyni. To franciszkański kościół Wniebowzięcia NMP zwany także na Piaskach.
Pierwszą drewnianą świątynię zbudowali tu franciszkanie jeszcze w czasach pogańskich. Została ona jednak zniszczona w czasie najazdu Krzyżaków w 1390 roku. Powstał potem trójnawowy gotycki kościół konsekrowany w 1421 r. Był on potem kilkakrotnie niszczony i odbudowywany. W ramach represji po Powstaniu Styczniowym carski namiestnik Litwy Murawiow zamknął kościół i zlikwidował klasztor franciszkanów. Już wtedy Rosjanie ogołocili wnętrze i urządzili tu archiwum. W okresie międzywojennym wrócili tu franciszkanie, którzy przeprowadzili renowację kościoła.
Niestety, po II wojnie światowej Rosjanie ponownie zamknęli kościół i znów zamienili go na archiwum. Obecnie od niedawna świątynia jest remontowana i służy wiernym. Jednak jeszcze wiele zostało do zrobienia. Opuszczamy kościół przez gotyckie wejście... ...rzut oka na budynki dawnego ( a może i obecnego?) klasztoru... i przechodzimy na plac przed kościołem.
Stoi tu wystawiony w 1932 r. pomnik Józefa Montwiłła. Ziemianin , wybitny działacz społeczny i charytatywny. Wybrany na prezydenta Wilna czego nie uznały władze carskie. Był jednym z współtwórców Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Obok stoi zbudowana w 1708 r. Kaplica Suzinowska. Powstała na trenie przykościelnego cmentarza z fundacji Michała Suzina. Miała przypominać osoby zgładzone przez Moskali w 1655 r. W oddali widać wieżę kolejnej świątyni. To kościół Św. Katarzyny i klasztor benedyktynek. Należy on do szczytowych osiągnięć baroku wileńskiego. Pierwszą świątynię w tym miejscu ufundował hetman Jan Karol Chodkiewicz. Niestety świątynia ta ulegała pożarom, była niszczona przez Kozaków. Obecny kształt kościoła pochodzi z lat 1741 - 1773 i jest dziełam wybitnego architekta J. K. Glaubitza. W 1941 roku Niemcy zakazali odprawiania nabożeństw w kościołach katolickich. W Św. Katarzynie odbywały się tajne Msze Św. Benedyktynki w klasztorze przechowywały Żydów a nawet wyszyły sztandar dla polskich lotników w Wielkiej Brytanii. Po wojnie władze sowieckie urządziły we wnętrzu magazyn nawozów sztucznych. Obecnie podobno wnętrza zostały wyremontowane, ale nie pełnią funkcji sakralnych. Nam nie udało się dostać do środka.
Przed kościołem stoi popiersie Stanisława Moniuszki z 1922 r. Stanisław Moniuszko mieszkał w Wilnie. Był organistą w kościele Św. Jana. W Wilnie odbyła się prapremiera opery Halka. Na koniec współczesny pomnik ukraińskiego poety Tarasa Szewczenki stojący przed zabytkowym pałacykiem gdzie obecnie mieści się hostel. Dziękuje.

najbliższe galerie:

 
Wilno i Troki w pigułce
1pix użytkownik mgfoto odległość 0 km 1pix
Litwa - Wilno
1pix użytkownik marioli odległość 0 km 1pix
Litwa - Wilno (bez znieczulenia)
1pix użytkownik marioli odległość 0 km 1pix
Wilno - okolice dzielnicy żydowskiej.
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Wilno - Stare Miasto część zachodnia
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
WILNO  cz.I
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (9):

 
kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:798) dodano 20.12.2017 09:07

Jeszcze raz dziękuję wszystkim za odwiedziny i miłe słowa.

rozmusiaki użytkownik rozmusiaki(wpisów:4291) dodano 19.12.2017 19:35

Naprawdę kawał miasta zwiedziłeś .
Ale ja też lubię poskakać tu i tam :)
Pozdrawiam !

tereza użytkownik tereza(wpisów:3786) dodano 19.12.2017 18:53

Kolejna odsłona Wilna również ciekawa.Pozdrawiam:)

popekpawel użytkownik popekpawel(wpisów:3429) dodano 19.12.2017 07:48

Ładne miasto ze swojskim klimatem.

kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:798) dodano 18.12.2017 20:48

To był mój pierwszy pobyt w tym mieście.
Po stanie niektórych zabytków widać, że mieszkańcy starają się przywrócić mu jak to się mówi dawny blask. ( choć może z tym blaskiem przed "okupacją sowiecką" to różnie bywało).
Na pewno widać, że Wilno jest stolicą europejską i jest otwarte na turystów. Zachęcam do poznanie go w realu.
Dziękuję za odwiedziny.

lucy56 użytkownik lucy56(wpisów:2614) dodano 18.12.2017 20:13

Kabaczku obejrzałam Twoje Wilno.Ciekawie,tylko nie wszędzie da radę pisać.No,bo poza OŚ istnieje realne życie😊.Pozdrawiam.

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:3981) dodano 18.12.2017 19:48

Ładnie pokazane. Trzeba chyba pojechać, żeby to wszystko zobaczyć własnym okiem :)
Pozdrawiam.

pisanka użytkownik pisanka(wpisów:132) dodano 18.12.2017 19:05

... a miałem tam kiedyś jechać . Niestety utknalem w Grodnie , gdzie tubylcy zaprosili mnie na tzw. kielicha. Następnym razem jadac tam omine Bialorus

mocar użytkownik mocar(wpisów:2585) dodano 18.12.2017 11:59

Jk by nie patrząc Wilno to piękne oraz z bogatą historią, kulturą i religijnością swoich dziejów bytności, świetnie że stopniowo podnosi się z zniszczeń.

Pozdrawiam.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!