m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (45):

 
Helena Kowalska czyli późniejsza święta siostra Faustyna od wieku młodzieńczego czuła powołanie do życia konsekrowanego. W wieku 20 lat wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. W zakonie jako osoba niewykształcona (skończyła tylko trzy klasy szkoły powszechnej) pełniła funkcje pomocnicze kucharki, ogrodniczki, pracowała fizycznie i pomagała innym siostrom. Na Antokolu księżna Maria  Radziwiłłowa w 1908 roku kupiła posiadłość rosyjskiego generała Bykowskiego. Na jej teren sprowadziła zakonnice. Założony tu klasztor miał formę drewnianych domków. Zakon zajmował się opieką nad opuszczonymi i upadłymi pannami. W tym klasztorze w latach 1933 - 1936 przebywała siostra Faustyna. To miejsce jest najważniejsze dla kultu Bożego Miłosierdzia. Siostry mieszkały w pokoikach, 2-3 w jednym. Każda miała swoje łóżko, niewielki stolik i krzesło. Intymność zapewniała zasłona która oddzielała fragment izby przeznaczony dla jednej zakonnicy. Spowiednikiem dla sióstr w tym klasztorze był jeden z wykładowców Uniwersytetu Batorego, późniejszy błogosławiony ksiądz Michał Sopoćko. Choć i wcześniej siostrze Faustynie ukazywał się Pan Jezus i wcześniej prosił o namalowanie Swego wizerunku to dopiero rozmowy z księdzem przyniosły owoc tych objawień. Siostra Faustyna otrzymała nakaz od Pana Jezusa aby zapisała Jego słowa. Ksiądz Sopoćko polecił Faustynie aby spisywała swoje wizje. Tak powstał Dzienniczek jedno z największych dzieł literatury mistycznej. Obecnie jest to najbardziej znane, najczęściej tłumaczone i wydawane dzieło polskiego autora na świecie.
Po II wojnie światowej siostry zakonne zostały zmuszone do wyjazdu. Klasztorne domki zostały zniszczone. Na terenie dawnych terenów klasztoru powstało osiedle i min. przedszkole. Dzięki Opatrzności Bożej domek w którym mieszkała siostra Faustyna ocalał - przeznaczony na składzik dla przedszkola. Obecnie miejsce gdzie kiedyś mieszkała siostra Faustyna można zwiedzać. Codziennie o godzinie 15.00 przed relikwiami św. Faustyny i bł. ks. Sopoćki odmawiana jest koronka do Miłosierdzia Bożego. A co z obrazem ? Idą jego tropem dochodzimy do kościóła Wniebowstąpienia Pańskiego i klasztoru Misjonarzy. Choć powstał pod koniec XVII wieku to jego przebudowa w połowie XVIII pod kierunkiem J.K. Glaubitza uczyniła z niego kolejną perłę wileńskiego baroku. Podobno  kościół zwrócono wiernym, nam jednak nie udało się go zwiedzić. W sąsiedztwie znajduje się wejście na teren klasztoru Wizytek. Powstały tu w połowie XVIII wieku kościół był pierwszym w Rzeczypospolitej, któremu nadano wezwanie Serca Jezusowego.
W okresie międzywojennym po zaborowej przerwie wróciły tu Wizytki które min. prowadziły tu szkołę. Po II wojnie światowej kościół zamieniono na więzienie. W małym domku w sąsiedztwie klasztoru mieszkał ksiądz Sopoćko - spowiednik i opiekun duchowy siostry Faustyny. Kiedy siostra mówiła o wezwaniu Pana Jezusa, że ma powstać obraz z Jego podobizną, ksiądz poprosił o pomoc mieszkającego w tym samym miejscu wileńskiego malarza Eugeniusza Kazimirowskiego. Dwa razy w tygodniu siostra Faustyna w towarzystwie matki przełożonej przychodziła do pracowni malarza i udzielała wskazówek jak ma wyglądać obraz. Ksiądz Sopocko był modelem ułatwiając pracę malarzowi. Obraz ukończono w 1934 roku. Obecnie w miejscu pracowni znajduje się kaplica  Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Kiedy powstał obraz św. Faustyna była zrozpaczona. Wizerunek Jezusa w najmniejszym stopniu nie był tak piękny jak Jezus którego ona widywała. Uspokoił ją sam Chrystus:  Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej. Obecnie w tym miejscu w jednym z budynków bramnych funkcjonuje prowadzone przez siostry hospicjum. Jest to jedyne na Litwie hospicjum. Dodatkowo w większości utrzymywane jest z datków przy niewielkim udziale państwa. Podobno siostry często kwestują także w Polsce. Ich marzeniem jest aby powstało tu także hospicjum dziecięce, ponieważ dotychczas nie ma takiego na całej Litwie.
Szczęśliwie podobno w kościele nie ma już więzienia ale jakie będą dalsze losy świątyni nie wiadomo. W 1935 r poproszono księdza Sopockę o wygłoszenie kazania podczas Mszy Św. w Ostrej Bramie w pierwszą niedzielę po Wielkanocy czyli w dniu późniejszego święta Miłosierdzia Bożego. Ostra Brama to sanktuarium Matki Bożej słynącej łaskami na całą Litwę i Rzeczpospolitą. Matka Boża Ostrobramska jest zwana też Matką Boską Miłosierdzia. Ksiądz Sopocko wygłosił wówczas kazanie o Miłosierdziu Bożym. Jego ilustracją był zaprezentowany  po raz pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. I dzisiaj Ostra Brama i Matka Boża Miłosierdzia jest celem licznych pielgrzymek.
Był tu także nasz ojciec święty Jan Paweł II. Przed nami kościół św. Ducha - dominikanów. To kościół wileńskiej Polonii. Modlił się tu Jan Paweł II. Jest on uważany za jeden z najpiękniejszych wileńskich kościołów. Świątynia jest otoczona zwartą zabudową. Przez ciemny przedsionek wchodzimy ... ...do przepysznego wnętrza.
Wróćmy do historii obrazu. W okresie międzywojennym obraz znajdował się w kościele św. Michała, ale ze względu na nieuznany wówczas kult Bożego Miłosierdzia nie był eksponowany. Po II wojnie światowej kiedy kościół św. Michała był ograbiany a jego wyposażenie likwidowane dwie panie - Polka i Litwinka  w tajemnicy wykupiły obraz i ukryły w kościele św. Ducha. W 1956 r. przyjaciel ks. Sopoćki ks. Józef Grasewicz po powrocie z łagru za zgodą proboszcza kościoła św. Ducha wywiózł obraz do swojej parafii w Nowej Rudzie na terenie obecnej Białorusi. W 1970 komunistyczne władze zamieniły kościół na magazyn a jego wyposażenie uległo rozproszeniu. Obraz z błahego powodu (brak odpowiednio długiej drabiny) pozostał w opuszczonym kościele. Do swojej śmierci ksiądz Sopocko obawiając się o bezpieczeństwo płótna zabiegał o powrót obrazu do Wilna lub przewiezienie do Polski. Dopiero w 1986 roku w tajemnicy wywieziono z opuszczonego kościoła w Nowej Rudzie obraz do kościoła św. Ducha w Wilnie. Na jego miejscu pozostawiono kopię ponieważ mimo teoretycznej likwidacji kościoła mieszkańcy ciągle gromadzili się tam na modlitwie. Obraz znalazł swoje miejsce w jednym z bocznych ołtarzy w polskim kościele św. Ducha.
Słowa Jezu ufam Tobie to wyraz naszej wiary w Miłosierdzie Boże. Ufności, że każdy z nas może się nawrócić i liczyć na Bożą miłość i opiekę. Widok na kościół św. Ducha. W 2004 roku metropolita wileńskim zadecydował o powstaniu w dawnym kościele Św. Trójcy sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Mimo sprzeciwów Polonii obraz przeniesiono w 2005 roku do nowej świątyni. Miejsce to jest celem licznych pielgrzymek.
Obecnie przed obrazem jest wieczysta adoracja. W Wilnie w każdym kościele znajdziemy kopię obrazu Jezusa Miłosiernego Eugeniusza Kazimirowskiego. Dlaczego w Polsce i całym świecie znamy inny obraz? Oryginał przez lata był przechowywany za żelazną kurtyną i nie miał szans aby poznał go świat. Wobec rozwijającego się kultu Miłosierdzia Bożego w 1944 roku (już po śmierci św. Faustyny) Adolf Hyła namalował najbardziej znany wizerunek Jezusa. Wzorował się na czarno białym malutkim obrazku dlatego obraz ten tak różni się od wizerunku Kazimirowskiego. Dziękuję.

najbliższe galerie:

 
Wilno i Troki w pigułce
1pix użytkownik mgfoto odległość 0 km 1pix
Litwa - Wilno
1pix użytkownik marioli odległość 0 km 1pix
Wilno - Stare Miasto część zachodnia raz jeszcze
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Wilno - okolice dzielnicy żydowskiej.
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Wilno - Stare Miasto część wschodnia
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
WILNO  cz.I
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (6):

 
kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:862) dodano 30.01.2018 08:57

Glockerka - dziękuję za odwiedziny.
Wilno kojarzy się nam przede wszystkim Z Ostrą Bramą, ale być może obecnie celem dla ludzi którzy którzy pielgrzymują tu z całego świata jest obraz Jezusa Miłosiernego. Faktem jest, że kościół Miłosierdzia i Ostrą Bramę dzieli tylko kilkunastominutowy spacer.
Pozdrawiam.

glockerka użytkownik glockerka(wpisów:736) dodano 28.01.2018 10:59

Wielu z nas jedzie do Wilna, aby zobaczyć TEN obraz. Przeczytałam i obejrzałam z ciekawością, odświeżyłam szczegóły. Pozdrawiam.:-)

kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:862) dodano 24.01.2018 08:45

Bardzo dziękuję za odwiedziny i komentarze.
Pozdrawiam serdecznie.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:4954) dodano 23.01.2018 16:25

Bardzo ciekawa galeria, jak zresztą i pozostałe Twoje relacje z Wilna. Pozdrawiam. :)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2631) dodano 23.01.2018 14:45

Dzięki za tą galerię ukazującą historię i duchowy obraz powstania sanktuarium i nabożeństwa Miłosierdzia Bożego w Wilnie ale i Krakowie.

Pozdrawiam serdecznie.

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4032) dodano 23.01.2018 13:54

Świetna galeria, dużo informacji. Dzięki :)
Pozdrawiam.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!