m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (28):

 
Pałac Cecilienhof (niem. Schloss Cecilienhof) - pałac w północnej części Nowego Ogrodu w Poczdamie - ostatni pałac wzniesiony przez Hohenzollernów. Zbudowany przez Paula Schultze-Naumburga dla następcy tronu Wilhelma Hohenzollerna i jego małżonki Cecylii, księżniczki Meklemburgii i Schwerina. Wzorowany na angielskich dworach gotyckich z czasów Tudorów. W dniach od 17 lipca do 2 sierpnia 1945 w Cecilienhof obradowali uczestnicy konferencji poczdamskiej. Cecilienhof należy do grupy pałaców i zespołów parkowych w Poczdamie i Berlinie wpisanych w 1990 na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Pałac Sanssouci (niem. Schloss Sanssouci; z fr. sans souci = beztroski - rokokowy pałac Hohenzollernów we wschodniej części parku Sanssouci w Poczdamie (Brandenburgia, Niemcy). Wzniesiony w latach 1745-1747 jako rezydencja letnia na zlecenie króla Prus Fryderyka II Wielkiego przez Georga Wenzeslausa von Knobelsdorffa według szkiców fundatora. Przebudowany i rozbudowany w latach 1840-1842 przez Ludwiga Persiusa (projekty) i Ferdinanda von Arnima (kierownictwo budowy) na życzenie Fryderyka Wilhelma IV. Pałac Sanssouci należy do grupy pałaców i zespołów parkowych w Poczdamie i Berlinie wpisanych w 1990 na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Obecnie (2008) o pielęgnację i restaurację pałacu troszczy się Fundacja Pruskie Pałace i Ogrody Berlin-Brandenburg (niem. Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg). Zaczątkiem posiadłości Sanssouci były ogrody tarasowe na południowych stokach wzniesienia Bornstedt, założone w 1744 przez Fryderyka II Wielkiego. Na początku XVIII w. wzniesienie porastały dęby, które ścięto za panowania Fryderyka Wilhelma I, by dostarczyć drewna do umocnienia terenów bagiennych przeznaczonych pod rozbudowę Poczdamu. Teren po wycince nazywany Wüsten Berg (pol. łysa góra) został zagospodarowany pod ogrody w stylu francuskim. Stok podzielono na sześć szerokich tarasów, by jak najlepiej wykorzystać dobre nasłonecznienie. Po murach wzmacniających tarasy pięły się winorośle sprowadzone z Portugalii, Włoch, Francji, a także z pobliskiego Ruppin. W 168 oszklonych niszach rosły figowce. Z przodu każdy taras ograniczony był pasem trawnika i żywopłotem z drzew owocowych. Trawniki zdobiły równo przycięte drzewa z rodziny cisowatych. Na szczyt wzniesienia prowadziło 120 centralnie zlokalizowanych schodów (obecnie 132), dzielących stok na dwie części. U stóp tarasów założono w 1745 barokowy ogród dekoracyjny, pośrodku którego zbudowano wielką fontannę (niem. Grosse Fontäne) (1748). W 1750 wokół fontanny rozstawiono marmurowe rzeźby rzymskich bogów - Wenus, Merkurego, Apolla, Diany, Junony, Jowisza, Marsa i Minerwy oraz alegoryczne przedstawienia czterech elementów – powietrza, ognia, wody i ziemi. Rzeźby Wenus i Merkurego wyszły spod dłuta Jeana-Baptisty Pigalle (1714–1785). Przedstawienia powietrza i wody były prezentami króla Francji Ludwika XV. Pozostałe figury pochodziły z warsztatu François Gasparda Adama, kierownika francuskiej pracowni rzeźbiarskiej założonej przez Fryderyka w Berlinie. Prace nad kolistym klombem z ”wielką fontanną”, tzw. “französiches Rondell” (pol. francuski klomb kolisty) trwały aż do 1764 r.
Niedaleko francuskiego klombu znajdował się również ogród kuchenny, założony w 1715 przez Fryderyka Wilhelma I. Fryderyk Wilhelm I mawiał o nim mein Marly (pol. mój Marly), nawiązując do wyszukanego ogrodu przy pałacu króla Ludwika XIV w Marly-le-Roi. Pałac miał być jedynie letnią rezydencją, maison de plaisance, na prywatny użytek króla i jego gości od końca kwietnia do początku października. Fryderyk planował tu pobyty sans souci (pol. bez zmartwień), poświęcając się swoim zainteresowaniom i realizacji pasji artystycznych. Jednak dwadzieścia lat później w zachodniej części parku Sanssouci Fryderyk wybudował dużo większy pałac reprezentacyjny - Nowy Pałac, którego rozmiary oraz barokowy wygląd dawały świadectwo potęgi Prus po latach trudów i wyrzeczeń związanych z prowadzeniem wojny siedmioletniej (1756–1763). Barokowa rezydencja nie cieszyła się jednak sympatią Fryderyka II Wielkiego, który mawiał o niej fanfaronada. Rzadko przebywał w Nowym Pałacu, preferując pałac Sanssouci. W XVIII w. doszło do rozdzielenia państwowych obowiązków królewskich od prywatnego życia monarchy. Fryderyk Wielki spełniał obowiązki reprezentacyjne w miejskim pałacu w Poczdamie (niem. Potsdamer Stadtschloss), wybudowanym w latach 1662-1669 przez Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma I. W poczdamskim Pałacu Miejskim Fryderyk spędzał zimę. W pałacu Sanssouci mieszkał w miesiącach letnich (wyjątkiem były okresy wojen) poświęcając się sztuce i filozofii. Poczdam stał się główną siedzibą królewską, a Berlin i pałac Charlottenburg z wybudowanym przez Fryderyka nowym skrzydłem wschodnim (niem. Neue Flügel) zeszły na drugi plan.
Fryderyk prowadził skromne życie. Zamiast balów, maskarad i polowań, dominowały w Sanssouci dyskusje filozoficzne, przechadzki, lektury i koncerty. Jego skromność przerodziła się z czasem w skąpstwo, które objawiało się na przykład niechęcią do wszelakich prac remontowych. Fryderyk miał powiedzieć:
Quote-alpha.png
Nie chcę budować jak Rzymianie, wystarczy, że to [co buduję] przetrwa do końca mojego życia. Fryderyk zmarł w pałacu Sanssouci 17 sierpnia 1786. Życzył sobie być pochowanym skromnie obok pałacu, w krypcie na najwyższym tarasie, gdzie znajdowały się groby jego psów. W okresie 46 lat swoich rządów Fryderyk często zajmował się tematem śmierci. Oprócz swojego testamentu politycznego z 1752, sporządzał prawie przed każdą bitwą nową wersję ostatniej woli, regulując wszystkie detale spraw rodzinnych i finansowych. Podobnie często powtarzał instrukcje dotyczące jego pochówku. W testamencie z grudnia 1757 pisał:  Poza tym, jeśli chodzi o moją osobę, chcę być pochowany w Sanssouci, bez przepychu, bez pompy, nocą. Nie wolno mnie otwierać, lecz bez ceregieli tam zanieść i pochować nocą. Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Poczdamie - kościół katolicki położony w centralnej dzielnicy Poczdamu. Zamyka oś Brandenburger Straße, na której przeciwległym końcu znajduje się Brama Brandenburska. Obecnie kościół użytkowany jest jako świątynia katolicka parafii w Poczdamie, która należy do archidiecezji berlińskiej. Jest to budowla wykonana w stylu eklektycznym z wykorzystaniem elementów romańskich i bizantyjskich. Wieża kościelna wzorowana na kościele w Weronie i liczy 60 m wysokości. We wnętrzu znajdują się trzy obrazy autorstwa Antoine Pesne, XVIII-wiecznego malarza tworzącego w stylu barokowym.
Kościół powstał w 2 połowie XIX w. jako katolicka świątynia garnizonowa dla żołnierzy tego wyznania, stacjonujących w mieście na podstawie planów Friedricha Wilhelma Stülera i Wilhelma Salzenburga. Jego budowa trwała 3 lata (1867-1870). Brama Brandenburska w Poczdamie. Wzorowana na rzymskim łuku triumfalnym, z trzema przejściami, powstała w 1770 r. Zdobią ją godła i trofea. Na tej okazałej budowli można nawet dostrzec wizerunki Marsa i Herkulesa.

najbliższe galerie:

 
PODSTUPIM DAWNY PODSTĄPIN- A CO TO TAKIEGO?
1pix użytkownik bartekplk odległość 0 km 1pix
Niemcy - Poczdam - Zespół parkowo-pałacowy Sanssouci
1pix użytkownik zibid odległość 0 km 1pix
Poczdam. Zespół pałacowo - parkowy Sanssouci.
1pix użytkownik halszka odległość 0 km 1pix
Niemcy - Poczdam - Park Sanssouci
1pix użytkownik omektron odległość 0 km 1pix
Sanssouci
1pix użytkownik muzelea odległość 1 km 1pix
Niemcy  – Bez Zmartwień
1pix użytkownik filmdil odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (2):

 
robson użytkownik robson(wpisów:450) dodano 04.01.2019 19:37

Bylem tam tez latem i bylo duzo ladniej niz w kwietniu. Jak przygotuje galerie z tamtego wyjazdu to wrzuce dla porownania. Pozdrowienia. Szczesliwego Nowego :-)

afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4219) dodano 04.01.2019 15:55

Byłam w Poczdamie jakieś 15 lat temu. Niewiele się zmieniło. Było ładnie i jest ładnie.
Pozdrawiam serdecznie w Nowym Roku.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!