m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (46):

 
Miasto jest położone nad rzeką Wartą i nad dwoma jeziorami: Jaroszewskim i Lutomskim.

Według danych z 10 lutego 2014 powierzchnia miasta wynosi 14,08 km²[4].

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. Większa część miasta położona jest na lewym brzegu Warty, na prawym znajduje się dzielnica Piaski. Pierwszy zapis informujący o istnieniu grodu przy brodzie Warty pochodzi z 1251. Gród został założony na szlaku handlowym prowadzącym z Poznania przez Drezdenko do Szczecina. Prawa miejskie zostały nadane przed 1388 przez Kazimierza Wielkiego. Nazwa miasta pochodzi od słowa Sierak oznaczającego biedaka (w zapisie z 1388 nazwa miała brzmienie Syrakowo, zapiski z 1397 informują o Sierakowie, obecne brzmienie Sieraków pojawia się w 1580). Miasto było prywatną własnością rodziny Nałęczów, a ściślej gałęzi rodziny, która przyjęła nazwisko Sierakowskich. W 1416 Władysław Jagiełło odnowił przywilej lokacyjny Sierakowa na prawach magdeburskich. W 1450 właścicielem miasta został wojewoda poznański Łukasz I Górka. Jego syn, Uriel Górka wybudował w Sierakowie szpital i kościół pod wezwaniem św. Ducha. Prywatne miasto szlacheckie Sierakowo położone było w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. Kościół Pobernardyński Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Sierakowie (zwany Perłą Sierakowa) jest najbardziej znanym i najcenniejszym zabytkiem miasta. To zarazem jedyna spośród budowli, jakie wznieśli Opalińscy (ród związany z historią Sierakowa), która ocalała z pożarów i klęsk nawiedzających miasto. Kościół został ufundowany przez ród Opalińskich. Budowę rozpoczął wojewoda poznański Piotr, a ukończyli jego żona Zofia z Kostków i synowie Krzysztof i Łukasz. Budowa rozpoczęła się od ufundowania w 1619 r. klasztoru bernardynów. Do realizacji swoich planów Piotr Opaliński sprowadził Krzysztofa Bonadurę Starszego, znanego w Wielkopolsce włoskiego architekta.
Pierwotnie kościół nie posiadał wież. Zostały one dobudowane dopiero w 1740 r. przez Katarzynę Opalińską (żonę króla Polski, Stanisława Leszczyńskiego). Pożar, który zniszczył miasto 25/26 czerwca 1817 roku nie oszczędził klasztoru. W budynku kościelnym spalone zostały wieże i sklepienie. W związku z tym, że w pożarze miasta spłonął znajdujący się po zachodniej stronie rynku pierwszy kościół parafialny (wzmiankowany od XII-XIII wieku), po skasowaniu zakonu w 1819 r. dotychczasowy kościół bernardynów zaczął pełnić rolę kościoła parafialnego. Zniszczone w pożarze wieże odbudowano w 1865 r. zwieńczając je blaszanymi hełmami. W latach 1927 - 1928 podczas odnawiania kościoła zbudowano nowy chór organowy, według projektu Stefana Cybichowskiego. Podczas II wojny budynek zamieniono na magazyn saperski.
Kolejne prace restauratorskie prowadzone były w latach osiemdziesiątych XX wieku. Podczas nich, w 1983 r. odnaleziono w jego podziemiach pięć sarkofagów rodziny Opalińskich. Sarkofagi w 1995 zostały przeniesione do pomieszczeń muzeum Zamku Opalińskich. Jednonawowy kościół został zbudowany na planie krzyża. Miejsce przecięcia transeptu z nawą przekryte jest kopułą z latarnią. Nawa i transept przykryte są sklepieniem kolebkowym ozdobionym sztukaterią w formie geometrycznie ułożonych wałków. W czterech narożach podstawy kopuły umieszczone są herby fundatorów kościoła: Piotra Opalińskiego i Zofii Kostka- Łodzia - Opalińskich, Nałęcz - Ostrorogów Lwowskich, Dąbrowa Kostków – oraz Leliwa– Pileckich. Siedemnastowieczne wnętrze zostało zachowane w prawie niezmienionym stanie. Rynek oraz przylegające ulice - najstarsza cześć miasta, objęta ochroną konserwatorską ze względu na zachowany dawny układ urbanistyczny; ciekawe domy kalenicowe przy ulicach: Daszyńskiego, 8 Stycznia, Chrobrego. Na rynku Pomnik Synów Ziemi Sierakowskiej, a tuż obok niego zakopana została „Kapsuła Czasu”. Powstańcy z Sierakowa odegrali znaczącą rolę w oswobodzeniu regionu z pruskiej niewoli. W 1918 r. utworzono tutaj oddział powstańczy, który wspólnie z powstańcami z Pniew i Szamotuł usunął pruskie władze z miasta. Sierakowscy powstańcy stoczyli zwycięskie bitwy z pruskimi wojskami pod Kolnem i Zatomiem.
Wkład sierakowian w odzyskanie niepodległości uczczono pomnikiem usytuowanym na skwerze, pośrodku Rynku. Warta, główna rzeka Wielkopolski, prezentuje się w każdej miejscowości inaczej.
Urozmaicona rzeźba doliny rzecznej dodaje miastom i wioskom dodatkowego uroku. W Sierakowie rzeka płynie szerokim zakolem widocznym ze skarpy, na której stoi zamek Ossolińskich. Na łąkach na drugim brzegu można odpocząć w przygotowanych do tego miejscach. Szczególnie pięknie Warta prezentuje się zimą, gdy jej wodami spływa kra. Muzeum Zamek Opalińskich w Sierakowie - Powiatowa Instytuacja Kultury, mieszcząca się w odbudowanym południowym skrzydle dawnego zamku w Sierakowie, którego początki sięgają końca XIV wieku. Muzeum działa od 1995 r.
Murowany zamek zbudowano pod koniec XIV wieku z inicjatywy rodu Nałęczów, który w tym okresie był jednym z najważniejszych rodów w Polsce. Budowę rozpoczęła najprawdopodobniej Wichna, a kontynuował ją jej wnuk Wincenty. Zbudowany wtedy zamek miał plan czworokąta z dwoma równoległymi skrzydłami, połączonymi łącznikiem od zachodu. W każdym ze skrzydeł znajdowały się po dwie komnaty z piecami i kominkami. Piwnice miały sklepienia a partery drewniane stropy. W 1763 zamek i włości kupuje baron Piotr Mikołaj Neugarten von Gartenberg używający polskiego nazwiska Sadogórski i prawdopodobnie za jego czasów dokonano rozbiórki zniszczonego skrzydła północnego pozostawiając jedynie skrzydło południowe. W 1829 w związku z budową nowej drogi pozostałości zamku zostały rozebrane. Ocalałe jedynie przyziemie skrzydła południowego zmieniono na lodownię. W 1991 roku po wydobyciu z krypty kościoła pobernardyńskiego sarkofagów rodziny Opalińskich, postanowiono odrestaurować pozostałości zamku i umieścić w nim zachowane trumny. Dzięki inicjatywie wojewody poznańskiego dr Włodzimierza Łęckiego zamierzenie to zostało w bardzo krótkim czasie zrealizowane. W 1991 roku zespół w składzie dr hab. Jan Skuratowicz oraz dr Tomasz Wujewski z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu rozpoczął badania. Prace budowlano-badawcze trwały dwa lata. Z braku źródeł o wyglądzie zamku postanowiono dokonać jedynie restytucji skrzydła południowego poprzez nadbudowę zachowanych piwnic i nakrycie budynku wysokim krytym dachówką dachem.

najbliższe galerie:

 
Sieraków - stawy na Wilczej
1pix użytkownik robson odległość 2 km 1pix
Sieraków - jezioro Jaroszewskie
1pix użytkownik robson odległość 3 km 1pix
PRZ rowerem po Wielkopolsce
1pix użytkownik pedro1912 odległość 6 km 1pix
Warta
1pix użytkownik abek55 odległość 8 km 1pix
Chojno - Jezioro Radziszewskie
1pix użytkownik robson odległość 9 km 1pix
Tulipany w Chrzypsku Wielkim. Cz. 1.
1pix użytkownik jotwu odległość 9 km 1pix

komentarze do galerii (2):

 
robson użytkownik robson(wpisów:451) dodano 14.03.2019 19:21

Sieraków to najpiękniejsze miejsce letniego wypoczynku w mojej okolicy. Warto tam spędzić latem chociaż jeden dzień. Polecam.

achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5621) dodano 11.03.2019 15:24

Z przyjemnością wędruję z Tobą po Wielkopolsce. Region ten znam stosunkowo słabo, a widzę, że jest tu wiele pięknych i ciekawych miejsc. Pozdrawiam. :)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!