m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
Nasz spacer po Pasawie rozpoczynamy w okolicach dworca autobusowego, skąd kierujemy się w stronę Starego Miasta. Ludwigsplatz to swoista brama do starej części Pasawy. Tuż za nim rozpoczyna się strefa wyłączona z ruchu samochodowego. W miejscu dzisiejszego placu stała niegdyś historyczna brama, która została rozebrana w 1819 roku i zastąpiona nową, która w 1826 roku została nazwana na cześć króla Bawarii Ludwika I (1786-1868) Bramą Ludwika (Ludwigstor) - plac przed bramą otrzymał w ten sposób nazwę Ludwigsplatz. Brama ta została jednak wyburzona w 1870 roku. Posągi lwów na Ludwigsplatz przypominają niegdyś znajdującą się tutaj bramę miejską. W 1933 roku Ludwigsplatz przemianowano na Adolf-Hitler-Platz na cześć kanclerza Adolfa Hitlera (1889-1945), który w młodości mieszkał również w Pasawie przez krótki okres. W 1945 roku powrócono do nazwy Ludwigsplatz. Wotywny kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Maryi (Die Votivkirche Maria Unbefleckte Empfängnis) na rogu Ludwigstraße i Heilig-Geist-Gasse. Pierwotnie był barokowym kościołem franciszkanów. Zbudowany w latach 1613-1619, został zniszczony podczas pożaru w 1680 roku, a następnie odbudowany. Po sekularyzacji w Bawarii przeszedł w prywatne ręce i był wykorzystywany jako stodoła. Biskup Heinrich von Hofstätter (1805-1875) kazał odkupić budynek, który został odrestaurowany w latach 1857-1864, przeprojektowany i ponownie konsekrowany 20 sierpnia 1864 roku jako kościół wotywny. Poszerzenie drogi było powodem skrócenia długiego budynku kościoła wotywnego w latach 1963-1965. Kościół został całkowicie przeprojektowany przez Hansa Döllgasta (1891-1974). 8 września 1965 roku biskup Simon Konrad Landersdorfer (1880-1971) poświęcił nowy ołtarz ofiarny. Po 1988 roku nastąpiła kolejna przebudowa kościoła pod kierownictwem Wolfa Hirtreitera (1922-2014). Od 1978 roku kościołem opiekują się Marianie. Ołtarz główny w kościele wotywnym p.w. Niepokalanego Poczęcia Maryi zdobi grupa rzeźb z 1863 roku, przedstawiająca ukoronowanie NMP. Ich autorem jest austriacki rzeźbiarz Joseph Knabl (1819-1881). Pierwotny, oryginalny ołtarz główny kościoła wotywnego stoi od 1823 roku w kościele parafialnym p.w. Trójcy Świętej w Grainet.
W wyposażeniu kościoła wotywnego p.w. Niepokalanego Poczęcia Maryi warto zwrócić też uwagę na wczesnobarokowy krucyfiks. Ludwigstraße to ulica, którą dojdziemy do serca pasawskiego Starego Miasta. W średniowieczu wiodła tędy droga prowadząca do Lasu Neuburskiego (Neuburger Wald). Później ulica nosiła nazwę Schärdinger Poststraße. W 1826 roku król bawarski Ludwik I przybył do Pasawy i zamieszkał w mieszczącej się tu dawnej gospodzie Pod Złotym Jeleniem. Na pamiątkę tej wizyty zmieniono nazwę ulicy na Ludwigstraße. Ludwigstraße stała się główną ulicą handlową tej części miasta i do dziś jest jedną z najbardziej prestiżowych ulic Pasawy. W latach 1910-1933 ulica nosiła nazwę Sedanstraße, a w latach 1933-1945 Ritter-von-Epp-Straße. Od 1976 roku Ludwigstraße jest częścią strefy dla pieszych. Fontanna z rzeźbą Dialog Mensch/Fisch (Rozmowa człowieka z rybą) na Ludwigstraße to dzieło współczesnej rzeźbiarki Edeltraud Marii Göpfert. Rzeźba postaci anioła, zwieńczająca jeden z budynków przy Ludwigstraße. Budynki przy Ludwigstraße. W 2007 roku na Ludwigstraße zastosowano całkowicie nowy typ oświetlenia, opracowany przez austriackiego projektanta Martina Klinglera. Zamiast ulicznych latarni, oświetlenie zapewniają reflektory, które z góry zalewają ulicę ciepłym światłem. Reflektory zamontowano w 32 miejscach. W każdym miejscu dwa reflektory punktowe zostały zainstalowane przy krawędzi dachu (jak można to zobaczyć na zdjęciu). Jeden z nich oświetla chodnik, a drugi - przeciwległą fasadę.
Na Ludwigstraße. Na Ludwigstraße. Ewangelicki kościół parafialny p.w. św. Mateusza (St. Matthäus Pfarrkirche) został zbudowany przez monachijskiego architekta dworskiego Georga Friedricha Christiana Bürkleina (1813-1872). Położenie kamienia węgielnego miało miejsce 5 listopada 1856 roku, a konsekracja świątyni - 17 lipca 1859 roku. Projektując kościół p.w. św. Mateusza, Bürklein inspirował się architekturą gotyckich i neogotyckich kościołów wiejskich w Anglii. Jeden z urokliwych staromiejskich zaułków. Ulica Heuwinkel łączy Ludwigstraße z Rindermarkt. Dawniej nosiła nazwę Unter den Schmieden (Pod Kuźniami). Nazwa Heuwinkel (Róg Sienny) pochodzi od tego, że sprzedawano tu siano i słomę dla koni. Plac Rindermarkt (Bydlęcy Rynek). Wzmiankowany jest już w 1209 roku pod nazwą Unter den Schmieden (Pod Kuźniami). Swą obecną postać zawdzięcza przebudowie dokonanej w XVII wieku przez Carlo Lurago (1615-1684) i Giovanniego Battistę Carlone (1640/1642-1718/1721).
Około 1200 roku po północnej stronie dzisiejszego placu Rindermarkt wybudowano szpital św. Jana, do którego pod koniec XIV wieku dobudowano kościół pod tym samym wezwaniem (St. Johann am Spital). Szpital był ogniskiem wielkiego pożaru w 1662 roku, który zniszczył dużą część miasta.  Nic nie zostało z jego pierwotnej konstrukcji, a  nowy, widoczny na zdjęciu St. Johannis-Stift jest dziś domem opieki. Kościół parafialny p.w. św. Pawła (Pfarrkirche St. Paul). Pierwszy kościół został zbudowany w tym miejscu ok. 1050 roku. Został on zniszczony przez pożary w 1512 i 1662 roku. Obecny został wzniesiony w latach 1663-1678, a jego budowniczym był Carlo Antonio Carlone (1635-1708).Oryginalny, płaski hełm wieży z przełomu XVII i XVIII wieku został zastąpiony iglicą w II połowie XIX stulecia. W 1950 roku wieża ta została rozebrana z powodu złego stanu technicznego i odbudowana jedynie do części poprzedniej wysokości. We wnętrzu kościoła p.w. św. Pawła czarne złocone ołtarze i równie kolorowa ambona wyróżniają się na tle jasnych ścian. W dużym ołtarzu głównym z ok. 1700 roku umieszczono obraz, przedstawiający ścięcie apostoła Pawła. Ołtarze boczne i ambona powstały w latach 1678-1689. Obraz Opłakiwanie Chrystusa z 1689 roku został namalowany przez Johanna Michaela Rottmayra (1654-1730). Obraz Franza Wernera Tamma (1658-1724) w ołtarzu głównym kościoła p.w. św. Pawła, przedstawiający ścięcie apostoła Pawła. Ambona w kościele p.w. św. Pawła. Wnętrze kościoła p.w. św. Pawła. Świątynia ta jest najstarszym kościołem parafialnym w Pasawie.
Figura Madonny z Dzieciątkiem w kościele p.w. św. Pawła. Figura w kościele p.w. św. Pawła, przedstawiająca męczeństwo św. Sebastiana. Jedna z kapliczek w kościele p.w. św. Pawła. Widok placu Rindermarkt sprzed kościoła p.w. św. Pawła. Na placu Rindermarkt. Rokokowa fasada Hotelu Passauer Wolf, zbudowanego na placu Rindermarkt przez kupca Antona Korntheuera.
Przejście z placu Rindermarkt na ulicę Steinweg. Ozdobny szyld na domu przy ulicy Steinweg. Kościół p.w. św. Pawła widziany z ulicy Steinweg. Ulica Steinweg. Nazwa sugeruje, że jest to najstarszy utwardzony trakt miasta, który pełnił funkcję głównej drogi. Barokowa zabudowa ulicy powstała po pożarach miasta w latach 1662 i 1680 częściowo na fundamentach średniowiecznych domów. Na ulicy Steinweg. Na ulicy Steinweg.
Tzw. Passauer Tölpel  to kamienna głowa figury z katedry, która została zniszczona w pożarze miasta w 1662 roku. Obok niej widnieje napis: „Von Passaus Dom fiel ich herunter, wobei mein schöner Leib zerbrach. Bin trotzdem kreuzwohlauf und munter, und nur im Kopf noch etwas schwach.” („Upadłem z katedry w Pasawie, moje piękne ciało pękło. Mimo to wciąż jestem na nogach i tylko trochę słaby w mojej głowie). Katedra pw. św. Szczepana (Stephansdom) to piękny barokowy kościół na pasawskim Starym Mieście. Pierwszy kościół istniał tu już ok. roku 450, lecz pierwsza pisemna wzmianka na jego temat pochodzi z roku 730. W roku 739 kościół został podniesiony do rangi katedry. W latach 1280-1325 pierwotną budowlę zastąpiła świątynia gotycka, do której w latach 1407-1560 dobudowano wschodnie skrzydło. W obecnej postaci kościół został wzniesiony w latach 1668-1693 wg projektu Carlo Lurago (1615-1684) po wielkim pożarze miasta. Inicjatorem tej budowy był biskup Wen­zes­laus hrabia von Thun (1664-1673). W przeciwieństwie do zewnętrznej bryły, w której zachowano niektóre elementy dawnej budowli, wnętrze katedry jest całkowicie barokowe. Jedna z wież katedry p.w. św. Szczepana. Jedna z wież katedry p.w. św. Szczepana. Stiukowe dekoracje wnętrza katedry p.w. św. Szczepana są dziełem genueńskiego malarza Giovanniego Battisty Carlone (1603-1684). Nowoczesny ołtarz główny z przedstawieniem ukamienowania patrona kościoła św. Szczepana, został stworzony w 1952 roku przez monachijskiego rzeźbiarza prof. Josefa Henselmanna (1898-1987). Pochodzące z lat 1684-1688 dwa ołtarze w transepcie oraz cztery ołtarze w nawach bocznych są dziełem Giovanniego Bat­tis­ty Car­lo­ne i jego warsztatu. Portale są dziełem mistrza Andrei Solariego z Como i powstały w latach 1692-1693.
Katedra św. Szczepana jest największą barokową katedrą położoną na północ od Alp. W latach 1972-1980 dokonano gruntownej renowacji wnętrza, w tym nowoczesnej przebudowy prezbiterium. Twórcą wielu zdobiących katedrę fresków jest pochodzący ze Szwajcarii Carpoforo Tencalla (1623-1685), freski w nawach bocznych są dziełem Matthiasa Rauchmillera (1645-1686) z Wiednia oraz Carla Antonia Bussiego (1658-1690) z Bissone. We wnętrzu świątyni na uwagę zasługują ponadto malowidła w ołtarzach bocznych wykonane przez Johanna Michaela Rottmayra (1656-1730), Johanna Karla Res­lera i Johanna Andre­asa Wolffa. Wspaniała pozłacana ambona powstała w 1726 roku w Wiedniu i jest dziełem stolarza Johanna Georga Seriesa. Na jej korpusie przedstawieni są czterej ewangeliści i płaskorzeźba postaci kobiecej na tronie, która wraz z Barankiem Ofiarnym jest symbolem zwycięskiego Kościoła Jezusa Chrystusa. Dwa anioły w górnej części ambony, trzymające tablice przykazań i krzyż - symbolizują Stare i Nowe Przymierze. Przez długi czas pasawska katedra szczyciła się posiadaniem największych organów na świecie. Obecnie jest to największy instrument w Europie oraz piąty na świecie. Organy te są nadal największymi katedralnymi organami na świecie. Instrument posiada 17.754 piszczałki oraz 233 rejestry, z których wszystkie mogą być obsługiwane przez pięciomanuałową konsolę główną umiejscowioną na emporze. Prospekt organowy jest dziełem Johanna Michaela Götza. W latach 1978-1981 organy zostały przeprojektowane technicznie i akustycznie przez firmę Eisenbarth z Pasawy. Fasada katedry, glazurowana białym wapnem, charakteryzuje się powściągliwym wystrojem. W latach 1895-1898 wzniesiono dwie zachodnie wieże wg projektu prof. Heinricha von Schmidta (1850-1928). Zakończone płaskimi dachami wieże, uzupełniono ośmiobocznymi konstrukcjami i balustradami i zwieńczono kopułami. Tympanon fasady katedry p.w. św Szczepana.
Jedna z wież katedry p.w. św. Szczepana. Przed katedrą p.w. św Szczepana.

najbliższe galerie:

 
Passau
1pix użytkownik szarykot odległość 1 km 1pix
Pasawa (2)
1pix użytkownik achernar-51 odległość 1 km 1pix
Passau
1pix użytkownik quanity-dwie odległość 2 km 1pix
Donauradweg
1pix użytkownik andred odległość 3 km 1pix
Niemcy_2015 - PASAWA (03)/Oberhaus i Katedra św. Stefana
1pix użytkownik charlie odległość 3 km 1pix
Pasawa - miasto nad trzema rzekami
1pix użytkownik surykatka odległość 3 km 1pix

komentarze do galerii (4):

 
achernar-51 użytkownik achernar-51(wpisów:5592) dodano 26.05.2019 20:11

Dziękuję wszystkim za odwiedziny i komentarze. Pozdrawiam. :)

ru_da użytkownik ru_da(wpisów:230) dodano 23.05.2019 14:27

Wygląda interesująco. Może i ja kiedyś tam dotrę?
Pozdrawiam.

paniwu użytkownik paniwu(wpisów:637) dodano 23.05.2019 10:30

Piękne miejsce. Twoja prezentacja zachęciła mnie do odwiedzenia Pasawy. Pozdrowienia.

charlie użytkownik charlie(wpisów:2379) dodano 23.05.2019 07:55

Ech... Pasawa :-) Rozmarzyłam się przy Twojej galerii :-)
Fantastyczne urocze miasto. Szkoda że rzadko odwiedzane przez turystów.
Z przyjemnością wróciłam na pasawskie ulice, ale nie ukrywam, że najbardziej czekam na relację ze spotkania trzech rzek :-)
Pozdr.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!