m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (48):

 
Kościół św. Franciszka i św. Bernarda stoi dosłownie obok kościoła Św. Anny. Wybudowany w stylu gotyckim w latach 1469-1500 dla zakonu franciszkanów; później wielokrotnie przebudowywany. Dłuższą chwilę kręcimy się w okolicy pomnika Adama Mickiewicza. Projektantem obecnego granitowego pomnika jest litewski rzeźbiarz Gediminas Jokūbonis. Odsłonięcie odbyło się 18 kwietnia 1984. Pomnik przedstawia  Mickiewicza opierającego się na złamanej kolumnie. Cała rzeźba ma wysokość 4,5 m. Budynki przy ulicy Maironio, a za nimi kościół św. Michała i klasztor bernardynek. Przed wojną ulica Maironio była ulicą Świętej Anny. Wieża kościoła św. Janów. Jest osobną od kościoła Świętych Janów budowlą. Fasada wschodnia kościoła św. Janów zrobiona z jakiegoś podwórka. Wszędzie pokazywana jest fasada zachodnia bo ona prezentuje się okazale. Wschodnia wychodzi na ciasną ulicę Zamkową. Musiałbyś mieć rybie oko aby objąć jej większą połać. Ulica Wielka Zamkowa u zbiegu ze Świętojańską. Kiedyś był tu plac Piotra Skargi.
ul. Ratuszowa. Strona zachodnia, naprzeciw cerkwi Św. Mikołaja Jeszcze raz kościół Świętych Janów. Zbudowany w latach 1738-1749. Styl: rokoko, przebudowy klasycystyczne. Organistą był tu Stanisław Moniuszko, a proboszczem m.in. Piotr Skarga ul. Ratuszowa. Spojrzenie na południe Fontanna na Placu Ratuszowym. Po prawej cerkiew Św. Mikołaja. ul. Zamkowa u zbiegu z Didžioji gatve. Plac Ratuszowy. Pierzeja zachodnia
Odchodząca od Placu Ratuszowego Stiklių gatve, czyli dawna ulica Szklana. W tłumaczeniu oznacza to samo. Północna część Placu Ratuszowego. Kiedyś przebiegała tędy ulica Wielka Arkady przy Litewskiej Filharmonii Narodowej. Widok z ulicy Ostrobramskiej  (Aušros Vartų gatve) Widok z ulicy Ostrobramskiej na kopułę charakterystyczną kościoła Św. Kazimierza. Gmach Litewskiej Filharmonii Narodowej przy Ostrobramskiej Kościół Św. Teresy i Ostra Brama po prawej. Kościół św. Teresy (lit. Šv. Teresės bažnyčia) połączony jest z Ostrą Brama, dlatego bywa też nazywany kościołem Ostrobramskim. Świątynia jest jedną z najpiękniejszych w Wilnie a jej fasada przypomina barokowe kościoły Rzymu.
Wieża odnowionej unickiej cerkwi św. Trójcy Brama do cerkwi Św. Ducha Wnętrze tejże cerkwi. Domus Maria obok kościoła Św. Teresy. Dom rodzinny Archidiecezji Wileńskiej.   No i wiadomo: Ostra Brama w której Panna Święta świeci, która wieszcza jako dziecię do zdrowia powróciła cudem,
(Gdy od płaczącej matki pod Jej opiekę ofiarowany, martwą podniósł powiekę i tak ozdrowiał, ze wstał i od razu mógł pieszo iść do świątyń i Bogu dziękować za to że życie do niego wróciło, choć było kiepsko, skoro powieka była już nieruchoma i martwa chorobą zmożona)
Byłem tu w 2003 byłem i piętnaście lat później, ale obrazu Matki Miłosierdzia nie widziałem ani za pierwszym razem ani teraz. Jakoś się nie złożyło. W każdym bądź nie bądź razie Ostra Brama (lit. Aušros Vartai) jest najcenniejszym skarbem Wilna. A to widok fasady Kaplicy Ostrobramskiej od południa. Historia Ostrej Bramy rozpoczyna się wraz z rozbudową Wilna. W XV-XVI wiekach miasto otoczono murem obronnym. Powstało wtedy dziewięć bram miejskich, z których do dziś przetrwała tylko Ostra Brama. Pierwsza wzmianka o bramie pochodzi z roku 1514. Brama nosiła wtedy nazwę ”Miednicka”. Nazwa ”Ostra Brama” (łac. Porta Acialis), wywodząca się od dzielnicy Ostry Koniec, pojawiła się w roku 1594 roku. Średniowiecznym zwyczajem na bramie umieszczono darzony czcią i szacunkiem obraz Matki Boskiej, którego opiece powierzano miasto wraz z jego mieszkańcami. W 1712-1715 latach drewniana kaplica została zastąpiona kamienną. W 1829-1830 budowlę odrestaurowano dobudowując jednocześnie galerię ze schodami. Matkę Bożą Ostrobramską ukoronowano dwiema koronami. Widok ze schodów przed bramą kościoła Św. Teresy na ulicę Ostrobramską i unicką cerkiew św. Trójcy Ulica Ostrobramska w perspektywie północnej.
Zaułek św. Kazimierza (Zaułek Kazimierski, dawniej po prostu Kazimierzów). Znajduje się na tyłach kościoła i dawnego klasztoru A tu z Kazimierzów widzimy kościół pod wezwaniem Św. Kazimierza. Zbudowany został w latach 1604-1618 przez wiceprowincjała zakonu jezuickiego Pawła Bokszę. Świątynię wzorowano na słynnym kościele Il Gesu (Pana Jezusa) w Rzymie. Swoje imię zawdzięcza świętemu Kazimierzowi Jagiellończykowi. Kościół niejednokrotnie płonął. Po każdym pożarze podlegał przeróbkom. W latach 1749—1755 wieże uwieńczono późnobarokowymi hełmami, które w 1867 roku zostały obniżone. Kościół przechodził dziwne i dramatyczne koleje losu. Na przykład w czasie insurekcji kościuszkowskiej pełnił rolę więzienia dla rosyjskich jeńców. W czasie kampanii napoleońskiej był  tu magazyn zboża. Po Powstaniu Listopadowym kościół zamieniono go w cerkiew, a podczas I wojny światowej, po zajęciu Wilna przez Niemców, świątynia służyła jako protestancki kościół garnizonowy. Cerkiew Przeczystej Bogurodzicy (lit. Skaisčiausios Dievo motinos cerkvė), a  na dalszym planie Baszta Giedymina
Bokšto gatve. Czyli ulica Bakszta z widoczną wieżą kościoła Matki Boskiej Pocieszenia i św. Augustyna A oto basteja. Bardzo charakterystyczny element systemu obronnego Wilna. Mury obronne wokół Wilna zostały zbudowane w latach 1503−1522 (za czasów wielkiego księcia Aleksandra i mocą jego przywileju) w celu obrony miasta przed atakami Chanatu Krymskiego podczas wojen moskiewskich. Kamienno-ceglane mury były kluczowym elementem systemu obronnego Wilna, w skład którego wchodziło dziewięć bram. Część z nich zachowała się do dzisiejszych czasów. Po wzmocnieniu murów obronnych w I połowie XVII w., na górze Bakszta wybudowano basteję - budowlę fortyfikacyjną, umocnioną murem oraz fosą, składającą się z niskiej baszty w kształcie podkowy, służącej dla artylerii, oraz łączącego tunelu. Basteja i mury ucierpiały w czasie wojny z Wielkim Księstwem Moskiewskim, w latach 1654-1667. Z czasem basteja utraciła swoją funkcję. W roku 1753 basteja figurował jeszcze na mapie miasta, natomiast na początku XIX w. teren na którym stała basteja przekształconow miejskie śmietnisko, a fosa oraz mury zostały zasypane ziemią. W latach 80-tych i 90-tych XX wieku zostały przeprowadzone badania oraz prace konserwatorskie, a w 1989 r. w bastei urządzono muzeum.
Widok z parkingu przy ulicy Bakszta na kościół św. Kazimierza i okolicę. Panorama Wilna z ogrodów misyjnych Šv. Mergelės Marijos Ramintojos bažnyčia, czyli kościół Matki Boskiej Pocieszenia i św. Augustyna. Kościół położony przy ulicy Savičiaus (do 1939 - ul. Sawicz) 13. Wybudowany w stylu barokowym w latach 1746-1768 dla zakonu augustianów; obecnie nieczynny i bardzo zniszczony zarówno z zewnątrz jak i od wewnątrz. Chociaż, z tym że jest nieczynny to nie do końca jest prawdą. Wszedłem do środka. Na dole była jakaś wystawa. Historyczno-narodowa czyli pewnie nie propolska. Potem wszedłem schodami na poddasze, gdzie w małej prowizorycznej kaplicy odbywało się nabożeństwo. Cerkiew Świętych Konstantyna i Michała, pełna nazwa: Cerkiew Świętego Równego Apostołom Cara Konstantyna i św. Michała Maleina, zwana potocznie Cerkwią Romanowską. To cerkiew prawosławna z 1913 w Wilnie przy ulicy Jono Basanavičiaus, na Górze Bouffałowej, jednym z wyższych punktów Wilna. Czas wracać. Wilno, które zapamiętałem z 2003 roku było zupełnie innym miastem. Czy jeszcze kiedyś tu wrócę? Nie wiem… może…

najbliższe galerie:

 
WILNO  cz.I
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix
Wilno w niedzielny,  jesienny poranek
1pix użytkownik doracz odległość 0 km 1pix
Wilno - Stare Miasto część wschodnia
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Wilno - okolice dzielnicy żydowskiej.
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Litwa-Wilno 2017
1pix użytkownik tereza odległość 0 km 1pix
Wilno - Miłosierdzia Bożego
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (6):

 
paweller75 użytkownik paweller75(wpisów:7561) dodano 24.11.2019 22:57

Zawsze podziwiałem cerkwie z zewnątrz, ale wewnątrz widzę, że też są zacne ..., pozdrawiam:)

surykatka użytkownik surykatka(wpisów:7334) dodano 24.11.2019 22:12

Dalszy ciąg też ciekawy. Fajnie było się przespacerować ;)

doracz użytkownik doracz(wpisów:1232) dodano 21.11.2019 08:59

Kabaczku, Satan, Wielkopolanko - dziękuję za odwiedziny. Kabaczku, to mam powód do powrotu. Jeszcze jest tam takie muzeum dziwnych zjawisk, które też chciałbym odwiedzić. Pozdrawiam Was serdecznie :)

wielkopolanka użytkownik wielkopolanka(wpisów:1951) dodano 21.11.2019 08:50

Z przyjemnością obejrzałam 2 części galerii. Wspaniale pokazałeś i oprowadziłeś po Wilnie w którym nie bylam.
Pozdrawiam serdecznie:)

satan użytkownik satan(wpisów:3267) dodano 19.11.2019 17:44

Rzetelnie oprowadziłeś po Wilnie [obie części ;-)]
Miasto na pewno warte osobistych odwiedzin.

Pozdrawiam.

kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:1216) dodano 19.11.2019 09:01

Miło było powspominać. Wilno jest niezwykle malowniczym miastem. Podobały mi się zwłaszcza Twoje zdjęcia pokazujące panoramy miasta - z wieżami cerkwi i kościołów.
A wrócić tam musisz. Bo pokłonić się przed Matką Miłosierdzia trzeba. Na pewno zrobił by na Tobie wrażenie i sam obraz i kaplica "wytapetowana" wotami. Gorąco polecam przy kolejnej wizycie.
Pozdrawiam.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!