m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (41):

 
Historia Watykanu jest bogata i płynnie łączy ze sobą starożytny świat rzymski z nowym porządkiem chrześcijańskim. Na wstępie części historycznej warto przypomnieć, że Watykan jest główną siedzibą głowy kościoła od stosunkowo niedawna, bo od drugiej połowy XIV wieku. Przez wcześniejsze tysiąc lat oficjalna siedziba kościoła katolickiego mieściła się na Lateranie, na terenach przekazanych kościołowi przez cesarza Konstantyna Wielkiego. Co więcej, słynna Bazylika św. Piotra nie jest wcale najważniejszym z rzymskich kościołów. Ten laur dzierży zbudowana chwilę wcześniej Arcybazylika świętego Jana na Lateranie, która nosi dumny tytuł Sacrosancta lateranensis ecclesia omnium urbis et orbis ecclesiarum mater et caput czyli Najświętszy kościół laterański, Matka i Głowa kościołów całego Miasta i Świata.  To właśnie świątynia na Lateranie jest rzymskim kościołem katedralnym, czyli siedzibą biskupa Rzymu. Archeolodzy i historycy są zgodni, że Cyrk Nerona znajdował się w podobnym miejscu co Bazylika św. Piotra. Jego północna granica położona była mniej więcej w połowie bazyliki (na wysokości statuy św. Piotra, której stopy dotykane są przez większość odwiedzających świątynie), a południowy koniec leżał mniej więcej na wysokości dobudowanej w XVIII wieku zakrystii. Na środku cyrku wznosił się wysoki na niemal 30 metrów i niepokryty hieroglifami egipski obelisk. Ten wysoki słup początkowo ozdabiał egipską świątynie w mieście Heliopolis i następnie forum w Aleksandrii. Dopiero około 37 roku obelisk przywieziono do Rzymu na polecenie samego Kaliguli.
Na szczycie obelisku umieszczono pozłacaną kulę, która dziś wystawiona jest w Pałacu Konserwatorów w Muzeach Kapitolińskich. Według legend w środku kuli znajdowały się prochy samego Juliusza Cezara. Obelisk Watykański jest prawdopodobnie jedynym antycznym obeliskiem, który od czasów starożytnych się nie przewrócił. Monument stał nienaruszony tuż obok bazyliki wybudowanej przez cesarza Konstantyna i dopiero pod koniec XVI wieku papież Sykstus V zlecił przeniesienie kolumny oraz postawienie jej na środku Placu św. Piotra. Mimo ogromnego znaczenia Bazyliki św. Piotra i strategicznego położenia w obrębie wybudowanych w IX wieku murów Watykan wciąż nie pełnił funkcji stałej siedziby papiestwa. Kompleks pałacowy był rozbudowywany m.in. w XII wieku, ale wciąż była to raczej dodatkowa rezydencja niż pełnoprawna siedziba. Obecny Pałac Watykański, nazywany też Pałacem Apostolskim, nie powstał jednak od razu. Budowano go etapami, zaczynając od przebudowy Mikołaja V w połowie XV wieku. Pałacową Kaplicę Sykstyńską zbudowano w latach 1477-1480 za pontyfikatu Sykstusa IV. Przebudowa rezydencji trwała więcej niż sto lat; prace budowlane zakończono dopiero na początku XVII wieku. Obecnie Pałac Watykański połączony jest długimi galeriami z dawnym Pałacykiem Belwederskim, i oba budynki tworzą kompleks Muzeów Watykańskich. Nie każdy zdaje sobie jednak sprawę, że pod koniec XV wieku obie konstrukcje były od siebie niezależne i oddzielał je po prostu długi pusty obszar. Plac św. Piotra jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc na świecie. Jego dzisiejszy wygląd został zaprojektowany przez słynnego Gian Lorenzo Berniniego, a jego kształt według kościelnych źródeł ma przypominać matczyne ręce kościoła wyciągnięte do wiernych.
Biały marmurowy posąg ulicy Katarzyny ze Sieny stoi na Piazza Pia w ogrodach Castel Sant 'Angelo. Zamek Świętego Anioła, Mauzoleum Hadriana: grobowiec cesarza Hadriana, jego rodziny oraz następców, znajdujący się na prawym brzegu Tybru w Rzymie, w pobliżu Watykanu. Budowę mauzoleum rozpoczęto za życia Hadriana, ukończono je jednak dopiero za panowania jego następcy Antoninusa Piusa w 139 roku. Usytuowano je na terenie ogrodów Domicji. Aby ułatwić komunikację, na wysokości Pola Marsowego przerzucono ośmioprzęsłowy most Pons Aelius. Grobowiec wybudowany został na obłożonej z zewnątrz płytami z marmuru paryjskiego podstawie w kształcie kwadratu o boku 85 m i wysokości ok. 10 m. Na niej posadowiono wzniesione z betonu i wyłożone z zewnątrz trawertynowymi płytami cylindryczne mauzoleum, o średnicy 64 m i oryginalnej wysokości ok. 21 m, nakryte kopułą na której na warstwie ziemi posadzono drzewka cyprysowe.
Kopuła ozdobiona była ustawionym na podwyższeniu, wykonanym z brązu posągiem cesarza powożącego kwadrygą. Na krawędzi ścian mauzoleum ustawiono posągi z marmuru. Ściany podstawy ozdobiono fryzem z bukranionów i inskrypcjami wymieniającymi pochowanych w mauzoleum członków rodziny cesarskiej. Nocny Tybr z pięknie oświetlonym mostem, to natchnienie dla fotografów ;) Tuż przy Kapitolu stoi Ołtarz Ojczyzny. To ta gigantyczna biała budowla widoczna z wielu miejsc w Rzymie. Początkowo miała upamiętniać tylko króla Wiktora Emanuela II. Kierując się do najbardziej znanej fontany w Rzymie, wejdźmy na niewielki dziedziniec ...
... by ujrzeć niezwykłą dekorację, dzieło Giuseppe Cellini z 1888 roku. To Galeria Sciarra. Fontanna di Trevi. Najbardziej znana barokowa fontanna w Rzymie, w rione Trevi. Została zbudowana z inicjatywy Klemensa XII w miejscu istniejącej wcześniej fontanny zaprojektowanej przez Leona Battiste Albertiego z 1435 r. Zasila ją woda doprowadzona akweduktem zbudowanym w 19 r. p.n.e. przez Agrypę, tym samym, który zasila fontannę Barcaccia znajdującą się u podnóża Schodów Hiszpańskich. W 1640 Urban VIII zainicjował dzieło przebudowy fontanny. Monumentalny projekt przedstawił Giovanni Lorenzo Bernini. Nie doszedł on jednak do skutku z powodu problemów finansowych dworu papieskiego. Klemens XII w 1732 ogłosił konkurs na nową fontannę. Papież wybrał projekt Niccolo Salvi. Prace trwały od 1735 do 1776. Sam autor projektu nie dożył zakończenia budowy. Forma tej barokowej fontanny przypomina fasadę budynku, ma 20,0 m szerokości i 26,0 m wysokości. Centralnymi postaciami fontanny są Okeanos i dwa trytony, będące symbolami Kastora i Polluksa. Bóstwo oceanów znajduje się na rydwanie zaprzężonym w dwa hippokampy, z których jeden jest spokojny, prowadzony przez trytona z prawej strony, tryton z lewej strony natomiast stara się okiełznać niespokojnego konia.
Rzym...podobno wszystkie drogi tu prowadzą, a ja wracam do niego dopiero po wielu, wielu latach. Rzym to jedno z najpiękniejszych miast świata, a dla wielu bezkonkurencyjnie najwspanialsze miejsce do zwiedzania. Znajdziemy tu wszystko: antyczne zabytki, niepowtarzalne dzieła sztuki i architektury, smaczną kuchnię oraz romantyczny klimat.

Historyczna część Rzymu jest stosunkowo niewielka i prosta do zwiedzania piechotą. W niemal każdym zakątku stolicy Włoch czuć historię, a zwiedzając pieszo mamy szansę przez przypadek trafić na jeden z ukrytych skarbów Wiecznego Miasta. Rzym podzielony jest na 15 gmin  różnej wielkości. Z perspektywy turysty liczy się tak naprawdę tylko pierwsza z gmin (Municipio I), w obrębie której znajduje się historyczne centrum miasta, oraz jej najbliższe okolice.
Warto również wsiąść w metro i odwiedzić dalsze miejsca. My pierwszy dzień rozpoczęliśmy od wieczornego włóczenia się po Watykanie i okolicach. Stwierdziliśmy, że październik to całkiem dobry miesiąc na spacery po Rzymskich uliczkach. Pogoda jak w sierpniu, 27 st.C,... wspaniale... Dziękuję za wspólny spacer. CDN...

najbliższe galerie:

 
Rzym-Muzea Watykanskie
1pix użytkownik andy odległość 0 km 1pix
Watykan , okolice cz. 2 / 4
1pix użytkownik warusek odległość 0 km 1pix
Rzym - Centrum Świata cz-4
1pix użytkownik darekpawlowski odległość 0 km 1pix
WATYKAN. Watykan
1pix użytkownik caprio72 odległość 0 km 1pix
Włochy-Watykan cz.II
1pix użytkownik tereza odległość 0 km 1pix
Watykan. Bazylika św.  Piotra
1pix użytkownik wo odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (2):

 
afrodyta użytkownik afrodyta(wpisów:4282) dodano 17.02.2020 01:12

paniwu - Miło mi, że mogłam pokazać coś, co będzie się podobało. Kilka zdjęć jest kiepskie, ale nie wszystkie były robione aparatem :(
Zapraszam do kolejnych galerii z Rzymu. Będzie co oglądać :)
Serdecznie pozdrawiam.

paniwu użytkownik paniwu(wpisów:754) dodano 16.02.2020 21:55

Podwójnie piękne Rzym i Watykan w tej nocnej scenerii, a dziedziniec z Galerią Sciarra i cudowną elewacją dzieła Giuseppe Celliniego - rewelacja! Podobał się bardzo ten wieczorny spacer. Pozdrawiam.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!