m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (46):

 
Przez cały dzień ludzi spotkaliśmy jedynie w schronisku pod Boryszowem. Zmierzamy do niego zielonym szlakiem. Za nami Czarny Kamień, a za nim Niżne Tatry. Ach, Niżne Tatry! 15 lat temu schodziłem je wzdłuż i wszerz, ale trzeba kiedyś będzie tam wrócić. O ile nadarzy się jakaś sposobność i o ile przetrwam ten syf. Przed nami Šoproň (1370,4 m n.p.m.) i Javorina (1327,9 m n.p.m.). Za nimi miejscowe olbrzymy: Łysiec (1380,9 m n.p.m.) i dalej na prawo Kl’ak (1394,1 m n.p.m.). Może ich wysokość bezwzględna nie jest nadto imponująca, ale bezwzględna już tak. Podejście wymaga całkiem sporego wysiłku. Červený grúň i Studený úplaz Zielony szlak z panoramą Minčola i Rakitowa Lasy w Dolinie Lubochniańskiej Widoki słodkie
W końcu dochodzimy do schroniska; teren wokół do tzw. Močidla Przed chatą znajduje się chyba największy w Wielkiej Fatrze węzeł szlaków. To serce tego pasma. Stąd można dotrzeć wszędzie. Chata pod Borišovom znajduje się na wysokości 1366 m n.p.m. Obiekt powstawał powoli. Od momentu wbicia pierwszej łopaty, w roku 1937, do dnia, kiedy oddano go do użytku, minęło 5 lat. Zawirowania historyczne sprawiły, że w pierwszych latach istnienia, schronisko służyło raczej powstańcom, niż turystom. Wkrótce po wojnie zostało wyremontowane i od tego czasu spełnia swą pierwotną funkcję. Kamienna podmurówka, przy której suszy się opał, obite brązowym drewnem ściany, niezbyt duże okienka i czerwony dach. W środku przytulna salka bufetowa, wyposażona w kominek i pokoje mogące pomieścić, według różnych źródeł, od 18-20 do… 30-40 osób. Ploska widziana spod schroniska Stare buty wiszące przed wejściem. Pamiętam, że 14 lat temu wisiały jak teraz; nie wiem czy te same, ale bardzo podobne. A może jednak te same… Šoproň
Lasy Rezerwatu Borišov, poniżej jego północnego zbocza Ploska z tej strony wygląda najpiękniej Salaš Sestričky. Żółty szlak schodzący spod chaty do Doliny Lubochniańskiej W schronisku pod Boryszowem byliśmy jakąś godzinę. Posililiśmy się gorącą zupą i kiełbasą, wypiliśmy po 2 piwa i ruszyliśmy w kierunku szczytu Płoskiej. Było już późne popołudnie i słońce schodziło coraz niżej. Zrezygnowaliśmy tego dnia z wejścia na Ostredok.
Na tle dumnego Borišova (1510 m n.p.m.) chata wygląda dość niepozornie. Przyklejona do wschodniego jego zbocza oddalała się coraz bardziej w miarę jak posuwaliśmy się naprzód. Wrześniowe kwiecie Studený úplaz, a ponad nim Šoproň i Javorina Z dalszej perspektywy. Światło jest tak piękne, że chwytam każdy moment i każdy fragment. Podchodzenie na Płoską jest dzisiaj ostatnim naszym podejściem. Mimo, że góra wygląda łagodnie, w zdobycie jej musimy włożyć sporo wysiłku. Zwłaszcza, że to już dziesiąta godzina naszej wędrówki. Na horyzoncie najwyższa partia Halnej Fatry; szczyty: Suchy Wierch (1550 m), Ostredok (1592), Fryczków (1586) i Krzyżna (1574 m)
Červený grúň, Upłazy i Rokitniki. Zalesione zachodnie zbocza łysej kopuły Płoskiej Boryszów. W całej okazałości. 1519 m n.p.m. Wierzchołek Boryszowa wznosi się na 200 metrów powyżej schroniska. Od szczytu Płoskiej oddalony jest o ok. 2 km. Obie góry są oddzielone od siebie głęboką na 200 metrów przełęczą. Boryszów od wschodu i północy jest nienaturalnie stromy, jakby ścięty. Jedynie zachodnie stoki są bardziej łagodne.  Zbocza w znacznej części są pozbawione lasu, wśród traw wystają pojedyncze świerki i kępy kosodrzewiny. Południowo-zachodnie żleby Płoskiej i kotły polodowcowe. Prawdopodobnie w okresie lodowcowym spływały tędy lodowce. Nie jest stromo, ale podchodzenie zdaje się nie mieć końca. Najwyższy punkt długo pozostaje niewidoczny. Na skałach w drodze ze schroniska wiszą tablice upamiętniające zasypanych na zboczach Ploskiej.
Zasypanych przez lawiny. Kto by pomyślał. Taka Płoska. Śmieszna góra. A jednak Płoska jest uważana za najbardziej lawinowy szczyt w całej Słowacji. Długie zbocza, pozbawione lasu, często strome, bardzo sprzyjają schodzeniu lawin. Borišov. Nieco przed 18 jesteśmy na szczycie Płoskiej. Kilka metrów od drogowskazu szczytowego znajduje się grób partyzanta Andreja Kryšša, poległego 28.10.1944 r. Latem 1944 roku Słowacy pomyśleli, że dalsze utrzymywanie sojuszu ze słabnącą III Rzeszą nie ma sensu. Wybuchło Slovenské národné povstanie. Wojska niemieckie atakujące od strony Doliny Turczańskiej w kierunku Doliny Rewuckiej przechodziły przez Płoską ścigając uciekających w Niżne Tatry partyzantów.
Wysokość Płoskiej to 1532 m n.p.m. Co to w ogóle za szczyt? Ogromna, trawiasta, niesymetryczna kopuła. Wierzchołek jest płaski i stąd wywodzi się nazwa góry. Tak kształt Płoska zawdzięcza działaniu wody i wiatru na stosunkowo miękkie skały. Łagodna od wschodu i południa, bardziej stroma od strony północnej i zachodu, skąd przyszliśmy. Płoska znajduje się prawie w środku całego pasma Wielkiej Fatry. W tym miejscu główny grzbiet pasma dzieli się na dwie części: liptowską i turczańską. Boryszów jest po stronie turczańskiej. Na Płoskiej trawy są jak na połoninach. Rośnie tu pełnik europejski, orlik pospolity, czosnek syberyjski, wiosną szafran Huffela. Latem na trawiastych zboczach Płoskiej można jeszcze spotkać niewielkie stada pasących się owiec czy bydła.
Kiedy schodziliśmy do Rewuczy spotkaliśmy je w dużym stadzie spędzone w zagrodzie ulokowanej w połowie drogi pomiędzy Przełęczą Płoskiej a Magurami. Pasterz siedział w wielkiej przyczepie a owce wlepiały w nas zdziwione oczy. Potrzebowaliśmy ponad 2 godzin na zejście do Doliny Rewuckiej. Do Górnych Liptowskich Rewuczy. A później jeszcze 1,5 aby dojść do Dolnych, gdzie mieliśmy kwaterę. Południowo-zachodnie zbocze Czarnego Kamienia. Blisko żółtego szlaku, którym schodzimy. Do skałek prowadzi ścieżka. Rezerwat zaczyna się za nimi. Na kwaterę dotarliśmy dopiero po północy. Po 18 godzinach od wyjścia! Po drodze znaleźliśmy jeszcze czynną karczmę i trzeba było się zregenerować tym i owym. Powiem szczerze: uwielbiam Wielką Fatrę.

najbliższe galerie:

 
Veľká Fatra,  lipiec 2005r
1pix użytkownik satan odległość 3 km 1pix
Wielka Fatra - Kriźna(1574m n. p. m. )  - lipiec 2013
1pix użytkownik mondzus odległość 4 km 1pix
Wielka Fatra:  Rakytov
1pix użytkownik doracz odległość 5 km 1pix
Bańska Bystrzyca
1pix użytkownik grzechu odległość 14 km 1pix
Blatnica i nieco okolicy
1pix użytkownik hardin77 odległość 14 km 1pix
Vlkolinec - wieś na końcu świata
1pix użytkownik dispar odległość 16 km 1pix

komentarze do galerii (5):

 
paniwu użytkownik paniwu(wpisów:790) dodano 25.04.2020 02:37

Cudowna Wielka Fatra. Trudno pogodzić się z faktem, że tak ciekawego i inspirującego portalu już nie będzie. Serdecznie pozdrawiam.

satan użytkownik satan(wpisów:3337) dodano 24.04.2020 14:48

Hej.

Ech...nocowało się w Chacie pod Borisovom wiele lat temu, fajny klimat i miłe wspomnienia ;-)

A propos dzikich gór Słowacji - obczaj Panie niejaki Wyhorlat ;-)

surykatka użytkownik surykatka(wpisów:7383) dodano 23.04.2020 18:36

18 godzin wędrówki! Szacun! Jak Ty nie masz kondycji, to ja jestem Alojzy :)))
Skoro jest pusto to tym bardziej muszę tam pojechać.
pozdrówki :)

kabaczek użytkownik kabaczek(wpisów:1357) dodano 22.04.2020 20:18

Piękne góry, piękne zdjęcia.

Szkoda tych galerii które byś nam pokazał...
Pozdrawiam.

doracz użytkownik doracz(wpisów:1320) dodano 22.04.2020 15:33

Czyli przychodzi nam się pożegnać z naszym OŚ....Tak dziwnie jakoś się z tym czuję. Dziękuję wszystkim za ostatnie 10 lat ....

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!