m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (31):

 
Zamek został zbudowany na spłaszczonym wierzchołku krateru wulkanicznego w poł. XIV w., przypuszczalnie przez Jędrzeja Nawoja z Morawicy, z rodu Toporczyków, syna kasztelana krakowskiego. Pierwszy zapis o zamku pochodzi z 1402 r.  Dojazd do zamku był możliwy jedynie od strony północnej. Obecnie z tej strony znajdują się ruiny umocnień z przeł. XVI i XVII w. Wjazd na teren podzamcza prowadził wówczas przez cylindryczną piętrową basteję (średnica 15 m),  następnie długą na 60 i szeroką na 6 m zasklepioną sienią przejazdową, składającą się z 5 segmentów. Było w niej wiele otworów strzelniczych. Pierwotną gotycką wieżę bramną, zwaną Nawojową, wielokrotnie przebudowywano. W XV lub XVI w. wzmocniono ją przedbramiem. Do wieży przylegała kaplica zamkowa i nieistniejąca już budowla.
 Od strony południowej znajdował się dziedziniec, wokół którego rozmieszczone były pomieszczerua reprezentacyjne i mieszkalne. Na środku dziedzińca mieściła się kuta w skale (dzisiaj zasypana) studnia. W trakcie przebudowy ok. 1570 r. wzdłuż wewnętrznych skrzydeł mieszkalnych wzniesiono arkadowe krużganki. Bastejowe fortyfikacje, którymi wzmocniono twierdzę od strony południowej i wschodniej, były  wielokondygnacyjne. Wyposażono je w liczne strzelnice dla dział i broni ręcznej. W trakcie XV i XVI-wiecznych prac budowlanych mury obwodowe założenia gotyckiego zostały włączone w obręb pomieszczeń reprezentacyjnych, mieszkalnych oraz usługowych znajdujących się na poziomie parteru. Dojście do pomieszczeń pańskich, okolonych w XVI w. krużgankami, prowadziło przez ciasne przejścia w grubościach murów pierwszej kondygnacji wieży bramnej.
Schody, którymi dzisiaj dochodzimy do dawnych pomieszczeń reprezentacyjnych, wzdłuż zewnętrznej ściany kaplicy zamkowej, zostały zbudowane na początku XX w., w trakcie częściowej konserwacji obiektu. Południowo -zachodnia basteja nosi nazwę Grunwaldzkiej. Nazwa ta powstała dla upamiętnienia faktu przetrzymywania w zamku znaczniejszych jeńców krzyżackich po bitwie pod Grunwaldem.  W połowie XVII w. Tęczyn był zamkiem dobrze ufortyfikowanym. Atakujący go w 1656 r. Szwedzi mieli trudne zadanie. Mimo danej wcześniej obietnicy wolności wymordowali część kapitulujących w końcu obrońców. Kolejni właściciele Tęczyna (ostatni z rodu - Jan Tęczyński - zmarł w 1638 r.) Opalińscy, Lubomirscy, Sieniawscy i Czartoryscy, częściowo odbudowali zamek. Nie odzyskał on jednak minionej świetności. W 1768 r. wskutek uderzenia pioruna spłonęło zadaszenie wież i budynków. Zamek opustoszał, stopniowo zmieniając się w ruinę.  W 1782 r. z kaplicy zamkowej do krypty kościoła w Tenczynku przeniesiono szczątki ostatniego z rodu Tęczyńskich -Toporczyków, Jana. W 1787 r. ruinę zwiedzał Stanisław August Poniatowski.
Do czasów II wojny światowej właścicielami ruiny byli Potoccy, do których należały pobliskie Krzeszowice z pałacem.
Legenda mówi że podczas księżycowych nocy na wieży Nawojowej pośród płomieni widać postać płaczącej kobiety, słychać też szczęk żelaza. Postać ta znika dopiero gdy zabrzmi dzwon w pobliskim klasztorze. Inna legenda mówi o wielkich skarbach znajdujących się w trzeciej, najgłębszej kondygnacji lochów zamkowych pod dawną kaplicą.  Bogactw tych strzegą diabły pod postaciami wielkich psów. Można je wykraść tylko przez 2 dni w roku: nocą w Boże Narodzenie i na Wielkanoc. Należy się jednak wystrzegać cienia tajemniczego rycerza, kóry nocą krąży po zamku bo kto go ujrzy ten nigdy już nie wraca.
Najważniejsze daty w dziejach Zamku

    * 1319r. - Kasztelan Jan Nawój z Morawicy rozpoczął budowę zamku, jako nową siedzibę rodu. Warownia ta składała się z potężnej gotyckiej wieży i przyległych zabudowań.
 * 1570r. - Jan Tęczyński brat wojewody Andrzeja dokonał gruntownej przebudowy zamku w stylu odrodzenia.
      * 1655r. - Podczas najazdu na Polskę Szwedzi splądrowali zamek spodziewając się odnaleźć tam skarb państwowy Polski, a następnie budowlę spalili. Została ona później odbudowana, jednak nigdy nie powróciła już do swej dawnej świetności.
         * 1768r. - Zamek spłonął od uderzenia pioruna i został ostatecznie opuszczony przez mieszkańców.
Zamek Tęczyn - nazwa pochodzi od rodu Tęczyńskich. Często jednak można spotkać się z nazwą Zamek Tenczyn nazwa ta wywodzi się od położonej niedaleko wsi Tenczynek, która w dawnych czasach nosiła nazwę Tęczyn Mały.
Zachodnia część woj. małopolskiego. 34 km na zachód od Krakowa, 7 km na południe od Krzeszowic.
Z Tenczynka idzie się ok. 40 min., jadąc samochodem można zatrzymać się o 5 min. drogi do zamku. Pobieżne oglądnięcie trwa ok. 35 min.

najbliższe galerie:

 
Rudno-ruiny zamku Tęczyn
1pix użytkownik ukashmistyk odległość 0 km 1pix
Polska_2016 - TENCZYN/powracające do życia Orle Gniazdo
1pix użytkownik charlie odległość 1 km 1pix
Rudno
1pix użytkownik popekpawel odległość 1 km 1pix
Okolice Krakowa
1pix użytkownik ravkom odległość 1 km 1pix
Zamek Tenczyn 2006 r
1pix użytkownik magdar odległość 1 km 1pix
  Moje TOP 50
1pix użytkownik irolek odległość 4 km 1pix

komentarze do galerii (3):

 
krushyna użytkownik krushyna(wpisów:396) dodano 02.06.2008 23:51

Galeria w moich klimatach.

knfred użytkownik knfred(wpisów:2455) dodano 31.05.2008 11:37

No terz to już nie muszę tam jechać.
hejka!

mj użytkownik mj(wpisów:24) dodano 30.05.2008 11:53

Przez cztery lata gdy studiowałem w Krakowie planowałem wycieczkę do Tenczyna. Co tydzień mijałem ruiny patrząc na nie z okien pociągu. Nigdy tam nie dojechałem!... Po obejrzeniu Twojej galerii, z przykrością muszę stwierdzić, że jest mi wstyd. Była to wycieczka w moich wcześniejszych marzeniach. Wiem co straciłem, bo uwielbiam takie klimaty i takie historie... Myślę, że teraz mieszkając blisko czterysta kilometrów od Tenczyna, trudno będzie wrócić do tego miejsca! Pozdrawiam

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!