m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
K O P Y T Ó W K A
Dwór wybudowany został w latach sześćdziesiątych w. XIX. Inicjatorem budowy była spolonizowana rodzina austriackich urzędników Baumów, którzy na początku w. XIX zakupili wieś od Ostrogórskich.  W r. 1855 skorowidz posiadłości tabularnych podaje jako właścicieli Kopytówki spadkobierców barona Bauma: w r. 1883 - Józefa Bauma, a w. 1890 Walerya Bauma. Na przełomie w. XIX i XX wieś była już własnością Duninów, właścicieli Głębowic. Na początku w. XX dwór zamieszkiwała Maria z Pruszyńskich Duninowa. Duninowie byli właścicielami majątku do II wojny światowej. W r. 1945 dobra zostały rozparcelowane. W latach pięćdziesiątych użytkownikiem tzw. resztówki było Leśnictwo Draboż Nadleśnictwa w Kalwarii Zebrzydowskiej - Lanckoronie. Pod koniec lat siedemdziesiątych, po reorganizacji administracji lasów państwowych dwór należał do Leśnictwa w Tłuczni Nadleśnictwa w Andrychowie.  Przez długie lata był siedzibą Spółdzielni Rolniczej. Obecnie mieszczą się w nim mieszkania i dalej administrowany jest przez Spółdzielnię Rolniczą. Dwór położony w centrum Kopytówki, frontem skierowany na północ. Dwór o cechach klasycystycznych i neogotyckich, murowany i tynkowany. Zbudowany na rzucie prostokąta, z ryzalitami środkowymi, z dwoma pawilonami od strony wschodniej i trzema wielobocznymi narożnymi wieżami.
Budynek jest jednokondygnacyjny, pawilony i dwie wieże (od zachodu) - dwukondygnacyjne, trzecia wieża - trzykondygnacyjna. Elewacje wież dekorowane ślepymi oknami, otwory okienne ozdobione dekoracyjnie. Od frontu portyk z czterema drewnianymi słupami. Dwór w części parterowej pokrywa dach dwuspadowy, pawilony - czterospadowy, wieże - daszki namiotowe. Następnym dworem czy tez pałacem w pięknym odresaurowanym stanie  i zaledwie 5 km od Kopytówki jest Paszkówka. P A S Z K Ó W K A
Pałac w Paszkówce został wybudowany w 2. poł. w. XIX przez dziedzica wsi hrabiego Leonarda Wężyka. Po jego śmierci w r. 1886 właścicielkę majątku została żona -Ludwika. W r. 1890 spisy posiadłości tabularnych wymieniają Jana Wężyka jako właściciela, po nim Franciszka (do r. 1939), ostatniego już właściciela Paszkówki. Po II wojnie światowej majątek rozparcelowano, w Pałacu mieściła się szkoła podstawowa. W latach 1961 - 1966 był tu ośrodek zdrowia i mieszkania nauczycieli. Przez pewien czas mieściła się w budowli pieczarkarnia. W r. 1971 pałac został wyremontowany i przeznaczony na Dom Wypoczynkowy Emerytów i Rencistów Spółdzielczości Pracy. Od r. 1977 obiekt był użytkowany przez Biuro Turystyczne Turysta jako ośrodek turystyczno-wypoczynkowy Kasztelanka. W roku 1997 został zakupiony przez Jana i Annę 0leksy, którzy na wzór właścicieli podobnych obiektów w Europie Zachodniej, zdecydowali się zaadaptować pałac do roli luksusowego hotelu, spełniającego zarówno wymagania ośrodka przeznaczonego dla celów konferencyjnych, jak tez wypoczynku . Według jednych historyków sztuki pałac jest neogotycki, według innych nie mieści się w formalnych granicach tego stylu i ztego powodu określać go należy jako obiekt pseudogotycki. Szczególny charakter nadają budynkowi wyraźnie zaznaczone ryzality oraz zwieńczona krenelażem wieża. Bardziej wnikliwa analiza zabytku każe upatrywać w nim pewnych wzorców zaczerpniętych z gotyku angielskiego.
Pałac zbudowany z cegły, tynkowany. Wzniesiony na rzucie wydłużonego prostokąta, z trzema ryzalitami od frontu i wieżę wieloboczną w narożu. W elewacji tylnej występuje poza linię murów wielobocznie ukształtowana ściana salonu oraz zewnętrzne obudowane schody. Budowla jest dwukondygnacyjna z półpiętrem u góry. Piętro pierwsze jest wyraźnie reprezentacyjne, co podkreśla jego wysokość. Kondygnacje oddzielają gzymsy, w partii półpiętrza biegnie fryz kasetonowy z medalionami o pseudo-maswerkowej dekoracji. Podobne elementy dekoracyjne, wzbogacone o głowy ludzkie, widnieję w ławach okien. Górną linię okien w kształcie spłaszczonego łuku Tudora powtarzają gzymsy kamienne. W szczycie środkowego ryzalitu umieszczony jest herb Wężyków. Zróżnicowana, malownicza bryła budowli, najeżona jest szeregiem nadwieszonych sterczyn. Dachy są czterospadowe, kryte blachą.
Kolejny dworek bardzo piękny i romantyczny  w pieknym parku oddalony okolo 10 km od Kalwari Zebrz. to Stryszów
 S T R Y S Z Ó W
Wieś wzmiankowana w Liber Beneficiorum (Księgach dóbr) Jana Długosza, stanowiła prywatną własność szlachecką zmieniających się w ciągu wieków różnych rodów będących jej dziedzicami. W wieku XIV wieś należała do rodziny Słupskich herbu Szreniawa. Początkowo wieś przynależała do parafii w Kleczy Dolnej. Na przełomie XV i XVI w. we wsi wybudowano drewniany kościół św. Mikołaja i utworzono samodzielną parafię.
W 1554 roku Stryszów zakupił od Stanisława Słupskiego jego zięć (mąż córki Jadwigi) Kasper Castiglione, złotnik, mieszczanin krakowski. Jego ojciec Mikołaj, Włoch z Florencji przybył do Krakowa z Węgier z początkiem budowy kaplicy zygmuntowskiej około 1519 roku. Poprzez małżeństwo Kasper Castiglione wszedł w pokrewieństwo z możnymi rodzinami Pisarzewskich, Brandysów, Jagniątkowskich, Palczewskich. Dzięki swojej zamożności i pokrewieństwu uzyskał nobilitacje i przyjęcie do herbu Saszor poprzez szwagra Jana Palczewskiego. W 1564 roku już jako szlachcic zmienia nazwisko na Suski. Po jego śmierci 1589 posiadłościami zarządza jego starszy syn Adam Suski. Dobra te obejmowały Stryszów i Suchą (Beskidzką). Około roku 1598 Stryszów został sprzedany już z istniejącym dworem rodzinie Wilkońskich herbu Odrowąż. Na początku XIX wieku dwór wraz z majątkiem zakupił prawnik z Tarnowa Józef Gorczyński, późniejszy syndyk klasztoru o.o. Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej. Po nim majątek dziedziczy jego syn Julian a następnie jego córka Rozalia, która wyszła za mąż za Łubieńskiego herbu Pomian. Do 1939 dwór i majątek był w posiadaniu rodziny Łubieńskich. Dwór wzniesiony pod koniec XVI wieku prawdopodobnie przez Adama Suskiego. Analiza źródłowa nie wskazuje jednoznacznie czasu budowy obiektu. Można nawet przypuszczać, że dwór ma wcześniejszy rodowód XV � wieczny. Wskazują na to do dzisiaj zachowane dwie duże przypory od strony wschodniej i południowej, które mogą świadczyć, że pierwotny kształt dworu miał postać wieży mieszkalnej 2 � 3 kondygnacyjnej zbudowanej z łamanego piaskowca.
Zbudowanej na rzucie kwadratu, świadczą o tym również grubość muru w ścianach parteru jak i układ piwnic. Obecna postać dworu jest XVIII-wieczna. W 1741 roku dwór został gruntownie przebudowany przez ówczesnego właściciela Kazimierza Wilkońskiego, chorążego zatorskiego. . Świadectwem tego jest zachowany napis na belce tragarzowej w sali na parterze dworu Renowvatum Anno Domini 1741 Die I Martii. Charakter dworu uległ zmianie, z pierwotnego dworu obronnego w rezydencje wiejską o pewnych cechach baroku. Na masywnych, wykonanych z łamanego piaskowca ścianach parteru, będącej pozostałością pierwotnej budowli, wzniesiono częściowo drewniane, częściowo murowane z cegły i kamienia piętro z przestronnymi pokojami, a jego trzy ściany zewnętrzne okolono drewnianym krużgankiem Wszystkie ściany zewnętrzne i wewnętrzne oraz stropy ozdobiono barokową polichromią do dziś zachowaną w salonie i dawnej kaplicy. W roku 1969 w dworze powołano placówek muzealną będącą oddziałem Zamku Królewskiego na Wawelu. Figyrka Św.Antoniego Padewskiego w kapliczce na szczycie Strońskiej Góry, tuz przy drodze z Kalwari Zebrz. do Zakrzowa. Miedzy Kalwaria Zebrzydowska a Zakrzowem gdzie znajduje sie kolejny dwór , w połowie drogi na szczcie Strońskiej Góry /461 m npm/ znajduje sie niewielka lecz zadbana kapliczka Św.Antoniego z Padwy ufundowana w 1811r.
Element z kapliczki Kropielnica na froncie kapliczki.  Zmierzając do kolejnych dworków  po drodze spotykamy malownicze kapliczki i krzyże przydrożne które pamietaja zamieszchłe czasy naszej przeszlości.Kolejny Dwór to Senator w Zakrzowie. Z A K R Z Ó W
Dwór został zbudowany w 2. poł. w. XIX przez Maurycego Montlearta, właściciela Zakrzowa. W r. 1891 Montleart sprzedaje zarówno Zakrzów, jak i pobliską Lanckoronę Habsburgom z Żywca. W r. 1919 dobra Habsburgów nabył Lwowski Bank Ziemski Kredytowy. Następnie od banku odkupił je Zygmunt Lewakowski, przemysłowiec naftowy ze Lwowa. Lewakowski był senatorem, stąd dzisiejsza nazwa dworu. W r. 1927 Zygmunt Lewakowski dwór odrestaurował i uczynił go administracyjnym swoich rozległych dóbr. Po śmierci Zygmunta majątek dziedziczy syn Karol, który mieszkał we dworze do r. 1945.
Po II wojnie światowej dwór służył jako dom wypoczynkowy dla kombatantów i więźniów obozów koncentracyjnych, następnie jako ośrodek zdrowia, a w końcu dom dziecka. Budynek, zniszczony przez kolejnych użytkowników, w latach osiemdziesiątych przejęła Spółdzielnia Rolnicza ze Stryszowa. Obecnie, przebudowany dwór Senator mieści hotel, restaurację.  Dwór położony jest w środkowo-wschodniej części Zakrzowa. Jest on murowany tynkowany. Zbudowany na planie prostokąta. 
 Zachodnia część parteru, mieszcząca kawiarnię, jest prawdopodobnie pozostałością starszej budowli, powstałej przed w. XIX. Z oryginalnych pomieszczeń zachowały się: salon z kominkiem i piecem oraz jadalnia, w której znajduję się kredens i portal wykonany z drewna. Budowla jest dwukondygnacyjna, naroża zdobi neorustyka. Część środkowa elewacji wydzielona jest przez filary zakończone kulami oraz zwieńczone szczytami o wysokości równej wysokości dachu. Te środkowe partie budynku poprzedzają balkony wsparte na czterech masywnych filarach w porządku doryckim. Układ wnętrz jest dwutraktowy z sienią na osi. Gmach pokryty jest dachem półszczytowym.
Jeden z najstarszych dworów w Beskidzie Niskim jest bez watpienia obecny Konwent OO.Bonifratrów w Zebrzydowicach . Dwór obronny został wybudowany w 2. poł. w. XVI przez Mikołaja Zebrzydowskiego, marszałka wielkiego koronnego, późniejszego wojewody krakowskiego. W r. 1599 Mikołaj Zebrzydowski kazał przebudować rodzinny dwór, celem przystosowania go na pomieszczenie szpitala - przytułku oraz ustanowił fundację na jego utrzymanie. Szpital był przeznaczony dla żołnierzy chorych z wojny, pochodzących ze szlachty, ale z braku takowych mogli korzystać z opieki szpitalnej również i kombatanci innych stanów. Po dziesięciu latach źle prowadzonego, przez miejscowego proboszcza, szpitala Zebrzydowski w r. 1611 sprowadził z Krakowa bonifratrów i przekazał im w wieczyste posiadanie Zebrzydowice oraz oddał do prowadzenia szpital. Z biegiem czasu ze szpitala zaczęła korzystać okoliczna ludność. W r. 1846, w czasie rabacji, klasztor i szpital uległy zniszczeniu. Dzięki pomocy okolicznych ziemian bonifratrzy nadal prowadzili działalność szpitala. Od r. 1879 lekarzy zakonnych zastąpili świeccy. Po II wojnie światowej szpital bonifratrów przekształcono na oddział szpitala psychiatrycznego z Kobierzyna. Kilka lat temu chorzy opuścili szpital i został on gruntownie odnowiony. Teraz w obiekcie mieści się dom opieki społecznej Caritasu dla nieuleczalnie chorych. Z klasztorem połączony jest od południa budynek mieszkalny z lat 1801 - 1804, podwyższony w r. 1827. Dawny dwór obronny został postawiony w 2. pół. w. XVI, rozbudowany w r. 1599, restaurowany był w latach 1801 - 1803 i w r.1879. Jest on murowany, dwukondygnacyjny, częściowo podpiwniczony.
Rzut zbliżony w kształcie do litery T, złożony z dwóch części: trzonu prawie kwadratowego (pozostałość po dworze obronnym) zakończonego dwoma niskimi wieżami i dostawionego do niego od strony południowej skrzydła na planie prostokąta, z półkolistą absydę od wschodu oraz kwadratową wieżę na osi od południa. W części kwadratowej - trzy pomieszczenia, w prostokątnej partii budowli - dwie duże sale, sklepione kolebkowo z lunetami (wschodnia sala przeznaczona na kaplicę). Na  zdj.herb Radwan rodu Zebrzydowskich.  Na piętrze są trzy pomieszczenia: środkowe nakryte pułapem belkowanym, stanowiącym hali, zachodnie służące jako sypialnia, wschodnie podzielone w r. 1801 na korytarz i mniejsze pokoiki.W wieży, nakrytej hełmem, mieści się klatka schodowa.
W skrzydle budowli zachowało się kilka późnorenesansowych portali. Okna w części z r.1599 mają profilowane węgary.

najbliższe galerie:

 
Spacerkiem po Podbeskidziu
1pix użytkownik mocar odległość 1 km 1pix
Dwór Senator
1pix użytkownik mocar odległość 2 km 1pix
W poszukiwaniu wiosny
1pix użytkownik mocar odległość 3 km 1pix
Taka sobie kapliczka
1pix użytkownik mocar odległość 3 km 1pix
MISTERIUM - WIELKI CZWARTEK -2016 - CZ. 2
1pix użytkownik mocar odległość 4 km 1pix
Na Bursztynowym Szlaku
1pix użytkownik mocar odległość 4 km 1pix

komentarze do galerii (3):

 
mocar użytkownik mocar(wpisów:2637) dodano 08.09.2008 11:15

Słusznie dobra uwaga - knfred - postaram sie następnym razem w galeriach podejść w opisach z innej strony. Faktycznie przeglądając swoje opisy chyba przesadzam. Dzięki Pozdrawiam !

knfred użytkownik knfred(wpisów:2455) dodano 08.09.2008 10:46

Może tak jest na tym się nie znam i tak wogóle to wolał bym dowiedzieć się jakiś ciekawostek na temat tych pałaców niż czytać architektonicznych wywodów.
hejka!

knfred użytkownik knfred(wpisów:2455) dodano 08.09.2008 09:29

Bardzo dobry pomysł pokazania zabytków z "okolicy".
hejka!

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!