m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (48):

 
Z placu Katalońskiego ruszamy ulicą Passeig de Gracia na spotkanie z Gaudim, a w zasadzie z jego niesamowitą twórczością.

Jesteśmy teraz w dzielnicy Eixample (w jezyku hiszpańskim znaczy powiększenie)

Dzielnica ta została wzniesiona od podstaw w II połowie XIX wieku i na początku XX przez architektów modernistycznych, wśród których był  Antonio Gaudi. 

 

Eixample jest dzisiaj elegancką dzielnicą klasy średniej.

Nam jednak kojarzy się z budowlami wzniesionymi przez Gaudiego - Casa Mila, Casa Batllo, Sagrada Familia.

Na uwagę zasługuje koncepcja urbanistyczna dzielnicy Eixample.
Eixample zbudowana została, po wyburzeniu średniowiecznych murów obronnych i części zabudowy z tego okresu, w oparciu o ściśle geometryczne zasady- ulice przecinają się pod kątem prostym, tworząc czworoboczne kwartały pod zabudowę mieszkalną.

W zamyśle pomysłodawcy tego układu Ildefonsa Cerdy z 1859 miało to zapewnić większą widoczność na ulicach, lepszą wentylację oraz porządek w mieście.

Jedynymi ulicami, jakie wyłamują się z takiego rozmieszczenia, są dwie wielkie aleje przecinające ukośnie całą dzielnicę Miśłonicy harmonii i geometrii byliby zachwyceni.

Nie ulega wątpliwości, że zachwyceni będą również miłośnicy twórczosci Gaudiego - pełnej symboliki, naturalizmu, niespotykanych form Idąc ulicą Passeig de Gracia nie sposób nie zauważyć domu Casa Batllo.
To nic, że jest wciśnięty pomiędzy inne domy, zakryty przez rosnące przed nim drzewa. Fasada domu pokryta połyskującymi, kolorowymi płytkami jak ryba łuskami, kształt domu, elementy domu zaczerpniete z natury, wszytko to sprawia, że nie sposób przejć obok Casa Batllo obojętnie.

Sam Gaudi tak mówił o swoim projekcie: Znikną narożniki, a materia w całej okazałości objawi swe astralne krągłości; słońce wdzierać się będzie ze wszystkich stron świata i będzie jak w raju. 

W przeciwieństwie do Casa Batllo - Casa Mila widać już z daleka. 
Usytuowany na roku ulic dom o przedziwnych kształtach - od razu rozpoznajemy w nim dzieło Gaudiego. 


Casa Mila - dom zwany też La Pedrera, czyli kamieniołom - to największe osiągnięcie Gaudiego w architekturze świeckiej. 
Powstał na początku naszego wieku i był szokiem dla ówczesnej architektury. 

W całym domu nie ma ani jednego kąta prostego!
Wszystko w nim wydaje się ruszać, rosnąć, płynąć. Jednym Casa Mila przywodzi na mysl strome zbocza skalne z wykutymi mieszkalnymi jaskiniami.
 Inni widzą delikatną piaszczystą plaże, formowaną przez odpływ, czy wydmę formowaną przez wiatr.

Bardzo ciekawy jest również dach, który najeżony jest dziwnie ukształtowanymi kominami i kanałami wentylacyjnymi, które ze względu na swoje niesamowite kształty nazywa się wiedźmami.  Opuszczamy ulicę Passeig de Gracia, aby ze stacji Diagonal metrem dojechać do Sagrady Familii. Trudno opisać to pierwsze wrażenie, kiedy po wyjsciu z metra naszym oczom ukazuje się przedziwna, monstrualna budowla, a pod nią tłum ludzi wlewający się do jej wnętrza. 

 

 

Sagrada Familia - to najbardziej niesamowity z kościołów europejskich.

Jego budową Antonio Gaudi rozpoczął w 1883 r. i czas jej trwania przewidział na ok. 200 lat.
Aktulanie szacuje się, iż budowa potrwa do lat 20-30 tego stulecia - oglądając jednak projekt Gaudiego a obecny stan koscioła - przychylam się jednak bardziej do obliczeń Gaudiego Wiadomo jednak już teraz, iż Sagrada nawet jeśli  zostanie kiedyś ukonczona to i tak nie będzie ona wiernym odbiciem projektu Gaudiego,  który był wprost imponujący. Charakterystyczne dla projektu są ogromnej wysokości wieże (ponad 100 m.), które mają odpowiadać ilości apostołów i ewangelistów oraz jedna najwyższa (180 m) w środku, symbolizująca Chrystusa. Na razie zostało wybudowanych 8 wież. W tym brakuje tej najwyższej. 

Sagrada Familia to dzieło życia Gaudiego. Gaudi przez ostatnie 16 lat życia nie opuszczał placu budowy. Budowla pochłonąła go do reszty.

 

Gaudi zaprojektował kociół ze szczegółami, łącznie z wystrojem wnętrza i wyposażeniem. Jego projekty można oglądać w muzeum historii budowy Sagrady Familii znajdującym się w podziemiach koscioła. Inspiracje czerpał oczywicie z natury. Najlepiej obrazuje to Fasada Narodzenia, która poświęcona została narodzinom i dzieciństwu Jezusa.
Mamy tutaj niespotykane nigdzie więcej bogactwo rzeźb.

W całej dekoracji fasady naliczono wizerunki 36 rożnych ptaków i 30 gatunków roślin. Realizm postaci ludzkich został osiągnięty dzięki pozującym statystom. Gaudi nie stronił również od żartów, czego dowodem jest choćby morski żółw z płetwami podtrzymujący kolumnę głównego portalu fasady Narodzenia. Każde drzewo dźwiga gałęzie, one z kolei mniejsze gałązki oraz liście. 
 

A każdy pojedynczy element rozwija się wspaniale, harmonijnie, od momentu, gdy stworzył go Bóg artysta. - tak mówił o swej najsłynniejszej budowli - Antoni Gaudi.
Niestety Mistrz - Gaudi nie zostawił po sobie ucznia. Kiedy zmarł rozgorzał spór, czy Świątynie budować dalej czy też nie.  Na szczęście podjęto decyzję o kontynuacji dzieła Gaudiego. W 1990r. ukończono drugą fasadę, poświęconą Męce Chrystusa. To dzieło Katalończyka - Josepa Marii Subirachsa. Fasada ta wywołała wiele kontrowersji, poprzez jej surowość, posępność. Kanciaste i sztywne rzeźby, nie przypominają niezmiernie płynnego stylu fasady Narodzenia. Zwolennicy nowego stylu dowodzą, iż ta fasada zapewne podobałaby się Gaudiemu, który pragnął aby świątynie budowały całe pokolenia, każde we właściwym sobie stylu. Wnętrze kocioła to ... prawdziwy plac budowy z mnóstwem rusztować, stertą cegieł.
Nie taką Sagradę chciałoby się oglądać.
Ale i tak w tym chaosie budowy dostrzegamy wyrafinowane piękno wnętrza kościoła. 

I znów mamy motywy zaciagnięte ze swiata przyrody.
- w nawie głownej rośnie las filarów rozgalęziajacych się u góry w różne strony.

- mamy również stalagminy i stalktyty.

- a niektóre okna przywodzą na myśl kwiaty. Są również fragmenty praktycznie skończone - a wtedy zachwycają bogactwem rzeźby. Antonio Gaudi - głęboko wierzący katolik chciał aby wymarzona przez niego katedra dla ludu była najbardziej niezwykłym budynkiem, jaki kiedykolwiek wzniesiono na ziemi. Myślę, że osiągnął cel - jest niewątpliwie najwspanialszym, najbardziej niezwykłym placem budowy na świecie, o czym świadczą tłymy ludu codziennie go zwiedzającym.

najbliższe galerie:

 
Modernista w Barcelonie cz.I  2014 r
1pix użytkownik magdar odległość 0 km 1pix
Z wizytą u rodziny Pawellera
1pix użytkownik sniezka odległość 0 km 1pix
HISZPANIA Barcelona - Casa Mila
1pix użytkownik paweller75 odległość 0 km 1pix
Modernista w Barcelonie cz.  II 2014 r
1pix użytkownik magdar odległość 0 km 1pix
HISZPANIA-BARCELONA- SAGRADA FAMILIA- PARK GUELLA
1pix użytkownik olaf43 odległość 1 km 1pix
13 HISZPANIA Barcelona - Casa Batllo
1pix użytkownik paweller75 odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (4):

 
tuptusia użytkownik tuptusia(wpisów:54) dodano 12.05.2009 19:38

Wspaniała podróż
rewelacyjny komentarz :)
(..dobry obiektyw i lekkie pióro ;)

archipio użytkownik archipio(wpisów:892) dodano 18.09.2008 14:49

Jedno z najświetniejszych miast europejskich interesująco pokazane.
Może są w galerii zdjęcia architektury, które nie do końca mnie satysfakcjonują
ale dorzucam dodatkowy punkt za komntarz.

marioli użytkownik marioli(wpisów:1031) dodano 17.09.2008 09:53

Można tak powiedzieć, że Park zostawiłam na deser, ale mam jeszcze w zanadrzu wykwintną kolację.

ryzykant użytkownik ryzykant(wpisów:145) dodano 16.09.2008 20:06

Lubię architekturę Gaudiego. Nieźle go pokazałaś. Czy Park Güell zostawiłaś "na deser"?

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!