m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
 Dukla 
posiada dobre połączenia drogowe z większymi miastami na Podkarpaciu oraz z sąsiednimi gminami. Przez gminę z północy na południe biegnie droga międzynarodowa E371 z Radomia do granicy Państwa w Barwinku.  W Dukli warta uwagi jest zachowana zabudowa Rynku wraz z renesansowym ratuszem wzniesionym na początku XVII w. i ruiny XVI-wiecznej komory celnej.  Na początku Dukla była miastem handlowym na trakcie biegnącym z Polski przez Przełęcz Dukielską na Węgry i żyła głównie z handlu winem.  Z czasem z powodzeniem rozpoczęła konkurencję z sąsiednimi Jaśliskami i w XVI w. znalazła się w pełni swojego rozkwitu jako miasto ufortyfikowane, z dwoma bramami i komorą celną w ratuszu od 1595 roku.  Franciszek Mniszech w 1638 r. rozpoczął rozbudowę pałacu z fortyfikacjami i z wałem, którą dokończył jego syn Jan Mniszech.
Na zdj. Schronisko turystyczne PTTK w Dukli

 Hol wejściowy do do części hotelowej i kawiardni
Synagoga została zbudowana w 1758 roku na miejscu starej synagogi. Podczas II wojny światowej, w 1940 roku hitlerowcy podpalili synagogę. Po zakończeniu wojny budynek służył przez krótki okres czasu jako magazyn paliw. Obecnie jest w stanie trwałej ruiny i bez dachu.

 Swoistego piękna nadają pamiątki po dawnych mieszkańcach wysiedlonych po wojnie, z których część powróciła: łemkowskie cerkwie, kamienne krzyże, kapliczki, stare chałupy. W północno-zachodnim wylocie Rynku widoczna jest dzwonnica kościoła farnego i tam proponuję się udać. 
Kościół farny pod wezwaniem św. Marii Magdaleny z XVIII wieku, 1764 r.późnobarokowy, z wystrojem wnętrza w stylu rokoko jest najcenniejszym zabytkiem Dukli, a jednym z trzech tego typu zabytków w Europie.  Święty Jan urodził się w Dukli w 1414 roku. Wykształcenie elementarne zdobył w szkole parafialnej w Krośnie. Około trzech lat wiódł życie pustelnicze na górze Cergowej i górze Zaśpit. Do tej pory w tych miejscach zachowały się ośrodki kultu świętego. Gnany głodem serca porzucił świat i przemierzał dzikie lasy poszukując nie samotności lecz samego Boga. Kilka lat pustelniczych doświadczeń przekonało Jana o słuszności życia zakonnego We wnętrzach kościoła zaskakują lustra i rokokowe rzeźby. W prawej kaplicy tego kościoła znajduje się jeden z największych zabytków Dukli - nagrobek z czarnego marmuru Marii Amalii z Brühlów Mniszchowej rzeźba rokokowa przedstawiająca zmarłą w stroju dworskim na sarkofagu, z 1773 r. dłuta Jana Obrockiego ze Lwowa.
W przedsionku grobowiec z czarnego marmuru Franciszka Stadnickiego (1742 - 1810)-Kawalera Orderów Orła Białego i św. Stanisława, konfederata barskiego; obrońcy Krakowa, starosty ostrzeszowskiego; rotmistrza, posła na sejm z Ziemi Wieluńskiej, właściciela 17 kluczy m.in.Rymanowa i Dukli (1809r.).  W podziemiach krypty grobowce właścicieli Dukli. Z kościoła, przekraczając most na Dukiełce, udajemy się do mieszczącego się po przeciwnej stronie ulicy Muzeum Historycznego - Pałac w Dukli.  Przed pałacem mieści się stała, plenerowa ekspozycja broni ciężkiej z okresu ostatniej wojny, a w budynku wystawy poświęcone bitwom, jakie rozegrały się w okolicach miasteczka, w tym największej kampanii górskiej II wojny światowej - bitwie o Przełęcz Dukielską.  Muzeum urządza również wystawy archeologiczne, malarstwa, grafiki itp.   W 1742 r. dziedzicem Dukli został Jerzy August Mniszech. W 1750 r. poślubił Marię Amalię Mniszchowej z Brühlów -córkę Henryka Brüla- wszechwładnego ministra skarbu Polski i Saksonii, na dworze króla Augusta III.  Na sejmie konwokacyjnym Jerzy August Mniszech poparł stronnictwo saskie i po wyborze Stanisław Augusta Poniatowskiego stracił wpływy i osiadł w Dukli, gdzie z żoną postanowił tu uczynić ośrodek życia kulturalnego i politycznego.
Tu umieścił teatr, kapelę i Lożę Wolnomularską. W tych też latach 1764-1765 powstają dzięki wsparciom Mniszchów dwa kościoły w Dukli.  
Mniszchowie konkurując z Czartoryskimi, starali się przyćmić swoją siedzibą Puławy i uczynić z Dukli centrum życia kulturalnego Rzeczypospolitej.  Jerzy A. Mniszech w 1768 r. nadał miastu konstytucję, w której m.in. nałożył obowiązek nauczania dzieci bez względu na wyznanie.

 Część uzbrojenia  po II wojnie światowej zebrana  na placu przed pałacem Mniszchów Po zwiedzeniu opuszczamy teren muzeum bramką południową i wzdłuż Dukiełki udajemy się do parku.  Za parkowym murem, nad brzegiem Jasiołki, widoczne od bramki wejściowej do parku, ruiny browaru z lat 1750 - 1799. Wchodzimy do parku, dziś mocno zaniedbanego, w pierwotnej formie urządzonego w stylu francusko - saskim, dwupoziomowego z trzema stawami. Pomiędzy wysychającymi stawami alejki prowadzą przez kamienne mostki z II połowy XVIII w
Z parku przez bramę górną wydostajemy się na międzynarodową drogę Radom - Barwinek nazwaną w Dukli Traktem Węgierskim. Wzdłuż Traktu udajemy się w kierunku zachodnim do widocznego kościoła i klasztoru OO. Bernardynów. Po drodze mijamy Krzyż Pojednania - dar Dukielszczyzny dla upamiętnienia wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II w Dukli oraz figurę Świętego Jana z Dukli kanonizowanego przez Papieża podczas wizyty na Podkarpaciu w czerwcu 1997 roku.  9 czerwca 1997 r. przybył do Dukli papież Jana Pawła II, który w czasie nabożeństwa w wygłoszonej homilii zapraszał: Bracia i Siostry, często nawiedzajcie to miejsce! Ono jest wielkim skarbem tej ziemi, bo tu przemawia Duch Pana do ludzkich serc za pośrednictwem waszego świętego Rodaka., Jakże raduje się moje serce, że dane mi jest dzisiaj na moim pielgrzymim szlaku stanąć w mieście, w którym się urodził błogosławiony Jan z Dukli. Wracam pamięcią do dnia, a było to wiele lat temu, kiedy nawiedziłem dukielskie sanktuarium, w szczególności kaplicę błogosławionego Jana na puszczy, jak zwykło się mówić. Dzisiaj ponownie przybywam do waszego miasta, które całą swoją historią śpiewa Panu pieśń chwały i uwielbienia... Późnobarokowy kościół i klasztor OO. Bernardynów pod wezwaniem  świętego Jana z Dukli  wybudowany został w latach 1761 - 1772.    W roku 1440 wstąpił do Franciszkanów konwentualnych w Krośnie, u których przebywał ponad 25 lat. Tu otrzymał święcenia kapłańskie. W 1463 roku przeszedł do ściślejszej formacji w swoim zakonie, Obserwantów, zwanych w Polsce Bernardynami. Pełnił funkcję gwardiana i kustosza lwowskiego. W 1463 roku był już bernardynem cenionym wśród bracii mieszkańców Lwowa za pokorę i gorliwość. Zasłynął jako kaznodzieja i spowiednik. W podeszłym wieku cierpiał na chorobę oczu i nóg. Nie zrezygnował jednak z surowej ascezy budując braci nieustanną modlitwą i kapłańską gorliwością.   Kościół wzniesiony w latach 1761-64 na gruntach podarowanych przez Józefa Wandalina Mniszcha,   W prezbiterium kościoła polichromia pędzla Antoniego Popiela, malarza lwowskiego, ze scenami z życia Świętego Jana z Dukli.
 Klasztor późnobarokowy wzniesiony został w latach 1742-50.
Na zdj. Widok na chór organowy i kruchtę.  Obok kaplicy Św.Jana wystawiony został tron papieski z 9.VI.1997 r. W swoich wędrówkach po Beskidach Jan Paweł II odwiedzał Duklę i tu jako Papież też spędził noc w klasztorze OO.Bernardynów.
Natomiast w darze jako wotum papieskie dla klasztoru pozostawił złoty kielich mszalny. W prawej nawie mieści się kaplica św. Jana urządzona w latach 1890 - 1902. W niej przechowywana jest srebrna trumna z doczesnymi szczątkami Świętego, przeniesiona po II wojnie światowej ze Lwowa do Rzeszowa a w 1974 roku sprowadzona uroczyście do Dukli. Zmarł otoczony nimbem świętości we Lwowie 29 września 1484 roku. Jego grób stał się celem pobożnych nawiedzeń. Do jego grobu pielgrzymowali królowie Jan Kazimierz, Jan III Sobieski oraz hetmanowie Stanisław Żółkiewski i Jan Zamoyski. Polacy znękani częstymi napadami hord tatarskich oraz ciężarami wojen z Turcją i Moskwą szukali u Niego otuchy i pocieszenia. Spontaniczny kult umacniały cuda za przyczyną Świętego. Bernardyni świadomi rosnącego kultu współbrata przenieśli Jego ciało do świątyni.  
Na zdj. Apoteoza Św.Jana z Dukli  dzieło  A Popiela W 1521 roku ówczesny prowincjał Jan z Komorowa poświęcił nowy grób Jana z Dukli usytuowany obok wielkiego ołtarza w Kościele Św. Andrzeja we Lwowie.W związku z licznymi wojnami proces beatyfikacyjny rozpoczął się w roku 1615. Nowym i ważnym impulsem rozniecającym nabożeństwo do Jana w całym kraju było wstawiennictwo świętego podczas najazdu na Lwów wojsk Chmielnickiego w 1648 roku.   2 stycznia 1733 roku Papież Klemens XII zaliczył Jana z Dukli w poczet błogosławionych. Polacy uprosili rozszerzenie liturgicznego wspomnienia błogosławionego na cały kraj i wystarali się o ogłoszenie Duklanina Patronem Ojczyzny. W związku z upowszechnianiem się kultu Jana rozpoczęto przygotowania do kanonizacji. Zebrano już pewne środki, ale rozbiory Polski w wieku XVIII i zależność przez następne 123 lata od zaborców przeszkodziły tym pracom.
Na zdj. Kazanie  Św.Jana  w Lwowie ,fresk A  Popiela
Po wojnie w 1947 roku, Kongregacja Obrzędów wydała dekret o reasumpcji sprawy, a następnie wydelegowała arcybiskupa Eugeniusza Baziaka do przeprowadzenia procesu apostolskiego w sprawie ostatniego cudu. Wskutek tych działań proces został wznowiony. Opracowano zwięzły życiorys Błogosławionego, którego pierwsze wydanie ukazało się w 1957 roku. Z kolei O. Kajetan Grudziński zebrał dokumentację kultową Jana ze wszystkich diecezji polskich. Poszerzona ona została później przez O. Wiesława Murawca o pozycje z Archiwum Watykańskiego i Kongregacji do Spraw Świętych. Bezpośrednią podstawą do kanonizacji było opracowanie w 1993 r: Leopolien. Canonizationis Beati Joannis de Dukla Positio de vita et virtutibus.2 lipca 1994 roku Stolica Apostolska wydała Dekret o heroiczności cnót Błogosławionego Jana z Dukli. Uroczysta msza kanonizacyjna odbyła się na lotnisku w Krośnie 10 czerwca 1997 roku o godz 9.30 Tradycja związała pustelniczy żywot św. Jana z cudownymi źródłami. Do najczęściej
odwiedzanych należą:  źródełko na Puszczy na górze Zaśpit (z którego miał czerpać wodę
sam św. Jan), następnie tzw. Złota Studzienka na stokach Cergowej góry oraz kapliczka
ze studzienką w Komborni, gdzie według legendy św. Jan miał odpoczywać wędrując
do Lwowa. Pielgrzymi wierzą w cudowną moc czerpanej z tych źródeł wody, obmywają tutaj twarze i dłonie, piją wodę i zawsze zabierają odrobinę dla swoich bliskich, zwłaszcza chorych. Miejscowe księgi łask dostarczają wielu dowodów skuteczności tych pobożnych praktyk.  Na Puszczy, leżącej w przyległych do Dukli lasach,
w miejscu, w którym według tradycji Jan z Dukli miał prowadzić życie pustelnicze, powstała w 1769 r. kolejna świątynia poświęcona Błogosławionemu.   Fundatorką małego kościółka okazała się żona
Jerzego Mniszka, Maria Amalia Brühlówna. W niedzielę po Wniebowstąpieniu roku Pańskiego 1769 przed farą dukielską uformowała się procesja z udziałem rodziny fundatorów - Mniszków, okolicznej szlachty, mieszczan i ludu, księży diecezjalnych oraz bernardynów.  Po salwie z 24 moździerzy pochód ruszył na Puszczę na wzgórze Zaśpit. Tam proboszcz dukielski ks. Wołowicz dokonał poświęcenia świątyni, a następnie w uroczystej oprawie liturgicznej została odprawiona msza św. Przy kościółku
stanął dom dla pustelnika.
W 1883 r. kościółek na Puszczy wraz z pustelnią uległ pożarowi. Zniszczoną świątynię odbudował właściciel klucza dóbr dukielskich Cezary Męciński.
 W 1887 r. poświęcił go proboszcz dukielski ks. Jan Chryzostom Zwoliński. Dzięki fundacji syna Cezarego, Adama Męcińskiego w latach 1906 - 1908 bernardyni wybudowali większy, murowany kościół. Projektodawcą oraz kierownikiem jego budowy był bernardyński brat zakonny Kamil Żarnowski (zm. 1946). Dębowy ołtarz neogotycki wykonał Kazimierz Konieczkowski ze Strzyżowa.  
Na zdj. Grota z żródełkiem  na Puszczy Poświęcenia nowej świątyni dokonał gwardian dukielski Ambroży Ligas w 1908 r., za pozwoleniem biskupa przemyskiego bł. Sebastiana Józefa Pelczara. Odnowiony w ostatnich latach kościół jest celem licznych pobożnych peregrynacji.  W usytuowanej
u podnóża świątyni grocie skalnej znajduje się źródło św. Jana.  Woda z niego wypływająca, według tradycji przybywających licznych pątników z Polski i zagranicy, przynosi ulgę w wielu dolegliwościach
i chorobach. Ogólny widok Na świątynie oraz pustelnie  na Puszczy na szczycie Zaśpitu
Obok pustelni schodzą się i krzyżują  szlaki turystyczne. 

Wycieczki po najbliższej okolicy:
1 / Jaśliski Park Krajobrazowy
(ok. 10 km od Dukli)
2 / Muzeum Przemysłu Naftowego
im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce
(ok. 6 km od Dukli)  
3 / Magurski Park Narodowy
(ok. 25 km od Dukli)
4 / Ruiny rycerskiego zamku z XIV wieku
w Odrzykoniu (ok. 30 km od Dukli)
5 / Rezerwat skalny Prządki
w Czarnorzekach (ok. 30 km od Dukli)

najbliższe galerie:

 
D U K L A - rokokowy klejnot
1pix użytkownik mocar odległość 0 km 1pix
CHYROWA -  Cerkiew Grekokatolicka
1pix użytkownik mocar odległość 6 km 1pix
Beskid Niski,  październik 2012 - cz.I
1pix użytkownik satan odległość 6 km 1pix
Chyrowa
1pix użytkownik dispar odległość 6 km 1pix
Bóbrka Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego
1pix użytkownik thunder odległość 7 km 1pix
Iwonicz-Zdrój
1pix użytkownik thunder odległość 8 km 1pix

komentarze do galerii (8):

 
dreptak użytkownik dreptak(wpisów:1522) dodano 27.01.2017 19:10

znałam kiedyś kogoś, kto pochodził z Dukli i zawsze mowił o tym z namaszczeniem i dumą, no-chyba wiem od dzisiaj dlaczego :D

lucpal użytkownik lucpal(wpisów:68) dodano 29.08.2010 10:34

Mimo, że znam te tereny bardzo dobrze bo urodziłem się i dzieciństwo spędziłem 11 kilometrów od Dukli miło było obejrzeć ciekawą galerię. Dodam tylko, że czołg i inne elementy uzbrojenia pochodzą z bitwy o Przełęcz Dukielską, która rozegrała się od 8 września do 30 listopada 1944 roku. Była to jedna z najkrwawszych operacji na ziemiach polskich (w dużej mierze ze względu na błędy w dowodzeniu) i zginęło w niej prawie 100 000 żołnierzy!!! Jeszcze do dziś w pobliskich lasach można niestety natknąć się na wszelkiego rodzaju pozostałości po tym koszmarze. Ze względu na strzaszne walki, większość miejscowości w tym czasie była wysiedlona - taki los spotkał również moich rodziców, którzy wtedy byli malutkimi dziećmi (11 i 5 lat).

qbalon użytkownik qbalon(wpisów:41) dodano 25.10.2008 07:02

Pochodzę z Podkarpacia a w Dukli i okolicach bywałem dziesiątki razy ale tak szczegółowej historii tego miasta nigdy nie poznałem. Uznanie !!

mocar użytkownik mocar(wpisów:2771) dodano 23.10.2008 15:03

Dzięki piękne za uznanie i oceny - pozdrawiam !
Będąc w Dukli nie miałem za wiele czasu iść na Cergową do złotej studzienki dlatego brak w galerii, po drugie nie było dobrej pogody więc i zdjęcia nie mają intensywności dobrych kolorów.

piszczel użytkownik piszczel(wpisów:30) dodano 23.10.2008 09:45

mocar,dzieki za ciekawą galerie.twoje zdjecia potwierdzaja ze w Polsce jest wiele wartych zwiedzenia miejsc.masz dobre oko do ukazania obiektu z jego mocnej strony a to cecha niewielu fotografów.gratulacje i pozdro

filmdil użytkownik filmdil(wpisów:1408) dodano 23.10.2008 09:12

To sobie pozwiedzałem - dzięki za ciekawą wycieczkę. A za oknem deszcz i ponura jesień.

mironel użytkownik mironel(wpisów:255) dodano 23.10.2008 01:44

a na zdjęciu 22 to chyba żołnierz radziecki. Przynajmniej rzeźba jest w takim socrealistycznym stylu.

mironel użytkownik mironel(wpisów:255) dodano 23.10.2008 01:40

Wielki dzięki za tak rewelacyjnie przygotowany komentarz. IMO ważny zwłaszcza na portalu turystycznym.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!