m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (25):

 
Dzisiejszą siedzibę, dwupiętrowy neoklasycystyczny budynek, zaprojektował francuski architekt Marcel Dourgnon w 1900 r. Na niewielkiej powierzchni zgromadzono dotychczas ok. 120 tysięcy przedmiotów. Zwiedzający mogą podziwiać m.in. wyposażenia z grobowca faraona Tutanchamona, w tym jego słynną złotą maskę; kolekcję portretów fajumskich, królewskie mumie, posągi faraonów, ich żon oraz bogów i bogiń egipskich. Teraz trochę historii: Pierwszy zbiór egipskich starożytności powstał dzięki staraniom Rifa`a al-Tahtawi (1801-1873). Zainteresowany przeszłością swojego narodu zdołał doprowadzić do wydania 15 sierpnia 1835 pierwszych przepisów regulujących handel zabytkami. Decyzją wicekróla wyznaczono miejsce na przyszłe muzeum w niewielkim budynku w Ogrodach Ezbekija. Zadanie zgromadzenia i przeniesienia eksponatów powierzono francuskiemu inżynierowi i geografowi Maurice Adolphe`owi Linant de Bellefrondes-Bey (1799-1883). Rozporządzenie nie było jednak zbyt surowo przestrzegane - wciąż niszczono i handlowano starożytnościami. Sama kolekcja zmniejszała się z czasem, gdy Muhammad Ali i jego następcy dowolnie obdarowywali swoich zagranicznych gości. W końcu zbiory przeniesiono do jednej z sal Ministerstwa Edukacji na terenie Cytadeli. W 1855 kolekcja ostatecznie przestała istnieć kiedy Abbas Pasza ofiarował pozostałą część Maksymilianowi, arcyksięciu Austrii. W 1858 roku Said Pasza, po usilnych namowach Auguste Mariette`a, zgodził się założyć Muzeum Egipskie w pustym meczecie. Wzniesiono wtedy także zespół pawilonów magazynowych na terenie dzielnicy Bulak w Kairze. W ramach opieki nad zabytkami powołano w tym samym roku Zarząd Starożytności. Wkrótce zgromadzono znaczną kolekcję zabytków z całego kraju, dzięki intensywnym pracom wykopaliskowym prowadzonym przez ówczesnego dyrektora. Mimo trudności ekonomicznych Egiptu, udało się w 1863 otworzyć dla zwiedzających pierwsze Muzeum Egipskie, mieszczące się jeszcze wtedy na terenie Administration du Transit w budynkach nad brzegiem Nilu. Zbiory stopniowo się powiększały w miarę kolejnych wykopalisk współpracowników Mariette`a.
W 1878 wylew Nilu spowodował stratę kilku eksponatów. Powzięto decyzję o przenosinach zbiorów do nowego muzeum na południowym skraju wyspy Gezira. Plany te nie zostały jednak zrealizowane i przez następne dziesięć lat zabytki pozostały w Bulak. Sytuacja wymusiła na wicekrólu Ismailu oddanie na nową siedzibę Muzeum swojej rezydencji w Gizie. W ciągu roku dokonano przeniesienia kolekcji, a następnie w 1890 dokonano oficjalnego otwarcia. Papirus - wyrabiany z włókien rośliny cibory papirusowej rosnącej w delcie Nilu. Znany był już w starożytnym Egipcie od III tysiąclecia p.n.e. Większość informacji na temat papirusu zawdzięczamy Teofrastowi (IV/III w. p.Chr.), oraz Pliniuszowi Starszemu (I w. n.e.).

Najstarsze zachowane zabytki piśmiennictwa na papirusie pochodzą z trzeciego tysiąclecia p.n.e. a ściślej z ok. 2400 r. p.n.e. Prawdopodobnie wtedy już był powszechnie używany jako nośnik tekstu. Do produkcji materiału piśmienniczego używano łodygi rośliny, która ma trójkątny przekrój, miąższ krajano na paski w miarę możliwości cienkie i jak najszersze. Następnie układano je gęsto obok siebie na desce zwilżonej wodą, tak, by brzegi pasków nachodziły na siebie. Na tę warstwę kładziono w poprzek drugą, po czym obcinano wystające końce. Całość sklepywano w wyniku czego powstawał spójny arkusz, który później suszono na słońcu. W starożytnym Egipcie kwiaty lotosu były uważane za święte. Noszono tylko wizerunki tych kwiatów, natomiast kwiaty przeznaczone były jako dar ofiarny dla bogów. Kilka lat po transporcie zabytków podjęto decyzję o powstaniu nowego budynku, którego projekt wyłoniono w konkursie. Zwyciężył Francuz, Marcel Dourgnon, pokonując 72 konkurentów. Projekt zakładał wzniesienie budowli z żelbetu nawiązującej architektonicznie do elementów klasycznego antyku. Kontrakt na budowę gmachu podpisano z włoską firmą i w styczniu 1897 na terenie położonym wzdłuż koszarów brytyjskiego garnizonu stacjonującego w Kairze ruszyły prace budowlane. 1 kwietnia tego samego roku odbyło się uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego w obecności księcia Abbasa Hilmy i, ponownie pełniącego funkcję dyrektora, Gastona Maspero. Pięć lat później, 9 marca 1902, włoski architekt Alessandro Barsanti rozpoczął przenosiny zbiorów z pałacu w Gizie, wykorzystując do transportu pięć tysięcy drewnianych skrzyń. W czasie szybkiej i chaotycznej przeprowadzki zabytków poważnym uszkodzeniom uległ drewniany posąg króla Hora.
Kairskie Muzeum Egipskich Starożytności otwarto oficjalnie 15 listopada 1902. Eksponaty zostały ułożone w porządku chronologicznym odpowiadającym poszczególnym epokom. Cięższe zabytki rozmieszczono na parterze, pozostałe podzielono umieszczając w kolejnych pomieszczeniach. Ilość napływających do muzeum,z każdym rokiem, zabytków spowodowała konieczność przygotowania piętra, w tym celu zbudowano balkony. Kolejne pomieszczenia adoptowano na magazyny, rozbudowano bibliotekę. Rozrastająca się kolekcja zmusiła dyrekcję Muzeum do zmian w układzie ekspozycji. W wyniku wykopalisk w Tell el-Amarna, odkryciu grobowca Tutanchamona w 1922 koniecznością stało się znalezienie miejsca dla nowych znalezisk. W tym celu wszystkie eksponowane sarkofagi władców stłoczono w innych częściach Muzeum. Przed budynkiem utworzono ogród, na środku którego znajduje się fontanna otoczona zabytkami. Cały teren Muzeum otacza żelazne ogrodzenie. Na pierwszym piętrze obecnego gmachu otwarto niedawno salę z królewskimi mumiami.

W muzeum znajduje się galeria wielkich egiptologów. W dniu 21 października 2007 roku miała miejsce uroczystość odsłonięcia popiersia Profesora Kazimierza Michałowskiego oraz otwarcie w Muzeum wystawy prezentującej dorobek 70 lat pracy polskich archeologów i konserwatorów nad Nilem
Obecnym dyrektorem muzeum jest Mamdouh Mohamed Eldamaty. Od 21 października do 31 stycznia 2008 roku w Muzeum Egipskim w Kairze otwarta była wystawa, prezentująca najcenniejsze zabytki pozyskane podczas prac prowadzonych przez polskie misje wykopaliskowe z terenu całego Egiptu: Edfu, Sakkary, Deir el-Bahari, Tell Atrib, Aleksandrii, Sheich abd el-Gurna, Naqlun. Dla zwiedzających wystawiono m.in. rekonstrukcje dwóch późnopredynastycznych figur pokrytych złotą blachą oraz unikatowe, miniaturowe figurki wykonane z kła hipopotama datowane na okres wczesnodynastyczny ze stanowiska Tell el-Farcha w Delcie Nilu. Kuratorem wystawy była Aleksandra Majewska. Wystawa rozpoczęła się uroczystością odsłonięcia popiersia Profesora Kazimierza Michałowskiego w panteonie wielkich egiptologów w Muzeum Egipskim. Początkowo wystawa miała być otwarta do 21 listopada 2007. W związku z wielkim zainteresowaniem, jakie wzbudziła polska wystawa archeologiczna w Kairze, przedstawiciele Najwyższej Rady Starożytności Egiptu zadecydowali o jej przedłużeniu do końca stycznia 2008. Od siebie dodam - naprawdę warte zwiedzenia.

najbliższe galerie:

 
Kair i okolice
1pix użytkownik panda64 odległość 0 km 1pix
Egipt cz.XII - Kair, Meczet Alabastrowy
1pix użytkownik wmp57 odległość 2 km 1pix
Egipt - centrum Kairu 2
1pix użytkownik marucha odległość 2 km 1pix
Kair
1pix użytkownik gpiotrek1 odległość 2 km 1pix
Egipt - Kair - część I
1pix użytkownik kryjan odległość 2 km 1pix
Kair & Giza
1pix użytkownik baracuda77 odległość 2 km 1pix

komentarze do galerii (4):

 
beata-zbychu użytkownik beata-zbychu(wpisów:1002) dodano 15.01.2010 10:02

Ładnie opisane i fajnie sfotografowane- podobało nam się.

kryjan użytkownik kryjan(wpisów:416) dodano 12.03.2009 17:47

Ja pierwszy raz byłam w 1999 roku, wtedy można było fotografować. Teraz wszędzie kamery i ochrona. Eksponatów jest bardzo dużo. Pozdrawiam

hana użytkownik hana(wpisów:198) dodano 12.03.2009 17:22

Zwiedziłam to muzeum w 2002r., wtedy można było fotografować wewnątrz. Chyba z tej przyczyny mam niewiele wspomnień z otoczenia budynku. Dzięki Tobie "nadrobiłam" te braki! Dziękuję :)

markolina użytkownik markolina(wpisów:36) dodano 12.03.2009 07:00

z na pozór nieciekawego budynku zrobiłaś fajną galerie i jeszcze ta lekcja historii brawo!!! a byłam w tym muzeum i wiem co pisze

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!