m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
 Rocca Maggiore - średniowieczna cytadela z potężnymi wieżami znajdująca się w Asyżu.  Pierwszy zamek został zbudowany w 1174 roku przez Fryderyka Barbarossę, lecz został zniszczony w 1198 roku przez mieszkańców miasta.  W 1367 doczekał się on odbudowy, której dokonał legat papieski - kard. Albornoz. Później niewiele zmieniany i rozbudowywany, aż do roku 1535 od tego czasu jest nie zamieszkany Wchodzimy do zamku  od strony rozległego placu
Wejście do wnętrz muzealnych zamku Rocca Maggiore Ekspozycja przedstawiająca epokę ubiorów przejście w murze z zamku do baszty obronnej , widoczne zewnątrz na kolejnym zdjęciu Plac zamkowy  wykorzystywany obecnie jako parking widok z góry zamkowej na zespół miejski, na pierwszym planie Bazylika Sw.Rufina  i dalszy  plan to Bazylika Św.Klary
widok na miasto  z drogi prowadzącej do zamku z zamku kierujemy się w dół stromymi i wąskimi uliczkami schodząc do centrum  a by zwiedzić Bazylikę św.Klary mijamy wiele łuków i bram Bazylika św. Klary w Asyżu - gotycka budowla postawiona w latach 1257 - 1260 na miejscu kościoła św. Jerzego, w którym początkowo pochowano i kanonizowano św. Franciszka.   W kościele św. Jerzego pochowana była także św. Klara, aż do czasu postawienia bazyliki. Architektoniczna forma budowli przypomina kościół górny bazyliki św. Franciszka. Jest to trójnawowy kościół z transeptem i wieloboczną apsydą kończącą nawę środkową. Obok apsydy znajduje się wysoka dzwonnica. Fasada budowli ozdobiona jest pasami różowego kamienia wydobywanego z góry Subasio.
Zewnętrze łuki przyporowe dobudowano pod koniec XIV wieku. Na ścianach transeptu i sklepieniu zachowały się freski z XIII i XIV wieku. Są to sceny z Starego i Nowego Testamentu. Na ścianach lewego ramienia transeptu znajdują się także sceny z życia św. Klary. Nad głównym ołtarzem zawieszono krzyż namalowany przez artystę z Umbrii.
W krypcie kościoła, w kryształowej trumnie, jest pochowana św. Klara. Rozeta nad portalem i witraże zostały odbudowane w czasach współczesnych.  Rozeta, różyca (fr.) - ornament architektoniczny w kształcie rozwiniętej róży. Wychodząc na plac przed Bazylikę  napotykamy fatanne i tymczasowa współczesna wystaę postaci wykonanych z drewna Z placu  św. Klary od fontanny  dosyć ruchliwą ulicą kierujemy się w dół  podziwiając piekną panoramę miasta z i bazyliki św. klary nieco  od strony wschodniej z tyłu światyni.
Widoczne na zdj. z Via Borgo Aretino
 Ul.Via Borgo Aretino Porta Nuova  Bardzo interesujące, poza murami miasta, są miejsca, gdzie rozpoczęła się i ukształtowała droga duchowa Franciszka, a potem Klary.
 Oprócz dużej wartości artystycznej, ogromne jest ich znaczenie religijne. Convento (klasztor) S. Damiono, pierwsza siedziba świętej Klary i jej zwolenniczek, miejsce, gdzie Franciszek napisał „Hymn Stworzenia”, wspaniały przykład poezji średniowiecznej  Miejsce przypomina o najwcześniejszych franciszkańskich ideałach: pokorze i prostocie,  (od bazyliki najłatwiej dotrzeć tu Via Borgo Aretino, a następnie od Porta Nuova za znakami 15 minut stromą drogą w dół). i dalej w śród ogrodów i gajów oliwnych dochodzimy do kapliczki na wysokim kamiennym  murze okalającym zabudowania  klasztoru S.Damiano Początki istnienia kościoła datowane są na VI-VII wiek. Z miejscem tym związany jest jeden z cudów w życiu św. Franciszka. To tutaj wiszący na ścianie walącej się budowli krucyfiks przemówił do Franciszka: Idź i napraw mój dom. Franciszek sprzedał należące do ojca sukna i zajął się odbudową kościółka.  W zbudowanym w pobliżu klasztorze umieścił św. Klarę i pierwsze siostry klaryski. W tym miejscu stworzył swoje dzieło Pochwała stworzenia. Po jego śmierci kondukt pogrzebowy zatrzymał się tutaj, aby klaryski mogły pożegnać swego duchowego ojca.
 Nad ołtarzem znajduje się kopia cudownego Krucyfiksu, którego oryginał przechowywany jest w kościele św. Klary. W niewielkiej absydzie znajduje się mały drewniany chór (XVI w.) oraz fresk przedstawiający Matkę Boską z Dzieciątkiem, św. Damiana i św. Rufina (XII w.). Klara, córka szlachcica Favarone d'Offreduccio i Ortolany, urodziła się w Asyżu w 1193 r. (według innych w 1194). W wieku 18 lat pociągnięta ideałami ubóstwa, pokory oraz umiłowania Ukrzyżowanego Chrystusa, którymi żył i głosił Franciszek Bernardone, w nocy niedzieli Palmowej 1211 r. uciekła z pałacu swoich rodziców i udała się do Porcjunkuli, gdzie czekał na nią Franciszek ze swoimi braćmi. Tu z rąk Biedaczyny otrzymała zgrzebny habit i welon zakonny, ale wcześnie ściął jej piękne i bujne włosy. Przy ołtarzu Matki Bożej Anielskiej poświęciła się Bogu przyrzekając pozostać na zawsze ubogą, posłuszną i dziecinną za przykładem Jezusa Chrystusa. Tej nocy powstał drugi zakon franciszkański znany dziś w świecie pod nazwą: siostry klaryski. Po krótkim pobycie u ss. Benedyktynek k. Asyżu (Bastia i Subasio) Franciszek przyprowadził ją do klasztoru przy kościele św. Damiana. Od roku 1211 do śmierci w 1253 roku Klara walczyła o zachowanie tożsamości zakonu, do którego przylgnęła nazwa: Ubogie panie. Walczyła o pełną treść tego tytułu tłumacząc papieżom Grzegorzowi IX i Innocentemu IV, że w proteście ubóstwem przeciwko szerzącemu się kultowi pieniądza i bogactw kobiety potrafią przynajmniej dorównać mężczyzną. 
 Na zdj. Kwiat pomarańczy Została zrozumiana przez ówczesny świat niewieści. Do klasztoru przy kościółku św. Damiana zaczęły się zgłaszać postulantki z różnych klas społecznych. Pierwszymi były: jej rodzona siostra Katarzyna, która przybrała imię Agnieszka, późniejsza przełożona klasztoru w Monticelii, a po śmierci została kanonizowana; jej własna matka po owdowieniu, Mortulana z najmłodszą córką Beatrycze.  
Na zdj.  Chór zakonny zachowany jeszcze z czasów Św.Klary Idea takiego włączania się w życie Kościoła trafiła w Europie na dobry grunt. Takim były Czechy ze św. Agnieszką z Pragi i Polska, gdzie w drugiej połowie XIII wieku widzimy wśród klarysek św. Kingę, bł. Salomeę i bł. Jolantę - wszystkie z książęcego rodu.
Na zdj. Refektorium Klatka schodowa prowadząca do pomiejszczenia gdzie  zmarła św.Klara
W klasztorze św. Damiana Klara przeżyła 42 lata, w tym aż 28 w chorobie i cierpieniu. Do samej śmierci pełniła posługę przełożonej. Śmiertelnie chorą odwiedził papież Innocenty IV. 2 dni przed śmiercią Klary tenże papież zatwierdza regułę napisaną przez nią na wzór reguły św. Franciszka, a nie św. Benedykta. Zmarła 11 sierpnia 1253 roku. Kanonizował ją papież Aleksander IV 15 sierpnia 1255 r. w Anagni.
Na zdj. miejsce śmierci św.Klary Ciało jej złożono w kościele św. Jerzego, a po wybudowaniu bazyliki ku jej czci umieszczono w niej w 1260 r., gdzie spoczywa po dzień dzisiejszy.
Na zdj. Kaplica Ikonografia najczęściej przedstawia św. Klarę w monstrancją w ręku. Podczas najazdu Saracenów na Asyż (1240 i 1241) Święta spowodowała swym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu odstąpienie ich od obleganego miasta.
Na zdj. Krużganki wokół dziedzińca  27.X. 1986 r. Jan Paweł II podczas niezapomnianego spotkania modlitewnego przedstawicieli wielkich religii świata powiedział: To jest trwała lekcja Asyżu: to jest lekcja św. Franciszka, który w cielił w życie ujmujący nas ideał; to jest lekcja św. Klary, która byłą jego pierwszą naśladowczynią. Jest to ideał złożony z łagodności, pokory, głębokiego poczucia Boga oraz oddania się na służbę wszystkim. Św. Franciszek był człowiekiem pokoju, św. Klara była w najwyższym stopniu kobietą modlitwy. Jej więź w modlitwie podtrzymywała Franciszka i jego towarzyszy, podobnie jak podtrzymuje nas dziś. Franciszek i Klara dają przykład życia w pokoju z Bogiem, z samym sobą, ze wszystkimi mężczyznami i kobietami na tym świecie.  drogą, którą musimy iść razem.
Na zdj.Pąki kwiatu pomarańczy Niech ten święty mąż i ta święta kobieta będą natchnieniem dla wszystkich ludzi dzisiaj, by mieli tę samą siłę charakteru i miłości Boga i bliźniego, by kroczyć nadal .Poruszeni przykładem św. Franciszka i św. Klary - prawdziwych uczniów Chrystusa i przekonani przykładem tego dnia, który przeżyliśmy razem, zobowiązujemy się do dokonania rachunku sumienia, do wierniejszego słuchania ich głosu, do czyszczenia naszego ducha z uprzedzeń, gniewu, wrogości, zazdrości i zawiści. Będziemy się starali czynić pokój w myśli i w działaniu, mając umysł i serce zwrócone ku jedności ludzkiej rodziny. Nie sposób przedstawić całości  bogactwa kulturowego i duchowego tego miasta za pomocą tych galeri. Jest to zaledwie namiastka tego czym zachwyca i ubogaca człowieka Asyż.
Na zdj. światynia Sw.Jóefa przy klasztorze S.Benedyktynek
Na zdj. światynia Sw.Jóefa przy klasztorze S.Benedyktynek Na zdj. światynia Sw.Jóefa przy klasztorze S.Benedyktynek

najbliższe galerie:

 
Asyż Miasto Świętego Franciszka
1pix użytkownik darekpawlowski odległość 0 km 1pix
Italia - Miasto św. Franciszka
1pix użytkownik marucha odległość 0 km 1pix
Asyż
1pix użytkownik tom odległość 0 km 1pix
Asyż-włoskie miasto w prowincji Perugia.
1pix użytkownik olazim odległość 1 km 1pix
Italia - średniowieczny Asyż
1pix użytkownik marucha odległość 1 km 1pix
ASYŻ - Miasto Św. Franciszka    cz.I
1pix użytkownik mocar odległość 1 km 1pix

komentarze do galerii (13):

 
agata_checktravel użytkownik agata_checktravel(wpisów:107) dodano 07.02.2011 11:26

pełen przekrój, przyjemnie ogląda się Twoje galerie

milena użytkownik milena(wpisów:48) dodano 16.08.2010 08:28

Oczarowało mnie miasto Św. Franciszka,więc moja ocena to 10

monikas użytkownik monikas(wpisów:3) dodano 09.08.2010 23:01

byłam kiedyś w Asyżu - przepiękne miasto i cudownie go pokazałeś Albercie

ignasie użytkownik ignasie(wpisów:128) dodano 16.05.2010 20:57

mocar, ale masz zarypisty avatar ! :))) a Asyż wiadomo, cudny :) pozdr :)

pesteczka123 użytkownik pesteczka123(wpisów:1556) dodano 25.03.2010 15:44

Wiele bardzo ciekawych ujęć. Najlepsze dla mnie 9, 13, 39, 45 i 47.
Przy 45 wyobraziłam sobie jak leżysz na tych dachówkach trzymany przez kogoś za nogi, żeby zrobić takie zdjęcie :)
Świetna galeria. Przepadam za włoskimi klimatami.

filmdil użytkownik filmdil(wpisów:1387) dodano 17.06.2009 19:29

Mocar - widzę ,że pod kapturem rozkwitła ładna róża ;)

olazim użytkownik olazim(wpisów:2162) dodano 19.05.2009 20:17

Piękne zdjęcia i komentarze-zwiedzałam razem z wielką ochotą -pozdrawiam.

andzia użytkownik andzia(wpisów:164) dodano 29.04.2009 15:49

fajne te Twoje Asyże:-)

doris użytkownik doris(wpisów:744) dodano 26.04.2009 05:14

Galeria faktycznie wzorowa. Gratuluję :-) Pozdrawiam

magg użytkownik magg(wpisów:423) dodano 25.04.2009 23:26

mocar, Asyż uchwyciłeś zawodowo ! Szkoda bardzo ,że usunąłeś tyle fajnych galerii. :(

mocar użytkownik mocar(wpisów:2457) dodano 25.04.2009 20:16

Dzięki wielkie Wam za miłe słowa uznania i oceny. Asyż odwiedziłem już kolejny raz, tym razem byłem aż 3 dni, a co do usuniętych galerii to fakt ale musiałem to zrobić z pewnych powodów. Sorry !

glockerka użytkownik glockerka(wpisów:676) dodano 25.04.2009 17:59

"Asyż - miasto, które wciąż się uśmiecha" - takie zdanie znalazłam w publikacji na jego temat. I bardzo mi się to określenie podoba. Bogata galeria, dzięki której można odbyć doskonałą wirtualną wycieczkę.

P.S. Mocar, wydaje mi się, że usunąłeś część swoich galerii. Szkoda...

marcowadziewczyna użytkownik marcowadziewczyna(wpisów:1526) dodano 25.04.2009 17:53

Dawno temu byłam w tym mieście :) fajnie było sobie przypomnieć, a co do reszty to zgadzam się borkiem ;)

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!