m s my mo ms
version_button
| rejestracja | przypomnienie hasła en pl
login: hasło:

zdjęcia w galerii (50):

 
W średniowieczu istniał zwyczaj, że we wnękach wież bramnych, nad bramą, umieszczano święte obrazy. Wilno pierwotnie miało pięć bram miejskich, w tym Brama Miednicka (od drogi prowadzącej do Miednik). Brama ta nazywała się też Ostrą, od nazwy części południowego przedmieścia, które nazywało się Ostry Koniec. Ostra Brama miejska na Starym Mieście w Wilnie, gotycka, wzniesiona w latach 1503-1522; wraz z przylegającym do niej fragmentem muru obronnego stanowi jedyną pozostałość dawnych fortyfikacji miejskich;  od strony wewnętrznej bramy znajduje się kaplica Ostrobramska z obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej Królowej Korony Polskiej (Matki Boskiej Miłosierdzia), klasycystyczna, wzniesiona w 1829.Stanowi zamknięcie ulicy Aušros Vartų. Zbliżenie Kaplicy Ostrobramskiej. Przez okno widoczny obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej Obraz Matki Bożej Miłosiernej-Ostrobramskiej umieszczony został na bramie na początku XVII w. Słynący łaskami wizerunek Madonny namalowany został na deskach dębowych techniką temperową na podkładzie klejowo-kredowym. Obraz ma wymiary 200 x 165 cm. Obraz jest umieszczony na ścianie zewnętrznej patrząc od strony miasta. Na przeciwległej ścianie znajduje się duże okno, z którego widać starówkę. Nie jest znany autor obrazu. Niektórzy przypisują autorstwo Łukaszowi - artyście krakowskiemu, który namalował podobny obraz w 1624 dla kościoła Bożego Ciała w Krakowie. Według legendy Matka Boska ma rysy Barbary Radziwiłłówny.
Obecnie postać Maryi zakrywa błyszcząca złotem sukienka. Widoczna jest tylko wyrazista twarz i skrzyżowane na piersiach dłonie. Pod metalową sukienką Ostrobramska Pani ubrana jest w czerwoną tunikę z podwiniętymi rękawami. Szyja okryta jest szalem, a głowa białą chustą. Całą postać okrywa zielonkawo-błękitny płaszcz luźno zarzucony na głowę i ramiona. Tło obrazu ma odcień brązu. Wizerunek Matki Miłosiernej zasłonięty został srebrną, złoconą sukienką około 1671 r. Srebrzysty półksiężyc z wygrawerowanym napisem Dzięki Tobie składam Matko Boska za wysłuchanie próśb moich i proszę Cię Matko Miłosierdzia zachowaj mnie w łasce znajdujący się w dolnej części obrazu jest wotum z 1849 r. Na całą kompozycję wizerunku Pani Ostrobramskiej składają się dwie korony (nałożona jedna na drugą). Korony są ze złoconego srebra, jedna barokowa dla Królowej Niebios, druga rokokowa dla Królowej Polski. Obraz Panny Świętej z Ostrej Bramy uroczyście był koronowany w dniu 2 lipca 1927 roku przez metropolitę warszawskiego kardynała Aleksandra Kakowskiego w obecności Józefa Piłsudskiego i Ignacego Mościckiego. W latach 1829-1830 dokonano restauracji kaplicy, a także w latach 1927-1932 oraz w 1993 przed wizytą Jana Pawła II w Wilnie. Na zdj. Płyta pamiątkowa na ścianie Ostrej Bramy. Posuwając się ul. Aušros Vartų w kierunku starówki  mijamy Kościół św. Teresy  . Na zdj  widok na ulicę z tarasu przed frontonem świątyni w kierunku starówki barokowy, katolicki, kościół wileński przy ulicy Aušros Vartų, zbudowany w latach 1635-1650 z fundacji Stefana Paca. Kościół jest połączony z Ostrą Bramą, stąd zwany jest też Ostrobramskim.

Kościół ten jest związany z zakonem karmelitów, którzy przybyli do Wielkiego Księstwa w 1626 r. Po wzniesieniu zabudowań klasztornych, wybudowali dzięki fundacji Stefana Paca istniejącą do dziś świątynię. W 1652 r. konsekrowany przez biskupa Jerzego Tyszkiewicza. Cerkiew Świętego Ducha w Wilnie - cerkiew prawosławna w kompleksie budynków monasteru pod tym samym wezwaniem w obrębie wileńskiego Starego Miasta na ulicy Aušros Vartų, w pobliżu Ostrej Bramy. Na zdj. Brama główna prowadząca na dziedziniec klasztorny i świątyni
Obecnie zachowana cerkiew jest utrzymana w stylu klasycystycznym, chociaż (zwłaszcza we wnętrzu) wyraźnie widoczne są ślady wcześniejszego stylu barokowego.
Obiekt wzniesiony jest na planie krzyża łacińskiego, całość jest trójnawowa. Barokowy ikonostas, według projektu Glaubitza, pochodzi z lat 1753-1756. W cerkwi znajduje się 20 ikon autorstwa I. Trutniewa, w tym ikona Zwiastowania ufundowana przez carycę Marię Aleksandrownę.Na zdj. Wnętrze świątyni. Klasztor bazylianów i Cerkiew św. Trójcy w Wilnie - szesnastowieczny zespół klasztorny w Wilnie. Wzniesiony jako prawosławny, obecnie jest użytkowany przez bazylianów. Położony przy ulicy Aušros Vartų. W rękach prawosławnych monaster był do 1608, kiedy z polecenia króla Zygmunta III Wazy trafił do bazylianów. Po pożarze cerkwi w 1748 dokonali oni jej całkowitej przebudowy w stylu rokoko. Wtedy powstała brama wiodąca na teren kompleksu znana jako Wrota Bazyliańskie. W 1827 rząd carski przywrócił kompleks pierwotnym właścicielom, odbierając im jednak południowe skrzydło zabudowań mieszkalnych, w którym umieścił więzienie. Przetrzymywano w nim m.in. filaretów i filomatów, w tym Adama Mickiewicza i Ignacego Domeykę, jak i polskich emisariuszy niepodległościowych, jak Szymon Konarski oraz uczestników powstania listopadowego. W okresie międzywojennym w klasztorze znajdowało się niewielkie muzeum i siedziba lokalnego towarzystwa naukowego. Za czasów ZSRR cerkiew została całkowicie zamknięta i porzucona.  Obecnie - od lat 90. - gospodarzami klasztoru ponownie są bazylianie, którzy zamieszkują tylko niewielką jego część ze względu na zły stan techniczny długo niekonserwowanych obiektów. Trwa remont zdewastowanych budynków cerkwi i klasztoru.
Stare Miasto  zabytkowa dzielnica Wilna, część miasta lokowana w 1387 przez Władysława Jagiełłę na prawie magdeburskim, cenny zespół obiektów zabytkowych wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994. Kościół św. Kazimierza Królewicza  (kościół Jezuitów) - pierwsza barokowa świątynia katolicka na Starym Mieście w Wilnie (ul. Didžioji 34) . Kościół został wzniesiony w latach 1604-1618 jako wotum po kanonizacji św. Kazimierza Jagiellończyka (1602). Inicjatorami budowy był spokrewniony ze świętym król Zygmunt III Waza oraz Lew Sapieha. Przy kościele rezydowali jezuici.
Projekt świątyni, autorstwa Jana Frankiewicza, jest wzorowany na rzymskim kościele Il Gesù, była to jednak twórcza adaptacja, a nie mechaniczne skopiowanie wzorca. Jest to budowla na planie krzyża łacińskiego, trójnawowa z transeptem. Najcenniejszymi zabytkami zachowanymi we wnętrzu świątyni są trzy późnobarokowe ołtarze wykonane w latach 1749-1755 przez Tomasza Żebrowskiego (ołtarz główny oraz dwa boczne zamykające transept). Na zdj. Ołtarz główny w kościele św. Kazimierza Przy kościele znajduje się klasztor jezuitów wzniesiony w latach 1604-1615, mieszczący dawniej kolegium jezuickie, bibliotekę oraz szpital. Z zabytków sakralnych kultury prawosławnej na uwagę zasługuje Cerkiew św. Praskiewy. Budowla wzniesiona została w 1345 roku w miejscu dawnej świątyni pogańskiej. Dzieje cerkwi były bardzo burzliwe, kilkakrotnie niszczona w ciągu wieków, została odrestaurowana w XIX stuleciu w stylu neobizantyjskim.
Sobór Przeczystej Bogurodzicy - cerkiew katedralna prawosławnej eparchii wileńskiej i litewskiej wybudowana w stylu nawiązującym do sztuki gruzińskiej, usytuowana w Wilnie przy ulicy Maironio. Siedziba parafii. Pierwsza świątynia prawosławna w tym miejscu została zbudowana w 1346 przez wielkiego księcia Olgierda, wg tradycji z inicjatywy jego żony Julianny. W latach 1607 - 1794 stanowiła unicki sobór metropolitarny. W 1868 r. powstała obecna cerkiew. Wilejka - rzeka na Litwie i Białorusi, dopływ Wilii, uchodzi do niej w Wilnie. Długość: 80 km. 
Po przejściu przez most zakochanych w chodzimy do Republiki Zarzecze, zaraz po prawej stronie za mostem napotykamy restaurację Zarzecze gdzie podają najlepsze karczochy w Winie. Syrenka nad Wilenką z 1881 roku - jako jeden z wielu plastycznych symbol Zarzecza. jedna z ulic Wilna Rzeka Wilenka Widok z Zarzecza
Zarzecze - zabytkowa dzielnica Wilna. Od centralnej części starego miasta oddzielona rzeką Wilejką z czym związana jest także jej nazwa. Zgodnie z aktualnym podziałem administracyjnym większa część Zarzecza wchodzi w skład Starego Miasta, zaś wschodnie peryferie w skład dzielnicy Rossa. Kolumna Anioła, nowy symbol dzielnicy Uchodzi za jedną z najbardziej urokliwych części miasta, choć była do niedawna niezwykle zaniedbana. Przed wojną zamieszkana przez dużą społeczność żydowska. Później znana była jako ulubione miejsce bohemy artystycznej i ludzi z marginesu społecznego, wielu z nich żyje do dziś w squatach. Anioł zarzeczny kolejny symbol Tej dzielnicy Widok z dzielnicy Zarzecze na centrum starego miasta Jedną z najbardziej znanych pozostałości średniowiecznych jest w Wilnie Baszta Giedymina. Jest to ocalała część Zamku Górnego wzniesionego przez Giedymina w XIV wieku na szczycie góry Turzej. Po pożarze odbudowano go w stylu gotyckim w czasach księcia Witolda. Obecnie w Baszcie mieści się muzeum licznymi eksponatami z czasów średniowiecznych.
Widok z wzgórza zarzecze na starówkę Wilna Widok z ul. Maironio ( św. Anny) na  Kościół św. Anny  i kościół św. Franciszka i św. Bernarda. Budowę kościoła i klasztoru rozpoczęli w 1469 sprowadzeni wcześniej z Krakowa Franciszkanie obserwanci, zwani potocznie Bernardynami. Przybyli oni na Litwę podczas pobytu w Rzeczpospolitej św. Jana Kapistrana (1453-1454). Kościół i klasztor ufundował król Kazimierz Jagiellończyk. Na zdj. Kościół św. Anny (po lewej) i kościół św. Franciszka i św. Bernarda (po prawej)  Kościół św. Franciszka i św. Bernarda świątynia zlokalizowana jest przy ulicy Maironio ( św. Anny), a w pobliżu znajduje się pomnik Adama Mickiewicza według projektu rzeźbiarza litewskiego Gediminasa Jokubonisa. wybudowano go z wołyńskiego granitu w roku 1984. Rzeźba ma wysokość 4,5 metra Kolejnym wartym uwagi zabytkiem Wilna jest kościół św. Anny. Dzieje tej świątyni były bardzo burzliwe.  Ufundować miał ją Aleksander Jagiellończyk, a zaprojektować architekt Benedykt Rejt. W XVI wieku kościół znalazł się na pewien czas w rękach protestantów, a następnie przejęli go bernardyni.
Świątynię strawił pożar, a odbudowa nastąpiła za czasów Zygmunta Augusta, Kiedy to wzniesiono ją na nowo w stylu gotyckim. Współcześnie kościół św. Anny stanowi osobliwą mieszaninę stylów, pośród których dominuje niderlandzki gotyk, styl neogotycki z XIX wieku oraz późny barok charakterystyczny zwłaszcza dla trzech ołtarzy.  Wilno

najbliższe galerie:

 
Wilno - okolice dzielnicy żydowskiej.
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Litwa-Wilno 2017
1pix użytkownik tereza odległość 0 km 1pix
Wilno - uniwersytet
1pix użytkownik kabaczek odległość 0 km 1pix
Wilno i Troki w pigułce
1pix użytkownik mgfoto odległość 0 km 1pix
Litwa - z wycieczką do Wilna
1pix użytkownik u-optymisty odległość 0 km 1pix
Litwa - Wilno
1pix użytkownik marioli odległość 0 km 1pix

komentarze do galerii (13):

 
halszka użytkownik halszka(wpisów:2671) dodano 25.08.2012 16:13

Interesująca galeria:) Dziękuję za wirtualny spacer po Wilnie:)) Byłam na Litwie i zwiedzałam kilka miast parę lat temu,wspomnienia odżyły.Sięgnę niebawem do swoich zdjęć.Pozdrawiam!

kryjan użytkownik kryjan(wpisów:416) dodano 30.11.2010 00:07

Dla mnie super! Byłam, ale warto było powrócić wspomnieniami. Pozdrawiam

felix użytkownik felix(wpisów:87) dodano 19.03.2010 06:32

Gdyby można było dać 9,5, to tyle bym Ci dał - pół punktu karnego za podawanie tylko litewskich nazw ulic i za to, że tę samą rzeczkę raz nazywasz Wilejka, a raz Wilenka. To nie jest łatwe, bo u Mickiewicza i u Piłsudskiego jest Wilejka, u Konwickiego oraz oficjalnie przed wojną Wilenka, a teraz w Wikipedii znów Wilejka!

wkraj użytkownik wkraj(wpisów:125) dodano 07.01.2010 19:20

Pogoda dopisała, co znajduje odzwierciedlenie w zdjęciach. Piękny wirtualny spacer razem z doskonałymi opisami. To sprawia, że chociaż nie byłem w Wilnie to odczułęm jego atmosferę. Już pędzę na następny etap. Pozdrawiam

kordula157 użytkownik kordula157(wpisów:5992) dodano 06.01.2010 20:52

Dzieki ,za pokazanie mi Wilna, do tego wyczerpujace informacje, Galeria na medal:))

charlie użytkownik charlie(wpisów:2294) dodano 06.01.2010 20:30

Mocar - galeria jak zwykle rewelacyjna. Pokazałeś Wilno w taki sposób, iż zaczynam żałować że jeszcze tam nie dotarłam. A tu jeszcze przed nami dwie kolejne części :-) Czekam zatem z niecierpliwością. Pozdr.

filmdil użytkownik filmdil(wpisów:1408) dodano 06.01.2010 15:03

Mocar - przynudzaj, mnie te "nudy" ciekawią :)

marioli użytkownik marioli(wpisów:1031) dodano 06.01.2010 14:45

Mocar - po Twoich trzech galeriach z Wilna - nie będzie już co pokazywać z tego miasta, :) Pozdrawiam

mocar użytkownik mocar(wpisów:2752) dodano 06.01.2010 14:40

No i czekam na Twoja galerię - może być nawet bez opisów, przecież Wilno znamy tak dobrze a po drugie to przecież można na czytać się u mnie :)

mocar użytkownik mocar(wpisów:2752) dodano 06.01.2010 14:37

marioli - wybacz ale będę przynudzał jeszcze przez trzy kolejne części :)) dzięki za dobre rady i spostrzeżenia.

beata-zbychu użytkownik beata-zbychu(wpisów:1002) dodano 06.01.2010 12:49

Ładniutka galeria - może za dużo opisów jak dla nas - piękne zdjęcia jak u profesjonalisty.

marioli użytkownik marioli(wpisów:1031) dodano 06.01.2010 11:37

Trochę mnie ubiegleś z tą galerią (ma przygotowaną galerię - ale brakuje jeszcze trochę opisów), jak zwykle pokazujesz miasto bardzo szczegółowo, ale jak dla mnie to aż za bardzo, zawiało nudą.

mocar użytkownik mocar(wpisów:2752) dodano 06.01.2010 09:49

Borku - bo to ikonostas nieco w odmiennej formie wzorowany na ołtarzach katolickich barokowych świątyń, a nie tradycyjny cerkiewny , dlatego może mylić nie jednego widza.

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować. Jeśli nie jesteś członkiem społeczności, przyłącz się!